04/03/2026

Πώς θα ήταν οι τιμές ηλεκτρισμού στην Ελλάδα αν η κυβέρνηση δεν έκλεινε το λιγνίτη, αλλά επιδοτούσε το κόστος δικαιωμάτων εκπομπών κι όχι τους παρόχους;

Στα 65,5€/MWh βρέθηκε το πρωί της Τρίτης 3/3/2026 η τιμή στο Ολλανδικό Χρηματιστήριο, όταν την Παρασκευή 27/2 είχε κλείσει στα 31,96. Ο νέος υπερδιπλασιασμός της τιμής του φυσικού αερίου μέσα σε μόλις δυο ημέρες απέδειξε την πλήρη αποτυχία της πολιτικής που αντικατέστησε άρον-άρον τον ΕΛΛΗΝΙΚΟ λιγνίτη με ΕΙΣΑΓΟΜΕΝΟ φυσικό αέριο.

Το Σεπτέμβριο 2019 ο πρωθυπουργός ανακοίνωσε από τη Νέα Υόρκη την πλήρη απολιγνιτοποίηση της χώρας για το 2028. Ωστόσο, μόλις το Φεβρουάριο 2021 και εν μέσω των εγκλεισμών της «πανδημίας», η ΔΕΗ είχε ζητήσει από τον ΑΔΜΗΕ να κλείσει ΤΟ ΣΥΝΟΛΟ των λιγνιτικών μονάδων από τον Αύγουστο 2021! 7 χρόνια νωρίτερα! Ο ΑΔΜΗΕ αρνήθηκε, καθώς θα έμπαινε σε κίνδυνο η ασφάλεια εφοδιασμού της χώρας. Ευτυχώς, καθώς στο τέλος Μαΐου 2021 ξεκίνησε η άνοδος της τιμής φυσικού αερίου και τον Οκτώβριο 2021 ξεκίνησαν οι κυβερνητικές επιδοτήσεις στους παρόχους, πολύ πριν τη Ρωσική εισβολή στην Ουκρανία. Τον Ιούλιο 2022 έντρομος ο πρωθυπουργός από την απίστευτη εκτόξευση της τιμής του φυσικού αερίου έτρεχε να ανακοινώσει επιστροφή στο λιγνίτη. Μας έλεγαν μάλιστα πως θα δουλεύουν στο φουλ επτά (7) λιγνιτικές μονάδες. Σύμφωνα με την κυβέρνηση, πάνω από 10 δισεκατομμύρια μας είχε κοστίσει η αποτυχημένη πολιτική, που προκάλεσε την προηγούμενη κρίση τιμών φυσικού αερίου. Δισεκατομμύρια που δεν προέκυψαν από λεφτόδεντρα, αλλά από τις τσέπες μας.

Λιγότερο από τρία χρόνια μετά είμαστε στο ίδιο έργο θεατές. Η τιμή του ηλεκτρισμού καθορίζεται από την τιμή του φυσικού αερίου, οπότε οι καταναλωτές θα πρέπει να περιμένουμε ξανά εξωφρενικά υψηλούς λογαριασμούς. Κι επειδή κάθε παρόμοια κρίση γεννά ευκαιρίες αχαλίνωτης κερδοσκοπίας, η κυβέρνηση για ακόμα μια φορά θα επιδοτήσει απ’ τον κρατικό προϋπολογισμό τους παρόχους, προκειμένου να μας εμφανίζουν «μειωμένους» λογαριασμούς. Χρεώνοντας βεβαίως όσο θέλουν. Ωστόσο, όσοι έχουμε ζήσει τις πετρελαϊκές κρίσεις του 1973, του 1979 και του 2008 ξέρουμε πολύ καλά πως σε κάθε κρίση οι κυβερνήσεις πρόσθεταν και νέες λιγνιτικές μονάδες. Σε κάθε κρίση οι εκάστοτε κυβερνήσεις στρέφονταν στον ΕΛΛΗΝΙΚΟ λιγνίτη, προκειμένου να προστατέψουν τη χώρα από τις συνέπειες των διεθνών αναταραχών. Στη σημερινή συγκυρία τι ακριβώς θα προστατέψει τη χώρα; Όχι βέβαια τα χρυσοπληρωμένα με πολλά δισεκατομμύρια αιολικά και φωτοβολταϊκά, παρόλο που τα έργα σε λειτουργία μέχρι και τον Φεβρουάριο 2026 (17,9GW) έχουν ήδη ξεπεράσει τους στόχους του 2030 (14,7GW)!

Ήδη τον Ιούλιο 2021, στη διαβούλευση της Ρυθμιστικής Αρχής Ενέργειας «επί του Σχεδίου εφαρμογής για τον μετασχηματισμό της ελληνικής αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας (Market Reform Plan for Greece)» είχα επισημάνει πως «Η αγορά πάσχει θεμελιωδώς επειδή πρόκειται για αγορά ελάχιστων εναλλακτικών επιλογών, ουσιαστικά είναι μια ολιγοπωλιακή κατάσταση στο μείγμα ηλεκτροπαραγωγής. Δεδομένου ότι με πολιτικές επιλογές μετά τα πυρηνικά και το λιθάνθρακα αποκλείστηκε και ο εγχώριος λιγνίτης, ως αξιόπιστες εναλλακτικές επιλογές έχουν απομείνει η εξής μία, το φυσικό αέριο. Ένα 100% εισαγόμενο ορυκτό καύσιμο, απ’ το οποίο θεωρητικά υποτίθεται πως πρέπει ν’ απεξαρτηθούμε το συντομότερο!» Δυστυχώς, στου κουφού την πόρτα όσο θέλεις βρόντα. Όπου υπάρχει επισφαλής τροφοδοσία, η κερδοσκοπία παραμονεύει. Τι μπορούμε να κάνουμε, χωρίς να περιμένουμε σωτηρία απ’ αυτούς που μας χρεοκόπησαν το 2010 και τώρα μας πάνε από κρίση σε κρίση;

02/02/2026

Κίνα - "swarm warfare": Ένας στρατιώτης χειριστής 200 αυτόνομων drones

Η αριθμητική του πολέμου αλλάζει ριζικά και αμετάκλητα. Μέχρι πρότινος, η εξίσωση στο πεδίο της μάχης για τα μη επανδρωμένα συστήματα ήταν «ένας προς ένα»: ένας πιλότος στο έδαφος για κάθε αεροσκάφος στον αέρα. Το Πεκίνο, ωστόσο, ανέτρεψε πλήρως αυτόν τον κανόνα, παρουσιάζοντας μια επιχειρησιακή δυνατότητα που μετατρέπει τον μεμονωμένο πεζικάριο σε διοικητή μιας αεροπορικής δύναμης κρούσης. Σύμφωνα με τα τελευταία δεδομένα από τις κινεζικές αμυντικές βιομηχανίες και αναφορές δυτικών παρατηρητών, η Κίνα έχει τελειοποιήσει συστήματα που επιτρέπουν σε έναν μοναδικό στρατιώτη να ελέγχει ταυτόχρονα σμήνος 200 drones. Αυτή η εξέλιξη δεν συνιστά απλώς μια τεχνολογική αναβάθμιση, αλλά έναν πολλαπλασιαστή ισχύος που επαναπροσδιορίζει την έννοια της «μονάδας» στο σύγχρονο πεδίο μάχης.

Το μυστικό πίσω από τον χειρισμό 200 μονάδων από ένα άτομο βρίσκεται στην αλλαγή της φιλοσοφίας ελέγχου. Ο στρατιώτης δεν πιλοτάρει τα drones με την παραδοσιακή έννοια —κάτι που θα ήταν ανθρωπίνως αδύνατο για 200 συσκευές ταυτόχρονα. Αντιθέτως, λειτουργεί ως στρατηγικός ενορχηστρωτής. Μέσω μιας απλής διεπαφής σε tablet ή ειδικό τερματικό, ο στρατιώτης δίνει γενικές εντολές υψηλού επιπέδου, όπως «καθαρίστε την περιοχή Α» ή «δημιουργήστε περίμετρο ασφαλείας». Από εκείνη τη στιγμή, αναλαμβάνει η τεχνητή νοημοσύνη. Οι αλγόριθμοι που είναι ενσωματωμένοι στο σμήνος αναλαμβάνουν τη μικροδιαχείριση: την πλοήγηση, την αποφυγή συγκρούσεων μεταξύ των drones και τη βέλτιστη κατανομή των στόχων. Το σύστημα επιτρέπει στον άνθρωπο να εστιάζει στην τακτική, αφήνοντας τις μηχανές να εκτελούν την πολύπλοκη «χορογραφία» της πτήσης.

Η υλοποίηση αυτής της στρατηγικής απαιτεί και το κατάλληλο hardware. Κινεζικές εταιρείες, όπως η CTC, έχουν παρουσιάσει οχήματα εκτόξευσης που θυμίζουν τα πολλαπλά συστήματα πυραύλων (τύπου Katyusha), αλλά προσαρμοσμένα για drones. Ένα τέτοιο όχημα μπορεί να απελευθερώσει δεκάδες ή και εκατοντάδες drones καμικάζι μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα. Μόλις βρεθούν στον αέρα, τα 200 drones δεν λειτουργούν ως μεμονωμένες μονάδες, αλλά ως ένας ενιαίος, συνεκτικός οργανισμός. Εδώ έρχεται να «κουμπώσει» η έρευνα του Εργαστηρίου Γνωσιακής Τεχνητής Νοημοσύνης της Κίνας, που εμπνεύστηκε από τη φύση. Μιμούμενα τη συμπεριφορά αγέλης λύκων ή σμήνους μελισσών, τα drones επικοινωνούν διαρκώς μεταξύ τους. Εάν ο στρατιώτης-χειριστής υποδείξει έναν στόχο, το σμήνος αποφασίζει αυτόνομα ποια drones θα επιτεθούν, από ποιες γωνίες και πότε. Αν κάποια drones καταρριφθούν από την εχθρική αεράμυνα, το δίκτυο «αυτο-θεραπεύεται»: τα υπόλοιπα αναδιατάσσονται ακαριαία για να καλύψουν το κενό, χωρίς να απαιτείται καμία ενέργεια από τον χειριστή. Η εντολή παραμένει ενεργή και το σμήνος προσαρμόζεται για να την εκτελέσει με ό,τι μέσα του έχουν απομείνει.

29/01/2026

Μεγαλόπολη: Εντοπίστηκαν τα αρχαιότερα ξύλινα εργαλεία του κόσμου

Η Κατερίνα Χαρβάτη, παλαιοανθρωπολόγος, διευθύντρια του Κέντρου Senckenberg για την Ανθρώπινη Εξέλιξη και το Παλαιοπεριβάλλον του Πανεπιστημίου του Τίμπινγκεν στη Γερμανία, αναφέρει:

Τα ευρήματα της Μεγαλόπολης είναι τα αρχαιότερα γνωστά στον κόσμο, και τοποθετούν τη χρήση ξύλινων εργαλείων από τον άνθρωπο 40.000 χρόνια νωρίτερα απ’ ότι νομίζαμε μέχρι τώρα. Τα ευρήματα από τη θέση Μαραθούσα 1 κοντά στη Μεγαλόπολη χρονολογούνται στα 430.000 χρόνια πριν, στην «καρδιά» του Μέσου Πλειστόκαινου το οποίο διήρκησε από τις 774.000 έως τις 129.000 χρόνια πριν. Τα ευρήματα ήρθαν στο φως έπειτα από πολυετή συστηματική εργασία, τόσο στις θέσεις ανασκαφής όσο και στο εργαστήριο.Συνολικά υπήρξαν 144 ξύλινα στοιχεία από τις ανασκαφικές περιόδους 2015-2019. Από την εξέταση αυτών στο εργαστήριο εντοπίσθηκαν τα δύο τέχνεργα που περιγράφουμε.

Πρόκειται για δύο ξύλινα τέχνεργα με εμφανή τα σημάδια της ανθρώπινης παρέμβασης, αλλά και της χρήσης.
  • Το πρώτο είναι ένα κομμάτι κορμού σκλήθρου το οποίο φέρει σαφή σημάδια της επεξεργασίας που έχει υποστεί προκειμένου να λειτουργήσει ως εργαλείο, αλλά και σημάδια φθοράς από τη μετέπειτα χρήση του. Εικάζουμε ότι θα μπορούσε να έχει χρησιμοποιηθεί είτε για να διευκολύνει την αφαίρεση φλοιού δένδρων, είτε ως σκαπτικό εργαλείο.
  • Το δεύτερο είναι ένα πολύ μικρό κομμάτι ξύλου ιτιάς, ή ίσως λεύκας, και φαίνεται πως επεξεργάστηκε έτσι ώστε να μπορεί κανείς να το κρατά στο χέρι. Πρόκειται για ένα εντελώς νέο τύπο εργαλείου που παρατηρείται για πρώτη φορά, και ως εκ τούτου δεν είναι ακόμα γνωστό ποια μπορεί να ήταν η χρήση του».

Εντοπίσθηκε ακόμη ένα μεγαλύτερο κομμάτι από κορμό σκλήθρου το οποίο φέρει βαθιές αυλακώσεις «το είδος των οποίων δε συνάδει με ανθρώπινη επεξεργασία. Εικάζουμε ότι αυτές έγιναν από κάποιο μεγάλο σαρκοφάγο ζώο, ίσως μια αρκούδα. Το τρίτο αυτό εύρημα μας πληροφόρησε ότι αυτός ο πρόγονος του ανθρώπου που έζησε στην περιοχή πριν από 430.000 χρόνια θα έπρεπε να συμπορευτεί με μεγάλα σαρκοφάγα ζώα και πιθανότατα υπήρχε μεγάλος ανταγωνισμός μεταξύ τους.

14/11/2025

INFOteller: ΠΕΡΙ ΟΛΙΚΗΣ ΨΗΦΙΟΠΟΙΗΣΗΣ ΚΑΙ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΔΕΔΟΜΕΝΩΝ ΣΤΗΝ ΝΕΑ (ΠΟΛΥΠΟΛΙΚΗ) ΤΑΞΗ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ

What is personal data? PERSONAL DATA is any information that relates to an identified or identifiable living individual (data subject). Different pieces of INFORMATION, which together CAN LEAD TO THE IDENTIFICATION OF A PARTICULAR PERSON, may also be considered personal data. Personal data that has been de-identified, encrypted or pseudonymised but can be used to re-identify a person remains personal data and falls within the scope of the General Data Protection Regulation (GDPR), the EU's main data protection law.

Examples of personal data:
  • a name and surname
  • a HOME ADDRESS
  • an email address such as 'name.surname@company.com'
  • an Internet Protocol (IP) address
  • an identification card number
  • a cookie ID
  • the advertising identifier of your phone
  • data held by a hospital or doctor, which could be a symbol that uniquely identifies a person
Personal data that has been rendered anonymous in such a way that the individual is no longer identifiable is not considered personal data. For data to be truly anonymised, the anonymisation must be irreversible.

Examples of data that is not considered personal data:

11/11/2025

Ε.Ε: Η Οδηγία "Δέουσας Επιμέλειας" για την Κλιματική Συμμόρφωση

Το φιλόδοξο κλιματικό πλαίσιο πολιτικής της Ευρώπης, που κάποτε χαιρετιζόταν ως θεμέλιο της παγκόσμιας περιβαλλοντικής ηγεσίας, αναδεικνύεται πλέον σε πηγή βαθιάς διχόνοιας, όχι μόνο εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης αλλά και στο πλαίσιο της διατλαντικής συμμαχίας. Στην καρδιά αυτής της αυξανόμενης έντασης βρίσκεται η Οδηγία Δέουσας Επιμέλειας (Due Diligence Directive) για την κλιματική συμμόρφωση, μια εκτεταμένη ρύθμιση που επεκτείνει τα περιβαλλοντικά και ανθρωπιστικά πρότυπα της ΕΕ πολύ πέρα από τα σύνορά της. Με την επιμονή των Βρυξελλών ότι οι εταιρείες που εμπορεύονται με την ΕΕ πρέπει να πληρούν αυστηρές απαιτήσεις άνθρακα και βιωσιμότητας, οι μεγαλύτεροι εμπορικοί εταίροι της, συμπεριλαμβανομένων των Ηνωμένων Πολιτειών, της Μέσης Ανατολής και της Αφρικής, έχουν σημάνει συναγερμό. Η Οδηγία, η οποία επιδιώκει να καταστήσει υπεύθυνους τους ξένους προμηθευτές για το ανθρακικό αποτύπωμα των προϊόντων και των αλυσίδων παραγωγής τους, αποτελεί τη πλέον εκτεταμένη εφαρμογή σε περιοχές εκτός δικαιοδοσίας στην ιστορία της ΕΕ. Στόχος της είναι να διασφαλίσει ότι όλες οι εισαγωγές, από την ενέργεια έως τις πρώτες ύλες και τα βιομηχανικά αγαθά, ευθυγραμμίζονται με τους στόχους μείωσης εκπομπών και τα πρότυπα ESG (Περιβαλλοντικά, Κοινωνικά και Διακυβέρνησης) της Ένωσης.

Ωστόσο, για πολλούς εκτός Ευρώπης, τα μέτρα αυτά συνιστούν κανονιστικό ιμπεριαλισμό, επιβάλλοντας ευρωπαϊκούς κανόνες σε οικονομίες με διαφορετικά ενεργειακά συστήματα, δομές παραγωγής και αναπτυξιακές προτεραιότητες. Πιο έντονα η ένταση αυτή αποτυπώνεται στον ενεργειακό τομέα. Η απαίτηση της Οδηγίας προς τους προμηθευτές πετρελαίου, φυσικού αερίου και βιομηχανικών προϊόντων να αποδεικνύουν πλήρη συμμόρφωση με τις ευρωπαϊκές μετρήσεις εκπομπών άνθρακα έχει προκαλέσει ευρεία αντίδραση από παραγωγούς στη Μέση Ανατολή, την Αφρική και τη Βόρεια Αμερική. Οι προμηθευτές αυτοί υποστηρίζουν ότι η ευρωπαϊκή προσέγγιση αγνοεί τις τοπικές πραγματικότητες, επιβάλλει τεράστιο διοικητικό κόστος και απειλεί να ανατρέψει τα οικονομικά δεδομένα του ενεργειακού εμπορίου. Για πολλές αναπτυσσόμενες χώρες, η συμμόρφωση είναι απλώς ανέφικτη χωρίς μαζική οικονομική στήριξη ή πρόσβαση σε νέες τεχνολογίες, που οι Βρυξέλλες δεν έχουν μέχρι στιγμής εξασφαλίσει.