Showing posts with label ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ-ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ. Show all posts
Showing posts with label ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ-ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ. Show all posts

25.1.20

Η κλιματική κρίση, το Νταβός και το "διάβημα των 820"

Πρόσφατα διοργανώθηκε το Παγκόσμιο Οικονομικό Συνέδριο στο Νταβός της Ελβετίας. Σε αυτό συμμετείχαν πολιτικοί ηγέτες και επιστήμονες από πολλές χώρες. Στο συνέδριο υπήρξε έντονο ενδιαφέρον για την αποκαλούμενη κλιματική κρίση. Με αφορμή το συγκεκριμένο συνέδριο, 820 επιστήμονες από 35 χώρες (μεταξύ αυτών και από Ελλάδα) απέστειλαν επιστολή στον Πρόεδρο του Παγκόσμιου Οικονομικού Συνεδρίου του Νταβός Borge Brende, με την οποία διακηρύττουν ότι δεν υπάρχει κλιματική κρίση. Πιο συγκεκριμένα στην επιστολή τους οι 820 επιστήμονες αναφέρουν ότι, παρά την αύξηση της θερμοκρασίας της Γης, τα τελευταία περίπου 150 χρόνια έφεραν μια άνευ προηγουμένου βελτίωση της ποιότητας και της διάρκειας της ανθρώπινης ζωής παντού στον πλανήτη μας. Για παράδειγμα, η φτώχεια δεν ήταν ποτέ σε τόσο χαμηλό επίπεδο όσο σήμερα. Και τα στατιστικά στοιχεία μας λένε ότι – χάρη σε έξυπνες πολιτικές προσαρμογής – ο αριθμός των θανάτων από φυσικές καταστροφές έχει μειωθεί δραστικά. Δεν υπάρχει πλανητική έκτακτη ανάγκη, κλιματική ή οτιδήποτε.

22.1.20

ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ-ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΑΪΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΙΣ «ΕΛ.ΛΑ.Σ»: Ή τώρα ή ποτέ !!! Ή αυτοί ή εμείς !!!

Με την πρόταση του μέλους της «ανεξάρτητης Δικαιοσύνης» ως προέδρου της «Δημοκρατίας», ακούσαμε πάλι τους αργυρώνητους κονδυλοφόρους να εκθειάζουν την Νέα Εποχή. Η Νέα Τάξη Πραγμάτων επέβαλε ξανά τις εθνοκτόνες θελήσεις της και ζητωκραυγάζει ανενδοίαστα. Και βγάζοντάς μας την γλώσσα, μας εμπαίζει κατάμουτρα όταν με βάση το Σύνταγμα, σε περίπτωση πολέμου, ως Πρόεδρος της Δημοκρατίας θα τεθεί επικεφαλής των Ενόπλων Δυνάμεων.

Τι περιμένουμε από έναν ερπετοειδή «θεσμό» στην περίπτωση αυτή, όταν γνωρίζουμε ότι η Πρόεδρος είναι «άπατρις», «ανθέλλην» και υποχείριο των σκοτεινών δυνάμεων που αντιστρατεύονται την ύπαρξη του Έθνους μας;
Ας θυμηθούμε την κακοδικία της Συμφωνίας των Πρεσπών και τις τόσες αντικοινωνικές αποφάσεις που έχουν εκδοθεί υπό την προεδρία της (συντάξεις, Μεταλλεία του χρυσού, κ.λ.π…)
Ας θυμηθούμε τις γλοιώδεις απόψεις της στο διεπιστημονικό συνέδριο της μεγάλης απάτης της Κλιματικής Αλλαγής, των 701 δις €, στα Χανιά (25-26 Οκτωβρίου 2019), που εάν εγκριθεί θα ενταφιάσει ό,τι απόμεινε από την Ελλάδα.

Η πολιτική σκηνή έχει κατακλυσθεί από καρικατούρες αγράμματων, ακαλλιέργητων και ανίκανων ηγεσιών, από χυδαίους λαϊκιστές, από πολιτικά κοστοβόρα σούργελα που έχει διαμορφώσει η «μεταπολιτευτική» υποκουλτούρα της ελαφρότητας, της ημιμάθειας και της ανεπάρκειας. Και αυτή η «σουργελοποίηση» αποτελεί την πραγματική, την σκοτεινή ηγεμονία ολόκληρου του ανυπόληπτου συστήματος εξουσίας και η κοινωνία δυστυχώς έχει ταυτιστεί μαζί της και κατάντησε μία κοινωνία που στερείται παντελώς συναισθήματος ακόμη και για τον ίδιον τον εαυτό της, μιά κοινωνία που δεν βλέπει ότι κινδυνεύει από όσους την κυβερνούν. Μιά κοινωνία που δεν βλέπει τις αδηφάγες εταιρείες που δηλητηριάζουν, σκοτώνουν και κάνουν σκλάβους τους ανθρώπους προς δόξα της Παγκοσμιοποίησης.

21.1.20

Η.Κονοφάγος: Γιατί είναι αδύνατο το σενάριο ενεργειακής κάλυψης μόνο με ανανεώσιμες πηγές ενέργειας

Η οικολογική φορολογία ("φόρος άνθρακα") στη Γαλλία οδήγησε στη μακροχρόνια εξέγερση των "Κίτρινων Γιλέκων". Εάν ο Μακρόν είχε έγκαιρα διαβάσει την έκθεση της Επιτροπής Ενέργειας"της Ακαδημίας Επιστημών της Γαλλίας (είχε υποβληθεί στις 19 Απριλίου 2017 και αφορούσε και τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας) θα μπορούσε να είχε αποφύγει τις βίαιες ταραχές. Σημειώνεται ότι οι ταραχές είχαν ξεσπάσει μετά από τις αποφάσεις για αύξηση των τιμών των ορυκτών καυσίμων και των καυσίμων γενικότερα. Οι παραπάνω ατυχείς αποφάσεις σχετίζονται με τη διαμόρφωση μιας περιόδου "Ενεργειακής Μετάβασης" που θα μπορούσε να οδηγήσει το 2050 τη Γαλλία και την Ευρώπη στην διαμόρφωση μηδενικών εκπομπών αερίου διοξειδίου του άνθρακα χωρίς επιπτώσεις στην οικονομία.

Η έκθεση της Ακαδημίας Επιστημών της Γαλλίας υπογράφεται από 20 μέλη της και έχει τίτλο: "Το ζήτημα της ενεργειακής μετάβασης έχει πράγματι τεθεί σωστά στις τρέχουσες διαβουλεύσεις;". Η έκθεση περιγράφει με σαφήνεια ότι το θέμα της "ενεργειακής μετάβασης" αποτελεί ένα πολύ σημαντικό ζήτημα, διότι απαιτεί τον έλεγχο των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου μέσω της μείωσης της εξάρτησης από τα ορυκτά καύσιμα (πετρέλαιο, φυσικό αέριο, άνθρακα). Όπως αναφέρεται, αυτό αναμένεται να οδηγήσει σε ουσιαστική αλλαγή των τρόπων παραγωγής και κατανάλωσης ενέργειας (στις ηλεκτρικές μεταφορές, μόνωση κτιρίων, ψηφιοποίηση της ατομικής κατανάλωσης κλπ). Ωστόσο, αναφέρεται ότι το παραπάνω ζήτημα τόσο στη Γαλλία όσο και στην Ευρώπη, δεν αντιμετωπίστηκε μέχρι σήμερα, λαμβάνοντας υπόψη το πλήρες μέγεθος του προβλήματος.

Στην πραγματικότητα, τα προγράμματα ενεργειακής πολιτικής έπρεπε να λάβουν καλύτερα υπόψη τους φυσικούς, τεχνολογικούς και οικονομικούς περιορισμούς. Στην παρούσα φάση, οι Γάλλοι θα μπορούσαν να οδηγηθούν στο να πιστέψουν ότι θα ήταν δυνατή μία μαζική ανάπτυξη ανανεώσιμων πηγών ενέργειας ως μέσο απανθρακοποίησης, απαλλάσσοντας έτσι το όλο σύστημα, τόσο από τα ορυκτά καύσιμα όσο και από την πυρηνική ενέργεια.

Η ενεργειακή μεταβατική λύση οφείλει να προσαρμόζεται σε κάθε χώρα με διαφορετικό τρόπο, δεδομένου ότι εξαρτάται από τους γεωγραφικούς και κλιματικούς περιορισμούς της. Αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο π.χ. το Κεμπέκ, χάρη στα ισχυρά ποτάμια που έχουν την πηγή τους στο βόρειο τμήμα της χώρας, έχει την πολυτέλεια να καλύπτει τις ενεργειακές ανάγκες της επαρχίας αυτής, κατά 98% από υδροηλεκτρική ενέργεια. Ορισμένες χώρες αντιμετωπίζουν κρίσιμες ανάγκες θέρμανσης ώστε να ανταπεξέλθουν στις σκληρές κλιματολογικές συνθήκες. Άλλες δε, είναι ιδιαίτερα αστικοποιημένες, ενώ είναι και εκείνες που έχουν πολύ περισσότερο αγροτικό πληθυσμό. Αυτές οι διαφορές, όσον αφορά τη γεωγραφία και την οικονομική δραστηριότητα, οδηγούν σε διαφορετικούς περιορισμούς στο πιθανό μείγμα ενέργειας. Συνεπώς, δεν υπάρχει καθολική βέλτιστη λύση σε αυτή την επιλογή ενεργειακής πολιτικής.

Από πρακτική άποψη, η χρήση ανανεώσιμων πηγών ενέργειας είναι a priori ελκυστική, αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε τις πραγματικότητες. Ας θυμηθούμε, πρώτα, ότι η ηλεκτρική ενέργεια αντιπροσωπεύει μόνο το 25% της ενεργειακής κατανάλωσης. Επομένως, είναι σημαντικό να γίνει διάκριση του ενεργειακού μείγματος που αφορά όλες τις δραστηριότητες παραγωγής ηλεκτρικού μείγματος. Για τις ανεμογεννήτριες, ο μέσος συντελεστής φορτίου στη Γαλλία (αναλογία μεταξύ της παραγόμενης ενέργειας και εκείνης που αντιστοιχεί στη μέγιστη ισχύ που εμφανίζεται) είναι 23%, ενώ είναι 13% για ηλιακά φωτοβολταϊκά. Για να επιτευχθεί ένα δεδομένο επίπεδο ενέργειας, είναι συνεπώς απαραίτητο να υπάρξουν εγκατεστημένες ενεργειακές μονάδες με ισχύ πολλές φορές μεγαλύτερη από την τιμή που ικανοποιεί τη ζήτηση.

17.1.20

Πού κρύβεται ο αρχηγός... Οι Εθνικιστές σε αναζήτηση ηγέτη

Σε σχέση με την «μεγάλη εικόνα» την πολιτικής, ο εθνικιστικός χώρος έχει τα δικά του ζητήματα να επιλύσει, τα δικά του προβλήματα, τις δικές του προκλήσεις να αντιμετωπίσει. Έτσι ώστε να προχωρήσει μπροστά και τελικά να εκπληρώσει την αποστολή του, ή τουλάχιστον, να αποσοβήσει τα χειρότερα που έρχονται για την πατρίδα μας. Διότι εν τέλει, ποιος είναι ο ρόλος ενός δυνατού εθνικιστικού κινήματος; Αν όχι το να δρα προς όφελος της ίδιας της πατρίδας;

Είμαστε μια ωραία ατμόσφαιρα. Τα πράγματα στον εθνικιστικό χώρο φαίνεται να είναι βαλτωμένα, Στην βουλή οι πατριώτες εκπροσωπούνται από ένα κόμμα που είναι χωρίς κανέναν χαρακτήρα, το κόμμα της Χρυσής Αυγής προσπαθεί να συνέλθει από την ήττα του έχοντας παράλληλα την δυσκολία της εναντίον της δίκης, και από εκεί και πέρα υπάρχουν κάποιες φωνές και κινήσεις όπως αυτές της ΕΛΑΣΥΝ του Γιάννη Λαγού που εμφανίστηκε πριν λίγους μήνες και εμφανίζει δυναμική και διάσπαρτα κόμματα και που ενώνονται και χωρίζονται.  Την ώρα που τα διεθνή γεγονότα τρέχουν, την ώρα που η αντικατάσταση πληθυσμού στην Ελλάδα εξελίσσεται, την ώρα που έχουμε άλλη μια κυβέρνηση κατώτερη των περιστάσεων. Οι πατριώτες θέλουν να αντιδράσουν, προσπαθούν να ακουστεί η φωνή και τα αιτήματά τους, όμως ο περίγυρος τους κάνει να μοιάζουν πολύ ανίσχυροι. Οι περισσότεροι βρίσκονται σε αναμονή και στις συζητήσεις κυριαρχεί η αναζήτηση κάποιου προσώπου που θα παίξει τον ρόλο του ηγέτη, του καθοδηγητή.

16.1.20

Πολλοί συνέλληνες δεν μπορούν να κατανοήσουν κάποια οικονομικά μεγέθη...

Παρόλα αυτά νομίζω (ελπίζω) οτι όλοι καταλάβαμε οτι χωρίς λεφτά, δεν μπορεί να υπάρχει κοινωνικό κράτος.  Τώρα ας εξηγήσουμε μερικές βασικές αρχές:
  1. Λεφτά ΔΕΝ υπάρχουν έτσι απλα! (Ειδικά όταν τα υπόσχεται ο αρχηγός της εκάστοτε αντιπολίτευσης). Κάποιος πρέπει να τα πληρώσει - ονομάζεται φορολογούμενος. Δηλαδή εσύ!
  2. Λεφτά ΔΕΝ μπορούμε έτσι απλά να τυπώσουμε! Όσα περισσότερα τυπώνεις, τόσο μικρότερη αγοραστική αξία έχουν.
  3. Η «επίθεση» στο νομισματοκοπίο είναι ανώφελη. Το γιατί στο τάζουν είναι άλλη υπόθεση.
  4. Λεφτά ΔΕΝ επιστρέφουν σε τραπεζικούς λογαριασμούς τραπεζών-ζόμπι. Τα χρήματα επιστρέφουν στους τραπεζικούς λογαριασμούς, όταν υπάρχει μακρόχρονηα ασφαλές περιβάλλον. Η εμπιστοσύνη (τραπεζική και μη - κοινώς πίστη) χτίζεται δύσκολα και επίπονα και γκρεμίζεται σε ένα δευτερόλεπτο.
  5. Λεφτά (επενδύσεις) ΔΕΝ έρχονται σε κράτη - τραμπούκους με δισθεόρατη φορολογία (φέτος η Ελλάδα χτύπησε νέο high score με την υψηλότερη φορολογία από όλες τις χώρες μέλη του ΟΟΣΑ). Επενδύσεις επίσης ΔΕΝ έρχονται σε χώρες με πολύπλοκη και ανύπαρκτη δικαιοσύνη και απίστευτη γραφειοκρατία - τους 3 ορκισμένους εχθρούς των επιχειρηματιών!
  6. ΔΕΝ υπάρχουν τα 600 δις του Σώρρα - ούτε τα 220 δις Ελλήνων καταθετών της Ελβετίας
  7. Λεφτά ΔΕΝ παράγει το κρατικοδίαιτο ευρύτερο δημοσιο - ούτε ο συνδικαλιστικός φορέας σας
  8. Λεφτά παράγει ο στραγγαλισμένος ιδιωτικός τομέας - Μόνο αυτός! Όσοι δημόσιοι υπάλληλοι ξαναπούν οτι κινούν την αγορά επειδή ξοδεύουν αγοράζοντας από ιδιώτες - μπλοκ - είστε ανεπίδεκτοι μαθήσεως! 
  9. Οι «τραπεζίτες» ΔΕΝ έχουν λεφτά. Οι τράπεζες έχουν τα δικά σας λεφτά! Κάθε φορά που κάποιος σας μιλάει για τους «κακούς τραπεζίτες», να έχετε στο νου ότι θέλει να σας εξαπατήσει.
  10. Το κράτος επιχειρηματίας, ερευνητής, νεωτεριστής έχει ξοφλήσει ΠΑΝΤΟΥ! Η συντήρηση του αδηφάγου τέρατος παράγει μόνο ζημιά και διαφθορά.

Για να τελειώνουμε με όλες τις αυταπάτες.

https://www.facebook.com/john.zolotas.1/posts/2444352589026072

ΣΧΕΤΙΚΟ:  https://www.capital.gr/me-apopsi/3404874/oute-paragoun-oute-dianemoun-ton-plouto-mias-xoras-ta-dikastiria

15.1.20

Ο Μπακογιάννης έπαθε Καμίνη

Μετά τη συνέχιση του προγράμματος ESTIA, την συνέχιση των συνεργασιών με τις εκατοντάδες ΜΚΟ, συνεχίζει και το πρόγραμμα Curing the Limbo και την πρωτοβουλία του co-Athens για τη διασύνδεση των “ενεργών πολιτών” με τους “πρόσφυγες” .με στόχο την υλοποίηση δράσεων προς όφελος της πόλης (!!!)…

Φυσικά, το ενδιαφέρον των “ενεργών πολιτών” δεν θα μείνει χωρίς αντίκρυσμα… Γιατί όλα όσα αφορούν τα λαθρομεταναστευτικό φέρνουν και χρήμα… 20 συνεργατικά σχήματα που θα επιλεγούν θα λάβουν χρηματοδότηση από 10.000 έως 20.000 ευρώ… Όλα έχουν και το ανάλογο αντίτιμο… Και στην περίπτωσή μας λεφτά υπάρχουν, όταν πρόκειται για την προώθηση της πολυπολιτισμικότητας και του εποικισμού…

Υποψηφιότητα για συμμετοχή στο πρόγραμμα μπορούν να καταθέσουν άτυπες ομάδες “ενεργών πολιτών”, οι οποίες θα αναπτύξουν δράσεις με στόχο τη βελτίωση της ζωής στις γειτονιές τους (!!!), ιδιωτικές επιχειρήσεις ή συμπράξεις επαγγελματιών που θέλουν να οργανώσουν μια δράση στην πόλη, κερδοσκοπικές ή μη κερδοσκοπικές επιχειρήσεις, φορείς ή οργανισμοί πολιτισμού, καλλιτεχνικές ομάδες κ.α…

International Hellenic Association: Συγκέντρωση διαμαρτυρίας την Κυριακή 19 Ιανουαρίου 2020 και ώρα 13.00 στην πλατεία Συντάγματος.

Το International Hellenic Association, ένας μη κερδοσκοπικός, μη κυβερνητικός και μη κομματικός οργανισμός με 4.000 μέλη ανά τον κόσμο -κυρίως ακαδημαϊκούς και άλλες πνευματικές προσωπικότητες- και έδρα τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, εκφράζει την αγωνία του για τον συνεχή εποικισμό της Ελλάδος με ποταμούς δυστυχισμένων ανθρώπων οι οποίοι καταφθάνουν ασταμάτητα, δημιουργώντας εκρηκτικές καταστάσεις ανασφάλειας, εγκληματικότητας και ανθρώπινης δυστυχίας.

Η ανεξέλεγκτη εγκατάσταση πληθυσμών που δεν έχουν καμιά απολύτως επαφή με τα γλωσσικά, οικονομικά, πολιτικά, θρησκευτικά και πολιτιστικά δεδομένα της Ελλάδος αποτελούν ένα απροκάλυπτο, έντονα επιθετικό υβριδικό πόλεμο εναντίον της Ελλάδος, ο οποίος πρέπει να αντιμετωπιστεί με το άμεσο και αποτελεσματικό κλείσιμο των Ελληνικών συνόρων. Κάθε πρωτοβουλία η οποία ενώνει την φωνή της στο κρίσιμο αυτό εθνικό πρόβλημα με αγνή πατριωτική και ανθρωπιστική προσέγγιση, είναι όχι μόνο ευπρόσδεκτη αλλά και απόλυτα αναγκαία. Άλλωστε πρόσφατα, εκατοντάδες μέλη του ΙΗΑ και απλοί πολίτες εξέφρασαν, με αναλυτικό υπόμνημα τους, τόσο προς την πολιτειακή και πολιτική ηγεσία Ελλάδος, όσο και σε Ευρωπαϊκά όργανα την απαίτηση τους για την λήψη άμεσων μέτρων για το διαρκώς επιδεινούμενο αυτό πρόβλημα το οποίο απειλεί ευθέως πλέον την εθνική ασφάλεια της Ελλάδος.

Μέσα στο πλαίσιο αυτό, το ΙΗΑ εκφράζει την υποστήριξη του στην πρωτοβουλία μιας χούφτας νέων ανθρώπων, οι οποίοι καλούν μέσω Facebook σε συγκέντρωση διαμαρτυρίας την Κυριακή 19 Ιανουαρίου 2020 και ώρα 13.00 στην πλατεία Συντάγματος, όλους τους Έλληνες οι οποίοι αγωνιούν για τον ασταμάτητο, αφανή εποικισμό της Ελλάδος. Τέλος καλεί τα μέλη του ΙΗΑ που θα βρίσκονται στην Αθήνα κατά την Κυριακή 19 Ιανουαρίου 2020, να ενώσουν με την φυσική τους παρουσία, την φωνή τους στην νεανική αυτή, πατριωτική πρωτοβουλία.

Φ.Κρανιδιώτης: Επιδοτούμε την αυτοκαταστροφή μας

Η κυβέρνηση, δυστυχώς, σε κρίσιμα ζητήματα που αφορούν το λαθρομεταναστευτικό και την υπογεννητικότητα απλά φοράει τα δύο στραβοπατημένα και στενά αριστερά παπούτσια του ΣΥΡΙΖΑ.  Γι’ αυτό, άλλωστε, περπατάει τόσο παράξενα και σίγουρα θα κουτρουβαλιαστεί, αν δεν αλλάξει πορεία, προς μια πολιτική αυστηρότητας και απελάσεων. Το ένα παπούτσι είναι ο πολιτισμικός μαρξισμός, με όλη τη σαβούρα που κουβαλάει, «πολιτική ορθότητα», αγιοποίηση των μειονοτήτων, δημιουργία ανύπαρκτων (π.χ., 52 φύλα), ολοκληρωτική επιβολή των λεγομένων «δικαιωμάτων» τους πάνω στην πλειονότητα, με καταδίωξη κάθε αντίστασης και σίγαση διά της συκοφαντίας και απειλής κάθε κριτικής.

Το άλλο παπούτσι είναι το δέος απέναντι σε όλο το σύστημα οργάνωσης, υποστήριξης και προπαγάνδας του εποικισμού, το οποίο περιλαμβάνει τη γερμανοκρατούμενη ευρωγραφειοκρατία, το σύστημα Σόρος, την Υπάτη Αγυρτεία, τις ΜΚΟ (Μπίζνες Καλά Οργανωμένες), τον άπλυτο στρατό των «αλληλέγγυων» κακοποιών, τα στρατευμένα στην εθνοαποδόμηση ΜΜΕ, εντός κι εκτός Ελλάδος, και φυσικά τον μεγάλο δουλέμπορο, το κράτος-συμμορία της Άγκυρας και των ποικιλώνυμων Αράβων χρηματοδοτών της επέκτασης του Ισλάμ. Επέκταση που θυμίζω ότι είναι υποχρέωση για κάθε αληθινό πιστό του Προφήτη.

Μάλιστα, είναι πλέον πέρα από προφανές ότι τουρκικά οικονομικά συμφέροντα, έχοντας όμως σαφέστατη πολιτική ατζέντα, έχουν διεισδύσει σε ελληνικά συγκροτήματα Τύπου. Γι’ αυτό βλέπετε αυτά τα μακρυνάρια ρεπορτάζ, που εμμέσως εκθειάζουν τη διπλωματική και τη στρατιωτική δύναμη του «σουλτάνου». Στολίζουν τις ειδήσεις για τα ελληνοτουρκικά δείχνοντας συνεχώς Τούρκους στρατιωτικούς και τα όπλα τους. Ποιος και πώς, άραγε, επιβάλλει σε ελληνικό κανάλι να προβάλλει με αυτό τον τρόπο την επικαιρότητα; Είναι ένα παράξενο πράγμα αυτή η συνύπαρξη, τι ενώνει στις ίδιες βασικές θέσεις και δράσεις τους Γερμανούς νταβατζήδες της Ευρώπης διά της Κομισιόν, την Αριστερά και τα παρακρατικά φρικιά της, ευρωλελέδες «κεντροδεξιούς», Τούρκους και Άραβες ισλαμιστές, δουλεμπόρους, ΜΙΤατζήδες, το σύστημα Σόρος και Έλληνες καναλάρχες.

Όσο εξακολουθούμε να πιστεύουμε στους μύθους που μόνοι μας έχουμε φτιάξει, η εθνική ήττα θα έρχεται όλο και πιο κοντά.

Ένας από αυτούς τους μεγάλους μύθους είναι πως αν εκλείψει ο Ερντογάν η Τουρκία θα ηρεμήσει και θα πάψει να έχει ηγεμονικές φιλοδοξίες. Αν δει όμως κανείς πότε θεμελιώθηκε η τουρκική πολεμική βιομηχανία, πότε ξεκίνησε το φιλόδοξο ναυπηγικό πρόγραμμα και πολλούς άλλους δείκτες, θα διαπιστώσει πως η Τουρκία προετοιμάζεται συστηματικά να μας ασκήσει στρατιωτικό bullying από πολύ πριν εμφανιστεί ο Ερντογάν στο πολιτικό προσκήνιο, και φυσικά η τουρκική εθνική στρατηγική είναι ενιαία και σταθερή, σε αντίθεση με αυτό που συμβαίνει στην Ελλάδα. Επομένως μην έχουμε την αυταπάτη ότι ο Ερντογάν ανοίγει συνεχώς πολεμικά μέτωπα στο εξωτερικό για να κρατήσει ψηλά την αποδοχή του από την πλειοψηφία της τουρκικής κοινωνίας. Εκφράζει την πάγια τουρκική στρατηγική, απλώς με τον δικό του ιδιαίτερο τρόπο.

Ο δεύτερος μύθος λέει πως τάχα η Τουρκία έχει απομονωθεί στην ευρύτερη περιοχή. Πρόκειται για ολέθρια αυταπάτη, διότι η τουρκική διπλωματία δεν σύρεται πίσω από τα γεγονότα όπως κάνουμε εμείς, αλλά τα δημιουργεί η ίδια με τολμηρές κινήσεις και κάνοντας πάντα χρήση (όπου είναι αναγκαίο) της στρατιωτικής ισχύος. Η συμφωνία Τουρκίας-Λιβύης που κυριολεκτικά μας έπιασε στον ύπνο ήρθε τελικά για να μείνει, γεγονός που αποδεικνύει ότι η τουρκική διπλωματία ξέρει πολύ καλά να ελίσσεται ώστε να πετυχαίνει αυτά που θέλει. Αξίζει να σημειωθεί πως σε πρόσφατη συνέντευξή του ο Αμερικανός πρέσβης στην Ελλάδα αρνήθηκε επίμονα να χαρακτηρίσει αυτή τη συμφωνία ως “παράνομη” και αρκέστηκε να την αποκαλέσει απλώς “προκλητική” και “μη παραγωγική”. Τόνισε επίσης ότι κατά την άποψη της Ουάσινγκτον υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ δικαιούνται μόνο τα κατοικημένα νησιά – δηλαδή μόνο 117 από τα 6.000 ελληνικά νησιά. Αν αυτό δεν σημαίνει πως οι ΗΠΑ συντάσσονται με τις εξωφρενικές τουρκικές αξιώσεις περί “γαλάζιας πατρίδας” των 462.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων, τότε δεν ξέρω τι άλλο μπορεί να σημαίνει. Το πόσο απομονωμένος μπορεί να είναι ο Ερντογάν όταν μπορεί να μιλάει ανά πάσα στιγμή με οποιονδήποτε από τους ισχυρούς του πλανήτη και μάλιστα να καταφέρνει να αποσπά τη συγκατάθεση ή την ανοχή τους στα σχέδιά του, αυτό μόνο η ελληνική διπλωματία της σαχλαμάρας και της οκνηρίας μπορεί να μας το εξηγήσει.

14.1.20

Oi επιλογές της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής προκαλούν προβληματισμό.

Η κρίση στη Λιβύη κυριαρχεί στη διεθνή επικαιρότητα και όλα δείχνουν ότι δεν θα πάψει να μας απασχολεί. Αντιγράφοντας τη συνταγή που ακολούθησε με επιτυχία στη Συρία, ο Πούτιν παρενέβη, εκμεταλλευόμενος την απροθυμία του Τραμπ και καθορίζει για μια ακόμη φορά το αποτέλεσμα.
Την ίδια στιγμή, η ελληνική διπλωματία αυτοεγκλωβίζεται σε ρητορική για εσωτερική κατανάλωση. Επαναλαμβάνει μονότονα τα περί “διεθνούς απομόνωσης της Τουρκίας”, ενώ στη Διάσκεψη του Βερολίνου είναι προσκεκλημένη μόνο η Άγκυρα!
Και στην περίπτωση της Λιβύης, αυτό που δείχνει να επαληθεύεται, είναι ότι η Τουρκία που αγωνίζεται με κάθε τρόπο να σπάσει αυτό που θεωρεί απομόνωσή της στον μεσογειακό χώρο, καταλήγει να εξαρτάται απολύτως από τη ρωσική διπλωματία. Η Άγκυρα δείχνει να αυτονομείται στη Λιβύη, όπως και στη Συρία, αλλά την επόμενη αποδεικνύεται ότι οι κινήσεις της ήταν σχεδιασμένες για το τραπέζι των διαπραγματεύσεων Μόσχας-Άγκυρας, όπου καθορίζονται τα περιθώρια των τουρκικών κινήσεων επί της ουσίας στα όρια της ρωσικής ανοχής.
Από την άλλη πλευρά, η Μόσχα κάνει συμβιβασμούς, επειδή θέλει να κρατήσει προσδεδεμένη στο δικό της άρμα τους Τούρκους. 
Τa δεδομένα αυτά οδηγούν σε δυο συμπεράσματα που αφορούν την ελληνική στάση. Αφενός για τα περί “διεθνούς απομόνωσης” της Τουρκίας, αφετέρου για τις επιλογές της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής, οι οποίες προκαλούν εύλογο προβληματισμό.

13.1.20

Σ.Καλεντερίδης: Είναι βιώσιμο κράτος η Ελλάδα;

Επειδή παρακολουθώ και μελετώ σε επαγγελματική βάση την Τουρκία τουλάχιστον από το 1991, αντιλαμβάνομαι ότι η φράση του Νταβούτογλου «η Ελλάδα δεν είναι βιώσιμο κράτος» δεν είναι δική του. Είμαι σίγουρος ότι αυτό αποτελεί την εκτίμηση των τουρκικών υπηρεσιών και κυρίως του τουρκικού ΥΠΕΞ, το οποίο διά της πρεσβείας του στην Αθήνα και των άλλων διπλωματικών αποστολών που διαθέτει στην Ελλάδα, παρακολουθεί τα τεκταινόμενα και συντάσσει ανάλογες μελέτες, μία από τις οποίες κατά πάσα πιθανότητα κατέληγε στο ως άνω συμπέρασμα. Ας δούμε όμως πού είναι πιθανό να στηρίχτηκε μια τέτοια έκθεση, για να καταλήξει στο συμπέρασμα αυτό.

Πρώτον, η Ελλάδα είναι μια χώρα που δεν είναι σε θέση να προστατέψει τα σύνορά της απέναντι σε ένα σχέδιο της Τουρκίας για την άλωσή της με αποστολή μουσουλμανικών πληθυσμών που εισβάλλουν μαζικά.

Δεύτερον, είναι ίσως η μοναδική χώρα στον κόσμο που οι ίδιοι οι δάσκαλοι και οι καθηγητές της, σε συνεργασία με τους πολιτικούς προϊσταμένους τους και μέσα από μια ιδιότυπη διακομματική συναίνεση, αλλοιώνουν ή σβήνουν την ελληνική ιστορία, η οποία είναι ο συνδετικός κρίκος ενός έθνους, που το οδηγεί ισχυρό και συγκροτημένο στο μέλλον.

Τρίτον, η Ελλάδα είναι ίσως η μοναδική χώρα στον κόσμο που οι ιστορικοί που πληρώνονται από το κράτος επιμένουν επί δεκαετίες να επιβάλλουν με αντιεπιστημονικό τρόπο τη θεωρία της ασυνέχειας του ελληνικού έθνους. Ότι δηλαδή αυτό που λέμε σήμερα ελληνικό έθνος, ούτε λίγο ούτε πολύ δεν έχει καμία σχέση με τους αρχαίους Έλληνες.

Τέταρτον, η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα που σε επίπεδο πολιτικής, οικονομικής και πνευματικής ελίτ, αλλά και διαμορφωτών της κοινής γνώμης, υιοθετεί τα επιχειρήματα της άλλης πλευράς σε εθνικά ζητήματα που απασχολούν την κυβέρνηση και το κράτος. Το είδαμε αυτό να συμβαίνει κατά κόρον στα όσα προηγήθηκαν αλλά και επακολούθησαν της επαίσχυντης και κατάπτυστης Συμφωνίας των Πρεσπών, το βλέπουμε και τώρα, με τα ελληνοτουρκικά. Καθηγητές που έκαναν διδακτορικό για την «επιτυχημένη οικονομική πολιτική» της χούντας των συνταγματαρχών, (την οποία διατριβή έχουν εξαφανίσει από ντροπή), και διατέλεσαν σύμβουλοι πρωθυπουργών, πασάρουν τα τουρκικά επιχειρήματα στους Έλληνες αναγνώστες, για τα θέματα της συνεκμετάλλευσης, της ΑΟΖ, της υφαλοκρηπίδας, ακόμα και της προσφυγής στη Χάγη, όχι μόνο για το θέμα της οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας, αλλά και για διεκδικήσεις της Τουρκίας εις βάρος της εθνικής μας κυριαρχίας.

Τι επιδιώκει ο Ερντογάν στα ελληνο-τουρκικά;

Πιστεύω ότι οι τρεις επιλογές που έχει μπροστά του ο Ερντογάν είναι:
  • Ένας πόλεμος αρκετών ημερών. 
  • Η διαδικασία ενώπιον του Διεθνούς Δικαστηρίου Διεθνούς Δικαίου της Χάγης. 
  • Ο εξαναγκασμός του Ελληνισμού σε υποχωρήσεις μέσω διμερών διαπραγματεύσεων.

Ας δούμε την πρώτη επιλογή. Θέλει πραγματικά ο Ερντογάν έναν πόλεμο διαρκείας με την Ελλάδα; Νομίζω πως όχι. Οι λόγοι είναι πολλοί:

12.1.20

Λέσβος: Αποφάσεις σύσκεψης σχετικά με το μεταναστευτικό ζήτημα

Με πρωτοβουλία του Περιφερειάρχη Βορείου Αιγαίου Κωνσταντίνου Μουτζούρη πραγματοποιήθηκε σήμερα Παρασκευή 10/01/2020 στις 12:00 στην αίθουσα του Περιφερειακού Συμβουλίου στην Μυτιλήνη σύσκεψη και ταυτόχρονη τηλεδιάσκεψη των Δημάρχων, φορέων , εκπροσώπων και πολιτών των νησιών του Βορείου Αιγαίου με θέμα τους τρόπους αντίδρασης στην αδράνεια και στις αποφάσεις της Κυβέρνησης σχετικά με το μεταναστευτικό ζήτημα.

ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΗΚΑΝ ΤΑ ΕΞΗΣ:
  • Γενική κινητοποίηση όλων των φορέων των νησιών του Βορείου Αιγαίου με συμβολικό κλείσιμο και των αεροδρομίων και των λιμένων της Περιφέρειας Β.Α
  • Διεύρυνση δυνατότητας κινητοποιήσεων στην Αθήνα
  • Συμβολική κατάληψη του κτηρίου του Υπουργείου Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής στην Μυτιλήνη
  • Υποβολή με την συνεργασία του δικηγορικού συλλόγου Μυτιλήνης μηνύσεων κατά παντός υπευθύνου ενώπιον του κ. Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου για τα αδικήματα παράβασης διατάξεων που αφορούν την δημόσια υγεία και την δημόσια ασφάλεια από τον εσφαλμένο χειρισμό του ζητήματος του μεταναστευτικού.
Οι κινητοποιήσεις θα υλοποιηθούν σε διάστημα δύο εβδομάδων με σκοπό την όσο δυνατόν καλύτερη οργάνωσή τους και θα είναι διήμερες.

Την ερχόμενη εβδομάδα θα γίνουν έκτακτα δημοτικά συμβούλια – συνελεύσεις φορέων και συλλόγων με πιθανότερες ημερομηνίες αρχικών κινητοποιήσεων 22 και 23 Ιανουαρίου.

«Σκοπιανό καρναβάλι»

Με τον όρο «καρναβάλι» εννοούμε αυτόν που μεταμφιέζεται τις Απόκριες, αλλά συνηθίζεται να αποκαλούμε έτσι και όποιον παριστάνει κάτι άλλο από αυτό που είναι στην πραγματικότητα. Επομένως, η έκφραση «σκοπιανό καρναβάλι» ταιριάζει γάντι στους Σκοπιανούς, επειδή ενώ στην πλειονότητά τους είναι Σλάβοι που ομιλούν μία σλαβική διάλεκτο (βουλγαροσερβική) ωστόσο θέλουν να αποκαλούν τους εαυτούς τους «Μακεδόνες» και τη γλώσσα τους «μακεδονική». Αντί να είναι υπερήφανοι για τον σλαβικό πολιτισμό τους, αυτοί προτιμούν να παριστάνουν κάτι άλλο, δηλαδή προτιμούν να είναι καρναβάλια.

Οι Μακεδόνες όμως ήταν και είναι Έλληνες, δηλαδή ανήκαν και ανήκουν στο ελληνικό έθνος. Αυτό αποδεικνύεται από πλήθος επιστημών (ιστορία, φιλολογία, γλωσσολογία, φυσική ανθρωπολογία, γενετική, λαογραφία κ.λπ.) αλλά και τεχνών όπως η μουσική, η ζωγραφική, η γλυπτική κ.λπ. Επομένως τα πιστοποιητικά ιδιοκτησίας της Μακεδονίας και των Μακεδόνων ως ιστορία, παράδοση, ταυτότητα, γλώσσα κ.λπ. τα έχουμε εμείς οι Έλληνες. Με την υπογραφή και επικύρωση της Συμφωνίας των Πρεσπών από την πλευρά της Ελλάδος, αναγνωρίσαμε επίσημα τους Σκοπιανούς ως «Μακεδόνες», τη σλαβική γλώσσα τους ως «μακεδονική» και επιτρέψαμε στην ονομασία του κράτους αυτού να περιέχεται ο όρος «Μακεδονία».

Το πιο πρόσφατο «αφήγημα» που κυκλοφορεί είναι αυτό της «απομόνωσης» της (Μεγάλης) Τουρκίας.

Κατά το «αφήγημα» κάποιοι δαιμόνιοι στη Λευκωσία κατάφεραν να «παρασύρουν» αρχικά την Αίγυπτο, μετά το Ισραήλ, μετά τον Λίβανο, μετά την Ελλάδα, ίσως τη Συρία αύριο, ώστε όλοι μαζί να συνασπιστούν και να «εγκλωβίσουν» την Τουρκία στις μεγάλες (Μπουγιούκ) της ακτές.Αυτή είναι η νέα μοδίτικη παραμύθα που κυκλοφορεί ανάμεσα σε Αθήνα, Λευκωσία και τούμπαλιν. Μέχρι να κάνει και αυτή τον κύκλο της, να εξυπηρετήσει δηλαδή τις γνωστές ιδεοληπτικές σκοπιμότητες, να εγκαταλειφθεί και να «εφευρεθεί» μια καινούργια. Μέχρι που κάποτε να βάλει και ο διάβολος το χέρι του -αφού δεν το βάζει ο Θεός- ώστε να καταλυθεί επιτέλους το κυπριακό κράτος, μέσω της ρατσιστικής Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας, η ύπαρξη και μόνο του οποίου παράγει όλα όσα ταλανίζουν… τη Μεσόγειο σήμερα.

Κατά την παραμύθα, λοιπόν, η πατρότητα για την «απομόνωση» της Τουρκίας -που «φυσιολογικά» πνίγεται και «φυσιολογικά» αντιδρά- ανήκει σε Κύπριους. Σε έναν ή πολλούς δεν διευκρινίζεται. Όποιοι και να είναι πρέπει να συνδυάζουν τις στρατηγικές ικανότητες ενός Κλαούζεβιτς, ενός Μπίσμαρκ και ενός Σουν Τσού. Τίποτα λιγότερο. Αλλιώς δεν θα μπορούσαν όχι μόνο να σκεφτούν, αλλά να πείσουν άλλους και να υλοποιήσουν ένα τέτοιας αποτελεσματικότητας στρατήγημα.

11.1.20

Έχουμε μείνει πρακτικά ακέφαλοι από πολιτική και πνευματική ηγεσία,

Το τελευταίο διάστημα πολλαπλασιάζονται οι φωνές πολιτικών παραγόντων αλλά και δημοσιογράφων (δυστυχώς σε αυτούς περιλαμβάνονται και κάποιοι υποτιθέμενοι «έγκριτοι») που δηλώνουν ανοιχτά ότι «δεν πρέπει να δαιμονοποιείται η συνεκμετάλλευση των υδρογονανθράκων του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας» και πως αυτή είναι τελικά η μόνη πρακτικά εφικτή και ρεαλιστική λύση για να πάψει η ένταση στην ευρύτερη γειτονιά μας. Από όσα έχω αντιληφθεί όμως οι άνθρωποι που κάνουν τέτοιου είδους δηλώσεις είναι παντελώς άσχετοι με το αντικείμενο που συζητούν. Έχουν δηλαδή μία απολύτως θολή ιδέα στο μυαλό τους για το τι ακριβώς εννοούν λέγοντας «συνεκμετάλλευση» και αν κάτι τέτοιο μπορεί να γίνει ή όχι.

Το σκεπτικό των οπαδών της «συνεκμετάλλευσης» εδράζεται σε μία παιδαριώδη φαντασιακή αντίληψη η οποία δεν έχει καμία πρακτική βάση. Οι άνθρωποι αυτοί νομίζουν πως ολόκληρο το Αιγαίο, ή η Ανατολική Μεσόγειος θα μπορούσε να είναι μία «κοινή λίμνη» Ελλάδας-Τουρκίας και τα έσοδα από οποιοδήποτε κοίτασμα υδρογονανθράκων βρεθεί μέσα σ’ αυτή να μοιραστούν αυτομάτως μεταξύ των δύο χωρών με βάση μία αναλογία ποσοστών που θα έχει συμφωνηθεί εκ των προτέρων! Θεωρούν μάλιστα τόσο φυσική μία τέτοια εξωφρενική διευθέτηση που δεν έχει γίνει ΠΟΤΕ και ΠΟΥΘΕΝΑ στον πλανήτη μέχρι σήμερα, ώστε λένε ότι το μόνο ουσιαστικό πράγμα που μένει να συζητήσουμε με τους Τούρκους είναι τα ποσοστά που θα έχει κάθε πλευρά, και το πρόβλημα με τη γείτονα θα έχει λυθεί ως δια μαγείας.

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΩΝ ΣΥΛΛΟΓΩΝ ΜΑΚΕΔΟΝΩΝ «ΠΑΜΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΕΛΛΑΔΟΣ»

Την ημέρα των Θεοφανείων, 6 Ιανουαρίου 2020, ο κ. Μητσοτάκης σε συνάντηση με ομογενειακές Ενώσεις, στο Τάρπον Σπρίνγκς της Φλώριδας, απέφυγε να απαντήσει στις ερωτήσεις της συντονίστριας των Παμμακεδονικών Ενώσεων Υφηλίου κ. Νίνας Γκατζούλη, σχετικά με τις παραβιάσεις της «Συμφωνίας των Πρεσπών»» από τους Σκοπιανούς, την δυνατότητα ακύρωσης της «Συμφωνίας» και την διενέργεια δημοψηφίσματος για την αποδοχή ή όχι της «Συμφωνίας των Πρεσπών» από τον Ελληνικό λαό.  Είπε μόνο ότι προεκλογικά δήλωνε ότι είναι δύσκολο να ακυρωθεί μία ψηφισμένη «συμφωνία», υποβάθμισε το Μακεδονικό Ζήτημα λέγοντας ότι είναι «συναισθηματικού χαρακτήρα» και υπερτόνισε την σημασία της Ελληνοτουρκικής διένεξης και της συμφωνίας Τουρκίας – Λιβύης.

Ξέχασε να διευκρινίσει ότι η τουρκική επιθετικότητα γιγαντώθηκε μετά την υποχωρητικότητα και την διπλωματική ήττα που υποστήκαμε από τους σλαβοαλβανούς των δύο εκατομμυρίων και του ανύπαρκτου στρατού. Ξέχασε επίσης να πει ότι προεκλογικά ζητούσε την ψήφο των Ελλήνων λέγοντας ότι «Η Συμφωνία των Πρεσπών» είναι κακή και ότι θα κάνει τα πάντα για να την βελτιώσει ειδικότερα στο θέμα της γλώσσας και της εθνότητας, κάτι που μετεκλογικά δεν έκανε ποτέ. Έκανε πολλές διπλωματικές κινήσεις για την ακύρωση της συμφωνίας Τουρκίας -Λιβύης αλλά καμία διπλωματική κίνηση για την ακύρωση της «Συμφωνίας των Πρεσπών», η οποία όπως έχει αποδειχθεί ακυρώνεται και νομικά και πολιτικά φθάνει να υπάρχει η θέληση για αυτό. Την επόμενη ημέρα, 7 Ιανουαρίου 2020, στην συνάντησή του με τον Πρόεδρο των ΗΠΑ κ. Ν. Τράμπ, δεν ανέφερε τίποτα για τις πάρα πολλές παραβιάσεις αλλά και την δυνατότητα ακύρωσης της «Συμφωνίας των Πρεσπών» από την τωρινή αντιπολίτευση στα Σκόπια που πιθανότατα θα είναι κυβέρνηση τον Απρίλιο.

Το πρώτιστο ερώτημα Εθνικής Ασφαλείας

Το τελευταίο διάστημα τα θέματα εθνικής ασφαλείας, είτε πρόκειται για τις τουρκικές απειλές ή για τις μεταναστευτικές ροές, βρίσκονται στην επικαιρότητα λόγω της σοβαρότητάς τους. Στη δημόσια συζήτηση εκφράζονται διάφορες απόψεις που έχουν σχέση κυρίως με το τι να κάνουμε για να αντιμετωπίσουμε τα άμεσα προβλήματα που ανακύπτουν καθημερινά. Ωστόσο, το πλείστον αυτών των συζητήσεων αφορά ζητήματα τακτικού επιπέδου, που έχουν όμως το χαρακτήρα του επείγοντος. Το κυριότερο όμως ερώτημα, που σπάνια τίθεται, αν αναλογιστεί κάποιος τη σοβαρότητά του, είναι το εξής: ποιος εκπονεί στρατηγική στη χώρα και με ποια διαδικασία; Η σύντομη απάντηση είναι ότι στερούμαστε οργάνου αλλά και διαδικασίας εκπόνησης στρατηγικής. Για την εκπόνηση στρατηγικής οι περισσότερες χώρες παγκοσμίως, από το τέλος του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου μέχρι το τέλος του εικοστού αιώνα, έχουν συστήσει ένα όργανο που συνήθως ονομάζουν Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας (ΣΕΑ). Εάν δεχθούμε την αγγλοσαξονική άποψη ότι οι συντελεστές ισχύος κάθε χώρας είναι ο στρατιωτικός, οικονομικός, διπλωματικός και πληροφοριακός, τότε με απλά λόγια, το Εθνικό Συμβούλιο Ασφαλείας αναλαμβάνει να ενορχηστρώσει αυτούς τους συντελεστές, ώστε η χώρα να παραγάγει εθνική στρατηγική και να επιτύχει τούς πολιτικούς της σκοπούς. Τα σφάλματα στο ανώτατο επίπεδο είναι μοιραία και δεν μπορούν να διορθωθούν στο τακτικό ή το επιχειρησιακό επίπεδο.

9.1.20

Χαμένος είσαι όταν δεν σε σέβονται. Και δεν σε σέβονται όταν δεν σε φοβούνται

Η Ελλάδα, αντί να διεκδικεί μοιράζει! Με μια πολιτική ηγεσία διαχρονικώς τρεμάμενη από φόβο,
  1. Δεν επεκτείνει τα θαλάσσια σύνορα στα 12 μίλια, όπως έχει κάθε δικαίωμα βάσει του διεθνούς δικαίου που λατρεύει, μη και την κάνει ντα η Τουρκία, μη και δυσαρεστηθούν οι ΗΠΑ για την Τουρκία, μη και μπλέξει με τη Ρωσία (που είχε λυθεί το θέμα το 2006!).
  2. Δεν ανακηρύσσει ΑΟΖ μονομερώς, αφού το “συμβαλόμενο μέρος” δεν αναγνωρίζει το δίκαιο της θάλασσας, και αστο να τρέχει το συμβαλλόμενο αντί να τρέχεις εσύ τώρα.
  3. Δεν διεκδικεί τα δικαιώματα και τα εδάφη των Ελλήνων της ίμβρου και της Τενέδου, που τους έχει εγκαταλείψει εντελώς, παρά τη ρητή επιταγή της συνθήκης της Λώζάνης ότι είναι επιτηρητής και εγγυητής γι αυτούς.
  4. Δεν ασχολείται καθόλου με τις περιουσίες και τη ζωή των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης και των παραλίων, που προβλέπεται από τη συνθήκη της Λώζάνης ότι προστατεύει έναντι της τουρκικής θηριωδίας του εξανδραποδισμού και της δήμευσης, που εξακολουθούν μέχρι σήμερα..
  5. Δεν εγείρει θέματα υπεράσπισης της ελληνικής πολιτιστικής κληρονομιάς στήν Τουρκία, όπου ρημάζονται εκκλησίες, όλα τα ελληνικά αρχαία ονομάζονται τουρκικά, όταν δεν αφήνονται στη μοίρα τους, και οι τουρκικές αρχές καπηλεύονται έναν άλλον πολιτισμό για λόγους διεθνούς ιστορικής, τουριστικής και οικονομικής προπαγάνδας.
  6. Δεν διεκδικεί την διαρκή και απρόσκοπτη επίσκεψη των Ελλήνων στα πατρογονικά τους στήν Τουρκία, μαζικά και ατομικά σε όλη τη χώρα, και τη διεκδίκηση των περιουσιών ή αποζημιώσεων για όσες δεν αφορούν σε ανταλλαγή πληθυσμών. Ασχέτως αν θα δικαιωθεί ή όχι. Παρά κάθεται και ακούει τουρκικές διεκδικήσεις για τουρκική μειονότητα στα Δωδεκάννησα!
  7. Δεν έχει αναδείξει την αιχμαλωσία του Πατριαρχείου σε μείζον διαρκές διεθνές θέμα, ούτε την Κωνσταντινούπολη ως τη μόνη πρωτεύουσα ευρωπαϊκού έθνους που έχει μείνει υπό ξένη κατοχή. Για να καταλάβουμε τι θα πεί ισχύς προπαγάνδας σε διεθνές επίπεδο. Και πώς θα αισθάνεται η Τουρκία αμυνόμενη αντί να ζητάει κι όλας. Αντ αυτού, εμείς έχουμε εξορίσει τη Βυζαντινή ελληνικότητα από την ιστορία μας,παίζοντας το καλύτερο χαρτί της Τουρκίας. Επιτρέποντάς της να μιλάει για γαλάζιες πατρίδες και πράσινα άλογα! Ο χτεσινός της περιοχής, που η πατρίδα του είναι η Μογγολία. Αντί να προπαγανδίζουμε την Τουρκία ως δύναμη κατοχής μιάς Ελλάδας. Μιας Ελλάδας, που την εποχή της επανάστασης του πολέμου της προπαγάνδας στο διαδίκτυο δεν πολεμάει ούτε με σφεντόνες.
  8. Η Ελλάδα,παρά τις υποχρεώσεις της, βάσει συνθηκών, δεν διεκδικεί την ευημερία και την ασφάλεια των Ελλήνων της Αλβανίας, που τους έχει αφήσει έρμαια στα χέρια του αλβανικού μαφιόζικου φασισμού. Ούτε καν έχει τη δύναμη να ορίσει υφαλοκρυπίδα με την Αλβανία, την οποία μοϋκοτάρει η Τουρκία. Ενώ στήν Ελλάδα και από την Ελλάδα ζούν πάνω από ένα εκατομμύριο Αλβανοί!
  9. Δεν διεκδικεί καν την ελληνικότητα των Ελλήνων του Μοναστηρίου, που βρίσκονται υπό απαγόρευση χρήσης της γλώσσας και της ταυτότητας εδώ και χρόνια, αφού οι ελληνικές κυβερνήσεις είτε ξυπηρετούσαν τα αμερικανικά σχέδια υπέρ του Τίτο κατά της ΕΣΣΔ, είτε, μετά τό’ ριξαν στο “έλα μωρε τώρα. Ποιός πιστεύει ότι ο Μεγαλέξανδρος δεν είναι Έλληνας”. Καί πούλησαν και όνομα και ιστορία και γλώσσα για την αγάπη του πλανητάρχη. Τέτοια ανδρείκελα.
  10. Η Ελλάδα, εδώ και χρόνια, αλλά και τώρα, δεν διεκδικεί καν το ρόλο του μόνου φερέγγυου μεσολαβητή μεταξύ των εμπλεκόμενων στη Συρία, το Ιρακ, το Ιράν, αφού έχει εγκαταλείψει τις προνομιακές σχέσεις με τον αραβικό κόσμο, μόνο και μόνο για να εξυπηρετήσει πάλι όχι τα δικά της συμφέροντα, αλλά των ΗΠΑ και της Γερμανίας. Παίρνοντας ως αντίδωρο το τίποτε. Μπας και δεν είναι η Γερμανία, που καταράκωσε τον ελληνικό πληθυσμο για να σώσει τις γερμανικές τράπεζες, κατά επίσημη δήλωση του Τόμσεν και του ΔΝΤ;

Θ.Τζήμερος: Τι ήταν ο Τεμπονέρας, είπαμε;

Νοέμβριος του ’90. Η κυβέρνηση Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, η οποία είχε εκλεγεί τον Απρίλιο με το ποσοστό ρεκόρ του 46,88%, προσπαθεί να μεταρρυθμίσει μια χώρα ξεχαρβαλωμένη από την πασοκική λαίλαπα. Ο Βασίλης Κοντογιαννόπουλος είχε αναλάβει να ανατάξει μια Παιδεία βαρειά τραυματισμένη. Μετά από 8 χρόνια εφαρμογής της παπανδρεϊκής μεταρρύθμισης (Ν.1268/1982), η συμμετοχή των φοιτητών στη διοίκηση των ΑΕΙ τα είχε καταντήσει πεδία κομματικών δολοπλοκιών, άνομων συναλλαγών και φυτώρια παραβατικότητας. Το πανεπιστημιακό άσυλο εκκόλαπτε το αντάρτικο πόλης, ενώ τα Γυμνάσια - Λύκεια με την εξάλειψη κάθε έννοιας αξιολόγησης, διδασκόντων και διδασκομένων, βρίσκονταν σε ελεύθερη πτώση.

Ο Κοντογιαννόπουλος “έσπασε αυγά”: με τρία Προεδρικά Διατάγματα (190-193/1990, ΦΕΚ 154 – 156/21-11-1990) για Δημοτικά, Γυμνάσια και Λύκεια:
  • αύξανε τον χρόνο διδασκαλίας, 
  • υποχρέωνε τους καθηγητές να ενημερώνουν τους γονείς των μαθητών για τις απουσίες τους, 
  • απαγόρευε τις αδικαιολόγητες απουσίες (επέτρεπε 75 δικαιολογημένες από τον γονέα + 20 από τον σύλλογο διδασκόντων + 75 λόγω ασθενείας - με περισσότερες έμενες στην ίδια τάξη) 
  • επανέφερε στο Δημοτικό τις γραπτές εξετάσεις (στις τάξεις Ε’&ΣΤ’), 
  • την αριθμητική βαθμολογία (για τις τάξεις Γ’–ΣΤ’) 
  • προέβλεπε έπαρση&υποστολή της σημαίας στην αρχή και στο τέλος κάθε εβδομάδας, 
  • καταργούσε την επετηρίδα, 
  • όριζε οι εκπαιδευτικοί να προσλαμβάνονται με εξετάσεις
  • καθιέρωνε "point-system" για τον έλεγχο της συμπεριφοράς των μαθητών, ακόμα και της εξωσχολικής.
Τα διατάγματα είχαν και άρθρα αναχρονιστικά, αποτέλεσμα πιέσεων της Εκκλησίας, όπως η πρωινή προσευχή στο προαύλιο ή στις τάξεις και ο υποχρεωτικός εκκλησιασμός 3 φορές τον χρόνο. Όμως η μαθητική εξέγερση δεν έγινε γι’ αυτά. Έγινε για τις απουσίες και τον έλεγχο της μαθητικής συμπεριφοράς.