Showing posts with label Αρχαία Ιστορία - Μυθολογία. Show all posts
Showing posts with label Αρχαία Ιστορία - Μυθολογία. Show all posts

15.6.19

Η ιστορική συνέχεια Πρωτοελλήνων και Ελλήνων

Εισαγωγή

Το θέμα περί της ιστορικής συνέχειας Πρωτοελλήνων και Ελλήνων, θα μας απασχολήσει στην επόμενη σειρά άρθρων που θα ακολουθήσει. Η δομή και το περιεχόμενο, έχουν ως εξής:
  • Στο πρώτο μέρος, θα εξεταστεί η σημασία της μυθολογίας από ιστορικής απόψεως, η καταγωγή του Έλληνος, του Πελασγού και του Γραικού. Θα αναφερθούμε στους πρώτους βασιλείς και οικιστές της Αττικής, θα δούμε τους απογόνους του Δευκαλίωνος και θα κλείσουμε με τις περίφημες αμφικτιονίες. Με αυτόν τον τρόπο θα δοθεί μια γεύση ότι οι ίδιες οι ελληνικές παραδόσεις είναι υπέρμαχες της συνέχειας.
  • Στο δεύτερο μέρος, θα δούμε την άποψη του Θουκυδίδη για την εξάπλωση του ανθρώπου στην ελληνική γη, και θα απαντήσουμε στο επιχείρημα των εμφυλίων πολέμων που προβάλλεται από ορισμένους που θέλουν να πείσουν ότι οι αρχαίοι Έλληνες δεν είχαν εθνική συνείδηση.
  • Στο τρίτο μέρος, θα γίνει αναφορά στους Πελασγούς. Θα δειχτεί η αυτοχθονία, θα γίνει λόγος στις συχνές τους μεταναστεύσεις, θα αναφερθεί η σχέση τους με το ελληνικό γένος και θα δούμε από ποια φύλα και ομάδες αποτελούνταν.
  • Στο τέταρτο, θα δούμε την σύσταση του πληθυσμού στην αρχαία Ελλάδα.
  • Στο πέμπτο, θα αναφερθούμε στον Ηρόδοτο. Θα ξεχωρίσουμε τι γράφει ο Ηρόδοτος και που επιβεβαιώνεται, τι γράφει στα οποία υπάρχει αντίλογος (και τα οποία δεν παρουσιάζουν οι καλοθελητές) και πως διαστρέφονται ορισμένα σημεία του έργου του.
  • Στο έκτο μέρος, θα γίνει αναφορά στα Τρωικά.
  • Στο έβδομο και τελευταίο μέρος, θα μιλήσουμε για την λεγόμενη «κάθοδο» των Δωριέων.
Σχετικά με τις πηγές, χρησιμοποιούνται πρωτίστως πληροφορίες που προέρχονται από τους αρχαίους μας συγγραφείς και δευτερευόντως ακολουθούμε τις σύγχρονες. Για τα αρχαία κείμενα, δίδονται ακριβείς παραπομπές, ώστε ο αναγνώστης να μπορεί να τις βρει και να τις μελετήσει και ο ίδιος. Για τον λόγο αυτό, χρησιμοποιήθηκαν τα αρχαία κείμενα με την αρίθμηση των βιβλίων και των παραγράφων όπως αναγράφονται στον ιστότοπο της «Βικιθήκης».

Μέρος Α Επιμέρους ενότητες:
  • 1. Η μυθολογία είναι πανάρχαια ιστορία
  • 2. Η μυθολογική καταγωγή του Έλληνα
  • 3. Η μυθολογική καταγωγή του Πελασγού
  • 4. Η μυθολογική καταγωγή του Γραικού
  • 5. Οι πρώτοι βασιλείς και οικιστές Αττικής και Αθήνας
  • 6. Οι απόγονοι του Δευκαλίωνος
  • 7. Αμφικτύων και αμφικτιονίες

1. Η μυθολογία είναι πανάρχαια ιστορία

«Οι μύθοι είναι το πρώτο υλικό της ιστορίας. Η αξιολόγηση των μύθων καταλήγει πολλές φορές σε ιστορία, εκεί όπου οι μαρτυρίες τους παίρνουν το πιστοποιητικό της επαλήθευσης. Οι περιπτώσεις αυτές γίνονται διαρκώς και περισσότερες».
(«Ταξίδι στην ελληνική προϊστορία», σ. 78)

Οι μύθοι είναι πολυεπίπεδοι και δυναμικοί. Μπορούν να ερμηνευτούν με πολλούς τρόπους και να τους προσεγγίσει κανείς από διαφορετικές σκοπιές. Ο Πλούταρχος, εκφράζει αυτή την αλήθεια με ένα πολύ όμορφο παράδειγμα. Λέει ότι όπως το φως είναι ένα, αλλά αναλύεται στα χρώματα τις ίριδας, το ίδιο και ο μύθος. Ο ίδιος μύθος μπορεί να αναλυθεί με διαφορετικούς τρόπους και να δώσει διαφορετικά «χρώματα». Παρ’ όλα αυτά, θα είναι ο ίδιος μύθος, το ίδιο φως. «Καθάπερ οι μαθηματικοί την ίριν έμφασιν είναι του ηλίου (…) ούτως ο μύθος ενταύθα λόγου τινός έμφασις εστί ανακλώντος επ’ άλλα την διάνοιαν» («Περί Ίσιδος και Οσίριδος», 359 Α). Ένα από τα επίπεδα, είναι και το ιστορικό. Πράγματι, αρκετοί μύθοι έχουν ιστορικό πυρήνα. Με αυτό το θέμα άρχισε να πραγματεύεται η επιστήμη της γεωμυθολογίας, η οποία αναπτύσσεται τα τελευταία χρόνια.

Ο καθηγητής Γεωλογίας του πανεπιστημίου Αθηνών, κος Ηλίας Μαριολάκος, αναφέρει: "Πολλοί πιστεύουν ότι οι ελληνικοί μύθοι είναι φανταστικές ιστορίες. Κατά τη γνώμη μου, η άποψη αυτή είναι εσφαλμένη, τουλάχιστον σχετικά με το θέμα των γεωγραφικών και φυσικών-ωκεανογραφικών χαρακτηριστικών του Ατλαντικού Ωκεανού και γενικότερα των ωκεανών, όπως αυτά περιγράφονται κυρίως από τον Όμηρο, τον Ησίοδο, τα Ορφικά και τον Πλούταρχο"

Το βέβαιον είναι ότι οι αρχαίοι συγγραφείς εκλαμβάνουν τα μυθολογούμενα ως αρχαία ιστορία. Αυτό το βλέπουμε όχι μόνο στις αρχαίες τραγωδίες, αλλά και σε επιστημονικά συγγράμματα της αρχαιότητας, όπως στα «Πολιτικά» του Αριστοτέλη. Επί παραδείγματι, ο Αριστοτέλης, εξετάζοντας διάφορα πολιτεύματα (και στο συγκεκριμένο μέρος, την βασιλεία), κάνει αναφορά στους ηρωικούς χρόνους. Οι ηρωικοί χρόνοι είναι καθαρά μυθολογικοί, οι οποίοι τοποθετούνται από τον Ησίοδο ένα γένος πριν το σιδηρούν, το οποίο είναι ιστορικό. «Τέταρτον δ’ είδος μοναρχίας βασιλικής αι κατά τους ηρωικούς χρόνους εκούσιαι τε και πάτριαι γιγνόμεναι κατά νόμον» («Πολιτικά», 1285 b). Κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι ο Αριστοτέλης απορρίπτει την ιστορικότητα και εργάζεται σε θεωρητικό-φιλοσοφικό επίπεδο. Διότι χρησιμοποιεί την ιστορική και αναλυτική μέθοδο, για να κρίνει και να προτείνει το καλύτερο πολίτευμα το οποίο εξαρτάται από τα χαρακτηριστικά της κάθε πόλης, ή να προτείνει τρόπους ώστε αυτά να βελτιωθούν. Πατάει επί στερεού εδάφους, αναζητώντας το καλύτερο πολίτευμα από τα ήδη υπαρκτά. Σε αντίθεση με τον Πλάτωνα, που αναπτύσσει ιδέες για το ιδανικό-ιδεατό πολίτευμα, που ποτέ δεν υπήρξε. Στα «Πολιτικά», ο Αριστοτέλης αναφέρεται επίσης στον Σέσωστρι, τον Μίνωα και σε άλλα πρόσωπα της μυθολογίας, ως ιστορικά.

Επειδή «αρχή παιδεύσεως η των ονομάτων επίσκεψις», κατά τον Αντισθένη, καλό θα είναι να ξεκαθαρίσουμε τι σημαίνει η λέξη «μύθος».

Σύμφωνα με το «Μέγα λεξικό της όλης ελληνικής γλώσσης» του Δ. Δημητράκου, η λέξη «μύθος» έχει τις εξής σημασίες:
  • α) «παν ό,τι λέγεται δια του στόματος, λόγος προφορικός, ομιλία»,
  • β) «η εν δημοσία συνελεύσει αγόρευσις, ομιλία»,
  • γ) «η διαγωγή, ο τρόπος του φέρεσθαι, το φέρσιμο»,
  • δ) «διάλογος, συνομιλία»,
  • ε) «προσταγή, διαταγή, υπόσχεσις»,
  • στ) «συμβουλή»,
  • ζ) «βουλή, απόφασις, σκοπός, σχέδιον»,
  • η) «υπόθεσις του λόγου, η ουσία, το πράγμα»,
  • θ) «λόγος, ρήσις, απόφθεγμα, παροιμία»,
  • ι) «φήμη, διάδοσις, λόγια του κόσμου»,
  • ια) «αγγελία, είδησις, πληροφορία»,
  • ιβ) «διήγησις, ιστορία, ιστορικόν διήγημα»,
  • ιγ) στην νεότερη δημοτική γλώσσα, «φανταστική διήγησις, πλαστή ιστορία, παραμύθι»,
  • ιδ) «μυθική παράδοσις αναφερόμενη εις θεούς ή ήρωας»,
  • ιε) «αλληγορική διήγησις αναφερομένη εις ζώα ή φυτά, εξ ης αντλείται ηθικόν συμπέρασμα»,
  • ιστ) «υπόθεσις δράματος, έπους, μυθιστορήματος»,
  • ιζ) «στάσις, επανάστασις» (τόμος Θ΄, σ. 4799-4800).
Όπως διευκρινίζεται στο λεξικό, μόνο στα νεότερα χρόνια, η λέξη πήρε την έννοια του «φανταστικού», του «παραμυθιού». Στα αρχαία χρόνια είχε κυρίως την έννοια του «προφορικού λόγου».

Σύμφωνα με το «Ομηρικό λεξικό» του Α. Κωνσταντινίδη, η λέξη «μύθος» σημαίνει «λόγος, λόγια, αγόρευσις, δημηγορία, διήγησις» (σ. 433) και απαντάται στα Ομηρικά Έπη.

Ο ιστορικός Διόδωρος Σικελιώτης (90-30 π. κ. ε), επιχείρησε κάποτε ένα τεράστιο εγχείρημα· να καταγράψει την παγκόσμια ιστορία. Και το κατάφερε, συγγράφοντας σαράντα βιβλία, ξεκινώντας από τα μυθολογικά χρόνια μέχρι τον Γαλατικό Πόλεμο του Καίσαρα το 59 π.κ.ε. Στην αρχή του τέταρτου βιβλίου της «Ιστορικής Βιβλιοθήκης», επισημαίνει τα προβλήματα που συναντούν όσοι προσπαθούν να συντάξουν «παλαιάς μυθολογίας». Το υλικό είναι δυσεύρετο εξαιτίας της αρχαιότητος, ενώ παράλληλα η χρονική τοποθέτηση των γεγονότων δεν επιδέχεται ακριβή έλεγχο. Για αυτούς τους λόγους, οι αναγνώστες στην εποχή του, περιφρονούσαν τα ιστορούμενα. Όπως ακριβώς κάνουν και σήμερα οι περισσότεροι που δεν έχουν ασχοληθεί. Επιπροσθέτως, η αφήγηση καθίσταται δύσκολη, διότι υπάρχουν πλήθη ηρώων, ημιθέων, και άλλων ανδρών που πρέπει να γενεαλογηθούν.

Ακόμα, οι διάφοροι μύθοι παραδίδονται μερικές φορές με παραλλαγές. Όπως γράφει,
«συμβαίνει τους αναγεγραφότας τας αρχαιότατας πράξεις τε και μυθολογίας ασυμφώνους είναι προς αλλήλους».

Για αυτούς τους λόγους οι μεταγενέστεροι ιστορικοί, δεν ασχολήθηκαν με την αρχαία μυθολογία, όπως ο Έφορος ο Κύμαιος, ο Καλλισθένης, ο Θεόπομπος. Δεν την συμπεριέλαβαν συστηματικά, εξαιτίας της δυσκολίας της συγγραφής.

Ο Διόδωρος, σε αντίθεση με τους παραπάνω, γράφει:
«Ημείς δε την εναντία τούτοις κρίσιν έχοντες, και τον εκ της αναγραφής πόνον υποστάντες, την πάσαν επιμέλειαν εποιησάμεθα της αρχαιολογίας». Για εκείνον, «εξ αιώνος υπεράραι τη μνήμη παραδοθέντας». Δηλαδή, διά του μύθου φτάνει ως εμάς η ανάμνηση γεγονότων από τα πανάρχαια χρόνια. Για αυτό και αξίζει κάθε φιλοπονία προς διαλεύκανσή της.

Στο ίδιο βιβλίο, αναφέρεται ότι υπάρχουν ενθύμια από εκείνη την εποχή μέχρι τις μέρες του. Για παράδειγμα, τα δώρα της φιλοξενίας που έδωσαν ο Κάκιος και ο Πινάριος στον Ηρακλή.  
«Εν ταύτη δε των επιφανών όντες ανδρών Κάκιος και Πινάριος εδέξαντο τον Ηρακλέα ξενίοις αξιολόγοις και δωρεαίς κεχαρισμέναις ετίμησαν· και τούτων των ανδρών υπομνήματα μέχρι τώνδε των καιρών διαμένει κατά την Ρώμην» (4.1- 4.8/4. 21).

Ο Παυσανίας, στο έργο του αναφέρει ότι κατά τις περιηγήσεις του επισκέφτηκε τους τάφους των μυθολογούμενων προσώπων και είδε διάφορα αναμνηστικά κειμήλια που υπήρχαν στην εποχή του. Επί παραδείγματι, αναφέρεται στα ίχνη της γιγαντομαχίας που βρίσκονταν στην Τραπεζούντα της Αρκαδίας, σε οστά γιγάντων που είδε, την καταφθαρμένη δορά του καλυδώνιου κάπρου στην Τεγέα, τον τάφο του Επύτου που αναφέρει και ο Όμηρος. Ο Αρριανός, αναφέρει ότι ο Αλέξανδρος όταν έφτασε στο Ίλιο, επισκέφτηκε και στεφάνωσε τον τάφο του Αχιλλέα και ο Ηφαιστίωνας του Πατρόκλου.

Ο Πλάτων, δέχεται επίσης, ότι η μυθολογία είναι παλαιά ιστορία που πρέπει να αναζητηθεί με επιμέλεια. «Μυθολογία γαρ αναζήτησις τε των παλαιών μετά σχολής» («Κριτίας», 110 a).

Ο Αθανάσιος Σταγειρίτης, ήταν επικεφαλής μιας ομάδας καθηγητών που δραστηριοποιήθηκαν στην Βιέννη, λίγα χρόνια πριν την επανάσταση του 1821. Εργάστηκε για τον διαφωτισμό του έθνους, και συνόψισε την μυθολογία σε πέντε τόμους με πληθώρα παραπομπών στα αρχαία κείμενα, με σκοπό να μαθητεύσει τους Έλληνες στις προγονικές παραδόσεις για την αφύπνιση τους. Γράφει:
"Τούτων ουν ούτως εχόντων, η ιστορία αναφέρει περιστατικώς τα συμβεβηκότα μόνον του ιστορικου αιώνος, τα δε λοιπά των προτέρων αιώνων, πρέπει να τα αναζητήσωμεν εις την Μυθολογίαν, τουτέστιν εις την Αρχαιολογίαν· τα οποία είναι μεν αναγκαία εις πάντα άνθρωπον, ως είρηται, εις ημάς όμως είναι αναγκαιότατα και ωφελιμότατα, και συνέβησαν εις την Ελλάδα την πατρίδα ημών· και είναι ανάγκη μεγάλη να γνωρίζωμεν οποίους προγόνους είχομεν και ποίαν γην κατοικούμεν." («Ωγυγία», Α΄ τόμος, σ. 32) Διακρίνει λοιπόν, έξι είδη μύθων. Ανάμεσά τους, και τους ιστορικούς. Γράφει… "Ιστορικοί είναι όσοι διηγούνται τις ιστορίες των θεών, των ηρώων και άλλων αρχαίων συμβάντων ανάμικτα με μυθοπλασίες, από τους οποίους αν αφαιρεθούν τα μυθώδη και τα παράλογα της αρχαϊκής δεισιδαιμονίας και αμάθειας, μάλιστα δε της ποιητικής φαντασίας, μένει η ιστορία καθαρή. Σε αυτούς τους μύθους ανήκουν η εκστρατεία των Αργοναυτών, ο πόλεμος της Τροίας, οι εκστρατείες του Ηρακλή, του Περσέα, του Διονύσου και όλων των αρχαίων γεγονότων, με τα περιστατικά που αναφέρονται. Ακόμη, και πρόσωπα και τόποι, οι οποίοι διατηρούν και σήμερα τις ονομασίες τους, καθώς και άλλα πολλά συμβάντα που επιβεβαιώνουν το κύρος της εξιστόρησης. (ο. π. σ. 174)

Όπως θα δούμε στην σειρά των άρθρων που θα ακολουθήσει, οι αρχαίοι συγγραφείς λίγο έως πολύ, λαμβάνουν πληροφορίες από την μυθολογία και τις αξιοποιούν στα συγγράμματά τους, όπως ο Θουκυδίδης, ο Ηρόδοτος, ο Στράβων, ο Αρριανός.

Αφού ξεκαθαρίσαμε τα παραπάνω, ας δούμε κάποιες βασικές καταγωγές, όπως είναι καταγεγραμμένες στην ελληνική παράδοση…

10.6.19

Βρέθηκαν θεραπείες του Ιπποκράτη στην Αγία Αικατερίνη του Σινά

Κατά τον Μεσαίωνα οι περγαμηνές, που φτιαχνόντουσαν από δέρμα ζώων, ήταν πολύτιμες γι’ αυτό και συνήθιζαν να τις ξαναχρησιμοποιούν σβήνοντας παλιότερα κείμενα και γράφοντας νέα πάνω από αυτά. Αυτά ήταν τα παλίμψηστα. Με την σύγχρονη τεχνική της πολυφασματικής απεικόνισης, ειδικοί επιστήμονες που ερευνούν τα παλίμψηστα της βιβλιοθήκης της Μονής της Αγίας Αικατερίνης στην έρημο του Σινά, ανακάλυψαν σπάνιες συνταγές του Ιπποκράτη.

Ήταν ήδη γνωστό ότι επρόκειτο για ένα εξαιρετικά σημαντικό χειρόγραφο. Η περγαμηνή, που βρέθηκε στην παλαιότερη βιβλιοθήκη του κόσμου, καλά διατηρημένη για περισσότερα από 1.200 χρόνια, χάρη στο ξερό και σταθερό κλίμα της ερήμου του Σινά, περιείχε το πρώτο γνωστό αντίγραφο των Ευαγγελίων στα αραβικά. Παρατηρώντάς τη, ωστόσο, πιο προσεκτικά φαίνεται ότι υπάρχει και κάτι άλλο. Σε μια σελίδα, μόλις που διακρίνεται αχνά πίσω από τις γραμμές το σβησμένο σχέδιο ενός φυτού, ενώ σε άλλες σελίδες μπορεί κανείς να δει «φαντάσματα ελληνικών λέξεων», γράφουν οι Times. Ειδικοί επιστήμονες, που ερευνούν τις περγαμηνές στην βιβλιοθήκη της Αγίας Αικατερίνης του Σινά, χρησιμοποίησαν την τεχνολογία της πολυφασματικής απεικόνισης για να αποκαλύψουν τι κρυβόταν πίσω από το Ευαγγέλιο, το οποίο ήταν γραμμένο πάνω από κάποιο άλλο αρχαίο κείμενο και διαπίστωσαν ότι το λουλούδι προέρχονταν από μια όμορφη απεικόνιση φαρμακευτικών βοτάνων. Στην αρχαία περγαμηνή κάτω από το Ευαγγέλιο που ήταν γραμμένο στα Αραβικά αποκαλύφθηκαν ελληνικές λέξεις και το σκίτσο ενός φυτού.

DNA from 31,000-year-old milk teeth leads to discovery of new group of ancient Siberians

Two children's milk teeth buried deep in a remote archaeological site in north eastern Siberia have revealed a previously unknown group of people lived there during the last Ice Age.  The finding was part of a wider study which also discovered 10,000 year-old human remains in another site in Siberia are genetically related to Native Americans—the first time such close genetic links have been discovered outside of the US.

The international team of scientists, led by Professor Eske Willerslev who holds positions at St John's College, University of Cambridge, and is director of The Lundbeck Foundation Centre for GeoGenetics at the University of Copenhagen, have named the new people group the 'Ancient North Siberians' and described their existence as 'a significant part of human history'. The DNA was recovered from the only human remains discovered from the era—two tiny milk teeth—that were found in a large archaeological site found in Russia near the Yana River. The site, known as Yana Rhinoceros Horn Site (RHS), was found in 2001 and features more than 2,500 artefacts of animal bones and ivory along with stone tools and evidence of human habitation.

Researchers estimate that the population numbers at the site would have been around 40 people with a wider population of around 500. Genetic analysis of the milk teeth revealed the two individuals sequenced showed no evidence of inbreeding which was occurring in the declining Neanderthal populations at the time. The complex population dynamics during this period and genetic comparisons to other people groups, both ancient and recent, are documented as part of the wider study which analysed 34 samples of human genomes found in ancient archaeological sites across northern Siberia and central Russia.

20.5.19

Oldest Scandinavian human DNA found in ancient chewing gum - Neanderthals and modern humans diverged at least 800,000 years ago

The first humans who settled in Scandinavia more than 10,000 years ago left their DNA behind in ancient chewing gum, masticated lumps made from birch bark pitch. This is shown in a new study conducted at Stockholm University and published in Communications Biology. "DNA from these ancient chewing gums have an enormous potential not only for tracing the origin and movement of peoples long time ago, but also for providing insights in their social relations, diseases and food," says Per Persson at the Museum of Cultural History in Oslo. "Much of our history is visible in the DNA we carry with us, so we try to look for DNA where ever we believe we can find it," says Anders Götherström, at the Archaeological Research Laboratory at Stockholm University, where the work was conducted.

Read: https://phys.org/news/2019-05-oldest-scandinavian-human-dna-ancient.html

Neanderthals and modern humans diverged at least 800,000 years ago, substantially earlier than indicated by most DNA-based estimates, according to new research by a UCL academic. The research, published in Science Advances, analysed dental evolutionary rates across different hominin species, focusing on early Neanderthals. It shows that the teeth of hominins from Sima de los Huesos, Spain—ancestors of the Neanderthals—diverged from the modern human lineage earlier than previously assumed.

Read: https://phys.org/news/2019-05-neanderthals-modern-humans-diverged-years.html

14.5.19

Αριμάσπεια Έπη

Το βασικό έργο το οποίο κατά την αρχαιότητα αποδιδόταν στον Αριστέα τον Προκονήσιο ήταν το έπος Αριμάσπεια, του οποίου το όνομα προέρχεται από την ομώνυμη μυθική εθνότητα η οποία κατοικούσε στη βόρεια Σκυθία, γειτονεύοντας με τους επίσης μυθικούς Υπερβορείους. Τα Αριμάσπεια χωρίζονταν σε τρία βιβλία, στα οποία ο Αριστέας αφηγούνταν τις εντυπώσεις του από τα ταξίδια του στις περιοχές πέρα από τον Εύξεινο Πόντο.  Από τον Ηρόδοτο αναφέρονται τα ταξίδια του στις χώρες των Κιμμερίων, των Αριμασπών και των Ισσηδόνων. Τα Αριμάσπεια ήταν αρκετά γνωστά στους αρχαίους συγγραφείς, κρίνοντας από το πλήθος των αναφορών σε αυτά. Ωστόσο, φαίνεται πως έπεσαν σχετικά νωρίς στη λήθη, ενώ η πατρότητα του έργου αμφισβητήθηκε από τον Διονύσιο τον Αλικαρνασσέα (1ος αιώνας π.Χ).

Ο Αριστέας ο Προκοννήσιος ήταν Έλληνας επικός ποιητής των αρχαίων χρόνων από το ομώνυμο νησί της Προποντίδας. Η ύπαρξή του ακροβατεί μεταξύ του θρύλου και της ιστορικής πραγματικότητας, με το όνομά του να συνδέεται τόσο με την ποιητική δημιουργία όσο και με αφηγήσεις υπερφυσικού χαρακτήρα στις οποίες του αποδίδονται ιδιαίτερες δυνάμεις, καθώς και μια ιδιαίτερη σχέση με τον Απόλλωνα. Το λεξικό της Σούδας αναφέρει ότι ο πατέρας του ονομαζόταν Δημοχάρις. Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο, το όνομα του πατέρα του ήταν Καϋστρόβιος και ανήκε σε μια ανώτερη οικογένεια αριστοκρατών του νησιού.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ: https://dia-kosmos.blogspot.com/2019/05/blog-post_87.html

17.4.19

Από το αιγαίο οι κατασκευαστές του Στόουνχεντζ, υποστηρίζει νέα έρευνα

Οι κατασκευαστές του διάσημου μνημείου του Στόουνχεντζ φαίνεται πως κατάγονταν από τα παράλια της Μικράς Ασίας σύμφωνα με μια νέα γενετική έρευνα. Ήσαν αγρότες που, ξεκινώντας το ταξίδι τους προς τα δυτικά από την  ανατολική ακτή του Αιγαίου, διέσχισαν τη Μεσόγειο, έφθασαν στην Ιβηρική και από εκεί -μέσω Γαλλίας- κατέληξαν στη Βρετανία περίπου το 4.000 π.Χ. Γρήγορα, λόγω και του πολύ μεγαλύτερου αριθμού τους, αντικατέστησαν τους ντόπιους κυνηγούς-τροφοσυλλέκτες, με εξαίρεση τη Δυτική Σκοτία. Οι απόγονοί τους κάποια στιγμή, περί το 3.000 π.Χ., άρχισαν να κτίζουν το μνημείο του Στόουνχεντζ, για λόγους που δεν είναι απολύτως σαφείς μέχρι σήμερα. Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Ίαν Μπαρνς του Μουσείου Φυσικής Ιστορίας του Λονδίνου και τον Μαρκ Τόμας του Πανεπιστημιακού Κολλεγίου του Λονδίνου (UCL), που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό “Nature Ecology & Evolution”, σύμφωνα με το BBC και τη βρετανική «Ιντιπέντεντ», ανέλυσαν και συνέκριναν το DNA 47 νεολιθικών σκελετών (ηλικίας 4.500 έως 6.000 ετών) που έχουν βρεθεί στη Βρετανία, έξι σκελετών κυνηγών-τροφοσυλλεκτών της προηγούμενης μεσολιθικής περιόδου (ηλικίας 6.000 έως 11.600 ετών), καθώς και DNA από σύγχρονους Ευρωπαίους.

15.2.19

ΠΕΛΤΑΣΤΕΣ: Το πεζικό πολλαπλού ρόλου της αρχαίας Ελλάδας

Οι πελταστές, αντιθέτως με τους ψιλούς, συμβατικά χαρακτηρίζονται ως ελαφρύ πεζικό, απλώς διότι ήταν ελαφρύτεροι των οπλιτών. Στην πραγματικότητα οι πελταστές ήταν πεζικό πολλαπλών ρόλων, ένας ενδιάμεσος τύπος ανάμεσα στο βαρύ πεζικό και στους ακροβολιστές. Οι πελταστές ήταν ο κύριος τύπος πεζικού των θρακικών και πρώιμων μακεδονικών ελληνικών στρατών. Ήταν εξοπλισμένοι με ένα αριθμό ακοντίων, ελαφρά ασπίδα και σπαθί. Η ασπίδα των Θρακών πελταστών έφερε έλλειψη στο δεξιό της πλευρό και ομοίαζε με αυτή των Μυκηναίων πολεμιστών που εικονίζονται στο αγγείο των Πολεμιστών. Από την ιδιόμορφη αυτή τους ασπίδα, την πέλτη, οι πελταστές έλαβαν και το όνομα τους. Ορισμένοι έφεραν και κράνος. Οι πελταστές τάσσονταν σε χαλαρή τάξη, πυκνότερη όμως της αντίστοιχης των ψιλών, σε βάθος όχι μεγαλύτερο των 8 ζυγών. Λόγω του ελαφρού οπλισμού τους και του τρόπου παράταξής τους ήταν ταχείς και ευέλικτοι σε κάθε τύπο εδάφους. Ήταν σε δύσβατα όμως εδάφη όπου ήταν κυριολεκτικά ακατανίκητοι. Η πυκνότερη τάξη τους προσέδιδε σαφές πλεονέκτημα έναντι των ψιλών και η ταχύτητα και η ευελιξία τους, τους καθιστούσε ιδιαιτέρως επικίνδυνους αντιπάλους για τους οπλίτες. Όπως και οι ψιλοί οι πελταστές έτρεμαν μόνο την έφοδο ιππικού εναντίον τους, σε ομαλό έδαφος. Από το βαρύ πεζικό δεν είχαν λόγο να φοβούνται, γιατί λόγω ταχύτητας, μπορούσαν να εμπλέκονται ή να απεμπλέκονται μαζί του κατά το δοκούν.

11.2.19

Europe was the birthplace of mankind, not Africa, scientists find

The history of human evolution has been rewritten after scientists discovered that Europe was the birthplace of mankind, not Africa. Currently, most experts believe that our human lineage split from apes around seven million years ago in central Africa, where hominids remained for the next five million years before venturing further afield. But two fossils of an ape-like creature which had human-like teeth have been found in Bulgaria and Greece, dating to 7.2 million years ago. The discovery of the creature, named Graecopithecus freybergi, and nicknameded ‘El Graeco' by scientists, proves our ancestors were already starting to evolve in Europe 200,000 years before the earliest African hominid.

An international team of researchers say the findings entirely change the beginning of human history and place the last common ancestor of both chimpanzees and humans in the Mediterranean region. At that time climate change had turned Eastern Europe into an open savannah which forced apes to find new food sources, sparking a shift towards bipedalism, the researchers believe. “This study changes the ideas related to the knowledge about the time and the place of the first steps of the humankind,” said Professor Nikolai Spassov from the Bulgarian Academy of Sciences.

1.2.19

Στο ρωσικό σπήλαιο Ντενίσοβα έζησαν τόσο οι Νεάντερταλ όσο και τα «ξαδέρφια» τους, οι Ντενίσοβα...

...στη διάρκεια μιας μεγάλης χρονικής περιόδου, που κατά προσέγγιση εκτεινόταν πριν από τουλάχιστον 200.000 έως 50.000 χρόνια. Δεν αποκλείεται η κατοίκηση του σπηλαίου από τους Ντενίσοβα να είχε αρχίσει ακόμη και πριν 300.000 χρόνια.

Η ανακάλυψη ενός οστού από δάχτυλο κοριτσιού στο συγκεκριμένο σπήλαιο,το 2010, έφερε μια επανάσταση στην παλαιοανθρωπολογία καθώς η γενετική ανάλυση αυτού του οστού και άλλων απολιθωμάτων οστών και δοντιών που βρέθηκαν στο ίδιο σπήλαιο, αποκάλυψε ότι δεν προέρχονταν ούτε από «έμφρονα» άνθρωπο (Homo sapiens) ούτε από Νεάντερταλ, αλλά από κάποιο άλλο είδος του ευρύτερου γένους Homo, που ονομάσθηκε Ντενίσοβα από το όνομα του σπηλαίου. Οι μετέπειτα αναλύσεις έδειξαν ότι αρκετοί σύγχρονοι Ασιάτες φέρουν ακόμη στο γονιδίωμά τους και DNA από τους μυστηριώδεις Ντενίσοβα, για τους οποίους ελάχιστα πράγματα είναι γνωστά. Παραμένει ασαφές πότε το σπήλαιο κατοικήθηκε από τους Homo sapiens, οι οποίοι εκτιμάται ότι έφθασαν στη Σιβηρία πριν από τουλάχιστον 47.000 έως 43.000 χρόνια. Είναι πολύ πιθανό πάντως ότι πρόλαβαν να έλθουν σε επιμειξίες με τους προκατόχους του σπηλαίου, τους Ντενίσοβα και τους Νεάντερταλ.

26.1.19

Ιπποκράτης: Περί αέρων, υδάτων και τόπων

Διαβάζοντας κανείς το «Περί αέρων, υδάτων και τόπων» καταλήγει στο συμπέρασμα ότι ο συγγραφέας του έργου, δηλαδή ο Ιπποκράτης ως βασική μέθοδο για την έρευνα του χρησιμοποιεί την παρατήρηση. Μέσα από την παρατήρηση αναζήτησε τις βασικές αιτίες των ασθενειών, οι οποίες εντοπίζονται σε φυσικά αίτια και διαταραχές των σωματικών λειτουργιών. Καταγράφει τη λειτουργία των ανθρώπινων οργάνων καθώς και την επίδραση του φυσικού περιβάλλοντος σε αυτά. Συμβουλεύει τους επαγγελματίες γιατρούς πριν καταλήξουν σε κάποια διάγνωση να μελετήσουν πρώτα τους ανέμους και τα ύδατα μιας πόλης αλλά και τις εποχικές μεταβολές ώστε να οδηγηθούν σε ένα σωστό συμπέρασμα και να αποφύγουν τυχόν σφάλματα. Ο Ιπποκράτης κατηγοριοποιεί τις ασθένειες που μπορεί να προκληθούν από περιβαλλοντικούς παράγοντες ανάλογα με το φύλο και την ηλικία. Μπορεί να παρατηρήσει κανείς ότι σχετικά με τον γυναικείο πληθυσμό ο συγγραφέας εστιάζει στις ασθένειες που σχετίζονται με την αναπαραγωγή. Από αυτό μπορεί να συμπεράνει κανείς την αντίληψη που κυριαρχούσε την εποχή εκείνη, ότι δηλαδή η γυναίκα ταυτιζόταν αποκλειστικά με την αναπαραγωγή. Μελετώντας κανείς το παρόν έργο αντιλαμβάνεται ότι ο Ιπποκράτης θεωρεί, ότι το ανθρώπινο σώμα αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι του περιβάλλοντος. Συνεπώς, η ποιότητα ζωής σε συνδυασμό με τους περιβαλλοντικούς παράγοντες επηρεάζουν την υγεία των ανθρώπων. Γι’ αυτό και κάθε γιατρός οφείλει να συνυπολογίσει όλους τους παράγοντες προτού καταλήξει σε κάποια διαπίστωση σχετικά με μια ασθένεια.

30.12.18

Άορ: Το μυκηναϊκό ξίφος

Οι Έλληνες σε όλες την ιστορική τους πορεία έχουν αποδειχθεί λαμπροί πολεμιστές. Οι Μυκηναίοι πρόγονοι όχι μόνο δεν θα μπορούσαν να αποτελούν εξαίρεση, αλλά ήταν αυτοί που έθεσαν το ηρωικό ιδεώδες που τόσες γενεές Ελλήνων εξέθρεψε. Ο Αλέξανδρος, ο Μακρυγιάννης, ο Κολοκοτρώνης και τόσες άλλες ηγετικές φυσιογνωμίες της ελληνικής ιστορίας ήταν βαθύτατα διαποτισμένοι από τα ηρωικά νάματα των Αχαιών ηρώων, όπως ο τυφλός ποιητής τα τραγούδησε. Αχώριστοι σύντροφοι των Μυκηναίων ηρώων ήταν τα όπλα τους. Αυτά τους συνόδευαν κατά τη διάρκεια του βίου τους, αυτά τους συνόδευαν και στα μνημούρια τους. Και ευτυχώς, γιατί έτσι έφτασαν ως τις μέρες μας, συντηρημένα στην αγκαλιά της ελληνικής γης για αιώνες, δίδοντας μας εξαιρετικές πληροφορίες για τους κατόχους τους.

Το σπαθί ανέκαθεν αποτελούσε την προέκταση του εαυτού του πολεμιστή. Αντανακλούσε την υπερηφάνεια του. Ήταν συνώνυμο της επιδεξιότητας του. Στην Ελλάδα τα σπαθιά αναπτύχθηκαν από νωρίς, από τα βάθη της ιστορίας. Από τους μινωικούς τουλάχιστον χρόνους, το βασικό τους σχήμα έμεινε απαράλλαχτο, παρά τις όποιες κατά καιρούς μορφολογικές διαφορές τους. Εξαιρώντας τα εγχειρίδια, τα σπαθιά της μυκηναϊκής περιόδου μπορούν να κατηγοριοποιηθούν σε δύο βασικές κατηγορίες,αναλόγως του μήκους τους. Τα μακριά σπαθιά είχαν μήκος που κυμαινόταν από 60 εκατοστά ως ένα σχεδόν μέτρο, ενώ το μήκος των μικρότερων κυμαινόταν μεταξύ 50 και 70 εκατοστών. Τα μακριά σπαθιά είχαν λογχόσχημη κόψη και ήταν ικανά να καταφέρουν τόσο θλαστικά, όσο και νυκτικά πλήγματα. Το μεγάλο τους μέγεθος αποτελεί ένα δυσεξήγητο πρόβλημα για τους ερευνητές. Ένα τόσο μεγάλο και κατά συνέπεια βαρύ όπλο, το οποίο ο πολεμιστής χειριζόταν με το ένα μόνο χέρι- οι λαβές που έχουν βρεθεί σε αυτό το συμπέρασμα μας οδηγούν- ήταν εκ των πραγμάτων δύσχρηστο. Ο χειρισμός του απαιτούσε ιδιαίτερη σωματική δύναμη, αλλά και επιδεξιότητα.

8.12.18

Στη Γαύδο υπήρξε ανθρώπινη παρουσία 300.000 χρόνια πριν

Νέα δεδομένα από έρευνες ανατρέπουν αυτό που μέχρι σήμερα πιστεύαμε - Ευρήματα δείχνουν ανθρώπινη παρουσία στη Γαύδο χιλιάδες χρόνια πριν τη νεολιθική περίοδο. Μέχρι πρόσφατα οι ερευνητές τοποθετούσαν χρονικά την παρουσία ανθρώπου στην Κρήτη περίπου το 7000 π.Χ. Ωστόσο ευρήματα των τελευταίων ετών στη Γαύδο ανατρέπουν τις μέχρι σήμερα παραδοχές και οδηγούν σε συμπεράσματα που χρονολογούν την ανθρώπινη παρουσία στην περιοχή από την παλαιολιθική περίοδο, δηλαδή περίπου 300.000 χρόνια πριν.

Αυτές οι εκτιμήσεις αλλάζουν σημαντικά τα επιστημονικά δεδομένα για την Κρήτη αλλά και για την περιοχή ευρύτερα της νότιας Ευρώπης, δηλώνει η Προϊσταμένη Εφορίας Αρχαιοτήτων Χανίων, Ελένη Παπαδοπούλου: «Από αυτά που έχουν δείξει οι ανασκαφικές έρευνες τα τελευταία 10 χρόνια είναι τεράστια η αρχαιολογική και πολιτιστική κληρονομιά της Γαύδου που αποτελεί το νοτιότερο άκρο της Ευρώπης. Όπως αποκαλύπτουν οι έρευνες των τελευταίων ετών η ανθρώπινη παρουσιά στη Γαύδο πλέον στοιχειοθετείται, τεκμηριώνεται από την παλαιολιθική περίοδο με αποτέλεσμα να αλλάζουν τα δεδομένα και για την Κρήτη και για την ευρύτερη περιοχή της νότιας Ευρώπης. Δηλαδή, ενώ μέχρι τώρα θεωρούσαμε ότι η ανθρωπινη παρουσία στην περιοχή της Κρήτης ουσιαστικά ξεκινά από την 7η χιλιετία προ Χριστού τώρα με τις λιθοτεχνίες που έχουν εντοπιστεί, έχουν μελετηθεί και έχουν παρουσιαστεί σε επιστημονικές δημοσιεύσεις, ανεβαίνουμε πλέον στην παλαιολιθική περίοδο μιλάμε δηλαδή για 300.000 χρόνια πριν. Υπήρχε ανθρώπινη παρουσία στο νησί, υπήρχαν μετακινήσεις και κατεργασία λίθου».

4.12.18

Οι Σολύμοι και τα Ιερο-σόλυμα

  • "μέ τούς Σολύμους μαχήθηκε τούς ένδοξους τήν κρατίστη μάχην έλεγε πώς έδωσε μέ άνδρες". ΟΜΗΡΟΥ ΙΛΙΑΣ ραψ. Ζ 184 - 185 στιχ.
  • "ο Άρης ο αχόρταγος γιά πόλεμο καθώς πολεμούσε τούς ένδοξους Σολύμους σκότωσε". ΟΜΗΡΟΥ ΙΛΙΑΣ ραψ. Ζ 203-204 στιχ.
  • "Αυτόν από τούς Αιθίοπες γυρίζοντας ο κραταιός γαιοσίστης μακριά από τών Σολύμων τα όρη είδε". ΟΜΗΡΟΥ ΟΔΥΣΣΕΙΑ ραψ. Ε 282-283 στιχ.
  • "στη συνέχεια η ακτή απέναντι από την Κύπρο, έπειτα οι περιοχές που κατοικούν Σόλυμοι, Λύκιοι και Κάρες". ΣΤΡΑΒΩΝ Γεωγραφικά παρ.10 5-6 στιχ.
Οι Λύκιοι κατάγονται από την Κρήτη. Οι δύο γιοι της Ευρώπης, ο Σαρπηδόνας και ο Μίνωας, συγκρούστηκαν για το θρόνο και ο νικητής Μίνωας εξόρισε τον αδελφό του και τους υποστηρικτές του. Αυτοί έπλευσαν προς την Ασία και κατέληξαν στο έδαφος της Μιλυάδας, όπως ήταν το αρχαίο όνομα της χώρας όπου ζουν σήμερα οι Λύκιοι, ενώ οι Μίλυες τότε ονομάζονταν Σόλυμοι. Στη διάρκεια της βασιλείας του Σαρπηδόνα, οι Λύκιοι ήταν γνωστοί ως Τερμίλες, ένα όνομα που είχαν φέρει από την Κρήτη και το οποίο χρησημοποιείται ακόμα από τους γείτονες τους". ΗΡΟΔΟΤΟΣ ΚΛΕΙΩ 173 παρ. 1-12 στιχ.

27.10.18

Το Αρχέτυπο της Θούλης καί άλλες "ιστορίες".

- ΕΙΣΑΙ ΜΥΣΤΙΚΙΣΤΗΣ; ΠΙΣΤΕΥΕΙΣ ΣΕ ΑΥΤΑ ή ΣΕ ΑΛΛΟΥ ΕΙΔΟΥΣ  "ΙΣΤΟΡΙΕΣ";
ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΙ "ΠΙΣΤΕΥΩ" ΕΓΩ.  ΑΛΛΟΙ ΠΙΣΤΕΥΟΥΝ ΣΕ ΑΥΤΑ ΚΑΙ ΣΕ ΑΛΛΟΥ ΕΙΔΟΥΣ "ΙΣΤΟΡΙΕΣ".
- ΚΑΙ ΤΙ ΜΑΣ ΝΟΙΑΖΕΙ ΤΙ ΠΙΣΤΕΥΟΥΝ ΟΙ ΑΛΛΟΙ;
ΜΑΣ ΝΟΙΑΖΕΙ (ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΑΣ ΝΟΙΑΖΕΙ) ΕΑΝ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΤΑ ΠΙΣΤΕΥΟΥΝ ΕΧΟΥΝ ΙΣΧΥ ΚΑΙ ΔΥΝΑΜΗ, ΔΙΟΤΙ ΤΟΤΕ ΕΠΙΧΕΙΡΟΥΝ ΝΑ ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΟΥΝ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΔΡΑΣΗΣ ΤΟΥΣ ΒΑΣΕΙ ΑΥΤΩΝ ΤΩΝ "ΠΙΣΤΕΥΩ" ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΑΦΟΥ ΔΙΑΘΕΤΟΥΝ ΙΣΧΥ ΚΑΙ ΔΥΝΑΜΗ ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΟΥΝ. ΕΜΕΙΣ ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ ΔΕΝ ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ ΣΕ ΑΥΤΑ, ΒΡΙΣΚΟΜΑΣΤΕ ΕΝΤΟΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΤΟΥΣ, ΑΡΑ ΟΙ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΤΟΥΣ ΕΠΙΔΡΟΥΝ ΚΑΙ ΠΑΝΩ ΜΑΣ. ΥΠΟ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΕΝΝΟΙΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΤΑ ΚΙΝΗΤΡΑ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΕΠΙΔΙΩΞΕΙΣ ΤΟΥΣ, ΩΣΤΕ ΝΑ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΕΙΤΕ ΝΑ ΑΝΤΙΣΤΑΘΟΥΜΕ ΕΙΤΕ ΝΑ ΣΥΜΠΟΡΕΥΘΟΥΜΕ ΕΑΝ ΑΥΤΑ ΤΑ ΚΡΙΝΟΥΜΕ ΩΦΕΛΙΜΑ ΓΙΑ ΜΑΣ.
ΠΕΡΑΝ ΟΜΩΣ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΠΡΑΚΤΙΚΟΥ ΛΟΓΟΥ ΠΟΥ ΜΑΣ ΑΝΑΓΚΑΖΕΙ ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΤΕΤΟΙΕΣ "ΙΣΤΟΡΙΕΣ", ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΕ ΚΑΠΟΙΟΥΣ ΚΑΙ ΕΝΑ ΚΑΘΑΡΑ ΑΚΑΔΗΜΑΙΚΟ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ.
- ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΛΕΣ ΕΣΥ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΠΟΔΕΙΚΤΟ, ΠΩΣ ΔΗΛΑΔΗ ΤΟ "ΠΙΣΤΕΥΩ"  ΚΑΠΟΙΩΝ ΔΙΑΜΟΡΦΩΝΕΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΓΙΑ ΕΜΑΣ.
ΟΧΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ. ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΙΣΧΥΡΕΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΕΣ ΕΝΔΕΙΞΕΙΣ ΠΩΣ Η ΙΣΧΥΡΗ ΠΙΣΤΗ, ΙΣΧΥΡΩΝ ΟΝΤΟΤΗΤΩΝ (ή ΑΘΡΟΙΣΤΙΚΑ ΠΟΛΛΩΝ ΟΝΤΩΝ) ΕΠΙΔΡΑ ΕΠΙ ΤΟΥ ΥΠΑΡΚΤΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΜΕ ΠΟΛΛΟΥΣ ΤΡΟΠΟΥΣ. ΑΥΤΟ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΠΩΣ ΕΑΝ ΚΑΠΟΙΟΙ ΠΟΛΥ ΙΣΧΥΡΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ή ΠΟΛΛΟΙ ΑΝΙΣΧΥΡΟΙ ΠΙΣΤΕΥΟΥΝ ΕΜΜΟΝΙΚΑ-ΦΑΝΑΤΙΚΑ-ΠΡΟΣΗΛΩΜΕΝΑ ΣΕ ΚΑΤΙ, ΤΕΙΝΟΥΝ ΝΑ ΔΙΑΜΟΡΦΩΝΟΥΝ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ, ΒΑΣΗ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΠΙΣΤΕΥΩ ΤΟΥΣ.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ:

ΑΡΑ Ο "ΠΟΛΕΜΟΣ" ΕΚΤΟΣ ΤΗΣ ΥΠΑΡΚΤΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΟΣ ΔΙΕΝΕΡΓΕΙΤΑΙ ΚΑΙ ΣΕ ΕΝΑ ΑΛΛΟ, ΑΟΡΑΤΟ (ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΟΛΛΟΥΣ) ΠΕΔΙΟ ΙΔΕΩΝ ΚΑΙ ΣΚΕΠΤΟΜΟΡΦΩΝ, ΟΠΟΥ ΤΑ "ΠΙΣΤΕΥΩ" ΔΙΑΦΟΡΩΝ ΣΥΓΚΡΟΥΟΝΤΑΙ. ΟΙ ΣΥΓΚΡΟΥΣΕΙΣ ΑΥΤΕΣ ΠΑΡΑΓΟΥΝ ΥΠΑΡΚΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΕΠΙ ΤΗΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΟΣ ΜΑΣ.  ΟΙ ΘΡΗΣΚΕΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ, ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΟΙ ΜΕΓΑΛΕΣ ΔΙΑΔΕΔΟΜΕΝΕΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ-ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΘΕΩΡΙΕΣ. ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΕΙΝΑΙ ΔΙΑΜΟΡΦΟΥΜΕΝΑ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ ΘΕΣΕΩΝ (ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΗ ΕΡΜΗΝΕΙΑ) ή ΕΞ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΩΣ ΑΝΑΠΟΔΕΙΚΤΗ ΓΝΩΣΗ (ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗ ΕΡΜΗΝΕΙΑ), ΔΛΔ ΣΤΗΝ ΟΥΣΙΑ ΤΟΥΣ "ΠΙΣΤΕΥΩ" ΠΟΥ ΕΓΙΝΑΝ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΙΣΧΥΡΑ ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΔΙΑΔΟΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΥΙΟΘΕΤΗΣΗΣ ΤΟΥΣ ΑΠΟ ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΟΥΣ.

Το φθινόπωρο του 1940, το Γερμανικό Πολεμικό Ναυτικό, στα πλαίσια της μυστικής επιχείρησης Υπερβορεία (HyperBorea), έστειλε το πρώην αλιευτικό Σαξονία (στο οποίο επέβαιναν επιστήμονες, αξιωματικοί και στρατιώτες των Ες-Ες, και Νορβηγοί και Ιρλανδοί πράκτορες) εφοδιασμένο με προηγμένα επιστημονικά όργανα, στα ανοιχτά της Ισλανδίας και στην Γροιλανδία. Υποτίθεται ότι ήταν ένας πλωτός μετεωρολογικός σταθμός, αλλά φιλοξενούσε την Ομάδα Εντελβάις-2, μία από τις είκοσι ομάδες που συμμετείχαν στην Επιχείρηση Υπερβορεία σε όλα τα μέρη της Ευρώπης. Η επιχείρηση αυτή προσπαθούσε να εντοπίσει την μυθική Υπερβορεία, από την οποία οι Ναζί πίστευαν ότι κατάγονται οι πρόγονοι της Άριας Φυλής, καθώς και προσβάσεις για έναν μυστικό υπόγειο κόσμο που κατοικούνταν από υπερανθρώπους. Το πλοίο Σαξονία άραξε μυστικά στο μυστηριώδες μοναχικό νησί Γιάν Μάγιεν, στην Αρκτική περιοχή. Η Εντελβάϊς-2 εξερεύνησε την περιοχή, κάνοντας άγνωστης φύσης έρευνες. Κατά την παραμονή της εκεί, δέκα μέλη της εξαφανίστηκαν μυστηριωδώς, και λίγο καιρό αργότερα, τα υπόλοιπα μέλη της αποστολής συνελήφθησαν από ειδικές δυνάμεις των Συμμάχων. Το πλοίο, όμως, ανατινάχτηκε μαζί με τον εξοπλισμό του, πριν πέσει στα χέρια του εχθρού…

26.10.18

Η ΧΑΜΕΝΗ ΚΟΙΤΙΔΑ ΤΩΝ ΕΛΕΥΣΙΝΙΩΝ ΜΥΣΤΗΡΙΩΝ (Α' ΜΕΡΟΣ)

Τό ὄμορφο χωριό, πού βρίσκεται στό γεωγραφικό κέντρο τῆς Κρήτης σέ ὑψόμετρο 530μ. ὑπάγεται στόν Δῆμο Ἁγίας Βαρβάρας καί ὀνομάζεται σήμερα Ἅγιος Θωμᾶς, ζῆ καί ὑπάρχει ἐπάνω σ' ἕνα ἀπό τούς σημαντικώτερους καί ἴσως τόν σημαντικώτερο ἀρχαῖο ἱερό τόπο λατρείας τῶν Χθονίων θεοτήτων. Τά ἐρείπια αὐτοῦ τοῦ ἱεροῦ χῶρου, ἄν καί ξεχασμένα καί ἀγνοημένα, μαρτυροῦν καί φανερώνουν τήν σπουδαιότητά του. Οἱ ἐγκαταστάσεις τῆς ἀρχαίας λατρείας καταλαμβάνουν μεγάλη ἔκταση. Ἕνα σημαντικό τελετουργικό σημεῖο θά πρέπει νά βρισκόταν ἐκεῖ πού σήμερα ὑπάρχει ὁ ναός τῆς Παναγίας τῆς Σπηλιώτισσας, πού εἶναι ἕνας μεγάλος λοξευτός σέ βράχο, τάφος πού βρίσκεται δίπλα ἀκριβῶς ἀπό τό ἀρχαῖο ἱερό ὅπου μιά ἀρχαία ἐπιγραφή, πού διεσώθη, φανερώνει ὅτι ἐκεῖ ἦταν ἱερό ἀφιερωμένο στίς Θεές Δήμητρα και Περσεφόνη.



https://ermionh.blogspot.com/2018/10/blog-post_25.html

24.10.18

Έκθεση: Η Πολεμική Τεχνολογία των αρχαίων Ελλήνων

Το Μουσείο Αρχαίας Ελληνικής Τεχνολογίας Κώστα Κοτσανά παρουσιάζει στο «STEP ART - Bήμα Τέχνης», έναν ειδικό χώρο στο κτήριο της οδού Πινδάρου 6 & Ακαδημίας στο Κολωνάκι, την εικαστική έκθεση «Η Πολεμική Τεχνολογία των Αρχαίων Ελλήνων». Η έκθεση λειτουργεί με ελεύθερη είσοδο για το κοινό και θα διαρκέσει έως τις 31 Δεκεμβρίου. Ώρες λειτουργίας: 09:00–17:00 καθημερινά και Σαββατοκύριακα.

Περιλαμβάνει 24 εκθέματα, τα οποία ο επισκέπτης μπορεί να θαυμάσει σε φυσικό μέγεθος στα τρία παραρτήματα του Μουσείου - στην Αθήνα, στην αρχαία Ολυμπία και στο Κατάκολο.  Μέσα από φωτογραφικό υλικό, λεπτομερείς περιγραφές και εικαστικές αναπαραστάσεις των όπλων της αρχαιότητας που καταπλήσσουν ακόμα και τους σημερινούς μελετητές, τονίζονται και αναδεικνύονται οι καινοτομίες των αρχαίων Ελλήνων στην αμυντική, επιθετική και πολιορκητική τέχνη. Πολιορκητικές μηχανές, καταπέλτες, βλητικές μηχανές, τεθωρακισμένα οχήματα και ναυπηγικές επινοήσεις που άλλαξαν τον τρόπο και τις μεθόδους του πολέμου παρουσιάζονται και επεξηγούνται στο κοινό: το φλογοβόλο των Βοιωτών, η χελώνη επίχωσης του Διάδη, η σαμβύκη του Δαμίου, η τριήρης, η ελέπολις του Επιμάχου, η «σιδηρά χειρ» του Αρχιμήδη, είναι μερικά μόνον από τα εκθέματα που αποκαλύπτουν το εύρος και την αποτελεσματικότητα της πολεμικής τεχνολογίας που ανέπτυξαν οι Έλληνες, ιδιαίτερα μετά τον 4ο αι. π.Χ.

10.9.18

Κροατία: Ίχνη του αρχαιότερου τυριού στη Μεσόγειο πριν 7.000 χρόνια

Λιπαρά οξέα που ανιχνεύθηκαν μέσα σε θραύσματα πήλινων σκευών σε παράκτιες αρχαιολογικές τοποθεσίες στην Κροατία και χρονολογούνται προ περίπου 7.200 ετών, αποτελούν ενδείξεις για την αρχαιότερη γνωστή παραγωγή τυριού στην ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου.

Το γάλα και το τυρί έχουν συνδεθεί με την εξάπλωση της γεωργίας στην Ευρώπη. Τα γαλακτοκομικά προϊόντα ήταν εύκολο να αποθηκευθούν και αποτέλεσαν σημαντική θρεπτική πηγή για τους πρώιμους γεωργικούς πληθυσμούς όλων των ηλικιών, ενώ εκτιμάται ότι συνέβαλαν και στη μείωση της βρεφικής θνησιμότητας. Οι ερευνητές εκτιμούν ότι η παραγωγή τυριού και η σχετική κεραμική τεχνολογία αποτέλεσαν παράγοντες-κλειδιά, που βοήθησαν στην επέκταση των πρώτων γεωργών προς την κεντρική και βόρεια Ευρώπη.

Μέχρι σήμερα όμως, σύμφωνα με τους ερευνητές, οι αρχαιότερες βεβαιωμένες ενδείξεις παραγωγής τυριού στη Μεσόγειο δεν ήσαν παλαιότερες των 5.000 ετών (οι αρχαιότερες στην Ευρώπη έχουν βρεθεί στην Πολωνία και χρονολογούνται προ 7.500 ετών). Συνεπώς τα νέα ευρήματα μεταθέτουν τη δημιουργία τυριού στη Μεσόγειο περίπου 2.200 χρόνια πιο πίσω στο παρελθόν.

3.9.18

Αίγυπτος: Ανακαλύφθηκε νεολιθικός οικισμός του 5.000 π.χ

Ένα από τα αρχαιότερα χωριά που έχουν βρεθεί ποτέ στο Δέλτα του Νείλου ανακάλυψαν οι αρχαιολόγοι, όπως ανακοίνωσε η Αίγυπτος. Το υπουργείο Αρχαιοτήτων της Αιγύπτου ανακοίνωσε, ότι ο νεολιθικός οικισμός που ανακαλύφθηκε βρίσκεται περίπου 140 χιλιόμετρα βόρεια του Καΐρου. Tα ευρήματα υποδεικνύουν κατοίκηση του χωριού από τους ανθρώπους από το 5.000 π.Χ,  δηλαδή 2.500 χρόνια προτού χτιστούν οι Πυραμίδες της Γκίζας.

ΑΜΠΕ

18.8.18

Για τις δήθεν ανθρωποθυσίες του Λυκαίου Όρους.

Τις δήθεν ανθρωποθυσίες του Λυκαίου Όρους, τις διαψεύδουν οι αρχαιολογικές ανασκαφές. Για τα ευρήματα του αρχαιολόγου Κουρουνιώτη, που έκανε τις ανασκαφές, διευκρινίζεται δε σαφώς ότι: 

«Ο βωμός δεν υπέστη αλλοίωσιν τινά υπό του χρόνου από της αρχαιότητος μέχρι σήμερον, βεβαιώνει κατηγορηματικώς ότι εξετάσας μετά προσοχής τα οστά δεν εύρεν μεταξύ τούτων ουδέν χαρακτηριστικόν ανθρωπίνου οστού. Τα μεγαλύτερα οστά ανήκουν εις βόας και χοίρους».

Σπουδαία ευρήματα στην Ακρόπολη της Αρχαίας Πάφου

Ένα σύνθετο αρχιτεκτονικό σύμπλεγμα, το οποίο είχε ανεγερθεί στις αρχές του 5ου αιώνα π.X. από τη βασιλική δυναστεία της Πάφου για τη διαχείριση οικονομικών πόρων, εντόπισε και ανασκάπτει στο οροπέδιο Χατζηαπτουλλά, ένα χιλιόμετρο ανατολικά του ιερού της Κυπρίας Αφροδίτης, στην ακρόπολη της αρχαίας Πάφου (Κούκλια), η αρχαιολογική μονάδα του Πανεπιστημίου Κύπρου υπό τη διεύθυνση της καθηγήτριας του Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας, Μαρίας Ιακώβου. Το αρχιτεκτονικό σύμπλεγμα βρίσκεται κατά μήκος της Βόρειας πλευράς του οροπεδίου. Οι παραγωγικές και αποθηκευτικές μονάδες του συμπλέγματος αναπτύσσονται σε διαζώματα εξωτερικά του τείχους της Ακρόπολης, το οποίο έχει αποκαλυφθεί σε μήκος 65μ.