Showing posts with label Αρχαία Ιστορία - Μυθολογία. Show all posts
Showing posts with label Αρχαία Ιστορία - Μυθολογία. Show all posts

23.8.19

Αρχαιότερη κατά 6 αιώνες φαίνεται πως είναι η αρχαία πόλη της Τροίας,

Ο Τούρκος αρχαιολόγος Rüstem Aslan, καθηγητής στο πανεπιστήμιο του Τσανακαλέ Onsekiz Mart University (ÇOMU) αναφέρει πως η θρυλική, αρχαία πόλη της Τροίας καταστράφηκε πολλές φορές από πολέμους, φωτιές και σεισμούς.  Μέσα στα σχεδόν 160 χρόνια ανασκαφών, που ξεκίνησαν, το 1870 από τον αρχαιολόγο Ερρίκο Σλήμαν, είχαν ανακαλυφθεί 10 επίπεδα οικισμών. Φέτος, ανακαλύφθηκε ακόμη ένα επίπεδο, που χρονολογείται τουλάχιστον 600 χρόνια πριν από το πρώτο οικιστικό επίπεδο στην Τροία «Ανακαλύψαμε ίχνη φωτιάς, κεραμικά και ξύλινους πασσάλους στο επίπεδο «Τροία 0», τόνισε ο καθηγητής Aslan. «Πρόκειται για απομεινάρια μεγάλης σπουδαιότητας για την ιδρυτική ιστορία της Τροίας», ανέφερε ο αρχαιολόγος.  «Όλα αυτά τα ευρήματα δείχνουν ότι η ιστορία του οικισμού πηγαίνει πίσω 5.500 χρόνια από τη σημερινή μας εποχή», τόνισε ο κ. Aslan. Σύμφωνα με τον καθηγητή, «η Τροία, το πιθανότερο, ιδρύθηκε περί το 3.500 π.Χ., όπως δείχνει το επίπεδο οικισμού 0 που ανακαλύψαμε».

ΑΜΠΕ

22.8.19

Οστά Ελλήνων, Μινωιτών ή Μυκηναίων στα Ιμαλάια

Όλο και μεγαλύτερο γίνεται το μυστήριο που περιβάλλει την αποκαλούμενη «Λίμνη των Σκελετών» στα Ιμαλάια. Η λίμνη, επισήμως γνωστή ως Roopkund, βρίσκεται σε υψόμετρο 5.000 μέτρων και φιλοξενεί λείψανα εκατοντάδων ανθρώπων. Ομάδα ερευνητών που εξέτασε 38 σκελετούς ανακάλυψε ότι
  • 14 από τους νεκρούς κατά πάσα πιθανότητα κατάγονταν από τις ακτές της ανατολικής Μεσόγειου και προσομοιάζουν γενετικά στους σημερινούς κατοίκους της ηπειρωτικής Ελλάδας και της Κρήτης. Δεν υπάρχει σαφής εξήγηση για την παρουσία των ελληνικών σκελετών στα Ιμαλάια, όμως χρονολογούνται από την περίοδο μεταξύ του 1.900 και του 1.600 πΧ, που χονδρικά αντιστοιχεί στην ακμή του Μινωικού Πολιτισμού.
  • 23 άλλοι σκελετοί ταιριάζουν γενετικά στους σημερινούς κατοίκους της νότιας Ασίας (Ινδία, Πακιστάν, Νεπάλ, Μπαγκλαντές) και υπολογίζεται ότι έχασαν την ζωή τους μία χιλιετία αργότερα, μεταξύ του 10ου και του 7ου αιώνα πΧ. Ένα ακόμα νεκρός προήλθε από την νοτιοανατολική Ασία. Διαφορές βρέθηκαν και στις διατροφικές συνήθειες ανάμεσα στις δύο ομάδες, ενισχύοντας τα ευρήματα από τις χρονολογήσεις και τις γενετικές ανασυνθέσεις.
13 άτομα από την ελληνική ομάδα κατά πάσα πιθανότητα συμπίπτουν χρονικά, άρα μπορεί να κινούνταν μαζί, ενώ οι νεκροί από την νότια Ασία μάλλον ανήκουν σε διάφορα ξεχωριστά «κύματα».

12.8.19

Physicists solve 2,000-year-old optical problem

A trio of physicists from the National Autonomous University of Mexico and Tec de Monterrey has solved a 2,000-year-old optical problem—the Wasserman-Wolf problem. In their paper published in the journal Applied Optics, Rafael González-Acuña, Héctor Chaparro-Romo, and Julio Gutiérrez-Vega outline the math involved in solving the puzzle, give some examples of possible applications, and describe the efficiency of the results when tested. Now, a means for fixing the problem with any size lens has been found by González-Acuña, Chaparro-Romo and Gutiérrez-Vega, described in a lengthy math formula. It is based on describing ways in which the shape of a second aspherical surface needs to be given a first surface, along with object-image distance. In essence, it relies on a second surface fixing problems with the first surface. The result is elimination of spherical aberration. Once the math was established, the researchers tested it by running simulations. They report that their technique can produce lenses that are 99.9999999999 percent accurate. The researchers suggest the formula can be used in applications including eyeglasses, contact lenses, telescopes, binoculars and microscopes.

25.7.19

Ελληνικοί Μαγικοί Πάπυροι (Papyri Graecae Magicae- P.G.M)

ΚΟΥΡΗΤΗΣ: Η ΜΑΛΑΚΙΑ ΚΑΙ Η ΜΑΛΑΚΥΝΣΗ ΕΓΚΕΦΑΛΟΥ ΠΟΥ ΔΕΡΝΕΙ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΛΑΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΩΡΙΝΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ. ΞΕΚΙΝΗΣΕ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΑΠΟ ΠΟΛΥ ΠΑΛΙΑ ΚΑΙ ΑΚΟΜΗ ΜΙΑ ΑΠΟΔΕΙΞΗ ΤΟΥ ΙΣΧΥΡΙΣΜΟΥ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΑΡΘΡΟ.

Η "ΜΑΓΕΙΑ" ΕΙΝΑΙ ΕΝΔΕΙΞΗ ΚΑΙ ΑΠΟΔΕΙΞΗ ΥΠΑΡΞΕΩΣ ΑΣΘΕΝΩΝ ΝΟΩΝ. ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΙΧΑΝ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΝΟΕΣ ΚΑΙ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΙΧΑΝ ΜΑΓΕΙΕΣ, ΜΑΓΟΥΣ ΚΑΙ ΜΑΓΙΣΣΕΣ (ΠΛΗΝ ΤΩΝ ΕΛΑΧΙΣΤΩΝ ΚΥΡΙΩΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ π.χ ΚΙΡΚΗ, ΜΗΔΕΙΑ ΚΑΙ ΜΕΡΙΚΑ ΜΑΓΙΚΑ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΑ ΚΥΡΙΩΣ ΘΕΙΚΗΣ ΠΡΟΣΦΟΡΑΣ ΓΙΑ ΠΡΟΣΩΡΙΝΗ ΧΡΗΣΗ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΗΡΩΕΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΗΜΙΘΕΟΥΣ). ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΚΛΑΜΒΑΝΕΙ ΩΣ ΜΑΓΕΙΑ ΕΝΑΣ ΠΡΩΤΟΓΟΝΟΣ ΝΟΥΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΙΠΟΤΕ ΑΛΛΟ ΑΠΟ ΜΙΑ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΕΞΗΓΗΣΗ ΠΟΥ ΑΠΟΜΥΘΟΠΟΙΕΙ ΤΟ ΟΛΟΝ. (ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ: https://isxys.blogspot.com/2015/02/blog-post_11.html) ΕΙΧΑΝ ΦΙΛΟΣΟΦΟΥΣ ΚΑΙ ΜΗΧΑΝΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΩΝ.

ΜΑΓΕΙΕΣ, ΜΑΓΟΙ ΚΑΙ ΜΑΓΙΣΣΕΣ ΑΡΧΙΣΑΝ ΝΑ ΕΜΦΑΝΙΖΟΝΤΑΙ ΣΩΡΗΔΟΝ ΣΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΧΩΡΟ, ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΥΠΕΡΤΑΤΗ ΚΑΤΑΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΓΕΝΟΥΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑ, ΔΛΔ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΡΩΜΑΙΚΗ ΚΑΤΟΧΗ ΤΟ 146 π.χ, KAI ΑΦΟΥ ΟΙ ΛΑΙΚΕΣ ΜΑΖΕΣ ΕΝΤΟΣ ΤΟΥ ΠΟΛΥΕΘΝΙΚΟΥ ΧΥΛΟΥ ΤΗΣ ΡΩΜΑΙΚΗΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑΣ, ΑΠΟΔΕΧΘΗΣΑΝ ΔΕΙΣΙΔΑΙΜΟΝΙΕΣ, ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ ΠΙΣΤΕΥΩ ΚΑΙ ΠΡΑΚΤΙΚΕΣ ΑΛΛΩΝ ΛΑΩΝ, ΜΗ ΕΛΛΗΝΩΝ, ΠΟΥ ΜΟΛΙΣ 2 ΓΕΝΙΕΣ ΠΡΙΝ ΟΙ ΠΡΟΓΟΝΟΙ ΤΟΥΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΖΑΝ ΩΣ "ΒΑΡΒΑΡΟΥΣ". ΜΕΣΑΝΑΤΟΛΙΤΕΣ, ΚΕΛΤΕΣ, ΠΕΡΣΕΣ ΚΑΙ ΕΒΡΑΙΟΙ ΠΕΡΙΦΕΡΟΝΤΑΝ ΕΛΕΥΘΕΡΑ ΚΑΙ ΕΥΡΙΣΚΑΝ ΘΥΜΑΤΑ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ.

ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΤΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΑΥΤΑ ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΟΥΝ ΤΟΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟ ΞΕΠΕΣΜΟ (ΕΠΙΚΛΗΣΕΙΣ ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΤΥΦΩΝΑ) ΣΤΟΝ ΟΠΟΙΟΝ ΕΙΧΑΝ ΥΠΟΠΕΣΕΙ ΠΟΛΛΟΙ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟ ΑΥΤΗ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΟΥΝ  ΕΝ ΜΕΡΕΙ ΓΙΑΤΙ Ο ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ ΤΕΛΙΚΑ ΠΕΡΑΣΕ. (ΕΠΕΒΛΗΘΗ ή ΥΙΟΘΕΤΗΘΗ, ΑΔΙΑΦΟΡΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ ΜΟΥ).

ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ Η ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΩΝ "ΜΑΓΙΚΩΝ ΠΑΠΥΡΩΝ" ΑΠΟ ΚΑΠΟΙΟΝ ΠΟΥ ΑΥΤΟΧΑΡΑΚΤΗΡΙΖΕΤΑΙ ΩΣ ΜΑΓΟΣ... ΑΠΟΛΑΥΣΤΕ ... ΤΑ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΑ ΧΑΛΙΑ ΜΑΣ... ΔΕΔΟΜΕΝΟΥ ΠΩΣ Ο ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ  ΚΛΕΙΝΕΙ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΕΥΧΗ ΝΑ "...συνεχίζουμε να προωθούμε, να τελειοποιήσουμε και να αναζωογονήσουμε τη μαγική παράδοσή μας". ΒΛΕΠΕΙ ΚΑΙ ΠΑΡΑΔΟΣΗ Ο ΠΟΛΛΑΠΛΩΣ ΔΙΑΤΑΡΑΓΜΕΝΟΣ (ΜΑΛΛΟΝ/ΙΣΩΣ ΚΑΙ ΝΑ ΑΚΟΥΕΙ ΦΩΝΕΣ) ΗΜΙΠΑΡΑΦΡΩΝ ΚΑΙ ΔΗΛΩΝΩΝ  ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ, "ΕΛΛΗΝ ΜΑΓΟΣ".

Γράφω αρκετά για το PGM, είναι σαφώς πολύ σημαντικό στοιχείο της μαγικής και πνευματικής μου πρακτικής. Ωστόσο, παρά την πολύ στενή συνεργασία με κάποιες Ελληνο-Αιγυπτιακές θεότητες, δεν ταυτίζομαι ούτε με την Ελληνική ούτε με την Αιγυπτιακή "θρησκεία". Γιατί λοιπόν δίδω τόσο υψηλή αξία στο PGM; Αυτή είναι μια ερώτηση που άρχισα πρόσφατα να αναζητώ για να προσπαθήσω να καταλάβω τον εαυτό μου. Αλλά πριν προχωρήσουμε σε αυτό, ξεκινάμε με τα βασικά. Το PGM είναι το λατινικό ακρωνύμιο για τους Ελληνικούς Μαγικούς Παπύρους (Papyri Graecae Magicae). Γνωρίζουμε ότι τα κείμενα αυτά είναι πολύ παλιά, περιέχουν πληροφορίες για τις «παγανιστικές» και τις αβρααματικές μαγικές πρακτικές, και ότι είναι τα προκαταρκτικοί κείμενα για την παράδοση των Σολομονικών και Κυπριανικών γκριμουάρ. Χάρη στα πρωτοποριακά έργα του Stephen Skinner και του Jake Stratton-Kent όπως και σε αρκετούς άλλους μελετητές της μαγείας, υπάρχει μια αυξανόμενη εκτίμηση για το PGM μεταξύ των σημερινών επαγγελματιών της μαγείας.

Αλλά, τι ακριβώς είναι το PGM (Papyri Graecae Magicae);

24.7.19

Σκοπιανό δημοσίευμα: "Να γιατί οι Έλληνες μιλούν για ελληνική Μακεδονία". (Φωτό από την αρχαία πόλη στο Ισάρ Μαβρίντσι)

"Η κυβέρνηση του πρώην πρωθυπουργού, Νίκολα Γκρούεφσκι δεν έδειξε ποτέ ενδιαφέρον, την εποχή που εξουσίαζε, να ερευνήσει περαιτέρω τον αρχαιολογικό χώρο στο Ισάρ Μαβρίντσι (όπου εντοπίζεται η αρχαία μακεδονική πόλη ΙΔΟΜΕΝΑΙ). Μόνο ένα ενδιαφέρον υπήρξε από τον τότε αρχαιολόγο Πάσκο Κούζμαν, και αυτό, για τη νεκρόπολη, ότι μπορεί να κρύβει τον τάφο του …Μεγάλου Αλεξάνδρου, τίποτε άλλο… Η περιοχή βρίθει από ελληνικές επιγραφές και εκείνο το μάρμαρο με την επιγραφή «ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΡΧΩΝ» έχει μια σημασία που δεν είναι γνωστή σε εμάς. Αλλά ας δούμε αυτόν τον αρχαιολογικό χώρο που αφέθηκε στην τύχη του, εξαιτίας του ότι δεν ‘ενδυνάμωνε’ την ιδεολογία του Γκρούεφσκι, περί «μακεδονικής εθνότητας»" γράφει το σλαβικό Denesen.mk.

Πολλές φωτό εδώ: https://www.echedoros-a.gr/2019/07/blog-post_53.html

21.7.19

Το αρχαιότερο νησιωτικό ιερό του κόσμου βρίσκεται απέναντι από το Κουφονήσι

Στα νησιά της Κέρου και του Δασκαλιού η αρχαιολογική έρευνα εντόπισε το αρχαιότερο νησιωτικό ιερό. Ο πολιτιστικός του πλούτος και τα ευρήματα από την περιοχή ξεκίνησαν να βγαίνουν στο φως τη δεκαετία του ’60, όταν έφτασε στην Κέρο για πρώτη φορά ο καθηγητής του πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ, Κόλιν Ρένφριου. Τεσσερισήμισι χιλιάδες χρόνια πριν, το Δασκαλιό ήταν το νοτιοδυτικό ακρωτήριο της Κέρου (τα δύο νησιά τότε ήταν ενωμένα). Εκεί, σ’ αυτό το σημαντικό κέντρο του Κυκλαδικού πολιτισμού της πρώιμης Εποχής του Χαλκού, φαίνεται πως ξεκίνησαν όλα. Πρόκειται για μια από τις σημαντικότερες προϊστορικές θέσεις παγκοσμίως. Τελετουργίες  λάμβαναν χώρα εκεί πριν από 4.500 χρόνια. Σπασμένα ειδώλια με περίεργα σημάδια χαραγμένα πάνω τους, ένα νησί φυσική πυραμίδα που καλύφθηκε με ναξιώτικη πέτρα και έμοιαζε να βγαίνει από τη θάλασσα, είναι μερικά μόνο από τα στοιχεία που επιβεβαιώνουν ότι η Κέρος αποτελούσε σημαντικό κέντρο των Κυκλάδων στην τρίτη χιλιετία π.Χ.

19.7.19

ΕΙΧΕ Ο ΓΙΑΧΒΕ ΣΥΖΥΓΟ; ΚΑΙ ΒΕΒΑΙΑ ΕΙΧΕ. ΤΗΝ ΑΣΕΡΑ

Με το όνομα Ασερά εννοείται η θηλυκή θεότητα των αρχαίων Ισραηλιτών, αυτή που ο Φίλων ταυτίζει με τη Γη. Οι Ισραηλίτισσες και οι Καναανίτισσες (κατ' άλλους Χαναναίες) έφτιαχναν καρβέλια με τη μορφή της, που ευλογούντο και τρώγονταν τελετουργικά, ένας πρόδρομος δηλαδή του άρτου της κοινωνίας. Τα είδωλά της βρίσκονταν κάτω από κάθε πράσινο δέντρο, χαράζονταν σε ζωντανά δέντρα ή σκαλίζονταν ως πάσσαλοι σε βωμούς κατά μήκος των δρόμων. Οι ακατέργαστες, γκροτέσκες πήλινες απεικονίσεις της ως δέντρο της ζωής εξελίχθηκαν αργότερα στην εξευγενισμένη μορφή της σύριας Αρτέμιδας. Οι αρχαίες ιεροτελεστίες της γονιμότητας (υποτιμημένες σήμερα ως πορνικές λατρείες) που συνδέονταν με τη λατρεία της Ασερά, εξασφάλιζαν τη συνέχεια των μητρογραμικών προτύπων διαδοχής. Το εβραϊκό εικονοκλαστικό ιερατείο τελικά ξερρίζωσε την Ασερά, αντικαθιστώντας τον μητροκεντρικό πολιτισμό με την πατριαρχία. Η Ιουδαιοχριστιανική κληρονομιά του νόμου των Λευιτών θεωρείται σήμερα πηγή της παρούσας ανισότητας των δύο φύλων.

16.7.19

Νεολιθική πόλη 9.000 ετών ανακαλύφθηκε κοντά στην Ιερουσαλήμ

Πόλη της νεολιθικής περιόδου ανακαλύφθηκε κοντά στην Ιερουσαλήμ. Πρόκειται για κανονική πόλη με δρόμους, οικίες, νεκροταφείο, εργαστήρια. Η πόλη ανακαλύφθηκε κατά τη διάρκεια έργων οδοποιίας. Πρόκειται για μια από τους μεγαλύτερους οικισμούς της εποχής που έχουν ανακαλυφθεί. «Είναι η πρώτη φορά που μια πόλη τέτοιου μεγέθους ανακαλύπτεται στο Ισραήλ. Χρονολογείται από τη νεολιθική εποχή, 9.000 χρόνια πριν», ανέφεραν αρχαιολόγοι, προσθέτοντας πως η πόλη πρέπει να είχε 2-3.000 κατοίκους. Οι επιστήμονες ανακάλυψαν ότι οι οικίες είχαν κεραμικά πατώματα. Βρέθηκαν επίσης αντικείμενα από οψιανό λίθο από την Ανατολία και όστρακα από την Ερυθρά Θάλασσα που σημαίνει πως οι κάτοικοι είχαν εμπορικές επαφές με τις λόγω περιοχές. Επίσης βρέθηκαν αιχμές βελών, πελέκια και μαχαίρια καθώς και βραχιόλια από μαργαριτάρια, αλλά και μεγάλες ποσότητες φακής η οποία διατηρήθηκε μάλιστα σε καλή κατάσταση. Βρέθηκαν επίσης τάφοι γεμάτοι ευρήματα, αλλά και οστά ζώων. Η πόλη ανακαλύφθηκε σε απόσταση μόλις 5 χλμ. από την Ιερουσαλήμ. Μέχρι τώρα οι επιστήμονες πίστευαν πως η περιοχή της Ιουδαίας δεν ήταν ιδιαίτερα πυκνοκατοικημένη εκείνη την περίοδο.

https://www.history-point.gr/neolithiki-poli-9-000-eton-anakalyfthike-konta-stin-ieroysalim

ΚΟΥΡΗΤΗΣ: ΟΥΠΣ... ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΑ ΘΕΟΠΝΕΥΣΤΑ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΩΝ ΕΒΡΑΙΩΝ, 6000 ΧΡΟΝΙΑ ΠΡΙΝ, (ΠΟΣΟ ΜΑΛΛΟΝ 9000) ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΕ ΤΙΠΟΤΑ.  ΜΕΤΑ ΠΟΥ ΑΡΧΙΣΑΝ ΝΑ ΕΜΦΑΝΙΖΟΝΤΑΙ ΟΙ ΠΡΩΤΕΣ ΑΠΟΔΕΙΞΕΙΣ ΥΠΑΡΞΕΩΣ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΠΑΛΑΙΟΤΕΡΩΝ ΤΟΥ 4000 π.χ, ΟΙ ΕΒΡΑΙΟΙ ΘΕΟΛΟΓΟΙ ΕΛΕΓΑΝ ΠΩΣ ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥΣ ΜΙΛΟΥΣΑΝ ΜΟΝΟΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗ ΠΕΡΙΟΧΗ. ΕΙΜΑΙ ΠΟΛΥ ΠΕΡΙΕΡΓΟΣ ΝΑ ΔΩ ΤΩΡΑ ΤΙ ΘΑ ΠΟΥΝ ΚΑΙ ΠΩΣ ΘΑ ΤΟ ΑΙΤΙΟΛΟΓΗΣΟΥΝ.

11.7.19

Το αρχαιότερο δείγμα Homo Sapiens στην Ευρασία βρέθηκε στην Ελλάδα

Ένα κρανίο που βρέθηκε στην Ελλάδα και χρονολογείται προ τουλάχιστον 210.000 ετών, αντιπροσωπεύει το αρχαιότερο δείγμα ανατομικά σύγχρονου ανθρώπου στην Ευρασία, δηλαδή εκτός Αφρικής, όπως ανακοίνωσε μια ομάδα Ελλήνων και ξένων επιστημόνων. Αυτό σημαίνει ότι -αν οι επιστήμονες έχουν δίκιο- το κρανίο είναι κατά τουλάχιστον 150.000 χρόνια παλαιότερο από το αρχαιότερο απολίθωμα «έμφρονος ανθρώπου» (Homo sapiens) που είχε βρεθεί έως τώρα στην Ευρώπη. Ένα δεύτερο κρανίο που βρέθηκε στην ίδια τοποθεσία της Πελοποννήσου και εκτιμάται ότι είναι τουλάχιστον 170.000 ετών, διαθέτει χαρακτηριστικά Νεάντερταλ.

Τα δύο απολιθωμένα κρανία είχαν ανακαλυφθεί στο σπήλαιο Απήδημα δυτικά της Αερόπολης στη Μάνη στο τέλος της δεκαετίας του 1970, στη διάρκεια ερευνών του Ανθρωπολογικού Μουσείου της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Όμως, έως τώρα δεν είχαν μελετηθεί σε βάθος και είχαν παραμείνει σχετικά άγνωστα, παρά τη μεγάλη σπουδαιότητα τους, όπως τώρα γίνεται αντιληπτό με μεγάλη καθυστέρηση. Οι ερευνητές από τη Γερμανία, την Ελλάδα και τη Βρετανία, με επικεφαλής την διακεκριμένη Ελληνίδα παλαιοανθρωπολόγο Κατερίνα Χαρβάτη του Κέντρου Σένκενμπεργκ για την Ανθρώπινη Εξέλιξη και το Παλαιοπεριβάλλον του γερμανικού Πανεπιστημίου Έμπερχαρντ Καρλς του Τίμπινγκεν, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Nature», μελέτησαν για πρώτη φορά συγκριτικά, με σύγχρονες μεθόδους απεικόνισης και χρονολόγησης, τα δύο κρανία, γνωστά ως «Απήδημα 1» και «Απήδημα 2». Οι ερευνητές εκτιμούν ότι στο σπήλαιο Απήδημα έζησαν δύο ομάδες, ένας πρώιμος πληθυσμός Homo sapiens, που στη συνέχεια αντικαταστάθηκε από ένα πληθυσμό Νεάντερταλ, οι οποίοι προϋπήρχαν στην ευρύτερη περιοχή της νότιας Ελλάδας. Με τη σειρά τους, οι Νεάντερταλ αντικαταστάθηκαν από προγόνους του σύγχρονου ανθρώπου της Ανώτερης Παλαιολιθικής περιόδου, η πιο πρώιμη παρουσία των οποίων στην περιοχή χρονολογείται πριν περίπου 40.000 χρόνια.

15.6.19

Η ιστορική συνέχεια Πρωτοελλήνων και Ελλήνων

Εισαγωγή

Το θέμα περί της ιστορικής συνέχειας Πρωτοελλήνων και Ελλήνων, θα μας απασχολήσει στην επόμενη σειρά άρθρων που θα ακολουθήσει. Η δομή και το περιεχόμενο, έχουν ως εξής:
  • Στο πρώτο μέρος, θα εξεταστεί η σημασία της μυθολογίας από ιστορικής απόψεως, η καταγωγή του Έλληνος, του Πελασγού και του Γραικού. Θα αναφερθούμε στους πρώτους βασιλείς και οικιστές της Αττικής, θα δούμε τους απογόνους του Δευκαλίωνος και θα κλείσουμε με τις περίφημες αμφικτιονίες. Με αυτόν τον τρόπο θα δοθεί μια γεύση ότι οι ίδιες οι ελληνικές παραδόσεις είναι υπέρμαχες της συνέχειας.
  • Στο δεύτερο μέρος, θα δούμε την άποψη του Θουκυδίδη για την εξάπλωση του ανθρώπου στην ελληνική γη, και θα απαντήσουμε στο επιχείρημα των εμφυλίων πολέμων που προβάλλεται από ορισμένους που θέλουν να πείσουν ότι οι αρχαίοι Έλληνες δεν είχαν εθνική συνείδηση.
  • Στο τρίτο μέρος, θα γίνει αναφορά στους Πελασγούς. Θα δειχτεί η αυτοχθονία, θα γίνει λόγος στις συχνές τους μεταναστεύσεις, θα αναφερθεί η σχέση τους με το ελληνικό γένος και θα δούμε από ποια φύλα και ομάδες αποτελούνταν.
  • Στο τέταρτο, θα δούμε την σύσταση του πληθυσμού στην αρχαία Ελλάδα.
  • Στο πέμπτο, θα αναφερθούμε στον Ηρόδοτο. Θα ξεχωρίσουμε τι γράφει ο Ηρόδοτος και που επιβεβαιώνεται, τι γράφει στα οποία υπάρχει αντίλογος (και τα οποία δεν παρουσιάζουν οι καλοθελητές) και πως διαστρέφονται ορισμένα σημεία του έργου του.
  • Στο έκτο μέρος, θα γίνει αναφορά στα Τρωικά.
  • Στο έβδομο και τελευταίο μέρος, θα μιλήσουμε για την λεγόμενη «κάθοδο» των Δωριέων.
Σχετικά με τις πηγές, χρησιμοποιούνται πρωτίστως πληροφορίες που προέρχονται από τους αρχαίους μας συγγραφείς και δευτερευόντως ακολουθούμε τις σύγχρονες. Για τα αρχαία κείμενα, δίδονται ακριβείς παραπομπές, ώστε ο αναγνώστης να μπορεί να τις βρει και να τις μελετήσει και ο ίδιος. Για τον λόγο αυτό, χρησιμοποιήθηκαν τα αρχαία κείμενα με την αρίθμηση των βιβλίων και των παραγράφων όπως αναγράφονται στον ιστότοπο της «Βικιθήκης».

Μέρος Α Επιμέρους ενότητες:
  • 1. Η μυθολογία είναι πανάρχαια ιστορία
  • 2. Η μυθολογική καταγωγή του Έλληνα
  • 3. Η μυθολογική καταγωγή του Πελασγού
  • 4. Η μυθολογική καταγωγή του Γραικού
  • 5. Οι πρώτοι βασιλείς και οικιστές Αττικής και Αθήνας
  • 6. Οι απόγονοι του Δευκαλίωνος
  • 7. Αμφικτύων και αμφικτιονίες

1. Η μυθολογία είναι πανάρχαια ιστορία

«Οι μύθοι είναι το πρώτο υλικό της ιστορίας. Η αξιολόγηση των μύθων καταλήγει πολλές φορές σε ιστορία, εκεί όπου οι μαρτυρίες τους παίρνουν το πιστοποιητικό της επαλήθευσης. Οι περιπτώσεις αυτές γίνονται διαρκώς και περισσότερες».
(«Ταξίδι στην ελληνική προϊστορία», σ. 78)

Οι μύθοι είναι πολυεπίπεδοι και δυναμικοί. Μπορούν να ερμηνευτούν με πολλούς τρόπους και να τους προσεγγίσει κανείς από διαφορετικές σκοπιές. Ο Πλούταρχος, εκφράζει αυτή την αλήθεια με ένα πολύ όμορφο παράδειγμα. Λέει ότι όπως το φως είναι ένα, αλλά αναλύεται στα χρώματα τις ίριδας, το ίδιο και ο μύθος. Ο ίδιος μύθος μπορεί να αναλυθεί με διαφορετικούς τρόπους και να δώσει διαφορετικά «χρώματα». Παρ’ όλα αυτά, θα είναι ο ίδιος μύθος, το ίδιο φως. «Καθάπερ οι μαθηματικοί την ίριν έμφασιν είναι του ηλίου (…) ούτως ο μύθος ενταύθα λόγου τινός έμφασις εστί ανακλώντος επ’ άλλα την διάνοιαν» («Περί Ίσιδος και Οσίριδος», 359 Α). Ένα από τα επίπεδα, είναι και το ιστορικό. Πράγματι, αρκετοί μύθοι έχουν ιστορικό πυρήνα. Με αυτό το θέμα άρχισε να πραγματεύεται η επιστήμη της γεωμυθολογίας, η οποία αναπτύσσεται τα τελευταία χρόνια.

Ο καθηγητής Γεωλογίας του πανεπιστημίου Αθηνών, κος Ηλίας Μαριολάκος, αναφέρει: "Πολλοί πιστεύουν ότι οι ελληνικοί μύθοι είναι φανταστικές ιστορίες. Κατά τη γνώμη μου, η άποψη αυτή είναι εσφαλμένη, τουλάχιστον σχετικά με το θέμα των γεωγραφικών και φυσικών-ωκεανογραφικών χαρακτηριστικών του Ατλαντικού Ωκεανού και γενικότερα των ωκεανών, όπως αυτά περιγράφονται κυρίως από τον Όμηρο, τον Ησίοδο, τα Ορφικά και τον Πλούταρχο"

Το βέβαιον είναι ότι οι αρχαίοι συγγραφείς εκλαμβάνουν τα μυθολογούμενα ως αρχαία ιστορία. Αυτό το βλέπουμε όχι μόνο στις αρχαίες τραγωδίες, αλλά και σε επιστημονικά συγγράμματα της αρχαιότητας, όπως στα «Πολιτικά» του Αριστοτέλη. Επί παραδείγματι, ο Αριστοτέλης, εξετάζοντας διάφορα πολιτεύματα (και στο συγκεκριμένο μέρος, την βασιλεία), κάνει αναφορά στους ηρωικούς χρόνους. Οι ηρωικοί χρόνοι είναι καθαρά μυθολογικοί, οι οποίοι τοποθετούνται από τον Ησίοδο ένα γένος πριν το σιδηρούν, το οποίο είναι ιστορικό. «Τέταρτον δ’ είδος μοναρχίας βασιλικής αι κατά τους ηρωικούς χρόνους εκούσιαι τε και πάτριαι γιγνόμεναι κατά νόμον» («Πολιτικά», 1285 b). Κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι ο Αριστοτέλης απορρίπτει την ιστορικότητα και εργάζεται σε θεωρητικό-φιλοσοφικό επίπεδο. Διότι χρησιμοποιεί την ιστορική και αναλυτική μέθοδο, για να κρίνει και να προτείνει το καλύτερο πολίτευμα το οποίο εξαρτάται από τα χαρακτηριστικά της κάθε πόλης, ή να προτείνει τρόπους ώστε αυτά να βελτιωθούν. Πατάει επί στερεού εδάφους, αναζητώντας το καλύτερο πολίτευμα από τα ήδη υπαρκτά. Σε αντίθεση με τον Πλάτωνα, που αναπτύσσει ιδέες για το ιδανικό-ιδεατό πολίτευμα, που ποτέ δεν υπήρξε. Στα «Πολιτικά», ο Αριστοτέλης αναφέρεται επίσης στον Σέσωστρι, τον Μίνωα και σε άλλα πρόσωπα της μυθολογίας, ως ιστορικά.

Επειδή «αρχή παιδεύσεως η των ονομάτων επίσκεψις», κατά τον Αντισθένη, καλό θα είναι να ξεκαθαρίσουμε τι σημαίνει η λέξη «μύθος».

Σύμφωνα με το «Μέγα λεξικό της όλης ελληνικής γλώσσης» του Δ. Δημητράκου, η λέξη «μύθος» έχει τις εξής σημασίες:
  • α) «παν ό,τι λέγεται δια του στόματος, λόγος προφορικός, ομιλία»,
  • β) «η εν δημοσία συνελεύσει αγόρευσις, ομιλία»,
  • γ) «η διαγωγή, ο τρόπος του φέρεσθαι, το φέρσιμο»,
  • δ) «διάλογος, συνομιλία»,
  • ε) «προσταγή, διαταγή, υπόσχεσις»,
  • στ) «συμβουλή»,
  • ζ) «βουλή, απόφασις, σκοπός, σχέδιον»,
  • η) «υπόθεσις του λόγου, η ουσία, το πράγμα»,
  • θ) «λόγος, ρήσις, απόφθεγμα, παροιμία»,
  • ι) «φήμη, διάδοσις, λόγια του κόσμου»,
  • ια) «αγγελία, είδησις, πληροφορία»,
  • ιβ) «διήγησις, ιστορία, ιστορικόν διήγημα»,
  • ιγ) στην νεότερη δημοτική γλώσσα, «φανταστική διήγησις, πλαστή ιστορία, παραμύθι»,
  • ιδ) «μυθική παράδοσις αναφερόμενη εις θεούς ή ήρωας»,
  • ιε) «αλληγορική διήγησις αναφερομένη εις ζώα ή φυτά, εξ ης αντλείται ηθικόν συμπέρασμα»,
  • ιστ) «υπόθεσις δράματος, έπους, μυθιστορήματος»,
  • ιζ) «στάσις, επανάστασις» (τόμος Θ΄, σ. 4799-4800).
Όπως διευκρινίζεται στο λεξικό, μόνο στα νεότερα χρόνια, η λέξη πήρε την έννοια του «φανταστικού», του «παραμυθιού». Στα αρχαία χρόνια είχε κυρίως την έννοια του «προφορικού λόγου».

Σύμφωνα με το «Ομηρικό λεξικό» του Α. Κωνσταντινίδη, η λέξη «μύθος» σημαίνει «λόγος, λόγια, αγόρευσις, δημηγορία, διήγησις» (σ. 433) και απαντάται στα Ομηρικά Έπη.

Ο ιστορικός Διόδωρος Σικελιώτης (90-30 π. κ. ε), επιχείρησε κάποτε ένα τεράστιο εγχείρημα· να καταγράψει την παγκόσμια ιστορία. Και το κατάφερε, συγγράφοντας σαράντα βιβλία, ξεκινώντας από τα μυθολογικά χρόνια μέχρι τον Γαλατικό Πόλεμο του Καίσαρα το 59 π.κ.ε. Στην αρχή του τέταρτου βιβλίου της «Ιστορικής Βιβλιοθήκης», επισημαίνει τα προβλήματα που συναντούν όσοι προσπαθούν να συντάξουν «παλαιάς μυθολογίας». Το υλικό είναι δυσεύρετο εξαιτίας της αρχαιότητος, ενώ παράλληλα η χρονική τοποθέτηση των γεγονότων δεν επιδέχεται ακριβή έλεγχο. Για αυτούς τους λόγους, οι αναγνώστες στην εποχή του, περιφρονούσαν τα ιστορούμενα. Όπως ακριβώς κάνουν και σήμερα οι περισσότεροι που δεν έχουν ασχοληθεί. Επιπροσθέτως, η αφήγηση καθίσταται δύσκολη, διότι υπάρχουν πλήθη ηρώων, ημιθέων, και άλλων ανδρών που πρέπει να γενεαλογηθούν.

Ακόμα, οι διάφοροι μύθοι παραδίδονται μερικές φορές με παραλλαγές. Όπως γράφει,
«συμβαίνει τους αναγεγραφότας τας αρχαιότατας πράξεις τε και μυθολογίας ασυμφώνους είναι προς αλλήλους».

Για αυτούς τους λόγους οι μεταγενέστεροι ιστορικοί, δεν ασχολήθηκαν με την αρχαία μυθολογία, όπως ο Έφορος ο Κύμαιος, ο Καλλισθένης, ο Θεόπομπος. Δεν την συμπεριέλαβαν συστηματικά, εξαιτίας της δυσκολίας της συγγραφής.

Ο Διόδωρος, σε αντίθεση με τους παραπάνω, γράφει:
«Ημείς δε την εναντία τούτοις κρίσιν έχοντες, και τον εκ της αναγραφής πόνον υποστάντες, την πάσαν επιμέλειαν εποιησάμεθα της αρχαιολογίας». Για εκείνον, «εξ αιώνος υπεράραι τη μνήμη παραδοθέντας». Δηλαδή, διά του μύθου φτάνει ως εμάς η ανάμνηση γεγονότων από τα πανάρχαια χρόνια. Για αυτό και αξίζει κάθε φιλοπονία προς διαλεύκανσή της.

Στο ίδιο βιβλίο, αναφέρεται ότι υπάρχουν ενθύμια από εκείνη την εποχή μέχρι τις μέρες του. Για παράδειγμα, τα δώρα της φιλοξενίας που έδωσαν ο Κάκιος και ο Πινάριος στον Ηρακλή.  
«Εν ταύτη δε των επιφανών όντες ανδρών Κάκιος και Πινάριος εδέξαντο τον Ηρακλέα ξενίοις αξιολόγοις και δωρεαίς κεχαρισμέναις ετίμησαν· και τούτων των ανδρών υπομνήματα μέχρι τώνδε των καιρών διαμένει κατά την Ρώμην» (4.1- 4.8/4. 21).

Ο Παυσανίας, στο έργο του αναφέρει ότι κατά τις περιηγήσεις του επισκέφτηκε τους τάφους των μυθολογούμενων προσώπων και είδε διάφορα αναμνηστικά κειμήλια που υπήρχαν στην εποχή του. Επί παραδείγματι, αναφέρεται στα ίχνη της γιγαντομαχίας που βρίσκονταν στην Τραπεζούντα της Αρκαδίας, σε οστά γιγάντων που είδε, την καταφθαρμένη δορά του καλυδώνιου κάπρου στην Τεγέα, τον τάφο του Επύτου που αναφέρει και ο Όμηρος. Ο Αρριανός, αναφέρει ότι ο Αλέξανδρος όταν έφτασε στο Ίλιο, επισκέφτηκε και στεφάνωσε τον τάφο του Αχιλλέα και ο Ηφαιστίωνας του Πατρόκλου.

Ο Πλάτων, δέχεται επίσης, ότι η μυθολογία είναι παλαιά ιστορία που πρέπει να αναζητηθεί με επιμέλεια. «Μυθολογία γαρ αναζήτησις τε των παλαιών μετά σχολής» («Κριτίας», 110 a).

Ο Αθανάσιος Σταγειρίτης, ήταν επικεφαλής μιας ομάδας καθηγητών που δραστηριοποιήθηκαν στην Βιέννη, λίγα χρόνια πριν την επανάσταση του 1821. Εργάστηκε για τον διαφωτισμό του έθνους, και συνόψισε την μυθολογία σε πέντε τόμους με πληθώρα παραπομπών στα αρχαία κείμενα, με σκοπό να μαθητεύσει τους Έλληνες στις προγονικές παραδόσεις για την αφύπνιση τους. Γράφει:
"Τούτων ουν ούτως εχόντων, η ιστορία αναφέρει περιστατικώς τα συμβεβηκότα μόνον του ιστορικου αιώνος, τα δε λοιπά των προτέρων αιώνων, πρέπει να τα αναζητήσωμεν εις την Μυθολογίαν, τουτέστιν εις την Αρχαιολογίαν· τα οποία είναι μεν αναγκαία εις πάντα άνθρωπον, ως είρηται, εις ημάς όμως είναι αναγκαιότατα και ωφελιμότατα, και συνέβησαν εις την Ελλάδα την πατρίδα ημών· και είναι ανάγκη μεγάλη να γνωρίζωμεν οποίους προγόνους είχομεν και ποίαν γην κατοικούμεν." («Ωγυγία», Α΄ τόμος, σ. 32) Διακρίνει λοιπόν, έξι είδη μύθων. Ανάμεσά τους, και τους ιστορικούς. Γράφει… "Ιστορικοί είναι όσοι διηγούνται τις ιστορίες των θεών, των ηρώων και άλλων αρχαίων συμβάντων ανάμικτα με μυθοπλασίες, από τους οποίους αν αφαιρεθούν τα μυθώδη και τα παράλογα της αρχαϊκής δεισιδαιμονίας και αμάθειας, μάλιστα δε της ποιητικής φαντασίας, μένει η ιστορία καθαρή. Σε αυτούς τους μύθους ανήκουν η εκστρατεία των Αργοναυτών, ο πόλεμος της Τροίας, οι εκστρατείες του Ηρακλή, του Περσέα, του Διονύσου και όλων των αρχαίων γεγονότων, με τα περιστατικά που αναφέρονται. Ακόμη, και πρόσωπα και τόποι, οι οποίοι διατηρούν και σήμερα τις ονομασίες τους, καθώς και άλλα πολλά συμβάντα που επιβεβαιώνουν το κύρος της εξιστόρησης. (ο. π. σ. 174)

Όπως θα δούμε στην σειρά των άρθρων που θα ακολουθήσει, οι αρχαίοι συγγραφείς λίγο έως πολύ, λαμβάνουν πληροφορίες από την μυθολογία και τις αξιοποιούν στα συγγράμματά τους, όπως ο Θουκυδίδης, ο Ηρόδοτος, ο Στράβων, ο Αρριανός.

Αφού ξεκαθαρίσαμε τα παραπάνω, ας δούμε κάποιες βασικές καταγωγές, όπως είναι καταγεγραμμένες στην ελληνική παράδοση…

10.6.19

Βρέθηκαν θεραπείες του Ιπποκράτη στην Αγία Αικατερίνη του Σινά

Κατά τον Μεσαίωνα οι περγαμηνές, που φτιαχνόντουσαν από δέρμα ζώων, ήταν πολύτιμες γι’ αυτό και συνήθιζαν να τις ξαναχρησιμοποιούν σβήνοντας παλιότερα κείμενα και γράφοντας νέα πάνω από αυτά. Αυτά ήταν τα παλίμψηστα. Με την σύγχρονη τεχνική της πολυφασματικής απεικόνισης, ειδικοί επιστήμονες που ερευνούν τα παλίμψηστα της βιβλιοθήκης της Μονής της Αγίας Αικατερίνης στην έρημο του Σινά, ανακάλυψαν σπάνιες συνταγές του Ιπποκράτη.

Ήταν ήδη γνωστό ότι επρόκειτο για ένα εξαιρετικά σημαντικό χειρόγραφο. Η περγαμηνή, που βρέθηκε στην παλαιότερη βιβλιοθήκη του κόσμου, καλά διατηρημένη για περισσότερα από 1.200 χρόνια, χάρη στο ξερό και σταθερό κλίμα της ερήμου του Σινά, περιείχε το πρώτο γνωστό αντίγραφο των Ευαγγελίων στα αραβικά. Παρατηρώντάς τη, ωστόσο, πιο προσεκτικά φαίνεται ότι υπάρχει και κάτι άλλο. Σε μια σελίδα, μόλις που διακρίνεται αχνά πίσω από τις γραμμές το σβησμένο σχέδιο ενός φυτού, ενώ σε άλλες σελίδες μπορεί κανείς να δει «φαντάσματα ελληνικών λέξεων», γράφουν οι Times. Ειδικοί επιστήμονες, που ερευνούν τις περγαμηνές στην βιβλιοθήκη της Αγίας Αικατερίνης του Σινά, χρησιμοποίησαν την τεχνολογία της πολυφασματικής απεικόνισης για να αποκαλύψουν τι κρυβόταν πίσω από το Ευαγγέλιο, το οποίο ήταν γραμμένο πάνω από κάποιο άλλο αρχαίο κείμενο και διαπίστωσαν ότι το λουλούδι προέρχονταν από μια όμορφη απεικόνιση φαρμακευτικών βοτάνων. Στην αρχαία περγαμηνή κάτω από το Ευαγγέλιο που ήταν γραμμένο στα Αραβικά αποκαλύφθηκαν ελληνικές λέξεις και το σκίτσο ενός φυτού.

DNA from 31,000-year-old milk teeth leads to discovery of new group of ancient Siberians

Two children's milk teeth buried deep in a remote archaeological site in north eastern Siberia have revealed a previously unknown group of people lived there during the last Ice Age.  The finding was part of a wider study which also discovered 10,000 year-old human remains in another site in Siberia are genetically related to Native Americans—the first time such close genetic links have been discovered outside of the US.

The international team of scientists, led by Professor Eske Willerslev who holds positions at St John's College, University of Cambridge, and is director of The Lundbeck Foundation Centre for GeoGenetics at the University of Copenhagen, have named the new people group the 'Ancient North Siberians' and described their existence as 'a significant part of human history'. The DNA was recovered from the only human remains discovered from the era—two tiny milk teeth—that were found in a large archaeological site found in Russia near the Yana River. The site, known as Yana Rhinoceros Horn Site (RHS), was found in 2001 and features more than 2,500 artefacts of animal bones and ivory along with stone tools and evidence of human habitation.

Researchers estimate that the population numbers at the site would have been around 40 people with a wider population of around 500. Genetic analysis of the milk teeth revealed the two individuals sequenced showed no evidence of inbreeding which was occurring in the declining Neanderthal populations at the time. The complex population dynamics during this period and genetic comparisons to other people groups, both ancient and recent, are documented as part of the wider study which analysed 34 samples of human genomes found in ancient archaeological sites across northern Siberia and central Russia.

20.5.19

Oldest Scandinavian human DNA found in ancient chewing gum - Neanderthals and modern humans diverged at least 800,000 years ago

The first humans who settled in Scandinavia more than 10,000 years ago left their DNA behind in ancient chewing gum, masticated lumps made from birch bark pitch. This is shown in a new study conducted at Stockholm University and published in Communications Biology. "DNA from these ancient chewing gums have an enormous potential not only for tracing the origin and movement of peoples long time ago, but also for providing insights in their social relations, diseases and food," says Per Persson at the Museum of Cultural History in Oslo. "Much of our history is visible in the DNA we carry with us, so we try to look for DNA where ever we believe we can find it," says Anders Götherström, at the Archaeological Research Laboratory at Stockholm University, where the work was conducted.

Read: https://phys.org/news/2019-05-oldest-scandinavian-human-dna-ancient.html

Neanderthals and modern humans diverged at least 800,000 years ago, substantially earlier than indicated by most DNA-based estimates, according to new research by a UCL academic. The research, published in Science Advances, analysed dental evolutionary rates across different hominin species, focusing on early Neanderthals. It shows that the teeth of hominins from Sima de los Huesos, Spain—ancestors of the Neanderthals—diverged from the modern human lineage earlier than previously assumed.

Read: https://phys.org/news/2019-05-neanderthals-modern-humans-diverged-years.html

14.5.19

Αριμάσπεια Έπη

Το βασικό έργο το οποίο κατά την αρχαιότητα αποδιδόταν στον Αριστέα τον Προκονήσιο ήταν το έπος Αριμάσπεια, του οποίου το όνομα προέρχεται από την ομώνυμη μυθική εθνότητα η οποία κατοικούσε στη βόρεια Σκυθία, γειτονεύοντας με τους επίσης μυθικούς Υπερβορείους. Τα Αριμάσπεια χωρίζονταν σε τρία βιβλία, στα οποία ο Αριστέας αφηγούνταν τις εντυπώσεις του από τα ταξίδια του στις περιοχές πέρα από τον Εύξεινο Πόντο.  Από τον Ηρόδοτο αναφέρονται τα ταξίδια του στις χώρες των Κιμμερίων, των Αριμασπών και των Ισσηδόνων. Τα Αριμάσπεια ήταν αρκετά γνωστά στους αρχαίους συγγραφείς, κρίνοντας από το πλήθος των αναφορών σε αυτά. Ωστόσο, φαίνεται πως έπεσαν σχετικά νωρίς στη λήθη, ενώ η πατρότητα του έργου αμφισβητήθηκε από τον Διονύσιο τον Αλικαρνασσέα (1ος αιώνας π.Χ).

Ο Αριστέας ο Προκοννήσιος ήταν Έλληνας επικός ποιητής των αρχαίων χρόνων από το ομώνυμο νησί της Προποντίδας. Η ύπαρξή του ακροβατεί μεταξύ του θρύλου και της ιστορικής πραγματικότητας, με το όνομά του να συνδέεται τόσο με την ποιητική δημιουργία όσο και με αφηγήσεις υπερφυσικού χαρακτήρα στις οποίες του αποδίδονται ιδιαίτερες δυνάμεις, καθώς και μια ιδιαίτερη σχέση με τον Απόλλωνα. Το λεξικό της Σούδας αναφέρει ότι ο πατέρας του ονομαζόταν Δημοχάρις. Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο, το όνομα του πατέρα του ήταν Καϋστρόβιος και ανήκε σε μια ανώτερη οικογένεια αριστοκρατών του νησιού.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ: https://dia-kosmos.blogspot.com/2019/05/blog-post_87.html

17.4.19

Από το αιγαίο οι κατασκευαστές του Στόουνχεντζ, υποστηρίζει νέα έρευνα

Οι κατασκευαστές του διάσημου μνημείου του Στόουνχεντζ φαίνεται πως κατάγονταν από τα παράλια της Μικράς Ασίας σύμφωνα με μια νέα γενετική έρευνα. Ήσαν αγρότες που, ξεκινώντας το ταξίδι τους προς τα δυτικά από την  ανατολική ακτή του Αιγαίου, διέσχισαν τη Μεσόγειο, έφθασαν στην Ιβηρική και από εκεί -μέσω Γαλλίας- κατέληξαν στη Βρετανία περίπου το 4.000 π.Χ. Γρήγορα, λόγω και του πολύ μεγαλύτερου αριθμού τους, αντικατέστησαν τους ντόπιους κυνηγούς-τροφοσυλλέκτες, με εξαίρεση τη Δυτική Σκοτία. Οι απόγονοί τους κάποια στιγμή, περί το 3.000 π.Χ., άρχισαν να κτίζουν το μνημείο του Στόουνχεντζ, για λόγους που δεν είναι απολύτως σαφείς μέχρι σήμερα. Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Ίαν Μπαρνς του Μουσείου Φυσικής Ιστορίας του Λονδίνου και τον Μαρκ Τόμας του Πανεπιστημιακού Κολλεγίου του Λονδίνου (UCL), που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό “Nature Ecology & Evolution”, σύμφωνα με το BBC και τη βρετανική «Ιντιπέντεντ», ανέλυσαν και συνέκριναν το DNA 47 νεολιθικών σκελετών (ηλικίας 4.500 έως 6.000 ετών) που έχουν βρεθεί στη Βρετανία, έξι σκελετών κυνηγών-τροφοσυλλεκτών της προηγούμενης μεσολιθικής περιόδου (ηλικίας 6.000 έως 11.600 ετών), καθώς και DNA από σύγχρονους Ευρωπαίους.

15.2.19

ΠΕΛΤΑΣΤΕΣ: Το πεζικό πολλαπλού ρόλου της αρχαίας Ελλάδας

Οι πελταστές, αντιθέτως με τους ψιλούς, συμβατικά χαρακτηρίζονται ως ελαφρύ πεζικό, απλώς διότι ήταν ελαφρύτεροι των οπλιτών. Στην πραγματικότητα οι πελταστές ήταν πεζικό πολλαπλών ρόλων, ένας ενδιάμεσος τύπος ανάμεσα στο βαρύ πεζικό και στους ακροβολιστές. Οι πελταστές ήταν ο κύριος τύπος πεζικού των θρακικών και πρώιμων μακεδονικών ελληνικών στρατών. Ήταν εξοπλισμένοι με ένα αριθμό ακοντίων, ελαφρά ασπίδα και σπαθί. Η ασπίδα των Θρακών πελταστών έφερε έλλειψη στο δεξιό της πλευρό και ομοίαζε με αυτή των Μυκηναίων πολεμιστών που εικονίζονται στο αγγείο των Πολεμιστών. Από την ιδιόμορφη αυτή τους ασπίδα, την πέλτη, οι πελταστές έλαβαν και το όνομα τους. Ορισμένοι έφεραν και κράνος. Οι πελταστές τάσσονταν σε χαλαρή τάξη, πυκνότερη όμως της αντίστοιχης των ψιλών, σε βάθος όχι μεγαλύτερο των 8 ζυγών. Λόγω του ελαφρού οπλισμού τους και του τρόπου παράταξής τους ήταν ταχείς και ευέλικτοι σε κάθε τύπο εδάφους. Ήταν σε δύσβατα όμως εδάφη όπου ήταν κυριολεκτικά ακατανίκητοι. Η πυκνότερη τάξη τους προσέδιδε σαφές πλεονέκτημα έναντι των ψιλών και η ταχύτητα και η ευελιξία τους, τους καθιστούσε ιδιαιτέρως επικίνδυνους αντιπάλους για τους οπλίτες. Όπως και οι ψιλοί οι πελταστές έτρεμαν μόνο την έφοδο ιππικού εναντίον τους, σε ομαλό έδαφος. Από το βαρύ πεζικό δεν είχαν λόγο να φοβούνται, γιατί λόγω ταχύτητας, μπορούσαν να εμπλέκονται ή να απεμπλέκονται μαζί του κατά το δοκούν.

11.2.19

Europe was the birthplace of mankind, not Africa, scientists find

The history of human evolution has been rewritten after scientists discovered that Europe was the birthplace of mankind, not Africa. Currently, most experts believe that our human lineage split from apes around seven million years ago in central Africa, where hominids remained for the next five million years before venturing further afield. But two fossils of an ape-like creature which had human-like teeth have been found in Bulgaria and Greece, dating to 7.2 million years ago. The discovery of the creature, named Graecopithecus freybergi, and nicknameded ‘El Graeco' by scientists, proves our ancestors were already starting to evolve in Europe 200,000 years before the earliest African hominid.

An international team of researchers say the findings entirely change the beginning of human history and place the last common ancestor of both chimpanzees and humans in the Mediterranean region. At that time climate change had turned Eastern Europe into an open savannah which forced apes to find new food sources, sparking a shift towards bipedalism, the researchers believe. “This study changes the ideas related to the knowledge about the time and the place of the first steps of the humankind,” said Professor Nikolai Spassov from the Bulgarian Academy of Sciences.

1.2.19

Στο ρωσικό σπήλαιο Ντενίσοβα έζησαν τόσο οι Νεάντερταλ όσο και τα «ξαδέρφια» τους, οι Ντενίσοβα...

...στη διάρκεια μιας μεγάλης χρονικής περιόδου, που κατά προσέγγιση εκτεινόταν πριν από τουλάχιστον 200.000 έως 50.000 χρόνια. Δεν αποκλείεται η κατοίκηση του σπηλαίου από τους Ντενίσοβα να είχε αρχίσει ακόμη και πριν 300.000 χρόνια.

Η ανακάλυψη ενός οστού από δάχτυλο κοριτσιού στο συγκεκριμένο σπήλαιο,το 2010, έφερε μια επανάσταση στην παλαιοανθρωπολογία καθώς η γενετική ανάλυση αυτού του οστού και άλλων απολιθωμάτων οστών και δοντιών που βρέθηκαν στο ίδιο σπήλαιο, αποκάλυψε ότι δεν προέρχονταν ούτε από «έμφρονα» άνθρωπο (Homo sapiens) ούτε από Νεάντερταλ, αλλά από κάποιο άλλο είδος του ευρύτερου γένους Homo, που ονομάσθηκε Ντενίσοβα από το όνομα του σπηλαίου. Οι μετέπειτα αναλύσεις έδειξαν ότι αρκετοί σύγχρονοι Ασιάτες φέρουν ακόμη στο γονιδίωμά τους και DNA από τους μυστηριώδεις Ντενίσοβα, για τους οποίους ελάχιστα πράγματα είναι γνωστά. Παραμένει ασαφές πότε το σπήλαιο κατοικήθηκε από τους Homo sapiens, οι οποίοι εκτιμάται ότι έφθασαν στη Σιβηρία πριν από τουλάχιστον 47.000 έως 43.000 χρόνια. Είναι πολύ πιθανό πάντως ότι πρόλαβαν να έλθουν σε επιμειξίες με τους προκατόχους του σπηλαίου, τους Ντενίσοβα και τους Νεάντερταλ.

26.1.19

Ιπποκράτης: Περί αέρων, υδάτων και τόπων

Διαβάζοντας κανείς το «Περί αέρων, υδάτων και τόπων» καταλήγει στο συμπέρασμα ότι ο συγγραφέας του έργου, δηλαδή ο Ιπποκράτης ως βασική μέθοδο για την έρευνα του χρησιμοποιεί την παρατήρηση. Μέσα από την παρατήρηση αναζήτησε τις βασικές αιτίες των ασθενειών, οι οποίες εντοπίζονται σε φυσικά αίτια και διαταραχές των σωματικών λειτουργιών. Καταγράφει τη λειτουργία των ανθρώπινων οργάνων καθώς και την επίδραση του φυσικού περιβάλλοντος σε αυτά. Συμβουλεύει τους επαγγελματίες γιατρούς πριν καταλήξουν σε κάποια διάγνωση να μελετήσουν πρώτα τους ανέμους και τα ύδατα μιας πόλης αλλά και τις εποχικές μεταβολές ώστε να οδηγηθούν σε ένα σωστό συμπέρασμα και να αποφύγουν τυχόν σφάλματα. Ο Ιπποκράτης κατηγοριοποιεί τις ασθένειες που μπορεί να προκληθούν από περιβαλλοντικούς παράγοντες ανάλογα με το φύλο και την ηλικία. Μπορεί να παρατηρήσει κανείς ότι σχετικά με τον γυναικείο πληθυσμό ο συγγραφέας εστιάζει στις ασθένειες που σχετίζονται με την αναπαραγωγή. Από αυτό μπορεί να συμπεράνει κανείς την αντίληψη που κυριαρχούσε την εποχή εκείνη, ότι δηλαδή η γυναίκα ταυτιζόταν αποκλειστικά με την αναπαραγωγή. Μελετώντας κανείς το παρόν έργο αντιλαμβάνεται ότι ο Ιπποκράτης θεωρεί, ότι το ανθρώπινο σώμα αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι του περιβάλλοντος. Συνεπώς, η ποιότητα ζωής σε συνδυασμό με τους περιβαλλοντικούς παράγοντες επηρεάζουν την υγεία των ανθρώπων. Γι’ αυτό και κάθε γιατρός οφείλει να συνυπολογίσει όλους τους παράγοντες προτού καταλήξει σε κάποια διαπίστωση σχετικά με μια ασθένεια.

30.12.18

Άορ: Το μυκηναϊκό ξίφος

Οι Έλληνες σε όλες την ιστορική τους πορεία έχουν αποδειχθεί λαμπροί πολεμιστές. Οι Μυκηναίοι πρόγονοι όχι μόνο δεν θα μπορούσαν να αποτελούν εξαίρεση, αλλά ήταν αυτοί που έθεσαν το ηρωικό ιδεώδες που τόσες γενεές Ελλήνων εξέθρεψε. Ο Αλέξανδρος, ο Μακρυγιάννης, ο Κολοκοτρώνης και τόσες άλλες ηγετικές φυσιογνωμίες της ελληνικής ιστορίας ήταν βαθύτατα διαποτισμένοι από τα ηρωικά νάματα των Αχαιών ηρώων, όπως ο τυφλός ποιητής τα τραγούδησε. Αχώριστοι σύντροφοι των Μυκηναίων ηρώων ήταν τα όπλα τους. Αυτά τους συνόδευαν κατά τη διάρκεια του βίου τους, αυτά τους συνόδευαν και στα μνημούρια τους. Και ευτυχώς, γιατί έτσι έφτασαν ως τις μέρες μας, συντηρημένα στην αγκαλιά της ελληνικής γης για αιώνες, δίδοντας μας εξαιρετικές πληροφορίες για τους κατόχους τους.

Το σπαθί ανέκαθεν αποτελούσε την προέκταση του εαυτού του πολεμιστή. Αντανακλούσε την υπερηφάνεια του. Ήταν συνώνυμο της επιδεξιότητας του. Στην Ελλάδα τα σπαθιά αναπτύχθηκαν από νωρίς, από τα βάθη της ιστορίας. Από τους μινωικούς τουλάχιστον χρόνους, το βασικό τους σχήμα έμεινε απαράλλαχτο, παρά τις όποιες κατά καιρούς μορφολογικές διαφορές τους. Εξαιρώντας τα εγχειρίδια, τα σπαθιά της μυκηναϊκής περιόδου μπορούν να κατηγοριοποιηθούν σε δύο βασικές κατηγορίες,αναλόγως του μήκους τους. Τα μακριά σπαθιά είχαν μήκος που κυμαινόταν από 60 εκατοστά ως ένα σχεδόν μέτρο, ενώ το μήκος των μικρότερων κυμαινόταν μεταξύ 50 και 70 εκατοστών. Τα μακριά σπαθιά είχαν λογχόσχημη κόψη και ήταν ικανά να καταφέρουν τόσο θλαστικά, όσο και νυκτικά πλήγματα. Το μεγάλο τους μέγεθος αποτελεί ένα δυσεξήγητο πρόβλημα για τους ερευνητές. Ένα τόσο μεγάλο και κατά συνέπεια βαρύ όπλο, το οποίο ο πολεμιστής χειριζόταν με το ένα μόνο χέρι- οι λαβές που έχουν βρεθεί σε αυτό το συμπέρασμα μας οδηγούν- ήταν εκ των πραγμάτων δύσχρηστο. Ο χειρισμός του απαιτούσε ιδιαίτερη σωματική δύναμη, αλλά και επιδεξιότητα.