Μη χτυπάτε τη Δόμνα. Είναι το σαμάρι. Χτυπήστε τον γάιδαρο, που λέει και η παροιμία.

Αν μπείτε στην ιστοσελίδα του υπoυργείου θα δείτε ότι στις ενότητές του προηγείται η "Κοινωνική Αλληλεγγύη", έπεται η "Δημογραφική και Στεγαστική Πολιτική" και τρίτη είναι (γιατί στη γενική;) η "Ισότητας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων". Δηλαδή, η στήριξη της Οικογένειας είναι υποενότητα της υποενότητας. Το site το διευκρινίζει: "Στόχος της νέας Εθνικής Στρατηγικής είναι η οριοθέτηση και τεκμηρίωση των στρατηγικών επιλογών του Υπουργείου Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας, κατά τη νέα προγραμματική περίοδο, μέσω της ανάπτυξης μίας ολοκληρωμένης πολιτικής πρόληψης και καταπολέμησης του εργασιακού και κοινωνικού αποκλεισμού, κυρίως των ειδικών και ευάλωτων ομάδων του πληθυσμού, που διαβιούν στην Ελλάδα."

Ψάχνω να βρω με ποιον τρόπο ανακάλυψαν οι "στρατηγοί" του Κυριάκου ότι στη χώρα υπάρχει εργασιακός και κοινωνικός αποκλεισμός και μάλιστα είναι πιο σημαντικός από τη δημογραφική κατάρρευση. Ποιοι αποκλείονται από την εργασία σε μια αγορά που η ζήτηση για εργατικά χέρια έχει χτυπήσει κόκκινο, αλλά η προσφορά είναι λίγο πιο πάνω από το μηδέν; Πήγε ποτέ κάποιος για δουλειά και του είπαν "δεν σε θέλουμε διότι είσαι κοινωνικά αποκλεισμένος"; Υφίσταται καν η έννοια του κοινωνικού αποκλεισμού στην Ελλάδα; Η απάντηση για το πώς το σκέφτηκαν αυτό οι εν λόγω "στρατηγοί" βρίσκεται στη συνέχεια της φράσης για τις "ειδικές και ευάλωτες ομάδες" που "διαβιούν" στην Ελλάδα. Το καταλάβαμε, το εμπεδώσαμε.

Για την ανατίναξη εκσκαφέων στο λιγνιτωρυχείο Μαυροπηγής....

Με οδύνη είδα τα βίντεο ανατίναξης στις 18/6/2026 των καδοφόρων εκσκαφέων στο Ορυχείο Μαυροπηγής. Πρόκειται για εκσκαφείς που είχε αγοράσει η 100% ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΗ για τα παλιά ορυχεία Κύριου Πεδίου και Καρδιάς. Η δυνατότητα αξιοποίησης των συγκεκριμένων μηχανημάτων για τη διάνοιξη του λιγνιτωρυχείου στη Μαυροπηγή, σε σχέση με την προμήθεια νέου εξοπλισμού, ήταν ακριβώς το αντικείμενο της διδακτορικής μου διατριβής στη Σχολή Μηχανικών Μεταλλείων – Μεταλλουργών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου την περίοδο 1996-2000.

Ο Διευθυντής του Λιγνιτικού Κέντρου φέρεται σε σχετικό δημοσίευμα να δήλωσε πως «πρόκειται για εξοπλισμό που έχει τεθεί εκτός λειτουργίας και δεν εξυπηρετεί πλέον τις ανάγκες της λιγνιτικής δραστηριότητας». Είναι βεβαίως γνωστό ότι η λιγνιτική δραστηριότητα καθόλου δεν εξυπηρετεί τα συμφέροντα που ενδιαφέρονται να καίμε όλο και περισσότερο φυσικό αέριο (μέχρι τουλάχιστον το 2050, σύμφωνα με το δήθεν «Εθνικό» Σχέδιο για την Ενέργεια & το Κλίμα, όσα φ/β & αιολικά κι αν γεμίσουν τη χώρα). Ωστόσο, στο συγκεκριμένο τύπο των 100% ηλεκτροκίνητων μηχανημάτων η παλαιότητα καθόλου δεν σημαίνει πως είναι για πέταμα, πολύ περισσότερο για καταστροφή και μετατροπή σε scrap. Κατά τη συντήρηση γίνονται αντικαταστάσεις πολλών βασικών εξαρτημάτων (ερπύστριες, συρματόσχοινα, σύστημα περιφοράς, κλπ) κι επειδή η αντικατάσταση με νέα μηχανήματα είναι πανάκριβη, το μόνο που πρακτικά ενδιαφέρει είναι η κατάσταση της κύριας μεταλλικής δομής τους. Με απλά λόγια, σε τι κατάσταση είναι το «σασί» κι αυτό ελέγχεται με εξειδικευμένη μεταλλοτεχνική επιθεώρηση. Στα συγκεκριμένα μηχανήματα έγινε εκτενής έλεγχος από Ευρωπαϊκό Οίκο πριν ενταχθούν στο ορυχείο Μαυροπηγής.

Στις 15/2/2023 η «Δ»ΕΗ είχε προχωρήσει σε παρόμοια ανατίναξη, μετατρέποντας σε scrap το τμήμα του εκσκαφέα Ε3 του ορυχείου Αμυνταίου, που είχε πληγωθεί κατά την κατολίσθηση στις 10/6/2017. Αλλά αν εκείνη η ανατίναξη αφορούσε τμήμα εκσκαφέα σε ανενεργό ορυχείο, η τωρινή ανατίναξη αφορούσε λειτουργικό εξοπλισμό σε λειτουργικό ορυχείο. Κι αυτό είναι ασυγχώρητο. Ο Διευθυντής του Λιγνιτικού Κέντρου φέρεται επίσης να είπε «το επόμενο διάστημα αναμένεται να ακολουθήσουν αντίστοιχες ενέργειες και σε άλλους καδοφόρους εκσκαφείς που έχουν αποσυρθεί από την παραγωγική διαδικασία». Αυτό είναι και απαράδεκτο και εγκληματικό. Αν δεν θέλουν τα συγκεκριμένα μηχανήματα, υπάρχει πολύ καλύτερος τρόπος ν’ αξιοποιηθούν, αντί να γίνουν παλιοσίδερα. Ας κάνουν μουσείο μεταλλευτικής ιστορίας της περιοχής. Ή ας βγουν στην αγορά να τα πουλήσουν ως μηχανήματα, σίγουρα θα βρεθούν χώρες να τα πάρουν. Ή στο κάτω-κάτω ας τα χαρίσουν! Έτσι κι αλλιώς είναι μηχανήματα που δεν τα πλήρωσαν οι τωρινοί μέτοχοι: πληρώθηκαν από όλους τους Έλληνες μέσα απ’ τους λογαριασμούς του ρεύματος. Και σ’ αυτούς ανήκουν.

Η γιαγιά μου η κυρα-Φώτω, που γεννήθηκε επί Τουρκοκρατίας και πήγε μόνο στο Δημοτικό, με την αστείρευτη λαϊκή σοφία της μου είχε πει: «Δεν χαλάς αυτό που έχεις, για κάτι που δεν έχεις». Αυτό ακριβώς που ήξερε η γιαγιά του Δημοτικού πριν από δεκαετίες δεν το ξέρουν οι τωρινοί «μεγάλοι μάνατζερ» και οι «άριστοι πολιτικοί»: κατέστρεψαν τον ΕΛΛΗΝΙΚΟ λιγνίτη, για χάρη ΕΙΣΑΓΟΜΕΝΟΥ φυσικού αερίου. Δυστυχώς έχουμε μπλέξει με ανθρώπους που κοιτούν να καταστρέψουν, όχι να δημιουργήσουν.

Μετά τον Πανελλήνιο σάλο η ΔΕΗ επεχείρησε, με ΕΞΑΣΕΛΙΔΗ ανακοίνωση γεμάτη παραμύθια για αποπροσανατολισμό της κοινής γνώμης, να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα για την ανατίναξη εκσκαφέων στο ορυχείο Μαυροπηγής.

1. Το παραμύθι του «ακριβού» λιγνίτη λόγω CO2
Το 2013, επί κυβέρνησης Σαμαρά, ανατέθηκε η σύμβαση για τη νέα, σύγχρονης τεχνολογίας, λιγνιτική μονάδα Πτολεμαΐδα 5. Η προδιαγραφή για εκπομπές CO2 ήταν 1,05 tn/MWh. Στην πραγματικότητα, προσέχοντας την ποιότητα του λιγνίτη κατά την εξόρυξη στο ορυχείο, οι εκπομπές μπορούν να μειωθούν κάτω από 1tn/MWh. Το Μάιο 2025, κατά την παρουσίαση επενδυτικού σχεδίου παρουσία του πρωθυπουργού, η ΔΕΗ ανακοίνωσε την κατασκευή μονάδας καύσης σκουπιδιών. Σύμφωνα με στοιχεία του Υπουργείου Ενέργειας, ένας τόνος καιόμενων σκουπιδιών εκπέμπει 1tn CO2. Στην πραγματικότητα θα εκπέμπει περισσότερο, επειδή η πρόβλεψη είναι να καίγονται σκουπίδια των τελευταίων κλάσεων ποιότητας (4 & 5). Πρακτικά αντικατάσταση της καύσης λιγνίτη με καύση σκουπιδιών, με εκπομπές δυνητικά καρκινογόνων ουσιών (διοξίνες & φουράνια). 

Θ.Τζήμερος: Αυτοκτονούμε συμπεριληπτικά. Δόμνα, λυπήσου μας !

Το Υπουργείο ονομάζεται "Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας". Το "Οικογένειας" έρχεται δεύτερο. Τι κι αν στο πρώτο τρίμηνο του 2026, στους 760 από τους 884 ΟΤΑ της χώρας δεν γεννήθηκε ούτε ένα παιδί… Προέχει το "Κοινωνικής Συνοχής". Κι επειδή η κοινωνία μας δεν έχει τον βαθμό συνοχής που θα έπρεπε, η κα Υπουργός έχει πολλές ιδέες για να τον πετύχουμε.

Μία από αυτές είναι να φοιτήσουν στο Ελληνικό Ανοιχτό Πανεπιστήμιο άστεγοι και Ρομά, με υποτροφία του Υπουργείου της. Πολύ λογικό. Διότι τι του λείπει του άστεγου και του Ρομά; Ένα πτυχίο στον "Ελληνικό Πολιτισμό". Έπειτα, θα έχει συμφοιτητές όλον τον καλόν τον κόσμο: βουλευτές, υπουργούς, δημοσιογράφους. Να τη η συνοχή! Εκεί που ο άλλος είναι άστεγος (κυριολεκτικά, όχι πολιτικά) μπορεί να βρεθεί μέχρι και κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος. Επιπλέον, οι "κυνηγοί του χαλκού", θα μάθουν για την Εποχή του Χαλκού και την τεχνολογία χύτευσης των αρχαίων, που ήταν πιο προχωρημένη από τα ανοιχτά καμίνια στον Ασπρόπυργο. Κάποιο όφελος θα έχουν, κι αυτοί και η κοινωνία. Βέβαια, τα δίδακτρα τα πληρώνει ο χαλκέντερος φορολογούμενος, δηλαδή εσύ κι εγώ, αλλά αξίζει τον κόπο. 

Το επόμενο όμως μέτρο της κας Υπουργού, είναι όλα τα λεφτά. Ονομάζεται "Σήμα Διαφορετικότητας". Θα απονέμεται, μετά από αυστηρές εξετάσεις, σε όλες τις επιχειρήσεις που θα αποδείξουν ότι έχουν ενσωματώσει στην εταιρική τους κουλτούρα, τη συμπερίληψη. Η κα Υπουργός και οι συνεργάτες της θέσπισαν μια σειρά από κριτήρια. Τα καλύπτει η επιχείρησή σου; Είσαι συμπεριληπτικός και θα πας μπροστά. Δεν τα καλύπτει; Θα βρεις ζόρια. Μπορεί και να βάλεις λουκέτο, διότι, όπως μας ενημέρωσε στην παρουσίαση της μεγαλοφυούς ιδέας, μια συνεργάτρια (έτσι δεν λέγεται στη σοσιαλιστική φεμινιστική διάλεκτο;) της κας Υπουργού, οι συμπεριληπτικές επιχειρήσεις τα πάνε καλύτερα από τις άλλες. Βέβαια, οι έρευνες λένε το αντίθετο, αλλά όταν η πραγματικότητα δεν συμφωνεί με τη φαντασίωση μιας Υπουργού, ποιος έχει άδικο; Φυσικά, η πραγματικότητα. Κι επειδή το κράτος διαλέγει πριν από σένα για σένα, και οι Υπουργοί ξέρουν καλύτερα τις ανάγκες του ιδιωτικού τομέα, ιδιαίτερα όσοι, όσες και όσα δεν έχουν κολλήσει ούτε ένα ένσημο σ΄ αυτόν, δεν θα σε άφηναν ποτέ να διακινδυνέψεις με μη συμπεριληπτικά μοντέλα. Για το καλό σου γίνεται όλο αυτό, δεν πιστεύω να μην το εκτιμάς;

Η ιδέα παρουσιάστηκε πρόσφατα στο Βιοτεχνικό Επιμελητήριο, αλλά όπως ισχύει με όλες τις μεγάλες ιδέες, δεν αφορά μόνο τις βιοτεχνίες. Αφορά τους πάντες. Όμως, επειδή οι βιοτεχνίες δεν έχουν πολλούς εργαζόμενους, γι’ αυτό το όριο συμμετοχής ορίσθηκε στους 12 εργαζόμενους και πάνω. Γιατί στους 12 και όχι στους 10; Ε, σιγά την επιχείρηση με 10 εργαζόμενους. Ενώ με 12, διαθέτει μια άλφα υπόσταση. Πώς λοιπόν φαντάζονται τη συμπεριληπτική επιχείρηση εκεί στο "Υπουργείο Κοινωνικής Συνοχής"; Θα πρέπει να έχει τουλάχιστον: 3% αλλοδαπούς, 5% νέους έως 24 ετών, 25% 55-65 ετών, 3% 65 ετών και άνω, 1% άγαμους/ες με παιδί ή παιδιά, 1% τρίτεκνους, 1% πολύτεκνους (από 4 παιδιά και πάνω) και 45% γυναίκες.

Υποθέτω ότι στους άγαμους/ες υπάγονται και οι χωρισμένοι/ες και οι χήροι/ες. Για τους εν διαστάσει δεν λέει τίποτε το πρόγραμμα. Δεν διευκρινίζει επίσης τι γίνεται αν αλλάξει το status των εργαζομένων. Έχεις μια επιχείρηση με 200 εργαζόμενους και 2 είναι άγαμες με παιδί. Το πιάνεις το 1% και παίρνεις το "Σήμα". Τον άλλον μήνα παντρεύεται η μία. Το χάνεις το "Σήμα"; Θα πρέπει να εμποδίσεις τον γάμο; Να την απολύσεις και να ψάξεις για άλλη άγαμη μητέρα; Επίσης, τι συμβαίνει αν στις γυναίκες είσαι οριακά στο 45% και η Δήμητρα σού ανακοινώσει ότι άλλαξε φύλο και πλέον λέγεται Μήτσος; Αν την απολύσεις, για να προσλάβεις γυναίκα, κάνεις διακρίσεις λόγω σεξουαλικού προσανατολισμού. Χάνεις το "Σήμα". Αν την κρατήσεις, πέφτεις από το 45%. Πάλι χάνεις το "Σήμα". Περιμένουμε διευκρινιστική εγκύκλιο. Μια λύση θα είναι να ψάξεις στο προσωπικό, κάποιον να κάνει τo αντίθετο. Σου έχω έτοιμη την ενδοεταιρική καμπάνια: Θες να είσαι "in”; Κάνε outing!

Μεγαλόπολη: Εντοπίστηκαν τα αρχαιότερα ξύλινα εργαλεία του κόσμου

Η Κατερίνα Χαρβάτη, παλαιοανθρωπολόγος, διευθύντρια του Κέντρου Senckenberg για την Ανθρώπινη Εξέλιξη και το Παλαιοπεριβάλλον του Πανεπιστημίου του Τίμπινγκεν στη Γερμανία, αναφέρει:

Τα ευρήματα της Μεγαλόπολης είναι τα αρχαιότερα γνωστά στον κόσμο, και τοποθετούν τη χρήση ξύλινων εργαλείων από τον άνθρωπο 40.000 χρόνια νωρίτερα απ’ ότι νομίζαμε μέχρι τώρα. Τα ευρήματα από τη θέση Μαραθούσα 1 κοντά στη Μεγαλόπολη χρονολογούνται στα 430.000 χρόνια πριν, στην «καρδιά» του Μέσου Πλειστόκαινου το οποίο διήρκησε από τις 774.000 έως τις 129.000 χρόνια πριν. Τα ευρήματα ήρθαν στο φως έπειτα από πολυετή συστηματική εργασία, τόσο στις θέσεις ανασκαφής όσο και στο εργαστήριο.Συνολικά υπήρξαν 144 ξύλινα στοιχεία από τις ανασκαφικές περιόδους 2015-2019. Από την εξέταση αυτών στο εργαστήριο εντοπίσθηκαν τα δύο τέχνεργα που περιγράφουμε.

Πρόκειται για δύο ξύλινα τέχνεργα με εμφανή τα σημάδια της ανθρώπινης παρέμβασης, αλλά και της χρήσης.

• Το πρώτο είναι ένα κομμάτι κορμού σκλήθρου το οποίο φέρει σαφή σημάδια της επεξεργασίας που έχει υποστεί προκειμένου να λειτουργήσει ως εργαλείο, αλλά και σημάδια φθοράς από τη μετέπειτα χρήση του. Εικάζουμε ότι θα μπορούσε να έχει χρησιμοποιηθεί είτε για να διευκολύνει την αφαίρεση φλοιού δένδρων, είτε ως σκαπτικό εργαλείο.
• Το δεύτερο είναι ένα πολύ μικρό κομμάτι ξύλου ιτιάς, ή ίσως λεύκας, και φαίνεται πως επεξεργάστηκε έτσι ώστε να μπορεί κανείς να το κρατά στο χέρι. Πρόκειται για ένα εντελώς νέο τύπο εργαλείου που παρατηρείται για πρώτη φορά, και ως εκ τούτου δεν είναι ακόμα γνωστό ποια μπορεί να ήταν η χρήση του».

Εντοπίσθηκε ακόμη ένα μεγαλύτερο κομμάτι από κορμό σκλήθρου το οποίο φέρει βαθιές αυλακώσεις «το είδος των οποίων δε συνάδει με ανθρώπινη επεξεργασία. Εικάζουμε ότι αυτές έγιναν από κάποιο μεγάλο σαρκοφάγο ζώο, ίσως μια αρκούδα. Το τρίτο αυτό εύρημα μας πληροφόρησε ότι αυτός ο πρόγονος του ανθρώπου που έζησε στην περιοχή πριν από 430.000 χρόνια θα έπρεπε να συμπορευτεί με μεγάλα σαρκοφάγα ζώα και πιθανότατα υπήρχε μεγάλος ανταγωνισμός μεταξύ τους.

Τα ιταλικά σφάλματα το 1940 - Η Ελληνική Προπαρασκευή

Λέγεται συχνά, εντελώς λανθασμένα, ότι οι Ιταλοί ήταν δειλοί, ότι τρέπονταν σε φυγή έναντι των Ελλήνων, ότι δεν ήθελαν να πολεμήσουν, ακόμα και ότι επίτηδες έχασαν για να φέρουν τους Γερμανούς στα Βαλκάνια. Φυσικά όλα τα παραπάνω δεν έχουν σχέση με την πραγματικότητα, εκτός και αν δεχθούμε ότι οι 15.000 Έλληνες που έπεσαν στην Αλβανία σκοτώθηκαν μόνοι τους, αλλά και βάσει των περιγραφών των μαχών που διεξήχθησαν στη Βόρειο Ήπειρο. Οι Ιταλοί, ούτε δειλοί ήταν, ούτε το έβαζαν στα πόδια όταν άκουγαν την ιαχή «Αέρα». Πολέμησαν και μάλιστα φανατικά, σε πολλές περιπτώσεις, ιδιαίτερα τα επίλεκτα τμήματα Αλπινιστών και Βερσαλλιέρων. Η εξήγηση για την ιταλική ήττα δεν έχει να κάνει με το θάρρος των Ιταλών στρατιωτών, αλλά με την ευφυΐα της ηγεσίας του και την εν γένει θεώρηση του κατά της Ελλάδας πολέμου από την φασιστική ιταλική ηγεσία, με το επίπεδο εκπαίδευσης του Ιταλικού Στρατού και με την ηθική προπαρασκευή του στρατού αυτού ενόψει της εισβολής στην Ελλάδα.

Σύμφωνα με τους «φωστήρες» του ιταλικού φασισμού (Μουσολίνι, Τσιάνο, Γκάιντα, Ντε Βέκκι, Πράσκα, Σοντού) η Ελλάδα θα ήταν εύκολη λεία. Οι Έλληνες, πίστευαν, δεν θα πολεμούσαν γιατί ήταν διχασμένοι πολιτικά και ανοργάνωτοι στρατιωτικά. Την άποψή τους δε αυτή φρόντισαν να τη διοχετεύσουν και σε όλα τα κλιμάκια του στρατεύματος. Δυστυχώς για αυτούς τίποτα από τα δύο δεν συνέβαινε. Οι Έλληνες μόνο διχασμένοι δεν υποδέχθηκαν τους Ιταλούς και κάθε άλλο παρά ανοργάνωτοι στρατιωτικά ήταν. Επίσης η πολιτική χαμηλών τόνων που ακολούθησε η τότε ελληνική κυβέρνηση απέναντι στις εκατοντάδες ιταλικές προκλήσεις, αποκοίμισε τρόπο τινά τους Ιταλούς, κάνοντάς τους να πιστέψουν ότι δεν θα αντιμετωπίσουν αντίσταση.

Έτσι οι Ιταλοί αποτόλμησαν την επίθεση με δυνάμεις σαφώς ανεπαρκέστερες αυτών που θα μπορούσαν να διαθέσουν (9 μόλις μεραρχίες σε ολόκληρη την Αλβανία). Από δε τις δυνάμεις αυτές περίπου τις μισές (4 μεραρχίες) τις ανέπτυξαν αμυντικά, στην Δυτική Μακεδονία και στα γιουγκοσλαβικά σύνορα. Η ιταλική στρατιωτική ηγεσία πίστευε ότι θα μπορούσε να εφαρμόσει και εναντίον της Ελλάδας τα γερμανικά διδάγματα περί κεραυνοβόλου πολέμου. Στη θεώρηση της αυτή όμως παρέλειψε να μελετήσει τρεις σημαντικούς παράγοντες. 

• Πρώτον, το ορεινό του ελληνικού εδάφους, ειδικά στον τομέα της Ηπείρου. 
• Δεύτερον τις ελληνικές προετοιμασίες και την άριστη οργάνωση του εδάφους από τις ελληνικές δυνάμεις της πρώτης γραμμής. 
• Τρίτον, τέλος, το ηθικό του Ελληνικού Στρατού που ήταν άριστο, όχι μόνο γιατί πολεμούσε για το δίκιο, αλλά και γιατί ο Ελληνικός Στρατός της εποχής ήταν πραγματικά άριστα εκπαιδευμένος, διαθέτων εξαίρετους και το κυριότερο εμπειροπόλεμους αξιωματικούς – σχεδόν όλοι οι αξιωματικοί από τον βαθμό του αντισυνταγματάρχη και πάνω ήταν βετεράνοι με πολεμική δράση, αρκετοί δεν ανώτατοι αξιωματικοί ήταν βετεράνοι μέχρι και 5 πολέμων (Α’ Βαλκανικός Πόλεμος, Β’ Βαλκανικός Πόλεμος, Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος, Ουκρανική Εκστρατεία, Μικρασιατική Εκστρατεία).

Σε αντιστάθμισμα αυτού οι Ιταλοί στρατιωτικοί είχαν πολεμήσει όχι ιδιαίτερα επιτυχημένα στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, στην Ισπανία, χωρίς να διακριθούν ιδιαίτερα και στην Αιθιοπία, όπου χρειάστηκαν μέχρι χημικά αέρια για να συντρίψουν τους άτακτους Αφρικανούς αντιπάλους τους.

Δέκα αλήθειες για τη Ρωσία και την τουρκική εισβολή

To 2014 όλο το πολιτικό σύστημα με “σταύρωσε” διότι στο βιβλίο μου Η Εισβολή και οι Μεγάλες Δυνάμεις τεκμηρίωσα ότι η Ρωσία υπστήριξε την τουρκική εισβολή στην Κύπρο. Τις προάλλες τα είπε όλα η Ζαχάροβα… Η υπουργός Εξωτερικών της Φιλανδίας κατηγόρησε τη Ρωσία ότι παραβιάζει την Τελική Πράξη του Ελσίνκι η οποία ορίζει τις αρχές για την ειρήνη, τα ανθρώπινα δικαιώματα και τα απαραβίαστα σύνορα στην Ευρώπη. Σε μια προσπάθεια να απαντήσει στη Φιλανδή υπουργό, η εκπρόσωπος του Ρωσικού ΥΠΕΞ Μαρία Ζαχάροβα άνοιξε τα κιτάπια του υπουργείου της και κατέγραψε δέκα παραβιάσεις των αρχών του Ελσίνκι από τη Δύση. Το πρώτο παράδειγμα που επικαλέστηκε ήταν η «παρέμβαση της Χούντας των Συνταγματαρχών στην Ελλάδα στη διακοινοτική σύγκρουση στην Κύπρο, με στόχο την προσάρτηση του νησιού στη χώρα». Καμιά αναφορά στην τουρκική εισβολή που ακολούθησε.

Με αφορμή την παρέμβαση της κ. Ζαχάροβα παραθέτω τα δικά μου 10 παραδείγματα για το πως η Ρωσία υποστήριξε την τουρκική εισβολή αλλά και έπεισε τους Κύπριους ότι ήταν ο πιο σταθερός και αξιόπιστος φίλος.

Αλήθεια 1η: Το πραξικόπημα στην Κύπρο κράτησε οκτώ μέρες, η τουρκική εισβολή συνεχίζεται για 51 χρόνια. Σε αυτές τις οκτώ μέρες η Μόσχα χάλασε τον κόσμο. Ο Μπρέζνιεφ έστειλε τρεις επιστολές στον Νίξον, αλλά καμιά στον Ετζεβίτ μετά την τουρκική εισβολή.

Αλήθεια 2η: Η Μόσχα παράσυρε τον Μακάριο να καταγγείλει στο Συμβούλιο Ασφαλείας την Ελλάδα για εισβολή, με την υπόσχεση ότι η Τουρκία θα τον αποκαθιστούσε στην εξουσία. Πέρασαν τρεις μέρες από την έναρξη της εισβολής για να μιλήσει ο Μακάριος.

Αλήθεια 3η: Στις 20 Ιουλίου ο σοβιετικός αντιπρόσωπος στο Συμβούλιο Ασφαλείας απείλησε με βέτο σε ψήφισμα (353) για καταδίκη της εισβολής. Τελικά, συμβιβάστηκε με προσθήκη σε προσχέδιο ψηφίσματος που προοριζόταν για καταδίκη του πραξικοπήματος αναφοράς για κατάπαυση του πυρός. Το ψήφισμα αναφέρεται σε αποχώρηση του ξένου στρατιωτικού προσωπικού, παραπέμποντας στους Έλληνες αξιωματικούς που έκαναν το πραξικόπημα.

Αλήθεια 4η: Στο Συμβούλιο Ασφαλείας μόνο ο σοβιετικός αντιπρόσωπος δικαιολόγησε την τουρκική εισβολή. Αιτιολογώντας τη θετική ψήφο για το ψήφισμα 353 είπε ότι η σχετική αναφορά για στρατεύματα παρέπεμπε «στους Έλληνες αξιωματικούς, των οποίων η κατάφωρη παρέμβαση στις εσωτερικές υποθέσεις της Κύπρου, με οδηγίες από την Αθήνα, είναι η πρωταρχική αιτία της σημερινής κρίσης»

Αλήθεια 5η: Στις 29 Ιουλίου 1974 η Μόσχα έκανε διάβημα στην Αθήνα ζητώντας εφαρμογή του ψηφίσματος 353 για την αποχώρηση του ξένου στρατιωτικού προσωπικού. Όταν ο Άγγελος Βλάχος είπε τον Ρώσο πρέσβη ότι στην Κύπρο υπήρχαν τουρκικά στρατεύματα του απάντησε ότι το ψήφισμα δεν αναφερόταν σε αυτά.

Η Ε.Ε με τον Κανονισμό SAFE παραβίασε τόσο τον κανόνα ομοφωνίας, όσο και την απαγόρευση θέσπισης Κανονισμών, Οδηγιών κλπ. σε θέματα άμυνας. (και η Ελληνική δημοκρατία το δέχτηκε)

"Με ελληνική παρέμβαση, για την υπογραφή κάθε τέτοιας διμερούς συμφωνίας απαιτείται ομοφωνία, βάσει του άρθρου 212 ΣΛΕΕ, σε συνδυασμό με το άρθρο 218 ΣΛΕΕ. Αυτό προκύπτει από την αιτιολογική σκέψη υπ' αριθ. 23 του Κανονισμού σε συνδυασμό με τη δήλωση της Επιτροπής που καταγράφηκε στα πρακτικά του της συνεδρίασης του COREPER II της 18ης Μαΐου ότι προτίθεται να χρησιμοποιήσει το άρθρο 212 ΣΛΕΕ ως νομική βάση για τις συμφωνίες αυτές.". 

Το άρθρο 218 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της ΕΕ ("ΣΛΕΕ") είναι πράγματι η νομική βάση για συμφωνίες της ΕΕ με τρίτα κράτη. Κατά την παρ. 8, το Συμβούλιο υπουργών αποφασίζει με ειδική πλειοψηφία (55% των κρατών και 65% του ενωσιακού πληθυσμού), απαιτείται όμως ομοφωνία αν πρόκειται για: α) τομέα που απαιτεί ομοφωνία, β) συμφωνία σύνδεσης ή γ) συμφωνίες "του άρθρου 212 ΣΛΕΕ" με υποψήφια προς ένταξη κράτη. Κατά τις εξηγήσεις των διπλωματικών πηγών εφαρμόζεται η περ. "γ". Όμως, στον Κανονισμό SAFE το άρθρο 212 ΣΛΕΕ δεν αναφέρεται πουθενά. Γιατί λοιπόν να ισχύσει;

Στην αρχή των αιτιολογικών σκέψεων του Κανονισμού αναφέρεται ως νομοθετική βάση του το άρθρο 122 ΣΛΕΕ. Κατά το λεκτικό του το άρθρο 122 εφαρμόζεται "για την αντιμετώπιση της οικονομικής κατάστασης, ιδίως εάν ανακύψουν σοβαρές δυσκολίες στον εφοδιασμό με ορισμένα προϊόντα, ιδίως στον τομέα της ενέργειας". Πώς άρθρο που αφορά μόνον οικονομική κατάσταση, χρησιμοποιείται για την αμυντική πολιτική; Πολύ απλά, το άρθρο αυτό παραβιάστηκε. Παραβιάστηκε δε πρωτίστως το άρθρο 24 παρ. 1 της Συνθήκης για την ΕΕ (ΣΕΕ) που ορίζει: "Η κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφαλείας […] υλοποιείται από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο και το Συμβούλιο, τα οποία αποφασίζουν με ομοφωνία, πλην των περιπτώσεων στις οποίες οι Συνθήκες ορίζουν άλλως. Η θέσπιση νομοθετικών πράξεων αποκλείεται.". Απαιτείται λοιπόν ομοφωνία (πλην εξαιρέσεων) για κάθε απόφαση σχετική με την άμυνα, αλλά και απαγορεύεται ρητά (άνευ εξαιρέσεων) η θέσπιση οιασδήποτε ενωσιακής νομοθετικής πράξης για θέματα άμυνας, άρα και η θέσπιση του Κανονισμού SAFE!

Π. Μαρινάκης: «τα χρήματα που θα εξοικονομηθούν θα κατευθυνθούν σε άλλες δαπάνες» (ΣΧΕΔΟΝ ΜΗΔΕΝΙΚΗ ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΑ ΕΠΙΒΙΩΣΕΩΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ-ΧΩΡΟΥ)

1) ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟΝ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟ, Η ΜΗ ΣΥΜΠΕΡΙΛΗΨΗ ΤΩΝ ΕΞΟΠΛΙΣΤΙΚΩΝ ΔΑΠΑΝΩΝ ΣΤΟ ΕΛΛΕΙΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΠΕΝΤΑΕΤΙΑ ΘΑ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΕΙ ΠΟΡΟΥΣ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΔΙΟΧΕΤΕΥΘΟΥΝ ΣΤΗΝ ΠΑΙΔΕΙΑ ΣΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ... ΑΝΤΙ ΝΑ ΔΕΚΑΠΛΑΣΙΑΣΟΥΝ (ΝΑΙ ΣΩΣΤΑ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ) ΤΙΣ ΕΞΟΠΛΙΣΤΙΚΕΣ ΔΑΠΑΝΕΣ ΚΑΙ ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΟΥΝ ΠΟΛΕΜΙΚΗ (ΝΑΙ ΠΟΛΕΜΙΚΗ, ΟΧΙ ΑΠΛΑ ΑΜΥΝΤΙΚΗ) ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ, ΒΡΗΚΑΝ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΝΑ ΠΟΛΛΑΠΛΑΣΙΑΣΟΥΝ ΤΙΣ ΠΑΡΟΧΕΣ, ΤΑ ΕΠΙΔΟΜΑΤΑ ΚΑΙ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΟΥΝ ΝΑ ΠΕΤΟΥΝ ΧΡΗΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΒΟΘΡΕΣ ΤΗΣ ΥΓΕΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ.

"θα εξοικονομηθούν χρήματα, ειδικά για τις χώρες όπως η Ελλάδα, που ήδη δαπανά πολλά για την άμυνα, άνω του 3% του ΑΕΠ, τα οποία θα κατευθυνθούν σε άλλες πολύ σημαντικές και κρίσιμες δαπάνες. Αυτό θα γίνει διότι η λεγόμενη ρήτρα διαφυγής, που στόχος είναι να ισχύσει από το 2025, θα επιτρέπει ουσιαστικά αυτό που έχουμε προτείνει από την πρώτη στιγμή, την εξαίρεση των αμυντικών δαπανών από τον υπολογισμό των ελλειμμάτων. Αυτό θα δώσει τη δυνατότητα σε κράτη, όπως η Ελλάδα, να δαπανήσουν χρήματα, δεν ξέρουμε πόσα, ελπίζουμε να είναι τα περισσότερα που μπορούμε να εξοικονομήσουμε και παραπάνω χρήματα στην άμυνα, αλλά και παραπάνω χρήματα σε άλλες δαπάνες, όπως είναι η υγεία, η παιδεία ή οτιδήποτε άλλο, τέλος πάντων, αποφασιστεί με βάση και τους δημοσιονομικούς κανόνες. Ένα μεγάλο μέρος των χρημάτων που θα εξοικονομηθούν θέλουμε να τα κατευθύνουμε άμεσα στην κοινωνία, στους πολίτες, είτε σε σημαντικές δαπάνες που αφορούν τη ζωή τους, σε συνέχεια αυτών τα οποία έχουμε κάνει, όπως είπα σε τομείς κρίσιμους, όπως είναι η υγεία, η παιδεία, ο σιδηρόδρομος και αυτά τα λεφτά θα προστεθούν στα χρήματα τα οποία έχουμε εξοικονομήσει από την αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής και στα χρήματα τα οποία έχει εισπράξει περισσότερα το κράτος, χωρίς ν’ αυξήσει φόρους, από τη μείωση της ανεργίας."

Η Ελληνική αποτροπή έχει καταρρεύσει.

Η θεωρία της αποτροπής υποθέτει ότι οι αντίπαλοι είναι ορθολογικοί δρώντες και λαμβάνουν στρατηγικές αποφάσεις βασισμένοι στη λογική του “κόστους έναντι οφέλους”: Αυξάνοντας το κόστος σε θύματα και καταστροφές, πέρα από αυτό που μπορεί να ανεχτεί ο αντίπαλος, θα εξαναγκαστεί ή θα αποθαρρυνθεί να λάβει ή να απόσχει από συγκεκριμένους τρόπους ενεργείας. Αποδίδοντας λογική και στα δύο μέρη, η θεωρία της αποτροπής συχνά αντιμετωπίζει τον εχθρό με υπερβολικά απλοϊκό τρόπο όχι ως έναν ανεξάρτητο δρώντα, ο οποίος είναι πιθανό να ακολουθήσει αποκλίνουσες πορείες δράσης, αλλά ως ένα μέρος που υιοθετεί στρατηγικές σύμφωνες με τις δικές μας προσδοκίες.

Υπάρχουν αντίπαλοι που είναι πολύ δύσκολο να αποτραπούν. Τέτοιοι αντίπαλοι μπορεί να ανήκουν σε τρεις κατηγορίες.

• Η πρώτη κατηγορία αποτελείται από εκείνους που δεν έχουν ευαισθησία στις απώλειες ή στο κόστος που ίσως φανταζόμαστε ότι μπορεί να τους αποτρέψει. Ο Στάλιν μετά τη γερμανική εισβολή στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο αναμφισβήτητα ήταν πρόθυμος να θυσιάσει εκατομμύρια για να πετύχει τον σκοπό του και μάλλον το ίδιο συμβαίνει και με τον Πούτιν. Η Κίνα έχει μακρά ιστορία εμπλοκής σε πολέμους με απίστευτα μεγάλες ανθρώπινες απώλειες. O ιαπωνικός στρατός στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο ήταν περισσότερο από πρόθυμος να κάνει πράγματα που θα ήταν ανήκουστα σε άλλους στρατούς.
• Η δεύτερη κατηγορία είναι εκείνοι που χαίρονται με την προοπτική του θανάτου. Η προοπτική του θανάτου αντί να αποτρέπει, γίνεται αντιληπτή ως ευκαιρία που πρέπει να εκμεταλλευτεί κανείς. Τα προφανή σύγχρονα παραδείγματα είναι ομάδες τζιχαντιστών που κηρύττουν τη δόξα του μαρτυρίου.
• Η τρίτη κατηγορία αποτελείται από εκείνους για τους οποίους η προοπτική της καταστροφικής βίας εξυπηρετεί τα στρατηγικά τους συμφέροντα. Η Χαμάς, η οποία χαιρετίζει ξεκάθαρα την ισραηλινή βία κατά των Παλαιστινίων αμάχων, είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα, επειδή θεωρεί ότι το αποτέλεσμα την ενισχύει, αποδυναμώνοντας παράλληλα την ισραηλινή πλευρά.

Ποια είναι τα αποτελέσματα από την υιοθέτηση της αποτροπής στο στρατηγικό μας δόγμα;

Χρήματα για την άμυνα ...ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ. Υπάρχουν όμως χρήματα για όλα τα άλλα... (ΠΕΡΙΕΧΕΙ ΣΧΟΛΙΟ)

O πίνακας απεικονίζει την εξέλιξη του συνολικού Π/Υ του ΥΠΕΘΑ ανά μείζονα κατηγορία δαπάνης του τακτικού προϋπολογισμού και ανά σκέλος του ΠΔΕ για την περίοδο 2022-2025

Ο συνολικός Π/Υ του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας (ΥΠΕΘΑ) ανέρχεται σε 6.130.0000.000 ευρώ, εκ των οποίων οι πιστώσεις του τακτικού Π/Υ ανέρχονται σε 6.061.000.000 ευρώ, του εθνικού σκέλους του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων (ΠΔΕ) σε 45.000.000 ευρώ και του συγχρηματοδοτούμενου σκέλους του ΠΔΕ σε 24.000.000 ευρώ.

Σταθεροποίηση, για δεύτερο συνεχές έτος, των πιστώσεων του συνολικού Π/Υ στο επίπεδο των 6,1 δις ευρώ. Εξ αυτών ποσοστό 46,2% διατίθεται για τη μείζονα κατηγορία δαπάνης «παροχές σε εργαζόμενους», με το ύψος τους, τα δύο τελευταία έτη (2024 – 2025) να σταθεροποιείται στο επίπεδο των 2,83 δις ευρώ. Σύμφωνα με τον προϋπολογισμό, το σύνολο του ανθρώπινου δυναμικού που μισθοδοτείται από το ΥΠΕΘΑ ανέρχεται σε 89.631 άτομα, ενώ το 2024 ανερχόταν, σε 91.107 άτομα, δηλαδή καταγράφεται ελαφρά μείωση κατά 1,62%.

Οι πιστώσεις της κατηγορίας «πάγια περιουσιακά στοιχεία», που διατίθενται για τη χρηματοδότηση εξοπλιστικών προγραμμάτων, αντιπροσωπεύουν το 41,3% του συνολικού Π/Υ και για τρίτο συνεχές έτος (2023 -2025) διατηρούνται στο επίπεδο των περίπου 2,5 δις ευρώ. Από τον πίνακα προκύπτει επίσης ότι η διάθεση στον Π/Υ του 2022 πιστώσεων ύψους 3,39 δις ευρώ για τη συγκεκριμένη κατηγορία αποτελεί εξαίρεση. Με βάση τον απολογισμό του 2023 οι πληρωμές που πραγματοποιήθηκαν για τη συγκεκριμένη μείζονα κατηγορία δαπάνης ανήλθαν σε 1.627.494.647,09 ευρώ, δηλαδή παρουσιάζουν μείωση 33% σε σχέση με τις προϋπολογισθείσες. Αντίθετα με βάση τον απολογισμό του 2022, οι πληρωμές ανήλθαν σε 3.453.938.232,11 ευρώ, δηλαδή ελαφρά υψηλότερες (1,8%) από τις προϋπολογισθείσες. Επίσης για την κατηγορία αυτή θα πρέπει να συνυπολογιστεί το συνεχώς αυξανόμενο κόστος κάθε νέας τεχνολογικής γενεάς κύριων οπλικών συστημάτων, που αποτελεί κύριο πρόβλημα για όλες τις ένοπλες δυνάμεις ανά τον κόσμο.

Θα αφήσουμε τη "Γενεύη" να διαλύσει την Ευρώπη;

Τι είναι οι διεθνείς συνθήκες; Δεν είμαι σίγουρος ότι ο νομικός κόσμος της Ευρώπης (και της Ελλάδας) ξέρει την απάντηση. Από τις δημόσιες τοποθετήσεις πολλών τριβωνιανούτσικων και την αρθρογραφία τους, βγάζεις το συμπέρασμα ότι τις θεωρούν κάτι σαν τις Δέκα Εντολές: θέσφατα. Δεν τις αγγίζουμε. Τις εφαρμόζουμε τυφλά. Και, προς Θεού, δεν κρίνουμε το θεωρητικό τους υπόβαθρο. Γιατί; "Διότι αν αρχίσουμε να αναθεωρούμε τις διεθνείς συνθήκες είναι βούτυρο στο ψωμί του Ερντογάν, που θέλει αναθεώρηση της Συνθήκης της Λωζάνης". Το επιχείρημα είναι κωμικό, αλλά μια που έχει διατυπωθεί πολλές φορές από πολλούς, αναγκάζομαι να το ανασκευάσω.

Υπάρχουν, λοιπόν, πολλών ειδών διακρατικές συνθήκες, διμερείς, πολυμερείς, παγκόσμιες, θεσμικές, συνθήκες-πλαίσιο. Ο βασικός τους διαχωρισμός είναι το αν έχουν προκύψει ως συνθήκες ειρήνευσης μετά από κάποιον πόλεμο ή ως συνθήκες σε καιρό ειρήνης. Οι πρώτες σχεδόν πάντα περιλαμβάνουν οριοθετήσεις συνόρων. Προφανώς, για να αλλάξουν θα πρέπει να γίνει νέος πόλεμος. Παράδειγμα η Συνθήκη των Σεβρών (1920) που αντικαταστάθηκε από τη Συνθήκη της Λωζάνης (1923), μετά την Μικρασιατική Καταστροφή. Αυτές, ναι, δεν τις αγγίζουμε. Οι δεύτερες διευθετούν θέματα διαχειριστικής ή και θεσμικής φύσεως και δεσμεύουν τα κράτη που τις υπέγραψαν, όσον καιρό συνεχίζουν να συμφωνούν με το περιεχόμενό τους. Αυτές είναι εργαλεία. Τις κάνουμε ό,τι θέλουμε. Τις απλώνουμε, τις μαζεύουμε, τις τροποποιούμε, όπως η ιδρυτική της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας Συνθήκη της Ρώμης (1957) που επεκτάθηκε με τη Συνθήκη του Μάαστριχτ (1992), μέχρι και τις καταργούμε, όταν έχουν ξεπεραστεί από τα γεγονότα, όπως η Συνθήκη της Κοινωνίας των Εθνών (1919). Και φυσικά, όχι μόνο συζητούμε για τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα από την εφαρμογή τους, αλλά και σηκώνουμε τον κόσμο στο πόδι για αναθεώρηση, σε περίπτωση που διαπιστώσουμε ότι έχουν μετατραπεί σε βόμβα στα θεμέλια της Ευρώπης, όπως η Σύμβαση της Γενεύης, που είναι το σημερινό θέμα μας.

Είναι εντυπωσιακό, το ότι επικρατεί άκρα του τάφου σιωπή στον ελληνικό νομικό και ακαδημαϊκό κόσμο για ένα διεθνές νομικό πλαίσιο, η παθογένεια του οποίου είναι παραπάνω από εμφανής και οι τοξικές του παρενέργειες σοβαρότατες. Ψάχνοντας στο google "αναθεώρηση", "τροποποίηση", "αλλαγή", "κατάργηση" της "Σύμβασης της Γενεύης", στις πρώτες 20 σελίδες βρήκα μόνο δύο σχετικά κείμενα. Το ένα ζητάει να προστεθεί στη Σύμβαση και η έννοια του περιβαλλοντικού ή κλιματικού πρόσφυγα, κάποιου που θέλει να φύγει από την πατρίδα του γιατί η κλιματική αλλαγή τού δυσκολεύει τη ζωή. Βεβαίως το θέμα είναι πολύ σοβαρό για τους κατοίκους ορισμένων νησίδων του Ειρηνικού που η άνοδος της στάθμης της θάλασσας απειλεί να τις καλύψει ολοσχερώς, αλλά, όπως συμβαίνει πάντα, οι προπαγανδιστές του όρου θέλουν να τον επεκτείνουν ακόμα και σε εκείνους που δυσφορούν από έναν καύσωνα του Αυγούστου. Το άλλο, με τίτλο "Σύμβαση της Γενεύης για τους πρόσφυγες – Η κερκόπορτα της παράνομης μετανάστευσης" (2020)είναι του διδάκτορα Διοικητικού Δικαίου, Ιωάννη Γκιτσάκη. Από τους 45.000 νομικούς της χώρας, μόνο ένας ασχολήθηκε με το θέμα! (Αν υπήρξαν και άλλοι, θα χαρώ πολύ να το μάθω, αλλά το google δεν εμφανίζει κανένα άλλο κείμενο.)

Γιατί το κείμενο της Γενεύης δεν ονομάζεται Συνθήκη (Τreaty) αλλά Σύμβαση (Convention); Μολονότι και οι δύο όροι χρησιμοποιούνται για νομικές συμφωνίες που συνάπτονται μεταξύ κρατών ή διεθνών οργανισμών, οι συμβάσεις είναι πιο εξειδικευμένες και αφορούν συνήθως συγκεκριμένους τομείς, όπως τα ανθρώπινα δικαιώματα, το περιβάλλον ή η συνεργασία σε τεχνικά θέματα. Δεν έχουν την καθολικότητα των Συνθηκών, αφήνοντας στα κράτη περιθώριο για προσαρμογή των όρων τους σε εθνικό επίπεδο. Επιπλέον, η δέσμευση των κρατών είναι οικειοθελής.

Η Σύμβαση της Γενεύης αφορούσε αποκλειστικά τα προβλήματα που προέκυψαν από τις μετακινήσεις πληθυσμών λόγω του Β΄ΠΠ και των όσων επακολούθησαν. Γι’ αυτό περιόριζε το δικαίωμα υποβολής αιτήματος ασύλου μόνο σε άτομα που εμπλέκονταν σε "γεγονότα επελθόντα προ της 1ης Ιανουαρίου 1951 εν Ευρώπη ή αλλαχού" (άρθρο 1, §Β1). Μάλιστα, το "αλλαχού" ήταν προαιρετικό. Μπορούσε δηλαδή ένα κράτος να πει "δεν με ενδιαφέρει τι γίνεται εκτός Ευρώπης, θα δέχομαι μόνο Ευρωπαίους ως πρόσφυγες". Στόχος της, καθώς οι περισσότεροι πρόσφυγες πολέμου είχαν ήδη επιστρέψει στις εστίες τους, ήταν να λύσει τα προβλήματα της μεταπολεμικής διαίρεσης της Ευρώπης σε ζώνες επιρροής. Είχαν περάσει πάνω από 6 χρόνια από τις Διασκέψεις της Μόσχας και της Γιάλτας, η Γερμανία είχε ήδη χωριστεί σε Δυτική και Ανατολική, και η Ευρώπη βίωνε τον ψυχρό πόλεμο ξέροντας ότι σημαντικός αριθμός ανθρώπων από χώρες του Σιδηρού Παραπετάσματος θα επέλεγε να μην επιστρέψει στον "σοβιετικό σοσιαλιστικό παράδεισο" ή θα προσπαθούσε να δραπετεύσει από εκεί. Αυτών των περιπτώσεων κυρίως τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις ήθελε να καθορίσει η Σύμβαση.

Γι΄ αυτό, προέβλεπε ότι αν κάποιος μπει παράνομα σε μια χώρα, δεν επιβάλλονται ποινικές κυρώσεις, υπό τρεις, όμως, προϋποθέσεις:
α) να έχει μπει στη χώρα υποδοχής ΑΠ’ ΕΥΘΕΙΑΣ από τη χώρα προέλευσης, δηλαδή οι δύο χώρες να συνορεύουν
β) να παρουσιασθεί ΤΟ ΤΑΧΥΤΕΡΟΝ ΔΥΝΑΤΟΝ (αμελλητί) στις αρχές
γ) να δώσει επαρκείς εξηγήσεις για τον λόγο της παράνομης εισόδου (άρθρο 31).

Φυσικά, ο όρος που χρησιμοποιείται είναι ΠΑΡΑΝΟΜΗ είσοδος και όχι ΠΑΡΑΤΥΠΗ. Νόμος παραβιάζεται, όχι τύπος.

Μέχρι το κράτος υποδοχής να καταλήξει στο αν κάποιος δικαιούται άσυλο ή μέχρι να του χορηγήσει χαρτιά για να φύγει σε τρίτη χώρα, η Σύμβαση της Γενεύης τού δίνει τη δυνατότητα να εφαρμόσει όποια περιοριστικά μέτρα κρίνει αναγκαία (άρθρο 31, §2), όπως, για παράδειγμα, κράτηση σε κλειστές δομές. Αλλά ακόμα κι αν χορηγήσει άσυλο, μπορεί να αποφασίσει αργότερα την απέλαση οποιουδήποτε "διά λόγους εθνικής ασφαλείας ή δημοσίας τάξεως", χωρίς να πρέπει να δώσει λογαριασμό σε κανέναν ούτε καν στον απελαυνόμενο, όταν οι λόγοι εθνικής ασφαλείας είναι επιτακτικοί (άρθρο 32, §2). Δεν ήταν δηλαδή η Σύμβαση της Γενεύης το κόκκινο χαλί υποδοχής που την παρουσιάζουν οι "αλληλέγγυοι". Προσπαθούσε να μην αποψιλώσει την εθνική κυριαρχία των χωρών υποδοχής και ταυτόχρονα να διευθετήσει ένα σημαντικό πρόβλημα που αφορούσε κατά κύριο λόγο Ευρωπαίους. Επιπλέον, άφηνε ελεύθερα τα κράτη να μην την υπογράψουν αν δεν θέλουν, ή, μολονότι την υπέγραψαν, να την καταγγείλουν αργότερα και να πάψουν να την εφαρμόζουν, χωρίς επιπτώσεις. Σαουδική Αραβία, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, Κουβέιτ, Ομάν, Ινδία, Πακιστάν, Μπανγκλαντές και Βόρεια Κορέα είναι ανάμεσα στα κράτη που τράβηξαν την ουρά τους απ’ έξω και από τη Σύμβαση της Γενεύης και από το Πρωτόκολλο της Νέας Υόρκης, που αργότερα την επέκτεινε.

Η συνέχεια της ιστορίας είναι ένα case study που επιβεβαιώνει το ότι ο δρόμος προς την κόλαση είναι στρωμένος με αγαθές προθέσεις: τα χρήματα της Ύπατης Αρμοστείας για τους πρόσφυγες που κάθε χρόνο αυξανόντουσαν, αποτελούσαν κίνητρο δημιουργίας νέων, εντονότερων ροών, που απαιτούσαν περισσότερα χρήματα και περισσότερους υπαλλήλους. Η Ύπατη Αρμοστεία γιγαντώθηκε η ίδια, γιγαντώνοντας όμως και το πρόβλημα, σε έναν φαύλο κύκλο χωρίς τέλος! Από ένα γραφείο, το 1951, στη Γενεύη, με 34 υπαλλήλους και 300.000 δολάρια προϋπολογισμό, έφτασε να απασχολεί, το 2024, πάνω από 20.700 άτομα σε 136 χώρες και να προβλέπεται να ξοδέψει 10,5 περίπου δισεκατομμύρια δολάρια. Από πού προέρχονται αυτά; Από τον ΟΗΕ και από δωρεές κρατών, ιδρυμάτων, ιδιωτών και οργανισμών. Το ότι οι περισσότεροι από αυτούς, όπως ο Οργανισμός Ισλαμικής Συνεργασίας (OIC) προωθούν την αντικατάσταση των πληθυσμών, θα είναι εντελώς συμπτωματικό. Το 1967, ο ΟΗΕ προσέθεσε στη Σύμβαση της Γενεύης και το Πρωτόκολλο της Νέας Υόρκης, που αίρει κάθε χρονικό και γεωγραφικό όριο, επιτρέποντας να εφαρμοστεί η Σύμβαση οποτεδήποτε, σε ανθρώπους από οποιοδήποτε μέρος του κόσμου, που αποκτούν την ιδιότητα του πρόσφυγα, αν απλώς δηλώσουν ότι φοβούνται να μείνουν στην πατρίδα τους, επειδή είναι πιθανόν να υποστούν διώξεις "για λόγους πολιτικούς, θρησκευτικούς, φυλής, θρησκείας, εθνικότητας, συμμετοχής σε ιδιαίτερη κοινωνική ομάδα ή πολιτικών πεποιθήσεων", δηλαδή στους πάντες!

Πλέον, το συντριπτικά μεγαλύτερο μέρος των δράσεων και των χρημάτων της Αρμοστείας κατευθύνονται όχι στον επαναπατρισμό των προσφύγων πολέμου αλλά στη μόνιμη εγκατάσταση εκατομμυρίων, οικονομικών κατά κανόνα, μεταναστών, από την Αφρική και την Ασία, σε χώρες της Ευρώπης. Πρακτικά είναι αδύνατον να διαχωρισθούν από τους πρόσφυγες, διότι όλοι, δασκαλεμένοι από ΜΚΟ και δικηγόρους του κυκλώματος, επικαλούνται φόβο για κάποιον από τους παραπάνω λόγους, στους οποίους έχει προστεθεί και η σεξουαλική ταυτότητα, με διασταλτική ερμηνεία της "ιδιαίτερης κοινωνικής ομάδας", και είναι παντελώς ανέφικτο για τις ευρωπαϊκές αρχές να εξακριβώσουν τι ισχύει και τι όχι για τον καθένα.

Ο Γκιτσάκης θίγει στο άρθρο του τα νομικά προβλήματα του συστήματος και προτείνει νομικά εργαλεία αναμόρφωσης της Σύμβασης της Γενεύης. Εμένα θα μου επιτρέψετε να σκαλίσω κάποια άλλα θέματα, θεωρητικού υποβάθρου.

Τρεις ειδήσεις που αναπαράγουν στοιχεία της Τραπέζης της Ελλάδος και της Ε.Ε

• Μειώθηκαν κατά 14% οι άμεσες ξένες επενδύσεις κατά το α’ εξάμηνο του τρέχοντος έτους
• Στα 17,46 δισ. ευρώ το εμπορικό έλλειμμα του πρώτου εξαμήνου, καταγράφοντας αύξηση περίπου 14% στο ίδιο διάστημα
• Κάτω από τη βάση παραμένει η Ελλάδα στην καινοτομία.

«Επιτυχία» νο.1: Σχετικά με την πρώτη είδηση, στα 2,097 δισ. ευρώ έφτασαν οι άμεσες ξένες επενδύσεις το α΄ εξάμηνο εφέτος, χαμηλότερα από τα 2,434 δισ. ευρώ της ίδιας περιόδου του προηγούμενου χρόνου, σύμφωνα με τα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος. H υποχώρηση αυτή κατά 14% ακολουθεί μια ακόμη μεγαλύτερη, υψηλότερη του 50%, του α΄ εξαμήνου 2023 έναντι της αντίστοιχης περιόδου του 2022, κατά την οποία οι άμεσες ξένες επενδύσεις είχαν φτάσει τα 5,125 δισ. ευρώ. Συναφώς, ως προς την απορρόφηση των πόρων από το Ταμείο Ανάκαμψης και σύμφωνα με τα στοιχεία της Κομισιόν, η Ελλάδα έχει εκπληρώσει μέχρι στιγμής το 23% των οροσήμων και στόχων, για τα οποία έχει δεσμευθεί προκειμένου να εισπράξει τα 36 δισ. ευρώ. Απομένει, επομένως, το υπόλοιπο 77% που πρέπει να εκπληρωθεί τα επόμενα δύο χρόνια.

Κρήτη: Μοναδική για την νήσο, αρχαιολογική κατασκευή

Η ανακάλυψη έγινε κατά τις ανασκαφές πάνω σε λόφο στα έργα που γίνονται για την κατασκευή του αεροδρομίου Καστελλίου. Σύμφωνα με άκρως έμπειρους ειδικούς, δεν έχει βρεθεί κάτι ανάλογο στην Κρήτη, γεγονός που δίνει την ιδιαίτερη αξία στο εύρημα.

Στον ελλαδικό χώρο ανάλογό του μπορεί να θεωρηθεί το μοναδικό, έως σήμερα, στην κατηγορία του «Κυκλικό Κτήριο» στην Τίρυνθα.  Tο θεμέλιο του κτηρίου στην Τίρυνθα αποτελούν ένας κύκλος με διάμετρο 6 μέτρα διαμορφωμένος στο βράχο και ομόκεντροι κυκλικοί τοίχοι από ωμόπλινθους. Η κολοσσιαία αυτή κατασκευή, συνολικής διαμέτρου 27,9 μέτρων είναι μοναδική στο Αιγαίο.

Η διάμετρος της κατασκευής που βρέθηκε στο Καστέλλι στο στενό πάνω μέρος είναι 12 μέτρα, ενώ η συνολική διάμετρός του είναι  60 μέτρα. Φέρεται να ανήκει στην παλαιοανακτορική περίοδο 1900-1700 π.Χ., ενώ πρόκειται για όσους το είδαν από κοντά για εύρημα όχι μόνο πολύ εντυπωσιακό, αλλά και καλά σωζόμενο. Αυτή η ανακάλυψη στην Κρήτη, μπορεί ν΄αλλάξει τον χάρτη της ιστορίας της νήσου.

https://www.patris.gr/kriti/arxaiologoi-to-evrima-sto-kastelli-einai-monadiko-gia-tin-kriti/

"ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΤΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΙΚΟΥΣ ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΥΣ"

- "ΑΦΟΥ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΤΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΙΚΟΥΣ ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΥΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΑ ΒΡΟΥΜΕ ΜΕ ΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΟΥΣ, ΟΣΟ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ ΧΩΡΙΣ ΣΟΒΑΡΕΣ ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΕΙΣ."

ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΝΟΗΜΑ ΚΑΙ ΟΥΣΙΑ ΤΗΣ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗΣ ΚΑΙ ΑΜΥΝΤΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ-ΧΩΡΟΥ ΠΟΥ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΕΤΑΙ ΕΜΜΕΣΩΣ ΚΑΙ ΑΜΕΣΩΣ ΑΠΟ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΠΟΥ ΚΥΒΕΡΝΗΣΑΝ, ΚΥΒΕΡΝΟΥΝ ΚΑΙ ΘΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΟΥΝ ΣΤΟ ΚΟΝΤΙΝΟ ΜΕΛΛΟΝ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΑΠΟ ΕΥΡΥΤΑΤΕΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ - ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΕΣ ΟΜΑΔΕΣ.

ΔΕΝ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΖΟΥΝ ΤΙ ΕΝΝΟΟΥΝ ΩΣ "ΣΟΒΑΡΕΣ ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΕΙΣ". ΕΙΚΑΖΩ ΠΩΣ ΕΝΝΟΟΥΝ ΑΥΤΕΣ ΠΟΥ ΘΑ ΤΟΥΣ ΑΠΟΔΩΣΟΥΝ ΣΟΒΑΡΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΟΣΤΟΣ, ΑΝ ΚΑΙ ΚΡΙΝΟΝΤΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΟΥ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΥ ΖΗΤΗΜΑΤΟΣ (ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΤΑΛΑΙΠΩΡΙΕΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΟΣ ΣΤΗΝ Β.ΗΠΕΙΡΟ) ΔΕΝ ΝΟΜΙΖΩ ΠΩΣ ΘΑ ΕΝΟΧΛΗΘΟΥΝ ΚΑΙ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ, ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΑΝ ΚΑΝΟΥΝ ΔΩΡΟ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ 2-3 ΜΕΓΑΛΑ ΝΗΣΙΑ ΚΑΙ ΔΕΚΑΔΕΣ ΜΙΚΡΟΤΕΡΑ, ΑΡΚΕΙ ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ ΝΑ ΜΗΝ ΑΠΑΙΤΗΣΟΥΝ ΑΜΕΣΑ ΤΗΝ ΕΚΚΕΝΩΣΗ ΤΟΥΣ.

ΣΤΙΣ "ΕΛΑΦΡΕΣ ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΕΙΣ" ΕΝΤΑΣΣΟΥΝ ΤΗΝ ΜΗ ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΣΤΗΝ Ε.Ε ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΩΝ ΣΥΝΤΕΤΑΓΜΕΝΩΝ ΤΗΣ ΑΟΖ , ΤΗΝ ΜΗ ΕΠΕΚΤΑΣΗ/ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΩΝ 12 Ν.Μ, ΤΟΝ ΣΥΝΕΧΙΖΟΜΕΝΟ ΑΦΟΠΛΙΣΜΟ (ΜΗ ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΣΗ, ΜΗ ΣΥΝΤΗΡΗΣΗ, ΜΗ ΕΚΣΥΧΓΡΟΝΙΣΜΟ, ΜΗ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ) ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ-ΧΩΡΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΜΗ ΟΧΛΗΣΗ ΤΩΝ ΤΟΥΡΚΩΝ ΟΤΑΝ ΚΑΝΟΥΝ ΠΑΡΑΒΑΣΕΙΣ-ΠΑΡΑΒΙΑΣΕΙΣ-ΔΙΕΛΕΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΒΑΛΛΟΥΝ ΚΑΤΑ ΕΛΛΗΝΩΝ ΨΑΡΑΔΩΝ ΚΑΙ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΩΝ ΦΥΛΑΚΙΩΝ ΣΤΟΝ ΕΒΡΟ.   

ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΡΑΤΟΥΝ ..."ΔΟΓΜΑ" ΠΟΥ ΑΡΓΑ ΑΛΛΑ ΣΤΑΘΕΡΑ ΕΦΑΡΜΟΖΟΥΝ ΟΛΟΙ ΤΟΥΣ ΗΔΗ ΑΠΟ ΤΟ 1996 (ΙΜΙΑ). ΑΥΤΟ ΤΟ "ΔΟΓΜΑ" ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΚΡΙΣΗΣ, ΑΛΛΑ ΣΥΝΕΙΔΗΤΗ ΕΠΙΛΟΓΗ ΤΟΥΣ. ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΑΦΗΓΗΜΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ... "ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΤΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΙΚΟΥΣ ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΥΣ".

- "ΑΝ ΔΟΚΙΜΑΣΟΥΜΕ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΟΥΜΕ ΘΑ ΕΧΟΥΜΕ ΠΕΙΝΑΣΜΕΝΟΥΣ ΚΑΙ ΣΥΣΣΙΤΙΑ, ΟΠΩΣ ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ".

"Ένοπλη Απάντηση": Ανάληψη ευθύνης για τον φάκελο-βόμβα στην πρόεδρο εφετών Αναστασία Ανθοπούλου

"Το έργο των δικατικών λειτουργών είναι ξεκάθαρο πως στοχεύει στο βασανισμό και την εξαθλίωση όλων των κρατούμενων και γενικά σε όλους εκείνους που δυστυχώς θα πρέπει να έρθουν αντιμέτωποι με το σινάφι τους. Δικαστές, εισαγγελείς, εφέτες, όλοι μαζί έχουν δημιουργήσει εδώ και χρόνια μια κλειστή ομάδα βασανιστών, φυσικά με τη βοήθεια και συγκάληψη των εκάστοτε κυβερνήσεων. Ειδικότερα τα τελευταία χρόνια με την κυβέρνηση Μητσοτάκη, οδηγούν τη χώρα στα βήματα της χούντας και της καταστολής.

Οι αποφάσεις που παίρνονται στις αίθουσες των δικαστηρίων και στα γραφεία τους είναι ξεκάθαρα εκδικητικές και απάνθρωπες για το λαό. Τα καθάρματα που φέρουν τον "τίτλο" του προέδρου, του ανώτατου εφέτη κ.λ.π., είναι αυτοί που δίνουν τις εντολές για τις κατασχέσεις των σπιτιών ανθρώπων με προβλήματα υγείας, ηληκιωμένων, αλλά και όσων έρχονται αντιμέτωποι με την οικονομική κρίση. Είναι αυτοί που κρίνουν με το έτσι θέλω για πόσο θα κάτσουν άνθρωποι στις φυλακές, ανεξαρτήτως αποδείξεων και στοιχείων, επειδή μόνο και μόνο αρέσκονται να παίρνουν εκδικητικές αποφάσεις κατά τη δήθεν κρίση τους και να απονέμουν τη δική τους "δικαιοσύνη", χωρίς να υπολογίζουν κανέναν και τίποτα. Νομίζουν ότι βρίσκονται σε ένα ανώτερο στρώμα ανθρώπων και πως μπορούν να παίζουν με τις ζωές όλων. Η άμεση διασύνδεσή τους με ανώτατους μπάτσους και πολιτικούς, τους εντάσσουν σε ένα πλαίσιο αυτοδυναμίας και διαφθοράς χωρίς έλεγχο από κανέναν. Υπογράφουν και κανονίζουν νόμους για τους διεφθαρμένους "φίλους τους", δίνουν εντολές για παρακολουθήσεις ανθρώπων, με σκοπό το προσωπικό όφελος.

F-35: Καταστροφικό πλήγμα για την ελληνική άμυνα και την εξωτερική πολιτική;

• Άοπλα F-35A με δυσθεώρητο δυνητικό κόστος τη στιγμή που βασικές προτεραιότητες τελούν σε εκκρεμότητα.
• Πάνοπλα F-16 Block 70 για την Τουρκία σε αριθμό που αποκαλύπτει μεγάλη ισχυροποίηση και ομογενοποίηση του στόλου των μαχητικών F-16 της τουρκικής Αεροπορίας (ΤΗΚ).

Η Ελλάδα είχε την ευκαιρία της, αλλά την έχει σχεδόν πετάξει στα σκουπίδια, καθώς το παράθυρο ευκαιρίας για τη μη απαξίωση των 38 F-16 Block 50 κλείνει. Μαζί με τη δυνατότητα ομογενοποίησης στόλου μαχητικών 121 αεροσκαφών, δηλαδή του βασικού της κορμού. Με αυτά τα δεδομένα, δυστυχώς προκύπτει, ότι αυτό που αρνήθηκε επίμονα να πράξει η Ελλάδα τα τελευταία πέντε τουλάχιστον χρόνια, το εξασφάλισε η τουρκική εξωτερική πολιτική μέσα από μία και μόνο αδειοδότηση του State Department! Μαχητικά, κρίσιμα συστήματα αποστολής και φυσικά… όπλα. Σύμφωνα με τις αδειοδοτήσεις του State Department όπως αυτές περιγράφονται μέσα από τις επίσημες ανακοινώσεις της DSCA (Defense & Security Cooperation Agency) στην Ελλάδα παρέχεται η δυνατότητα αγοράς μέχρι 40 μαχητικών 5ης γενιάς τύπου F-35A έναντι δυνητικού κόστους 8,6 δισεκατομμυρίων δολαρίων. ΧΩΡΙΣ ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΑΝΑΦΟΡΑ, άρα και αδειοδότηση, για την αγορά αεροφερόμενων όπλων για τα μαχητικά αυτά ή για τα F-16V, τα οποία σταδιακά εντάσσονται σε υπηρεσία στην Πολεμική Αεροπορία.

Με την ίδια ημερομηνία (κάτι που εκθέτει, για να μην χρησιμοποιηθεί άλλη λέξη, ακόμη περισσότερο την ελληνική εξωτερική πολιτική έναντι των ΗΠΑ και της Τουρκίας…), το State Department αδειοδοτεί όχι μόνο την πώληση 40 νέας κατασκευής μαχητικών F-16V και τον εκσυγχρονισμό άλλων 79 που βρίσκονται ήδη σε υπηρεσία στην ΤΗΚ, στο ίδιο επίπεδο, αλλά και τον εξοπλισμό τους με σύγχρονα, ολοκληρωμένα συστήματα αυτοπροστασίας και ηλεκτρονικού πολέμου (IVEWS – Integrated Viper Electronic Warfare Suites), ατρακτίδια στοχοποίησης και επιτήρησης SNIPER και φυσικά όπλα. Το 30% του στόλου των τουρκικών F-16, εκσυγχρονίζεται στο επίπεδο Viper και παράλληλα ενισχύεται με 40 νέας κατασκευής μονάδες. Πλήρως εξοπλισμένες με συστήματα αποστολής και όπλα.

Ας δούμε ξανά ποια είναι αυτά:

Απαιτούνται Ρηξικέλευθες Πρωτοβουλίες για την Προάσπιση των Εθνικών Συμφερόντων στις Ελληνικές Θάλασσες

Δεν θα μοιραστούμε την αισιοδοξία της κυβέρνησης, η οποία διοχετεύεται συστηματικά τις τελευταίες ημέρες στα ΜΜΕ, αναφορικά με τις τελευταίες επαφές σε επίπεδο υπουργών εξωτερικών και την λαμπρή προοπτική μιας ομαλοποίησης, εάν όχι αναγέννησης, των σχέσεων μας με την Τουρκία. Σύμφωνα με το κυβερνητικό αφήγημα, απώτερος στόχος του νέου κύκλου επαφών μεταξύ της Ελληνικής και της Τουρκικής ηγεσίας είναι η συμφωνία και υπογραφή «συνυποσχετικού» για την οριοθέτηση της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) στο Αιγαίο και στην Ανατ. Μεσόγειο με παραπομπή του όλου θέματος στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, (ΔΔΧ). Ένα χιλιοειπωμένο ευχολόγιο που, όμως, δεν οδηγεί πουθενά, δεδομένων των παγιωμένων Τουρκικών θέσεων. Πέραν του γεγονότος ότι το εν λόγω Δικαστήριο δεν είναι το ενδεδειγμένο δικαιοδοτικό όργανο να εκδικάσει μια τέτοια υπόθεση- με πλέον αρμόδιο το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΔΕΕ) καθώς έχει ενσωματώσει το νέο Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας (ΝΔΔΘ) στην νομολογία του και η Τουρκία έχει υπογράψει συμφωνία προσχώρησης στην ΕΕ- υπάρχουν σημαντικά ανοικτά θέματα με την Τουρκία που δεν επιτρέπουν την άνευ όρων διπλωματική και πολιτική προσέγγιση από πλευράς Ελλάδος. Αυτό, όμως, είναι ακριβώς αυτό που επιχειρείται από την κυβέρνηση Μητσοτάκη.

Τα θέματα αυτά δεν είναι άλλα από τις συνεχείς διεκδικήσεις και απαγορευτικά της γείτονος που κάθε άλλο παρά αφηρημένες έννοιες είναι (όπως υποστηρίζουν αφελώς ορισμένοι στην Αθήνα) και σκοπό έχουν να περιορίσουν με κάθε θεμιτό και αθέμιτο τρόπο την Ελληνική κυριαρχία στον δικό της ιστορικό θαλάσσιο χώρο, στο Αιγαίο και τις πέριξ θάλασσες. Με διαδοχικές κυβερνήσεις να μην έχουν τολμήσει, ως όφειλαν,να οριοθετήσουν έστω χαρτογραφικά τα όρια της Ελληνικής ΑΟΖ - σε Αιγαίο, Κρητικό Πέλαγος και Ανατ. Μεσόγειο - ώστε να γνωρίζουν όλοι, urbi et orbit, τις θέσεις της χώρας μας και να μην μιλάμε για δυνητική ΑΟΖ και άλλα φαιδρά, που μάς εκθέτουν σε διεθνή φόρα δίδοντας το δικαίωμα σε τρίτους να μας σχολιάζουν δηκτικά ότι δεν γνωρίζουμε τι ακριβώς θελουμε. Σε μια εποχή που χαρακτηρίζεται από διαφάνεια και ταχεία διάδοση της πληροφόρησης, αποτελεί τουλάχιστον αναχρονισμό η Ελληνική κυβέρνηση να θέλει να προσέλθει σε διαπραγματεύσεις και ο υπόλοιπος κόσμος να μην γνωρίζει τι ακριβώς διεκδικεί. (βλέπε σχετικό αναλυτικό άρθρο μας στην Εστία της 20/8/ 2023).

Ως προς την στόχευση της κυβέρνησης να θέσει το θέμα της οριοθέτησης ΑΟΖ - διότι περί αυτού πρόκειται όταν ομιλεί για θαλάσσιες ζώνες- στο επίκεντρο της προσέγγισης με την Άγκυρα, υπάρχουν εγγενείς δυσκολίες και σοβαρά προβλήματα τα οποία η Αθήνα προσποιείται ότι δεν υπάρχουν. Τα οποία όμως στην πορεία θα αποδειχθεί ότι όχι μόνο δεν θα εξαφανιστούν κατά κάποιο μαγικό τρόπο, αλλά θα παραμείνουν εν ισχύ εκτροχιάζοντας κάθε προσπάθεια.

Και για να είμαστε πλέον συγκεκριμένοι αναφερόμαστε:

Ανοικτή Επιστολή προς τον Πρωθυπουργό της Ελλάδος κ. Κυριάκο Μητσοτάκη σχετικά με επικείμενες υποχωρήσεις προς την Τουρκία

Με πρωτοβουλία πολλών και καταξιωμένων μελών του International Hellenic Association (ΙΗΑ), ενός μη κερδοσκοπικού οργανισμού εθελοντών που υποστηρίζει τα συμφέροντα του Ελληνισμού με έδρα το Delaware των ΗΠΑ, απεστάλη Ανοιχτή Επιστολή προς τον Έλληνα πρωθυπουργό σχετικά με τις δηλώσεις του στις 13 Ιουλίου 2023 για τις επικείμενες πολιτικές συζητήσεις με την Τουρκία. Μέχρι την ημέρα της αποστολής της (27/7/2023), η επιστολή είχε υπογραφεί από Έλληνες πατριώτες χωρίς κομματικούς χρωματισμούς τόσο από την Ελλάδα όσο και από την παγκόσμια Διασπορά. Η συλλογή υπογραφών συνεχίζεται και μετά την αποστολή της ανοιχτής επιστολής, με την αποστολή e-mail στην διεύθυνση ihahellas@gmail.com (με τις ενδείξεις ΠΡΟΣΥΠΟΓΡΑΦΩ ΤΗΝ ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ, ΕΠΩΝΥΜΟ, ΟΝΟΜΑ, ΙΔΙΟΤΗΤΑ, ΧΩΡΑ), από όποιον θα ήθελε να την προσυπογράψει.

Το πλήρες κείμενο της επιστολής, με τις υπογραφές που την συνοδεύουν, έχει ως εξής:

Αξιότιμε κύριε Πρωθυπουργέ,

Στην συνέντευξη που παραχωρήσατε σε τηλεοπτικό σταθμό στις 13 τρέχοντος και απαντώντας σε ερώτηση αναφορικά με τις σχέσεις Ελλάδος-Τουρκίας, αναφέρατε μεταξύ άλλων και τα εξής: «Oποιαδήποτε συμφωνία αυτού του τύπου, μπορεί ενδεχομένως, ναι, να συνεπάγεται κάποιες υποχωρήσεις από κάποιες θέσεις, οι οποίες μπορούν να αποτελέσουν την αφετηρία μιας διαπραγμάτευσης.»

Θα θέλαμε να παρατηρήσουμε τα εξής αναφορικά με τις δηλώσεις σας, αλλά και ως προς την σκοπιμότητα έναρξης διαπραγματεύσεων υπό τις παρούσες τουρκικές θέσεις:

1. Θεωρούμε πως αποστέλλεται λάθος μήνυμα προς την Τουρκία όταν κατά την έναρξη των διαπραγματεύσεων για τον σκληρό πυρήνα των εθνικών ζητημάτων, επικρέμεται η απειλή του casus belli στην περίπτωση επέκτασης των χωρικών μας υδάτων, ακόμη και νοτίως της Κρήτης, στα όρια που η Σύμβαση του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας του ΟΗΕ προβλέπει ως αναφαίρετο δικαίωμα μονομερούς ενέργειας της Ελλάδας. Εκτός του ότι επίσημος διάλογος υπό την απειλή πολέμου είναι κάτι το άκρως αντιδεοντολογικό και θίγει την αξιοπρέπεια της χώρας μας, η παραπάνω απειλή επηρεάζει επίσης αρνητικά την διαπραγματευτική μας θέση ως προς την μόνη αποδεκτή διαφορά με την γείτονα που είναι η οριοθέτηση της ΑΟΖ.

2. Πώς μπορεί να υπάρχουν υποχωρήσεις εκ μέρους μας την στιγμήν που η Ελλάδα δεν διεκδικεί τίποτα από την Τουρκία. Συνεπώς, όποια υποχώρηση από πλευράς μας σημαίνει παραχώρηση κυριαρχικών μας δικαιωμάτων, πράγμα που είναι αδιανόητο για οποιανδήποτε Ελληνίδα η Έλληνα. Η ανωτέρω δήλωσή σας θα έχει νόημα μόνο εάν διεκδικήσουμε κάτι από την Τουρκία, όπως —μεταξύ άλλων— την άμεση αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων κατοχής από την Κυπριακή Δημοκρατία, την εφαρμογή των προβλεπόμενων από την Συνθήκη της Λωζάνης για τον Ελληνικό πληθυσμό των Νήσων Ίμβρου και Τενέδου, την άρση του casus belli σε περίπτωση άσκησης διεθνώς κατοχυρωμένων ελληνικών δικαιωμάτων, την αναγνώριση νομικής προσωπικότητας στο Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως —έναν θρησκευτικό θεσμό 17 αιώνων— ώστε αυτό να απολαμβάνει δικαιώματα ιδιοκτησίας, διοίκησης και διαχείρισης της περιουσίας του, την άνευ όρων επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που λειτουργούσε μέχρι το έτος 1971, τον πλήρη σεβασμό των θρησκευτικών μνημείων παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς με κορυφαίο παράδειγμα εκείνο της μετατροπής του Ιερού Ναού της Αγίας του Θεού Σοφίας Κωνσταντινουπόλεως σε τέμενος, και την αποκατάσταση όλων των βιαίως παραβιασθέντων δικαιωμάτων των εκατοντάδων μειονοτικών ιδρυμάτων της Τουρκίας.

Ας μάθει η Αθήνα ότι η πολεμική ρητορική οδηγεί σε πόλεμο…

Σε ένα χωρίς προηγούμενο φασιστικού χαρακτήρα ανθελληνικό παραλήρημα αποδύθηκε πριν μερικές ώρες ο υπερεθνικιστής Γκρίζος Λύκος και κυβερνητικός εταίρος του Ερντογάν, Ντεβλέτ Μπαχτσελί. Ο εκφραστής του ναζιστικής υφής παντουρκισμού, απείλησε ξεκάθαρα τους Έλληνες… με σφαγή. Μπορεί ορισμένοι να το αντιμετωπίζουν ως τουρκική γραφικότητα, αλλά δεν είναι έτσι. Η Ιστορία έχει αποδείξει πως η πολεμική ρητορική, όταν διαρκεί και κλιμακώνεται, οδηγεί κατά κανόνα σε πόλεμο. Αυτό είναι κάτι που δεν θέλει να συνειδητοποιήσει το ελληνικό πολιτικό σύστημα, γεγονός που αποδεικνύει πόσο κατώτερο των περιστάσεων είναι.

Σύμφωνα με τα ειδησεογραφικά πρακτορεία, ο Μπαχτσελί επιτέθηκε ξανά, προσωπικά στον Έλληνα πρωθυπουργό. Αφορμή το σχόλιο Μητσοτάκη για τους τουρκικούς λεονταρισμούς «θα έρθουμε κάποια νύχτα» των Τούρκων. «Όσοι λένε ότι θα έρθουν νύχτα στα νησιά μας, τους περιμένουμε στο φως της ημέρας. Εκεί που φαίνεται ξεκάθαρα ποιος έχει το δίκιο και την αληθινή ισχύ με το μέρος του» δήλωσε ο Έλληνας πρωθυπουργός και σιγά την αιχμηρή δήλωση! Αφού είχαν προηγηθεί οι πολεμικές απαντήσεις του Τσαβούσογλου και του αντιπροέδρου Οκτάι πως «όταν η Τουρκία αντιδράσει, η μέρα της Ελλάδας θα γίνει νύχτα… και θα χιονίσει στα νησιά», ήρθε η σειρά του Μπαχτσελί να υπερθεματίσει, κάνοντας δώρο στην Ελλάδα. Ας απολαύσουμε τη φρασεολογία που χρησιμοποίησε: «Ο πρωθυπουργός της Ελλάδας Μητσοτάκης δήλωσε αντί τη νύχτα, να έρθουμε μέρα. Ευχαρίστως και θα έρθουμε, τρέχοντας να καλύψουμε τη μέρα σας, σαν να είναι νύχτα και να σας κάνουμε να πληρώσετε για τις παρενοχλήσεις σας με το αίμα και τις ζωές μας. Τότε δεν θα μπορέσουν να σας προστατέψουν ούτε τα αφεντικά σας, ούτε οι συνεργάτες σας», είπε χαρακτηριστικά.

...η οδυνηρή αλήθεια

Λόγω της έντασης που υπάρχει στις ελληνοτουρκικές σχέσεις ακούγονται διάφορες φωνές από απόστρατους αξιωματικούς, γεωπολιτικούς αναλυτές και απλούς δημοσιογράφους που διαβεβαιώνουν τον ελληνικό λαό ότι σε περίπτωση που αποτολμήσουν κάτι οι Τούρκοι εναντίον μας «η όποια κρίση δεν θα είναι σημειακή», ότι «θα τους δώσουμε ένα μάθημα που θα το θυμούνται», ότι «αν μπορούσαν οι Τούρκοι να μας νικήσουν και να αρπάξουν κάποιο νησί μας θα το είχαν ήδη κάνει», ότι όχι μόνο μπορούμε να τους αποκρούσουμε αλλά και να αντεπιτεθούμε, να καταστρέψουμε ολοσχερώς τον στόλο τους και κρίσιμες υποδομές τους και «να τους γυρίσουμε 30 χρόνια πίσω», ότι «το Αιγαίο θα γίνει ο τάφος της τουρκικής πολεμικής αεροπορίας», ότι «η Κωνσταντινούπολη απέχει από τον Έβρο 2,5 ώρες με το Leopard 2» και άλλα παρόμοια. Αν κάποιος θέλει να νιώσει μία τόνωση του εθνικού του φρονήματος, καλά κάνει και τα ακούει όλα αυτά διότι και η εξύψωση του ηθικού είναι απαραίτητη στους καιρούς που ζούμε. Αν όμως παίρνει τέτοιες δηλώσεις τοις μετρητοίς και νομίζει ότι ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, θα πρέπει να το ξανασκεφτεί πιο σοβαρά.

Το λάθος που κάνουν οι περισσότεροι Έλληνες όταν σκέφτονται διάφορα σενάρια ελληνοτουρκικού «θερμού επεισοδίου» ή γενικότερης σύρραξης και προσπαθούν να μαντέψουν την πιθανή έκβασή της, είναι να νομίζουν ότι θα υπερισχύσει αυτός που είναι στρατιωτικά δυνατότερος ή καλύτερα προετοιμασμένος, διότι αυτά ακούν συνεχώς από τους «ειδικούς» που παρελαύνουν από τα κανάλια και τα ενημερωτικά sites. Δεν θα ακούσετε και δεν θα διαβάσετε ΠΟΤΕ από τα ΜΜΕ την αλήθεια, ότι δηλαδή ένας ενδεχόμενος πόλεμος (οποιασδήποτε κλίμακας) με την Τουρκία δεν θα κριθεί ουσιαστικά στο στρατιωτικό πεδίο αλλά στο πολιτικό, όπως ακριβώς έγινε στην Κύπρο το 1974 και στα Ίμια το 1996.  Όταν ο Κλαούζεβιτς έγραφε ότι «ο πόλεμος είναι η συνέχιση της πολιτικής με άλλα μέσα» δεν το έλεγε για να κάνει φιγούρα στους λογοτεχνικούς κύκλους της εποχής του. Το έλεγε επειδή αυτό ήταν το απόσταγμα της μακράς προσωπικής εμπειρίας και μελέτης του πάνω στον πόλεμο.

Στο ελληνικό πρωθυπουργοκεντρικό σύστημα που έχει διαμορφωθεί τα τελευταία 40 χρόνια, ο πρωθυπουργός (και ΚΑΝΕΙΣ ΑΛΛΟΣ) είναι αυτός που θα ορίσει το πολιτικό πλαίσιο μέσα στο οποίο θα διεξαχθεί μία ενδεχόμενη σύρραξη με την Τουρκία. Αν δεν οριστεί πρώτα σαφώς αυτό το πολιτικό πλαίσιο της στρατιωτικής δράσης, οι ένοπλες δυνάμεις δεν πρόκειται να ρίξουν ούτε τουφεκιά – να είστε βέβαιοι γι’ αυτό. Το ζήτημα λοιπόν έγκειται στο πού ορίζει η πολιτική ηγεσία το πολιτικό πλαίσιο της στρατιωτικής της αντίδρασης. Στην περίπτωση της σημερινής Ελλάδας, δεν γνωρίζουμε την απάντηση. Γνωρίζουμε μόνο τι βρίσκεται εκτός αυτού του πολιτικού πλαισίου. Για παράδειγμα, γνωρίζουμε ότι οι παραβιάσεις του εθνικού μας εναέριου χώρου και των χωρικών υδάτων, οι υπερπτήσεις τουρκικών μαχητικών αεροσκαφών ή UAV πάνω από εθνικό έδαφος, η διενέργεια σεισμικών ερευνών εντός της υφαλοκρηπίδας μας και η αποβίβαση Τούρκων καταδρομέων σε ακατοίκητη βραχονησίδα μας, δεν επισύρουν την ελληνική στρατιωτική απάντηση – και το γνωρίζουν και οι Τούρκοι αυτό. Το ελληνικό πολιτικό προσωπικό έχει δείξει επανειλημμένα ότι θα εξαντλήσει κάθε περιθώριο που έχει προκειμένου να αποφύγει να πολεμήσει. Ουσιαστικά «κόκκινη γραμμή» που θα αντιδράσουμε βίαια αν την περάσουν οι Τούρκοι, δεν φαίνεται να υπάρχει.