Η τεχνολογία παρακολούθησης οδηγού (A.D.D.W) γίνεται υποχρεωτική από 7/7/2026 για όλα τα νέα οχήματα που ταξινομούνται στην Ε.Ε

Το μέτρο αφορά όλα τα οχήματα, εντάσσοντας πλέον τα συστήματα προειδοποίησης απόσπασης προσοχής στον βασικό εξοπλισμό κάθε νέου μοντέλου. Τα συστήματα αυτά είναι γνωστά ως Advanced Driver Distraction Warning, δηλαδή "προηγμένη προειδοποίηση απόσπασης προσοχής οδηγού". Στην πράξη, χρησιμοποιούν κάμερες και αισθητήρες στο εσωτερικό του οχήματος για να ελέγχουν αν ο οδηγός κοιτάζει τον δρόμο, αν αποσπάται από κινητό τηλέφωνο, οθόνη ή άλλο αντικείμενο, ή αν εμφανίζει σημάδια κόπωσης και μειωμένης συγκέντρωσης. Όταν το σύστημα εντοπίσει επικίνδυνη συμπεριφορά, προειδοποιεί τον οδηγό με οπτικό ή ηχητικό σήμα ή δόνηση στο τιμόνι.

Η σχετική υποχρέωση ήταν μέρος του ευρύτερου ευρωπαϊκού κανονισμού για τη γενική ασφάλεια των οχημάτων, ο οποίος άρχισε να εφαρμόζεται σταδιακά τα προηγούμενα χρόνια. Από τον Ιούλιο του 2024 η τεχνολογία ήταν ήδη υποχρεωτική για τους νέους τύπους οχημάτων που έπαιρναν έγκριση στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Από 7/7/2026, όμως, το μέτρο επεκτείνεται σε όλα τα νέα οχήματα που διατίθενται προς πώληση ή ταξινόμηση, ανεξάρτητα από το πότε εγκρίθηκε αρχικά το μοντέλο. Το μέτρο δεν σημαίνει ότι τα παλαιότερα αυτοκίνητα θα πρέπει να εξοπλιστούν εκ των υστέρων με τέτοια τεχνολογία. Η υποχρέωση αφορά μόνο τα νέα οχήματα που εισέρχονται στην αγορά. Για τους κατασκευαστές, η αλλαγή σημαίνει προσαρμογή του βασικού εξοπλισμού. Για τους οδηγούς, σημαίνει ότι το αυτοκίνητο δεν θα παρακολουθεί απλώς τον δρόμο, αλλά και την προσοχή εκείνου που κρατά το τιμόνι.

Οι κανονισμοί προβλέπουν επίσης περιορισμούς στη χρήση των δεδομένων, ώστε η λειτουργία των συστημάτων να παραμένει συνδεδεμένη με την ασφάλεια και όχι με συνεχή καταγραφή ή παρακολούθηση του οδηγού.

ΑΜΠΕ

ΣΧΕΤΙΚΟ: https://isxys.blogspot.com/2024/07/advanced-driver-assistance-systems-adas.html

Η Ε.Ε υποχρεώνει την Meta (Instagram - Facebook) για επαλήθευση ηλικίας

Η ρυθμιστική παρέμβαση καθιστά υποχρεωτική την επαλήθευση της ηλικίας ΟΛΩΝ των χρηστών στο οικοσύστημα της Meta (Facebook και Instagram), εγκαταλείποντας την προηγούμενη, αναποτελεσματική μέθοδο της απλής δήλωσης ημερομηνίας γέννησης κατά την εγγραφή.

• Βιομετρική Εκτίμηση Ηλικίας μέσω AI: Η Meta συνεργάζεται με παρόχους λύσεων ελέγχου ηλικίας, όπως η Yoti. Ο χρήστης καλείται να τραβήξει μια σύντομη βίντεο-selfie. Το νευρωνικό δίκτυο αναλύει τη γεωμετρία του προσώπου και εκτιμά την ηλικία με απόκλιση 1.5 έτους. Σύμφωνα με τη Meta, το βίντεο δεν αποθηκεύεται και διαγράφεται αυτόματα αμέσως μετά την εξαγωγή του αποτελέσματος, για λόγους συμμόρφωσης με το GDPR.
• Μεταφόρτωση Επίσημου Εγγράφου: Για χρήστες που αρνούνται τη βιομετρική σάρωση ή το σύστημα αδυνατεί να βγάλει ασφαλές συμπέρασμα, υπάρχει η παραδοσιακή επιλογή αποστολής κρατικού εγγράφου (ταυτότητα, δίπλωμα οδήγησης).
• Social Vouching: Μια τρίτη, εναλλακτική οδός επιτρέπει σε τρεις επιβεβαιωμένα ενήλικους ακολούθους του χρήστη να εγγυηθούν ψηφιακά για την ηλικία του, ένα σύστημα που η Meta ήδη τεστάρει σε κλειστές beta εκδόσεις στις ΗΠΑ.

Νομική αντίφαση: Από τη μία, το GDPR απαιτεί την ελαχιστοποίηση της συλλογής δεδομένων (Data Minimization). Από την άλλη, το DSA υποχρεώνει τις πλατφόρμες να συλλέγουν εξαιρετικά ευαίσθητα δεδομένα (βιομετρικά χαρακτηριστικά, κρατικά έγγραφα) για να επιβεβαιώσουν την ηλικία.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ: https://www.techgear.gr/i-eyropi-ypochreonei-ti-meta-gia-epalitheysi-ilikias-se-instagram-kai-facebook-48643

Η Κρίση των Λιπασμάτων ως Καθρέφτης της Ενεργειακής Εμμονής της Ε.Ε

Η Ευρωπαϊκή Αυτοχειρία: Ο Πόλεμος κατά των Υδρογονανθράκων

Η ρίζα της σημερινής παρατεταμένης κρίσης, ωστόσο, βρίσκεται στην πολιτική που ακολούθησε η ΕΕ πριν από το 2021-2022. Για μια δεκαετία, η Ευρώπη, καθοδηγούμενη από μια άκαμπτη ατζέντα «πράσινης μετάβασης», διεξήγαγε έναν ιδεολογικό και οικονομικό «πόλεμο» κατά των εγχώριων ορυκτών καυσίμων, και ιδιαίτερα του φυσικού αερίου.​ Το φυσικό αέριο δεν είναι απλώς ένα καύσιμο· είναι η βασική πρώτη ύλη για την παραγωγή αμμωνίας, η οποία αποτελεί τη βάση των αζωτούχων λιπάσματων (όπως η Ουρία). Περίπου το 80% του κόστους παραγωγής της Ουρίας εξαρτάται άμεσα από την τιμή του αερίου.

​Η ΕΕ, αντί να διασφαλίσει μια ομαλή μετάβαση, επέβαλε: ​

• Απαγορεύσεις και Περιορισμούς: Στην εξόρυξη εγχώριων κοιτασμάτων (π.χ. σχιστολιθικό αέριο, ή περιορισμοί στις θαλάσσιες παραχωρήσεις).
• ​Υψηλά Πρόστιμα Ρύπων (ETS): Αυξάνοντας τεχνητά το κόστος παραγωγής ενέργειας από ορυκτά καύσιμα, καθιστώντας τα λιγότερο ελκυστικά για επενδύσεις.
• ​Μείωση Επενδύσεων: Η ρητορική κατά των υδρογονανθράκων αποθάρρυνε τις μακροπρόθεσμες επενδύσεις σε υποδομές αερίου και σε εργοστάσια λιπασμάτων.

​Αυτή η Ευρωπαίκή εμμονή οδήγησε σε μια εθελούσια αποδόμηση της ενεργειακής ασφάλειας της ηπείρου. Όταν η Ρωσία εργαλειοποίησε το αέριο το 2022, η ΕΕ βρέθηκε χωρίς εναλλακτικές, χωρίς εγχώρια παραγωγή και με μια βιομηχανία λιπασμάτων που κατέρρευσε. Η ρίζα του προβλήματος για την Ευρώπη δεν είναι μόνο ο Πούτιν, αλλά η ίδια η ενεργειακή της πολιτική. Για χρόνια, η ΕΕ, ωθούμενη από μια ιδεολογική εμμονή στην πράσινη «ανάπτυξη», κήρυξε έναν ανένδοτο πόλεμο κατά των υδρογονανθράκων. Σήμερα το πληρώνουμε όλοι οι Ευρωπαίοι πολίτες!

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΠΛΗΡΕΣ ΑΡΘΡΟ: https://www.energia.gr/article/243521/h-krish-ton-lipasmaton-os-kathrefths-ths-energeiakhs-emmonhs-ths-ee-mia-analysh-me-fonto-to-2008-kai-to-2021

Μεγαλόπολη: Εντοπίστηκαν τα αρχαιότερα ξύλινα εργαλεία του κόσμου

Η Κατερίνα Χαρβάτη, παλαιοανθρωπολόγος, διευθύντρια του Κέντρου Senckenberg για την Ανθρώπινη Εξέλιξη και το Παλαιοπεριβάλλον του Πανεπιστημίου του Τίμπινγκεν στη Γερμανία, αναφέρει:

Τα ευρήματα της Μεγαλόπολης είναι τα αρχαιότερα γνωστά στον κόσμο, και τοποθετούν τη χρήση ξύλινων εργαλείων από τον άνθρωπο 40.000 χρόνια νωρίτερα απ’ ότι νομίζαμε μέχρι τώρα. Τα ευρήματα από τη θέση Μαραθούσα 1 κοντά στη Μεγαλόπολη χρονολογούνται στα 430.000 χρόνια πριν, στην «καρδιά» του Μέσου Πλειστόκαινου το οποίο διήρκησε από τις 774.000 έως τις 129.000 χρόνια πριν. Τα ευρήματα ήρθαν στο φως έπειτα από πολυετή συστηματική εργασία, τόσο στις θέσεις ανασκαφής όσο και στο εργαστήριο.Συνολικά υπήρξαν 144 ξύλινα στοιχεία από τις ανασκαφικές περιόδους 2015-2019. Από την εξέταση αυτών στο εργαστήριο εντοπίσθηκαν τα δύο τέχνεργα που περιγράφουμε.

Πρόκειται για δύο ξύλινα τέχνεργα με εμφανή τα σημάδια της ανθρώπινης παρέμβασης, αλλά και της χρήσης.

• Το πρώτο είναι ένα κομμάτι κορμού σκλήθρου το οποίο φέρει σαφή σημάδια της επεξεργασίας που έχει υποστεί προκειμένου να λειτουργήσει ως εργαλείο, αλλά και σημάδια φθοράς από τη μετέπειτα χρήση του. Εικάζουμε ότι θα μπορούσε να έχει χρησιμοποιηθεί είτε για να διευκολύνει την αφαίρεση φλοιού δένδρων, είτε ως σκαπτικό εργαλείο.
• Το δεύτερο είναι ένα πολύ μικρό κομμάτι ξύλου ιτιάς, ή ίσως λεύκας, και φαίνεται πως επεξεργάστηκε έτσι ώστε να μπορεί κανείς να το κρατά στο χέρι. Πρόκειται για ένα εντελώς νέο τύπο εργαλείου που παρατηρείται για πρώτη φορά, και ως εκ τούτου δεν είναι ακόμα γνωστό ποια μπορεί να ήταν η χρήση του».

Εντοπίσθηκε ακόμη ένα μεγαλύτερο κομμάτι από κορμό σκλήθρου το οποίο φέρει βαθιές αυλακώσεις «το είδος των οποίων δε συνάδει με ανθρώπινη επεξεργασία. Εικάζουμε ότι αυτές έγιναν από κάποιο μεγάλο σαρκοφάγο ζώο, ίσως μια αρκούδα. Το τρίτο αυτό εύρημα μας πληροφόρησε ότι αυτός ο πρόγονος του ανθρώπου που έζησε στην περιοχή πριν από 430.000 χρόνια θα έπρεπε να συμπορευτεί με μεγάλα σαρκοφάγα ζώα και πιθανότατα υπήρχε μεγάλος ανταγωνισμός μεταξύ τους.

Ε.Ε: Η Οδηγία "Δέουσας Επιμέλειας" για την Κλιματική Συμμόρφωση

Το φιλόδοξο κλιματικό πλαίσιο πολιτικής της Ευρώπης, που κάποτε χαιρετιζόταν ως θεμέλιο της παγκόσμιας περιβαλλοντικής ηγεσίας, αναδεικνύεται πλέον σε πηγή βαθιάς διχόνοιας, όχι μόνο εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης αλλά και στο πλαίσιο της διατλαντικής συμμαχίας. Στην καρδιά αυτής της αυξανόμενης έντασης βρίσκεται η Οδηγία Δέουσας Επιμέλειας (Due Diligence Directive) για την κλιματική συμμόρφωση, μια εκτεταμένη ρύθμιση που επεκτείνει τα περιβαλλοντικά και ανθρωπιστικά πρότυπα της ΕΕ πολύ πέρα από τα σύνορά της. Με την επιμονή των Βρυξελλών ότι οι εταιρείες που εμπορεύονται με την ΕΕ πρέπει να πληρούν αυστηρές απαιτήσεις άνθρακα και βιωσιμότητας, οι μεγαλύτεροι εμπορικοί εταίροι της, συμπεριλαμβανομένων των Ηνωμένων Πολιτειών, της Μέσης Ανατολής και της Αφρικής, έχουν σημάνει συναγερμό. Η Οδηγία, η οποία επιδιώκει να καταστήσει υπεύθυνους τους ξένους προμηθευτές για το ανθρακικό αποτύπωμα των προϊόντων και των αλυσίδων παραγωγής τους, αποτελεί τη πλέον εκτεταμένη εφαρμογή σε περιοχές εκτός δικαιοδοσίας στην ιστορία της ΕΕ. Στόχος της είναι να διασφαλίσει ότι όλες οι εισαγωγές, από την ενέργεια έως τις πρώτες ύλες και τα βιομηχανικά αγαθά, ευθυγραμμίζονται με τους στόχους μείωσης εκπομπών και τα πρότυπα ESG (Περιβαλλοντικά, Κοινωνικά και Διακυβέρνησης) της Ένωσης.

Ωστόσο, για πολλούς εκτός Ευρώπης, τα μέτρα αυτά συνιστούν κανονιστικό ιμπεριαλισμό, επιβάλλοντας ευρωπαϊκούς κανόνες σε οικονομίες με διαφορετικά ενεργειακά συστήματα, δομές παραγωγής και αναπτυξιακές προτεραιότητες. Πιο έντονα η ένταση αυτή αποτυπώνεται στον ενεργειακό τομέα. Η απαίτηση της Οδηγίας προς τους προμηθευτές πετρελαίου, φυσικού αερίου και βιομηχανικών προϊόντων να αποδεικνύουν πλήρη συμμόρφωση με τις ευρωπαϊκές μετρήσεις εκπομπών άνθρακα έχει προκαλέσει ευρεία αντίδραση από παραγωγούς στη Μέση Ανατολή, την Αφρική και τη Βόρεια Αμερική. Οι προμηθευτές αυτοί υποστηρίζουν ότι η ευρωπαϊκή προσέγγιση αγνοεί τις τοπικές πραγματικότητες, επιβάλλει τεράστιο διοικητικό κόστος και απειλεί να ανατρέψει τα οικονομικά δεδομένα του ενεργειακού εμπορίου. Για πολλές αναπτυσσόμενες χώρες, η συμμόρφωση είναι απλώς ανέφικτη χωρίς μαζική οικονομική στήριξη ή πρόσβαση σε νέες τεχνολογίες, που οι Βρυξέλλες δεν έχουν μέχρι στιγμής εξασφαλίσει. 

Η Ε.Ε με τον Κανονισμό SAFE παραβίασε τόσο τον κανόνα ομοφωνίας, όσο και την απαγόρευση θέσπισης Κανονισμών, Οδηγιών κλπ. σε θέματα άμυνας. (και η Ελληνική δημοκρατία το δέχτηκε)

"Με ελληνική παρέμβαση, για την υπογραφή κάθε τέτοιας διμερούς συμφωνίας απαιτείται ομοφωνία, βάσει του άρθρου 212 ΣΛΕΕ, σε συνδυασμό με το άρθρο 218 ΣΛΕΕ. Αυτό προκύπτει από την αιτιολογική σκέψη υπ' αριθ. 23 του Κανονισμού σε συνδυασμό με τη δήλωση της Επιτροπής που καταγράφηκε στα πρακτικά του της συνεδρίασης του COREPER II της 18ης Μαΐου ότι προτίθεται να χρησιμοποιήσει το άρθρο 212 ΣΛΕΕ ως νομική βάση για τις συμφωνίες αυτές.". 

Το άρθρο 218 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της ΕΕ ("ΣΛΕΕ") είναι πράγματι η νομική βάση για συμφωνίες της ΕΕ με τρίτα κράτη. Κατά την παρ. 8, το Συμβούλιο υπουργών αποφασίζει με ειδική πλειοψηφία (55% των κρατών και 65% του ενωσιακού πληθυσμού), απαιτείται όμως ομοφωνία αν πρόκειται για: α) τομέα που απαιτεί ομοφωνία, β) συμφωνία σύνδεσης ή γ) συμφωνίες "του άρθρου 212 ΣΛΕΕ" με υποψήφια προς ένταξη κράτη. Κατά τις εξηγήσεις των διπλωματικών πηγών εφαρμόζεται η περ. "γ". Όμως, στον Κανονισμό SAFE το άρθρο 212 ΣΛΕΕ δεν αναφέρεται πουθενά. Γιατί λοιπόν να ισχύσει;

Στην αρχή των αιτιολογικών σκέψεων του Κανονισμού αναφέρεται ως νομοθετική βάση του το άρθρο 122 ΣΛΕΕ. Κατά το λεκτικό του το άρθρο 122 εφαρμόζεται "για την αντιμετώπιση της οικονομικής κατάστασης, ιδίως εάν ανακύψουν σοβαρές δυσκολίες στον εφοδιασμό με ορισμένα προϊόντα, ιδίως στον τομέα της ενέργειας". Πώς άρθρο που αφορά μόνον οικονομική κατάσταση, χρησιμοποιείται για την αμυντική πολιτική; Πολύ απλά, το άρθρο αυτό παραβιάστηκε. Παραβιάστηκε δε πρωτίστως το άρθρο 24 παρ. 1 της Συνθήκης για την ΕΕ (ΣΕΕ) που ορίζει: "Η κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφαλείας […] υλοποιείται από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο και το Συμβούλιο, τα οποία αποφασίζουν με ομοφωνία, πλην των περιπτώσεων στις οποίες οι Συνθήκες ορίζουν άλλως. Η θέσπιση νομοθετικών πράξεων αποκλείεται.". Απαιτείται λοιπόν ομοφωνία (πλην εξαιρέσεων) για κάθε απόφαση σχετική με την άμυνα, αλλά και απαγορεύεται ρητά (άνευ εξαιρέσεων) η θέσπιση οιασδήποτε ενωσιακής νομοθετικής πράξης για θέματα άμυνας, άρα και η θέσπιση του Κανονισμού SAFE!

Π. Μαρινάκης: «τα χρήματα που θα εξοικονομηθούν θα κατευθυνθούν σε άλλες δαπάνες» (ΣΧΕΔΟΝ ΜΗΔΕΝΙΚΗ ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΑ ΕΠΙΒΙΩΣΕΩΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ-ΧΩΡΟΥ)

1) ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟΝ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟ, Η ΜΗ ΣΥΜΠΕΡΙΛΗΨΗ ΤΩΝ ΕΞΟΠΛΙΣΤΙΚΩΝ ΔΑΠΑΝΩΝ ΣΤΟ ΕΛΛΕΙΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΠΕΝΤΑΕΤΙΑ ΘΑ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΕΙ ΠΟΡΟΥΣ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΔΙΟΧΕΤΕΥΘΟΥΝ ΣΤΗΝ ΠΑΙΔΕΙΑ ΣΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ... ΑΝΤΙ ΝΑ ΔΕΚΑΠΛΑΣΙΑΣΟΥΝ (ΝΑΙ ΣΩΣΤΑ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ) ΤΙΣ ΕΞΟΠΛΙΣΤΙΚΕΣ ΔΑΠΑΝΕΣ ΚΑΙ ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΟΥΝ ΠΟΛΕΜΙΚΗ (ΝΑΙ ΠΟΛΕΜΙΚΗ, ΟΧΙ ΑΠΛΑ ΑΜΥΝΤΙΚΗ) ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ, ΒΡΗΚΑΝ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΝΑ ΠΟΛΛΑΠΛΑΣΙΑΣΟΥΝ ΤΙΣ ΠΑΡΟΧΕΣ, ΤΑ ΕΠΙΔΟΜΑΤΑ ΚΑΙ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΟΥΝ ΝΑ ΠΕΤΟΥΝ ΧΡΗΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΒΟΘΡΕΣ ΤΗΣ ΥΓΕΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ.

"θα εξοικονομηθούν χρήματα, ειδικά για τις χώρες όπως η Ελλάδα, που ήδη δαπανά πολλά για την άμυνα, άνω του 3% του ΑΕΠ, τα οποία θα κατευθυνθούν σε άλλες πολύ σημαντικές και κρίσιμες δαπάνες. Αυτό θα γίνει διότι η λεγόμενη ρήτρα διαφυγής, που στόχος είναι να ισχύσει από το 2025, θα επιτρέπει ουσιαστικά αυτό που έχουμε προτείνει από την πρώτη στιγμή, την εξαίρεση των αμυντικών δαπανών από τον υπολογισμό των ελλειμμάτων. Αυτό θα δώσει τη δυνατότητα σε κράτη, όπως η Ελλάδα, να δαπανήσουν χρήματα, δεν ξέρουμε πόσα, ελπίζουμε να είναι τα περισσότερα που μπορούμε να εξοικονομήσουμε και παραπάνω χρήματα στην άμυνα, αλλά και παραπάνω χρήματα σε άλλες δαπάνες, όπως είναι η υγεία, η παιδεία ή οτιδήποτε άλλο, τέλος πάντων, αποφασιστεί με βάση και τους δημοσιονομικούς κανόνες. Ένα μεγάλο μέρος των χρημάτων που θα εξοικονομηθούν θέλουμε να τα κατευθύνουμε άμεσα στην κοινωνία, στους πολίτες, είτε σε σημαντικές δαπάνες που αφορούν τη ζωή τους, σε συνέχεια αυτών τα οποία έχουμε κάνει, όπως είπα σε τομείς κρίσιμους, όπως είναι η υγεία, η παιδεία, ο σιδηρόδρομος και αυτά τα λεφτά θα προστεθούν στα χρήματα τα οποία έχουμε εξοικονομήσει από την αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής και στα χρήματα τα οποία έχει εισπράξει περισσότερα το κράτος, χωρίς ν’ αυξήσει φόρους, από τη μείωση της ανεργίας."

Θα αφήσουμε τη "Γενεύη" να διαλύσει την Ευρώπη;

Τι είναι οι διεθνείς συνθήκες; Δεν είμαι σίγουρος ότι ο νομικός κόσμος της Ευρώπης (και της Ελλάδας) ξέρει την απάντηση. Από τις δημόσιες τοποθετήσεις πολλών τριβωνιανούτσικων και την αρθρογραφία τους, βγάζεις το συμπέρασμα ότι τις θεωρούν κάτι σαν τις Δέκα Εντολές: θέσφατα. Δεν τις αγγίζουμε. Τις εφαρμόζουμε τυφλά. Και, προς Θεού, δεν κρίνουμε το θεωρητικό τους υπόβαθρο. Γιατί; "Διότι αν αρχίσουμε να αναθεωρούμε τις διεθνείς συνθήκες είναι βούτυρο στο ψωμί του Ερντογάν, που θέλει αναθεώρηση της Συνθήκης της Λωζάνης". Το επιχείρημα είναι κωμικό, αλλά μια που έχει διατυπωθεί πολλές φορές από πολλούς, αναγκάζομαι να το ανασκευάσω.

Υπάρχουν, λοιπόν, πολλών ειδών διακρατικές συνθήκες, διμερείς, πολυμερείς, παγκόσμιες, θεσμικές, συνθήκες-πλαίσιο. Ο βασικός τους διαχωρισμός είναι το αν έχουν προκύψει ως συνθήκες ειρήνευσης μετά από κάποιον πόλεμο ή ως συνθήκες σε καιρό ειρήνης. Οι πρώτες σχεδόν πάντα περιλαμβάνουν οριοθετήσεις συνόρων. Προφανώς, για να αλλάξουν θα πρέπει να γίνει νέος πόλεμος. Παράδειγμα η Συνθήκη των Σεβρών (1920) που αντικαταστάθηκε από τη Συνθήκη της Λωζάνης (1923), μετά την Μικρασιατική Καταστροφή. Αυτές, ναι, δεν τις αγγίζουμε. Οι δεύτερες διευθετούν θέματα διαχειριστικής ή και θεσμικής φύσεως και δεσμεύουν τα κράτη που τις υπέγραψαν, όσον καιρό συνεχίζουν να συμφωνούν με το περιεχόμενό τους. Αυτές είναι εργαλεία. Τις κάνουμε ό,τι θέλουμε. Τις απλώνουμε, τις μαζεύουμε, τις τροποποιούμε, όπως η ιδρυτική της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας Συνθήκη της Ρώμης (1957) που επεκτάθηκε με τη Συνθήκη του Μάαστριχτ (1992), μέχρι και τις καταργούμε, όταν έχουν ξεπεραστεί από τα γεγονότα, όπως η Συνθήκη της Κοινωνίας των Εθνών (1919). Και φυσικά, όχι μόνο συζητούμε για τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα από την εφαρμογή τους, αλλά και σηκώνουμε τον κόσμο στο πόδι για αναθεώρηση, σε περίπτωση που διαπιστώσουμε ότι έχουν μετατραπεί σε βόμβα στα θεμέλια της Ευρώπης, όπως η Σύμβαση της Γενεύης, που είναι το σημερινό θέμα μας.

Είναι εντυπωσιακό, το ότι επικρατεί άκρα του τάφου σιωπή στον ελληνικό νομικό και ακαδημαϊκό κόσμο για ένα διεθνές νομικό πλαίσιο, η παθογένεια του οποίου είναι παραπάνω από εμφανής και οι τοξικές του παρενέργειες σοβαρότατες. Ψάχνοντας στο google "αναθεώρηση", "τροποποίηση", "αλλαγή", "κατάργηση" της "Σύμβασης της Γενεύης", στις πρώτες 20 σελίδες βρήκα μόνο δύο σχετικά κείμενα. Το ένα ζητάει να προστεθεί στη Σύμβαση και η έννοια του περιβαλλοντικού ή κλιματικού πρόσφυγα, κάποιου που θέλει να φύγει από την πατρίδα του γιατί η κλιματική αλλαγή τού δυσκολεύει τη ζωή. Βεβαίως το θέμα είναι πολύ σοβαρό για τους κατοίκους ορισμένων νησίδων του Ειρηνικού που η άνοδος της στάθμης της θάλασσας απειλεί να τις καλύψει ολοσχερώς, αλλά, όπως συμβαίνει πάντα, οι προπαγανδιστές του όρου θέλουν να τον επεκτείνουν ακόμα και σε εκείνους που δυσφορούν από έναν καύσωνα του Αυγούστου. Το άλλο, με τίτλο "Σύμβαση της Γενεύης για τους πρόσφυγες – Η κερκόπορτα της παράνομης μετανάστευσης" (2020)είναι του διδάκτορα Διοικητικού Δικαίου, Ιωάννη Γκιτσάκη. Από τους 45.000 νομικούς της χώρας, μόνο ένας ασχολήθηκε με το θέμα! (Αν υπήρξαν και άλλοι, θα χαρώ πολύ να το μάθω, αλλά το google δεν εμφανίζει κανένα άλλο κείμενο.)

Γιατί το κείμενο της Γενεύης δεν ονομάζεται Συνθήκη (Τreaty) αλλά Σύμβαση (Convention); Μολονότι και οι δύο όροι χρησιμοποιούνται για νομικές συμφωνίες που συνάπτονται μεταξύ κρατών ή διεθνών οργανισμών, οι συμβάσεις είναι πιο εξειδικευμένες και αφορούν συνήθως συγκεκριμένους τομείς, όπως τα ανθρώπινα δικαιώματα, το περιβάλλον ή η συνεργασία σε τεχνικά θέματα. Δεν έχουν την καθολικότητα των Συνθηκών, αφήνοντας στα κράτη περιθώριο για προσαρμογή των όρων τους σε εθνικό επίπεδο. Επιπλέον, η δέσμευση των κρατών είναι οικειοθελής.

Η Σύμβαση της Γενεύης αφορούσε αποκλειστικά τα προβλήματα που προέκυψαν από τις μετακινήσεις πληθυσμών λόγω του Β΄ΠΠ και των όσων επακολούθησαν. Γι’ αυτό περιόριζε το δικαίωμα υποβολής αιτήματος ασύλου μόνο σε άτομα που εμπλέκονταν σε "γεγονότα επελθόντα προ της 1ης Ιανουαρίου 1951 εν Ευρώπη ή αλλαχού" (άρθρο 1, §Β1). Μάλιστα, το "αλλαχού" ήταν προαιρετικό. Μπορούσε δηλαδή ένα κράτος να πει "δεν με ενδιαφέρει τι γίνεται εκτός Ευρώπης, θα δέχομαι μόνο Ευρωπαίους ως πρόσφυγες". Στόχος της, καθώς οι περισσότεροι πρόσφυγες πολέμου είχαν ήδη επιστρέψει στις εστίες τους, ήταν να λύσει τα προβλήματα της μεταπολεμικής διαίρεσης της Ευρώπης σε ζώνες επιρροής. Είχαν περάσει πάνω από 6 χρόνια από τις Διασκέψεις της Μόσχας και της Γιάλτας, η Γερμανία είχε ήδη χωριστεί σε Δυτική και Ανατολική, και η Ευρώπη βίωνε τον ψυχρό πόλεμο ξέροντας ότι σημαντικός αριθμός ανθρώπων από χώρες του Σιδηρού Παραπετάσματος θα επέλεγε να μην επιστρέψει στον "σοβιετικό σοσιαλιστικό παράδεισο" ή θα προσπαθούσε να δραπετεύσει από εκεί. Αυτών των περιπτώσεων κυρίως τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις ήθελε να καθορίσει η Σύμβαση.

Γι΄ αυτό, προέβλεπε ότι αν κάποιος μπει παράνομα σε μια χώρα, δεν επιβάλλονται ποινικές κυρώσεις, υπό τρεις, όμως, προϋποθέσεις:
α) να έχει μπει στη χώρα υποδοχής ΑΠ’ ΕΥΘΕΙΑΣ από τη χώρα προέλευσης, δηλαδή οι δύο χώρες να συνορεύουν
β) να παρουσιασθεί ΤΟ ΤΑΧΥΤΕΡΟΝ ΔΥΝΑΤΟΝ (αμελλητί) στις αρχές
γ) να δώσει επαρκείς εξηγήσεις για τον λόγο της παράνομης εισόδου (άρθρο 31).

Φυσικά, ο όρος που χρησιμοποιείται είναι ΠΑΡΑΝΟΜΗ είσοδος και όχι ΠΑΡΑΤΥΠΗ. Νόμος παραβιάζεται, όχι τύπος.

Μέχρι το κράτος υποδοχής να καταλήξει στο αν κάποιος δικαιούται άσυλο ή μέχρι να του χορηγήσει χαρτιά για να φύγει σε τρίτη χώρα, η Σύμβαση της Γενεύης τού δίνει τη δυνατότητα να εφαρμόσει όποια περιοριστικά μέτρα κρίνει αναγκαία (άρθρο 31, §2), όπως, για παράδειγμα, κράτηση σε κλειστές δομές. Αλλά ακόμα κι αν χορηγήσει άσυλο, μπορεί να αποφασίσει αργότερα την απέλαση οποιουδήποτε "διά λόγους εθνικής ασφαλείας ή δημοσίας τάξεως", χωρίς να πρέπει να δώσει λογαριασμό σε κανέναν ούτε καν στον απελαυνόμενο, όταν οι λόγοι εθνικής ασφαλείας είναι επιτακτικοί (άρθρο 32, §2). Δεν ήταν δηλαδή η Σύμβαση της Γενεύης το κόκκινο χαλί υποδοχής που την παρουσιάζουν οι "αλληλέγγυοι". Προσπαθούσε να μην αποψιλώσει την εθνική κυριαρχία των χωρών υποδοχής και ταυτόχρονα να διευθετήσει ένα σημαντικό πρόβλημα που αφορούσε κατά κύριο λόγο Ευρωπαίους. Επιπλέον, άφηνε ελεύθερα τα κράτη να μην την υπογράψουν αν δεν θέλουν, ή, μολονότι την υπέγραψαν, να την καταγγείλουν αργότερα και να πάψουν να την εφαρμόζουν, χωρίς επιπτώσεις. Σαουδική Αραβία, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, Κουβέιτ, Ομάν, Ινδία, Πακιστάν, Μπανγκλαντές και Βόρεια Κορέα είναι ανάμεσα στα κράτη που τράβηξαν την ουρά τους απ’ έξω και από τη Σύμβαση της Γενεύης και από το Πρωτόκολλο της Νέας Υόρκης, που αργότερα την επέκτεινε.

Η συνέχεια της ιστορίας είναι ένα case study που επιβεβαιώνει το ότι ο δρόμος προς την κόλαση είναι στρωμένος με αγαθές προθέσεις: τα χρήματα της Ύπατης Αρμοστείας για τους πρόσφυγες που κάθε χρόνο αυξανόντουσαν, αποτελούσαν κίνητρο δημιουργίας νέων, εντονότερων ροών, που απαιτούσαν περισσότερα χρήματα και περισσότερους υπαλλήλους. Η Ύπατη Αρμοστεία γιγαντώθηκε η ίδια, γιγαντώνοντας όμως και το πρόβλημα, σε έναν φαύλο κύκλο χωρίς τέλος! Από ένα γραφείο, το 1951, στη Γενεύη, με 34 υπαλλήλους και 300.000 δολάρια προϋπολογισμό, έφτασε να απασχολεί, το 2024, πάνω από 20.700 άτομα σε 136 χώρες και να προβλέπεται να ξοδέψει 10,5 περίπου δισεκατομμύρια δολάρια. Από πού προέρχονται αυτά; Από τον ΟΗΕ και από δωρεές κρατών, ιδρυμάτων, ιδιωτών και οργανισμών. Το ότι οι περισσότεροι από αυτούς, όπως ο Οργανισμός Ισλαμικής Συνεργασίας (OIC) προωθούν την αντικατάσταση των πληθυσμών, θα είναι εντελώς συμπτωματικό. Το 1967, ο ΟΗΕ προσέθεσε στη Σύμβαση της Γενεύης και το Πρωτόκολλο της Νέας Υόρκης, που αίρει κάθε χρονικό και γεωγραφικό όριο, επιτρέποντας να εφαρμοστεί η Σύμβαση οποτεδήποτε, σε ανθρώπους από οποιοδήποτε μέρος του κόσμου, που αποκτούν την ιδιότητα του πρόσφυγα, αν απλώς δηλώσουν ότι φοβούνται να μείνουν στην πατρίδα τους, επειδή είναι πιθανόν να υποστούν διώξεις "για λόγους πολιτικούς, θρησκευτικούς, φυλής, θρησκείας, εθνικότητας, συμμετοχής σε ιδιαίτερη κοινωνική ομάδα ή πολιτικών πεποιθήσεων", δηλαδή στους πάντες!

Πλέον, το συντριπτικά μεγαλύτερο μέρος των δράσεων και των χρημάτων της Αρμοστείας κατευθύνονται όχι στον επαναπατρισμό των προσφύγων πολέμου αλλά στη μόνιμη εγκατάσταση εκατομμυρίων, οικονομικών κατά κανόνα, μεταναστών, από την Αφρική και την Ασία, σε χώρες της Ευρώπης. Πρακτικά είναι αδύνατον να διαχωρισθούν από τους πρόσφυγες, διότι όλοι, δασκαλεμένοι από ΜΚΟ και δικηγόρους του κυκλώματος, επικαλούνται φόβο για κάποιον από τους παραπάνω λόγους, στους οποίους έχει προστεθεί και η σεξουαλική ταυτότητα, με διασταλτική ερμηνεία της "ιδιαίτερης κοινωνικής ομάδας", και είναι παντελώς ανέφικτο για τις ευρωπαϊκές αρχές να εξακριβώσουν τι ισχύει και τι όχι για τον καθένα.

Ο Γκιτσάκης θίγει στο άρθρο του τα νομικά προβλήματα του συστήματος και προτείνει νομικά εργαλεία αναμόρφωσης της Σύμβασης της Γενεύης. Εμένα θα μου επιτρέψετε να σκαλίσω κάποια άλλα θέματα, θεωρητικού υποβάθρου.

Advanced Driver Assistance Systems (A.D.A.S): “Η Ε.Ε πρωτοπορεί διεθνώς στην ασφάλεια των οχημάτων"

ΚΟΥΡΗΤΗΣ: ΘΕΛΩ ΠΟΛΥ ΝΑ ΔΩ ΤΗΝ ΧΡΗΣΗ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΩΝ ΣΥΣΤΗΜΑΤΩΝ "I.S.A" ΚΑΙ "L.K.A" ΣΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥΣ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ. ΕΧΕΙ ΝΑ ΠΕΣΕΙ ΤΟ ΓΕΛΙΟ ΤΗΣ ΑΡΚΟΥΔΑΣ. ΕΧΟΥΝ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΑΤΥΧΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΜΙΣΑ ΠΟΛΛΑ ΜΑΣ, ΕΞΑΙΤΙΑΣ (ΚΑΙ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΩΣ), ΑΥΤΩΝ ΤΩΝ ΔΥΟ.  ΕΛΠΙΖΩ ΜΟΝΟΝ ΝΑ ΜΗΝ ΤΣΑΚΙΣΤΟΥΝ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ ΝΕΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ. ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ ΠΩΣ ΤΟ ΚΟΣΤΟΣ ΟΛΩΝ ΑΥΤΩΝ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΣΥΣΤΗΜΑΤΩΝ ΘΑ ΑΥΞΗΣΕΙ ΤΗΝ ΤΙΜΗ ΠΩΛΗΣΗΣ. ΟΣΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΔΕΔΟΜΕΝΩΝ ΕΧΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΤΗΣ Ε.Ε ΤΟ ΚΑΓΚΕΛΟ...

Η “ομπρέλα” συστημάτων υποβοήθησης A.D.A.S είναι ήδη υποχρεωτική για όλα τα καινούργια οχήματα , που έχουν πάρει έγκριση τύπου από τον Ιούλιο του 2022. Από τις 7 Ιουλίου η πώληση οποιουδήποτε νέου οχήματος, που δεν είναι εξοπλισμένο με A.D.A.S, απαγορεύεται σε όλες τις χώρες της Ε.Ε.

Υπάρχουν επτά υποχρεωτικά συστήματα υποβοήθησης του οδηγού:

• το Intelligent Speed Assistance (I.S.A) που ρυθμίζει την ταχύτητα κίνησης ανάλογα με τη σήμανση του δρόμου και τα δεδομένα του πλοηγού,
• το Lane Keep Assist (L.K.A) που διατηρεί την λωρίδα κίνησης επεμβαίνοντας στα φρένα και το τιμόνι,
• το Automatic Emergency Braking (A.E.B) που ανιχνεύει “εμπόδια” και ακινητοποιεί το όχημα,
• το Attention Assist (A.A) που παρακολουθεί τον οδηγό για κόπωση ή υπνηλία,
• το Alcolock που δεν ενεργοποιεί τον κινητήρα εάν είναι πιωμένος ο οδηγός,
• το Reverse Detection (R.D) που παρακολουθεί την κυκλοφορία κατά την οπισθοπορεία
• το μαύρο κουτί που καταγράφει τα εκάστοτε τελευταία 5 δευτερόλεπτα.

Στα 14,7 δισ. ευρώ έφτασε το το έλλειμμα στο εμπορικό ισοζύγιο - Στο 12,1% ο πληθωρισμός

Το έλλειμμα του εμπορικού ισοζυγίου κατά το χρονικό διάστημα Ιανουαρίου-Μαΐου 2022 ανήλθε σε 14.702,1 εκατ. ευρώ (16.022,0 εκατ. δολάρια) έναντι 8.262,0 εκατ. ευρώ (9.806,7 εκατ. δολάρια) κατά το ίδιο διάστημα του έτους 2021, παρουσιάζοντας αύξηση, σε ευρώ, 77,9%. Το αντίστοιχο μέγεθος χωρίς τα πετρελαιοειδή παρουσίασε αύξηση κατά 3.846,2 εκατ. ευρώ, δηλαδή 55,7% και το αντίστοιχο μέγεθος χωρίς τα πετρελαιοειδή και τα πλοία παρουσίασε αύξηση κατά 3.809,5 εκατ. ευρώ, δηλαδή 55,4%.

Νέο άλμα στο 12,1% έκανε ο πληθωρισμός τον Ιούνιο, επιστρέφοντας στα επίπεδα που βρισκόταν πριν από 30 χρόνια. Σε ετήσια βάση η μεγαλύτερη αύξηση τιμών καταγράφηκε: στο φυσικό αέριο 117,7%, και ακολουθούν ο ηλεκτρισμός με 70,4% και το πετρέλαιο με 65,1%.

Οι πληθωριστικές πιέσεις θα ενταθούν τους επόμενους μήνες, καθώς οι τιμές των βιομηχανικών προϊόντων (εγχωρίων και εισαγομένων) συνεχίζουν να κινούνται έντονα ανοδικά. Χθες η ΕΛΣΤΑΤ ανακοίνωσε ότι ο Γενικός Δείκτης Τιμών Παραγωγού στη Βιομηχανία (σύνολο εγχώριας και εξωτερικής αγοράς), αυξήθηκε τον περασμένο Μάιο κατά 43%, σε σύγκριση με τον αντίστοιχο δείκτη του Μαΐου 2021.

Οι προβλέψεις του κυβερνητικού οικονομικού επιτελείου, της Κομισιόν και άλλων διεθνών οικονομικών οργανισμών για το φετινό πληθωρισμό έχουν ήδη «ακυρωθεί» από τις εξελίξεις, με τον πήχη του πληθωρισμού να μπαίνει τώρα υψηλότερα. Το πιθανότερο είναι να επιβεβαιωθούν τα ακραία σενάρια, τα οποία ανεβάζουν το μέσο πληθωρισμό το 2022 ακόμα και άνω του 7%, όπως για παράδειγμα η Τράπεζα της Ελλάδος. Το Γραφείο Προϋπολογισμού του Κράτους στη Βουλή μάλιστα έχει πρόβλεψη ακόμη και για ποσοστό πάνω από 11%.

ΕΕ: Πρόσθετη βοήθεια στην Τουρκία για τη στήριξη προσφύγων

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ανακοίνωσε ότι θα διαθέσει επιπρόσθετα 50 εκατομμύρια ευρώ για τη στήριξη των ευάλωτων προσφύγων και των κοινοτήτων υποδοχής τους στην Τουρκία. Tο Δικτύο Κοινωνικής Προστασίας Έκτακτης Ανάγκης της ΕΕ (ESSN), υποστηρίζει επί του παρόντος πάνω από 1,5 εκατομμύριο άτομα στην Τουρκία μέσω χρηματικής βοήθειας.

Όπως αναφέρει η ανακοίνωση της Κομισιόν,

• "Το κόστος ζωής και η έλλειψη πρόσβασης σε τακτικό εισόδημα δυσκολεύουν τις ευάλωτες οικογένειες να τα βγάλουν πέρα"
• "η ανθρωπιστική βοήθεια θα διατεθεί σε εξειδικευμένες υπηρεσίες υγειονομικής περίθαλψης και θα βοηθήσει στην αντιμετώπιση ζητημάτων προστασίας, όπως η νομική συμβουλευτική, η ψυχοκοινωνική υποστήριξη, καθώς και η πρόσβαση σε πολιτική τεκμηρίωση"
• "η Τουρκία έχει καταβάλει αξιέπαινες προσπάθειες για να τους παρέχει πρόσβαση σε βασικές υπηρεσίες, συμπεριλαμβανομένης της εκπαίδευσης και της υγειονομικής περίθαλψης, αλλά πολλοί αντιμετωπίζουν βαθύτερο χρέος και φτώχεια λόγω των δευτερογενών επιπτώσεων της COVID-19 και της υποτίμησης της τουρκικής λίρας."

Ο Επίτροπος για τη Διαχείριση Κρίσεων, Γιάνες Λέναρσιτς, ανέφερε ότι ,

"Η Σουηδία και η Φινλανδία να τα βρουν με τη Ρωσία όπως θέλουν να τα βρούμε εμείς με την Τουρκία"

"Η Αθήνα δικαιούται να δίνει πανομοιότυπες απαντήσεις στη Συμμαχία με αυτές που λαμβάνει όταν θέτει το πρόβλημα των τουρκικών παραβιάσεων. Να απαντάει, δηλαδή, ότι η Σουηδία και η Φινλανδία πρέπει να τα βρουν με τη Ρωσία! Τότε πολλοί σύμμαχοι, που άλλα μας έλεγαν τις τελευταίες δεκαετίες θα υποχρεωθούν να έλθουν αντιμέτωποι με την υποκρισία τους.  Κι αν υποτεθεί ότι προβάλλεται το επιχείρημα πως Ελλάδα και Τουρκία είναι σύμμαχοι, ενώ η Ρωσία είναι αντίπαλος, η απάντηση είναι απλή. Εάν τέτοια συμπεριφορά γίνεται ανεκτή στο εσωτερικό της Συμμαχίας, με ποια νομιμοποίηση να απαιτείται η συμμόρφωση τρίτων…"

ΔΙΑΒΑΣΤΕ: https://www.defence-point.gr/news/i-soyidia-kai-i-finlandia-na-ta-vroyn-me-ti-rosia-opos-theloyn-emeis-me-tin-toyrkia

Κολοσσιαίο πακέτο σχεδόν 40 δισεκατομμυρίων δολαρίων από τις ΗΠΑ στην Ουκρανία

Η Βουλή των Αντιπροσώπων ενέκρινε το σχέδιο νόμου  που ζήτησε ο Αμερικανός πρόεδρος Τζο Μπάιντεν για να προσφερθεί στρατιωτική, ανθρωπιστική και οικονομική βοήθεια από τις ΗΠΑ στην Ουκρανία. Το κείμενο, που εγκρίθηκε με τις ψήφους και των δύο κομμάτων, μένει να εγκριθεί από τη Γερουσία προτού καταλήξει στο γραφείο του Αμερικανού προέδρου. Τη Δευτέρα, ο πρόεδρος Μπάιντεν κάλεσε το Κογκρέσο να εγκρίνει «αμέσως» τη χρηματοδότηση, καθώς το θέμα είναι επείγον, κατ’ αυτόν. Από τα 40 δις τα 6  προορίζονται για να αποκτήσει η Ουκρανία τεθωρακισμένα οχήματα, να ενισχύσει την αντιαεροπορική της άμυνα και να λάβει διάφορα όπλα και πυρομαχικά. Σχεδόν 9 δς. προορίζονται για την εξασφάλιση «της συνέχειας των ουκρανικών δημοκρατικών θεσμών», ενώ μέρος του ποσού προορίζεται και για τη χορήγηση ανθρωπιστικής βοήθειας.

Και η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης θα δαπανήσει 1 δισεκατομμύριο ευρώ στην Ουκρανία το 2022, όπως ανακοίνωσε σήμερα η πρόεδρος της ΕΤΑΑ Οντίλ Ρενό-Μπασό. Θα καταβάλλει κάθε μήνα στην Ουκρανία κατά μέσο όρο το ποσό των 200 εκατ. δολαρίων για τους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων και των εκπαιδευτικών. Όπως είπε στο περιθώριο της ετήσιας συνόδου της ΕΤΑΑ στο Μαρόκο, το πακέτο έχει στόχο να στηρίξει την ουκρανική οικονομία, ενώ συμπλήρωσε ότι η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης προτίθεται να κάνει ακόμη περισσότερα.

AΜΠΕ

H λίστα με όλα όσα στέλνουν οι Η.Π.Α στην Ουκρανία

• Περισσότερα από 1.400 εκτοξευόμενα από τον ώμο (MANPADS) κατευθυνόμενα βλήματα εδάφους – αέρος FIM-92 Stinger.
• Περισσότερα από 5.500 κατευθυνόμενα αντιαρματικά βλήματα FGM-148 Javelin.
• Περισσότερα από 14.000 αντιαρματικά όπλα άλλων τύπων (συμπεριλαμβανομένων τουλάχιστον 6.000 ΑΤ-4)
• Ρουκέτες κατευθυνόμενες με λέιζερ
• Περισσότερες από 7.000 μονάδες φορητού οπλισμού
• Περισσότερα από 50.000.000 φυσίγγια
• Νάρκες κατά προσωπικού M18A1 Claymore
• Εκρηκτικά C-4 και συναφή εξοπλισμό για την εκκαθάριση κωλυμάτων
• Διόπτρες Νυκτερινής Όρασης (ΔΝΟ), συστήματα θερμικής απεικόνισης, οπτικά και ηλεκτρο-οπτικά, τηλέμετρα λέιζερ

• 90 ρυμουλκούμενα οβιδοβόλα διαμετρήματος 155 χλστ. και 183.000 βλήματα πυροβολικού του ιδίου διαμετρήματος. Τα οβιδοβόλα προέρχονται από τα αποθέματα του Στρατού των ΗΠΑ και του Σώματος των Πεζοναυτών και προς το παρόν δεν έχει αποσαφηνιστεί εάν πρόκειται για τα M777 ή τα παλαιότερης γενεάς M198. [Ο Καναδάς έχει ήδη παραδώσει στην Ουκρανία 4 ρυμουλκούμενα οβιδοβόλα M777, περίπου το 10% των συνολικά διαθέσιμων σε υπηρεσία (37 μονάδες) μαζί με ποσότητα πυρομαχικών πυροβολικού συμπεριλαμβανόμενων και κατευθυνόμενων με λέιζερ. ]
• 72 οχήματα τακτικών μεταφορών για τη ρυμούλκηση οβιδοβόλων διαμετρήματος 155 χλστ.
• 19 ελικόπτερα Μι-17
• Εκατοντάδες θωρακισμένα τροχοφόρα οχήματα πολλαπλών χρήσεων υψηλής κινητικότητας (HMMWV).
• 200 Τεθωρακισμένα Οχήματα Μεταφοράς Προσωπικού (ΤΟΜΠ) M113

Study quantifies metal supplies needed to reach EU's climate neutrality goal

On March 8, European Commission President Ursula von der Leyen called for European independence from Russian oil, coal and gas, saying "we simply cannot rely on a supplier who explicitly threatens us. We need to act now to… accelerate the clean energy transition. The quicker we switch to renewables and hydrogen, combined with more energy efficiency, the quicker we will be truly independent and master our energy system."

The independent KU Leuven study is the first to offer EU-specific numbers related to the International Energy Agency's warning in 2021 of looming supply challenges for the enabling metals needed to help end fossil fuels. Meeting the European Union's Green Deal goal of climate neutrality by 2050 will require 35 times more lithium and 7 to 26 times the amount of increasingly scarce rare earth metals compared to Europe's limited use today, according to a study from Belgian university KU Leuven. The energy transition will also require far greater annual supplies of aluminum (equivalent to 30% of what Europe already uses today), copper (35%), silicon (45%), nickel (100%), and cobalt (330%), all essential to Europe's plans for producing the electric vehicles and batteries, renewable wind, solar and hydrogen energy technologies, and the grid infrastructure needed to achieve climate neutrality.

The study says that by 2050, Europe's plans for producing clean energy technologies will require annually:

Prüm II: Το σχέδιο για τη δημιουργία ενός γιγαντιαίου συστήματος αναγνώρισης προσώπου στην Ε.Ε

Πολλές χώρες της ΕΕ έχουν ήδη αναπτύξει τις δικές τους βάσεις με φωτογραφίες πολιτών (υπόπτων, καταδίκων, αιτούντων πολιτικού ασύλου, μη αναγνωρισμένων πτωμάτων κλπ.), όπως για παράδειγμα η Ουγγαρία με 30 εκατομμύρια φωτογραφίες, η Ιταλία με 17 εκατ., η Γαλλία με 6 εκατ. και η Γερμανία με 5.5 εκατ. Ειδικά για τη Γαλλία, ο Υπουργός Εσωτερικών έχει δηλώσει πως το σύστημα αναγνώρισης προσώπου τους έχει βοηθήσει για να λύσουν υποθέσεις ληστειών και κακοποίησης παιδιών. Το πρώτο σχέδιο Prüm υπεγράφη από 7 κράτη - μέλη το 2005 (Γερμανία, Βέλγιο, Λουξεμβούργο, Ολλανδία, Ισπανία, Γαλλία και Αυστρία) με σκοπό τον διαμοιρασμό δεδομένων για την αντιμετώπιση εγκλημάτων, ενώ μέσα στα χρόνια που ακολούθησαν έβαλαν την υπογραφή τους και οι υπόλοιπες χώρες της ΕΕ.

Oι Ευρωπαίοι νομοθέτες εξετάζουν τώρα το ενδεχόμενο δημιουργίας μιας τεράστιας βάσης δεδομένων που θα περιλαμβάνει φωτογραφίες εκατομμυρίων Ευρωπαίων πολιτών για να στήσουν ένα ιδιαίτερα εξελιγμένο σύστημα αναγνώρισης προσώπου. Αυτή η βάση δεδομένων συζητιέται από τον περασμένο Δεκέμβριο, αλλά τώρα έχουν πολλαπλασιαστεί οι φωνές για την δημιουργία της και την ενσωμάτωση της στο σχέδιο Prüm II που αφορά τον διαμοιρασμό δεδομένων μεταξύ των κρατών - μελών της ΕΕ. Θα πρόκειται για την πιο εκτεταμένη βιομετρική δομή παρακολούθησης παγκοσμίως.Το σχέδιο Prüm II αναμένεται ότι θα διευρύνει πολύ περισσότερο την ποσότητα των δεδομένων που θα μπορούν να διαμοιραστούν οι αρχές και μέσα σε αυτά θα συμπεριλαμβάνονται φωτογραφίες και πληροφορίες για τα διπλώματα οδήγησης των πολιτών. Οι αρχές κάθε χώρας θα έχουν αυτοματοποιημένη πρόσβαση σε αυτά τα δεδομένα και θα ενισχυθεί ακόμη περισσότερο ο ρόλος της Europol. Η ενσωμάτωση φωτογραφιών και η δυνατότητα να αναπτυχθούν εξελιγμένοι αλγόριθμοι αναγνώρισης προσώπου είναι, ίσως, ο μεγαλύτερος στόχος του νέου σχεδίου.

"ίσως βρισκόμαστε ενώπιον του πρώτου πολέμου στην Ευρώπη, μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, ο οποίος είναι πόλεμος για τις πλουτοπαραγωγικές πηγές (resource war)"

Το κάθε άτομο χρησιμοποιεί τα δικά του κριτήρια, τις δικές του προσλαμβάνουσες παραστάσεις για να αντιλαμβάνεται τις εξελίξεις και να βγάζει τα δικά του, υποκειμενικά πάντα, συμπεράσματα. Συνεπώς τα κάτωθι αποτελούν και αυτά μία υποκειμενική / “μεροληπτική” προσέγγιση της γεωπολιτικής πραγματικότητας η οποία προέκυψε μετά την 24η Φεβρουαρίου 2022, ημέρα εισβολής της Ρωσίας στην Ουκρανία.
Στο παρόν πόνημα θα καταβληθεί προσπάθεια να απαντηθούν τρία κρίσιμα ερωτήματα:

1. Γιατί εισέβαλλε ο Πούτιν στην Ουκρανία (η γεννεσιουργός αιτία του γεωπολιτικού «ατυχήματος»),
2. Πότε περίπου πήρε την απόφαση για την εισβολή,
3. Πόσο καιρό το σχεδίαζε.

Το υπόβαθρο στο οποίο θα βασιστεί η ανάλυση είναι η σημασία των κρίσιμων ορυκτών, και στην περίπτωση του γνωστικού αντικειμένου του γράφοντα, η σημασία των σπάνιων γαιών, η βιώσιμη αξιοποίησή τους και οι πόλεμοι για τις πλουτοπαραγωγικές πηγές (resource wars).

Το 2015 είχε παρουσιασθεί σε παγκόσμιο συνέδριο στον Καναδά εργασία του γράφοντα στην οποία παρουσιαζόταν για πρώτη φορά παγκοσμίως μία απόπειρα κατάταξης χωρών οι οποίες διαθέτουν αποθέματα σπάνιων γαιών. Η κατάταξη ξεκινούσε από την πλέον ασφαλή χώρα για επενδύσεις σπάνιων γαιών ως τη χειρότερη. Για την κατάταξη χρησιμοποιήθηκαν πέντε γεωπολιτικά κριτήρια/δείκτες. Σε εκείνη τη λίστα είχε καταταγεί ως πρώτη χώρα (μικρότερος γεωπολιτικός κίνδυνος) η Δανία λόγω της Γροιλανδίας, και ως τελευταία χώρα η Μιανμάρ. Λίγα χρόνια μετά, ο Τραμπ δήλωσε ότι θέλει να αγοράσει τη Γροιλανδία (στην οποία πριν μερικούς μήνες άλλαξε η κυβέρνηση με γενεσιουργό αιτία την προσπάθεια εκμετάλλευσης τεράστιου κοιτάσματος σπάνιων γαιών) και στη Μιανμάρ προέκυψε στρατιωτικό «κινεζικό» πραξικόπημα.

NATO: Προγράμματα DIANA

Στις 7 Απριλίου το NATO αποφάσισε μια πρωτοβουλία (δείτε ΕΔΩ), ένα ερευνητικό πρόγραμμα για τεχνολογίες αιχμής, οι οποίες, εκτιμά το NATO, θα συμβάλουν στη διατήρηση του τεχνολογικού πλεονεκτήματος της Συμμαχίας. Συγκεκριμένα, οι Υπουργοί Εξωτερικών των κρατών-μελών του NATO ενέκριναν τη χάρτα DIANA (Defence Innovation Accelerator for the North Atlantic). Τα προγράμματα DIANA θα επικεντρωθούν σε νέες και αναδυόμενες τεχνολογίες, τις οποίες το NATO έχει χαρακτηρίσει προτεραιότητα. Τα προγράμματα DIANA θα ενώσουν, σε καθεστώς συνεργασίας, το στρατιωτικό προσωπικό με νεοφυείς επιχειρήσεις, ερευνητές και εταιρείες υψηλής τεχνολογίας των χωρών-μελών της Συμμαχίας για την επίλυση κρίσιμων προκλήσεων στην άμυνα και την ασφάλεια.

Οι συμμετέχοντες στα προγράμματα της DIANA θα έχουν πρόσβαση στο δίκτυο των δεκάδων τοποθεσιών (κέντρα με επιταχυντές και κέντρα δοκιμών) σε περισσότερες από 20 χώρες-μέλη της Συμμαχίας. Τα προγράμματα DIANA θα διαχειρίζονται από δύο περιφερειακά γραφεία, ένα στην Ευρώπη (κοινό στη Μεγάλη Βρετανία και την Εσθονία) και ένα στη Βόρεια Αμερική (πιθανότατα στον Καναδά). Οι τομείς έρευνας που θα απασχολήσουν τα προβλήματα DIANA είναι: Η τεχνητή νοημοσύνη, η επεξεργασία μεγάλου όγκου δεδομένων (γρήγορα και με ασφάλεια), οι κβαντικές τεχνολογίες, οι τεχνολογίες της αυτονομίας, η βιοτεχνολογία, η τεχνολογία νέων υλικών και οι τεχνολογίες που σχετίζονται με το διάστημα. Τα προγράμματα αυτά θα χρηματοδοτηθούν από το πολυεθνικό Ταμείο Καινοτομίας του ΝΑΤΟ (NATO Innovation Fund). Το ταμείο θα επενδύσει € 1 δισεκατομμύριο σε νεοφυείς επιχειρήσεις (Start-Up) αρχικού σταδίου και σε προγράμματα νέων τεχνολογιών, τα οποία ευθυγραμμίζονται με τους στρατηγικούς στόχους του NATO.

Συμπεράσματα για/από, τον πόλεμο στην Ουκρανία

Η Μόσχα εδώ μία 20ετία έστελνε μηνύματα σε δυτικά ώτα σχετικά με την απειλή που συνιστά για τη ρωσική εθνική ασφάλεια η επέκταση του ΝΑΤΟ προς Ανατολάς. Σε γενικές γραμμές, όμως, το πολιτικό και μιντιακό σύστημα στην Ελλάδα, όπως και στις άλλες δυτικές χώρες έχει αποφύγει να δρομολογήσει μία ορθολογική συζήτηση που θα πρόσφερε εποικοδομητικά συμπεράσματα.

Πρώτον: Καλώς ήρθατε στο Ψυχρό Πόλεμου νούμερο δύο. Για κάποιον ανεξήγητο λόγο, οι Αμερικανοί θεωρούν πως ακόμα μιλούν με τον Γιέλτσιν και ότι μπορούν να κάνουν ό,τι θέλουν. Την ίδια άποψη διατηρούν και για τη «σημαντικότητα» της Τουρκίας.

Δεύτερον: Καλώς ήρθατε στον Hybrid Warfare (Υβριδικό Πόλεμο). Είναι η πρώτη φορά που οι πληροφοριακές επιχειρήσεις λαμβάνουν τέτοια έκταση και σημαντικότητα. Οι Ουκρανοί έχουν βρει ευήκοα ώτα, ενώ οι ρωσικές αιτιάσεις έχουν εξαφανιστεί. Η απαγόρευση πρόσβασης σε ρωσικά μέσα (ενημέρωσης ή παραπληροφόρησης, ισχύει λίγο πολύ και για τις δυο πλευρές), αποτελεί ευθεία αμφισβήτηση κεκτημένων δικαιωμάτων των κοινωνιών από άρχουσες ελίτ που διατηρούν για τον εαυτό τους, διόλου δημοκρατικά, το δικαίωμα να καθορίζουν το περιεχόμενο της «αποδεκτής» πληροφόρησης του κοινού. Η νοοτροπία αυτή καταπατεί βάναυσα δημοκρατικές αρχές, τις οποίες κατά τα άλλα επικαλείται η Δύση για να επιτεθεί επικοινωνιακά στη Ρωσία.

Τρίτον: Καλώς ήρθατε στο NATO νούμερο δύο. Κανονικά θα έπρεπε να είχε κυκλοφορήσει ευρύτατα θεωρία συνομωσίας που να λέει ότι Πούτιν και Μπάιντεν τα έχουν συμφωνήσει στις πλάτες των Ευρωπαίων για να επιστρέψει το ΝΑΤΟ ως αποκλειστικός πάροχος ασφαλείας της ΕΕ!

Τέταρτον: Αυτός με το μεγαλύτερο «ραβδί» δεν νικάει πάντα! Φαίνεται –τονίζεται η λέξη, καθώς κανείς δεν ξέρει με βεβαιότητα τον ρωσικό ορισμό της «επιτυχίας»– ότι οι Ουκρανοί κατόρθωσαν να διαγνώσουν πολύ καλύτερα τα δυνατά και αδύνατα σημεία τους και να τα εκμεταλλευτούν στο μέγιστο βαθμό. Αυτό χρήζει εκτεταμένης ανάλυσης.

Πολύ δυσάρεστα σενάρια...

Το σχέδιο περιλαμβάνει την ενοποίηση της αεράμυνας της Γαλλίας, της Ιταλίας, της Ελλάδας και της Τουρκίας, με αιχμή το ευρωπαϊκό αντιαεροπορικό και αντιβαλλιστικό σύστημα μακρού βεληνεκούς SAMP/T της γαλλοϊταλικής κοινοπραξίας Eurosam. Το σχέδιο συνάγεται από τις δηλώσεις του Τούρκου υπουργού Εξωτερικών. Είπε συγκεκριμένα ότι το ενδεχόμενο συμπαραγωγής των SAMP/T συζητήθηκε με τους ηγέτες Γαλλίας και Ιταλίας στις Βρυξέλλες. Δεν χρειάζεται ιδιαίτερη φαντασία για να αντιληφθεί κανείς ότι πραγματικός στόχος της πρωτοβουλίας είναι η επίλυση του προβλήματος που έχει δημιουργηθεί από την προμήθεια του ρωσικού συστήματος αντιβληματικής προστασίας μακρού βεληνεκούς S-400 Triumf από την Τουρκία.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ:

• https://www.defence-point.gr/news/colpo-grosso-gallias-toyrkias-gia-toys-s-400-poy-tha-quot-symparasyrei-quot-kai-tin-ellada
• https://www.defence-point.gr/news/vid-eyropaikoi-samp-t-me-aster-30-gia-tin-toyrkia-epafes-vlepei-i-agkyra

Το Ισραήλ θα εμπλακεί σε έργο μεταφοράς φυσικού αερίου προς την Τουρκία εάν σ’ αυτό συμμετέχουν όλες οι χώρες της περιοχής και κυρίως δεν στρέφεται ενάντια στη στρατηγική συνεργασία του με την Ελλάδα, την Αίγυπτο και την Κύπρο. Αυτό υπογράμμισε Ισραηλινός ειδικός μιλώντας στο τουρκικό πρακτορείο Ανατολή (πηγή ΓΤΠ) ενώ τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης αναφέρονται σε σενάρια για τη μεταφορά του φυσικού αερίου της περιοχής προς την ΕΕ μέσω Τουρκίας. Ο επικεφαλής του Ισραηλινού ινστιτούτου για την περιφερειακή εξωτερική πολιτική, Μιτβίμ (Mitvim) υποστήριξε ότι η περιφερειακή ενεργειακή συνεργασία στην Ανατολική Μεσόγειο είναι πολύ σημαντική για την απεξάρτηση της Ευρώπης από το Ρωσικό φυσικό αέριο. Ο Νιμρότ Γκόρεν εξέφρασε την άποψη ότι οι χώρες της Ανατολικής Μεσογείου πρέπει να αποδεχτούν την πρόταση της ΕΕ και να παρακαθίσουν σε μια περιφερειακή διάσκεψη, υιοθετώντας μια θετική ατζέντα, στην οποία θα καθορίσουν τα αμοιβαία συμφέροντά τους, προκειμένου να εγκαθιδρύσουν ένα νέο μηχανισμό συνεργασίας.