Η Κρίση των Λιπασμάτων ως Καθρέφτης της Ενεργειακής Εμμονής της Ε.Ε

Η Ευρωπαϊκή Αυτοχειρία: Ο Πόλεμος κατά των Υδρογονανθράκων

Η ρίζα της σημερινής παρατεταμένης κρίσης, ωστόσο, βρίσκεται στην πολιτική που ακολούθησε η ΕΕ πριν από το 2021-2022. Για μια δεκαετία, η Ευρώπη, καθοδηγούμενη από μια άκαμπτη ατζέντα «πράσινης μετάβασης», διεξήγαγε έναν ιδεολογικό και οικονομικό «πόλεμο» κατά των εγχώριων ορυκτών καυσίμων, και ιδιαίτερα του φυσικού αερίου.​ Το φυσικό αέριο δεν είναι απλώς ένα καύσιμο· είναι η βασική πρώτη ύλη για την παραγωγή αμμωνίας, η οποία αποτελεί τη βάση των αζωτούχων λιπάσματων (όπως η Ουρία). Περίπου το 80% του κόστους παραγωγής της Ουρίας εξαρτάται άμεσα από την τιμή του αερίου.

​Η ΕΕ, αντί να διασφαλίσει μια ομαλή μετάβαση, επέβαλε: ​

• Απαγορεύσεις και Περιορισμούς: Στην εξόρυξη εγχώριων κοιτασμάτων (π.χ. σχιστολιθικό αέριο, ή περιορισμοί στις θαλάσσιες παραχωρήσεις).
• ​Υψηλά Πρόστιμα Ρύπων (ETS): Αυξάνοντας τεχνητά το κόστος παραγωγής ενέργειας από ορυκτά καύσιμα, καθιστώντας τα λιγότερο ελκυστικά για επενδύσεις.
• ​Μείωση Επενδύσεων: Η ρητορική κατά των υδρογονανθράκων αποθάρρυνε τις μακροπρόθεσμες επενδύσεις σε υποδομές αερίου και σε εργοστάσια λιπασμάτων.

​Αυτή η Ευρωπαίκή εμμονή οδήγησε σε μια εθελούσια αποδόμηση της ενεργειακής ασφάλειας της ηπείρου. Όταν η Ρωσία εργαλειοποίησε το αέριο το 2022, η ΕΕ βρέθηκε χωρίς εναλλακτικές, χωρίς εγχώρια παραγωγή και με μια βιομηχανία λιπασμάτων που κατέρρευσε. Η ρίζα του προβλήματος για την Ευρώπη δεν είναι μόνο ο Πούτιν, αλλά η ίδια η ενεργειακή της πολιτική. Για χρόνια, η ΕΕ, ωθούμενη από μια ιδεολογική εμμονή στην πράσινη «ανάπτυξη», κήρυξε έναν ανένδοτο πόλεμο κατά των υδρογονανθράκων. Σήμερα το πληρώνουμε όλοι οι Ευρωπαίοι πολίτες!

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΠΛΗΡΕΣ ΑΡΘΡΟ: https://www.energia.gr/article/243521/h-krish-ton-lipasmaton-os-kathrefths-ths-energeiakhs-emmonhs-ths-ee-mia-analysh-me-fonto-to-2008-kai-to-2021