Η Ευρωπαϊκή Αυτοχειρία: Ο Πόλεμος κατά των Υδρογονανθράκων
Η ρίζα της σημερινής παρατεταμένης κρίσης, ωστόσο, βρίσκεται στην πολιτική που ακολούθησε η ΕΕ πριν από το 2021-2022. Για μια δεκαετία, η Ευρώπη, καθοδηγούμενη από μια άκαμπτη ατζέντα «πράσινης μετάβασης», διεξήγαγε έναν ιδεολογικό και οικονομικό «πόλεμο» κατά των εγχώριων ορυκτών καυσίμων, και ιδιαίτερα του φυσικού αερίου. Το φυσικό αέριο δεν είναι απλώς ένα καύσιμο· είναι η βασική πρώτη ύλη για την παραγωγή αμμωνίας, η οποία αποτελεί τη βάση των αζωτούχων λιπάσματων (όπως η Ουρία). Περίπου το 80% του κόστους παραγωγής της Ουρίας εξαρτάται άμεσα από την τιμή του αερίου.
Η ΕΕ, αντί να διασφαλίσει μια ομαλή μετάβαση, επέβαλε:
Αυτή η Ευρωπαίκή εμμονή οδήγησε σε μια εθελούσια αποδόμηση της ενεργειακής ασφάλειας της ηπείρου. Όταν η Ρωσία εργαλειοποίησε το αέριο το 2022, η ΕΕ βρέθηκε χωρίς εναλλακτικές, χωρίς εγχώρια παραγωγή και με μια βιομηχανία λιπασμάτων που κατέρρευσε. Η ρίζα του προβλήματος για την Ευρώπη δεν είναι μόνο ο Πούτιν, αλλά η ίδια η ενεργειακή της πολιτική. Για χρόνια, η ΕΕ, ωθούμενη από μια ιδεολογική εμμονή στην πράσινη «ανάπτυξη», κήρυξε έναν ανένδοτο πόλεμο κατά των υδρογονανθράκων. Σήμερα το πληρώνουμε όλοι οι Ευρωπαίοι πολίτες!
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΠΛΗΡΕΣ ΑΡΘΡΟ: https://www.energia.gr/article/243521/h-krish-ton-lipasmaton-os-kathrefths-ths-energeiakhs-emmonhs-ths-ee-mia-analysh-me-fonto-to-2008-kai-to-2021
Η ρίζα της σημερινής παρατεταμένης κρίσης, ωστόσο, βρίσκεται στην πολιτική που ακολούθησε η ΕΕ πριν από το 2021-2022. Για μια δεκαετία, η Ευρώπη, καθοδηγούμενη από μια άκαμπτη ατζέντα «πράσινης μετάβασης», διεξήγαγε έναν ιδεολογικό και οικονομικό «πόλεμο» κατά των εγχώριων ορυκτών καυσίμων, και ιδιαίτερα του φυσικού αερίου. Το φυσικό αέριο δεν είναι απλώς ένα καύσιμο· είναι η βασική πρώτη ύλη για την παραγωγή αμμωνίας, η οποία αποτελεί τη βάση των αζωτούχων λιπάσματων (όπως η Ουρία). Περίπου το 80% του κόστους παραγωγής της Ουρίας εξαρτάται άμεσα από την τιμή του αερίου.
Η ΕΕ, αντί να διασφαλίσει μια ομαλή μετάβαση, επέβαλε:
- Απαγορεύσεις και Περιορισμούς: Στην εξόρυξη εγχώριων κοιτασμάτων (π.χ. σχιστολιθικό αέριο, ή περιορισμοί στις θαλάσσιες παραχωρήσεις).
- Υψηλά Πρόστιμα Ρύπων (ETS): Αυξάνοντας τεχνητά το κόστος παραγωγής ενέργειας από ορυκτά καύσιμα, καθιστώντας τα λιγότερο ελκυστικά για επενδύσεις.
- Μείωση Επενδύσεων: Η ρητορική κατά των υδρογονανθράκων αποθάρρυνε τις μακροπρόθεσμες επενδύσεις σε υποδομές αερίου και σε εργοστάσια λιπασμάτων.
Αυτή η Ευρωπαίκή εμμονή οδήγησε σε μια εθελούσια αποδόμηση της ενεργειακής ασφάλειας της ηπείρου. Όταν η Ρωσία εργαλειοποίησε το αέριο το 2022, η ΕΕ βρέθηκε χωρίς εναλλακτικές, χωρίς εγχώρια παραγωγή και με μια βιομηχανία λιπασμάτων που κατέρρευσε. Η ρίζα του προβλήματος για την Ευρώπη δεν είναι μόνο ο Πούτιν, αλλά η ίδια η ενεργειακή της πολιτική. Για χρόνια, η ΕΕ, ωθούμενη από μια ιδεολογική εμμονή στην πράσινη «ανάπτυξη», κήρυξε έναν ανένδοτο πόλεμο κατά των υδρογονανθράκων. Σήμερα το πληρώνουμε όλοι οι Ευρωπαίοι πολίτες!
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΠΛΗΡΕΣ ΑΡΘΡΟ: https://www.energia.gr/article/243521/h-krish-ton-lipasmaton-os-kathrefths-ths-energeiakhs-emmonhs-ths-ee-mia-analysh-me-fonto-to-2008-kai-to-2021
No comments :
Post a Comment