Η Τουρκία “βάζει χέρι” και στις Μ.Κ.Ο μέσω ΟΗΕ - 100.000 δολάρια στον Κατρούγκαλο από Κίνα - Κατάθεση νέου σχεδίου νόμου για την λαθροεισβολή

Μετά από αίτημα της Μόνιμης Αντιπροσωπείας της Τουρκίας στον ΟΗΕ, εγκρίθηκε από τον Οργανισμό ώστε η Τουρκία να ασκεί τα καθήκοντα της Αντιπροεδρίας της Επιτροπής των Ηνωμένων Εθνών για τις ΜΚΟ, η οποία επιβλέπει τη διαπίστευση και τις δραστηριότητες ομάδων και οργανισμών ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Για την εκλογή της Τουρκίας σε αυτή την κρίσιμη θέση δεν υπήρξε καμία αντίρρηση.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ: https://www.defence-point.gr/ergaleiopoiisi-pos-i-toyrkia-quot-vazei-cheri-quot-kai-stis-mko-meso-oie

Ερευνητική έκθεση 104 σελίδων από την οργάνωση UNWatch, καταγγέλλει ότι στελέχη και ειδικοί εισηγητές του ΟΗΕ έχουν χρηματοδοτηθεί με εκατομμύρια δολάρια από χώρες όπως η Κίνα, η Ρωσία και το Κατάρ, προκειμένου να ασκήσουν γενικευμένη κριτική κατά των ΗΠΑ, του Ισραήλ, αλλά και γενικότερα της Δύσης. Εγκαταλείποντας τον ρόλο των ανεξάρτητων παρατηρητών, προωθούν πολιτικοποιημένες ατζέντες που υπονομεύουν την αξιοπιστία του διεθνούς συστήματος ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Στο επίκεντρο της έκθεσης βρίσκονται διάφορα πολιτικά πρόσωπα με τον Γιώργο Κατρούγκαλο να ξεχωρίζει, καθώς το δημοσίευμα υποστηρίζει ότι ο πρώην υπουργός του ΣΥΡΙΖΑ έλαβε το ποσό των 100.000 ευρώ από την κινεζική πλευρά, με σκοπό να προβεί σε εγκωμιαστικά σχόλια για το βιβλίο του Κινέζου προέδρου, Σι Τζινπίνγκ. Παράλληλα, η δράση του κ. Κατρούγκαλου προκάλεσε αντιδράσεις και για την επίσκεψή του στην Τεχεράνη τον Νοέμβριο του 2025. Κατά τη διάρκεια της επίσημης συνάντησής του με τον Υφυπουργό Εξωτερικών του ιρανικού καθεστώτος, Καζέμ Γαριμπαμπαντί, οι δύο άνδρες κατήγγειλαν από κοινού τις πρακτικές των ΗΠΑ και του Ισραήλ, χαρακτηρίζοντάς τις ως εγκλήματα, γεγονός που ενισχύει τις αιτιάσεις της έκθεσης περί συστηματικής στοχοποίησης της Δύσης από ειδικούς εισηγητές του ΟΗΕ.

* Ο Γιώργος Κατρούγκαλος ανέλαβε τα καθήκοντά του ως Ανεξάρτητος Εμπειρογνώμονας (Ειδικός Εισηγητής) του ΟΗΕ στις 5 Απριλίου 2024.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ: https://www.huffingtonpost.gr/politiki/giorgos-katrougkalos-katangelies-gia-chrimatodotisi-100-000-dolarion-apo-tin-kina-den-pira-oute-ena-evro-apantaei-o-idios/

Κατατέθηκε στη Βουλή το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Μετανάστευσης και Ασύλου με τίτλο «Εφαρμογή του Συμφώνου για τη Μετανάστευση και το Άσυλο και λοιπές διατάξεις», σηματοδοτώντας την έναρξη εφαρμογής στην Ελλάδα της νέας ευρωπαϊκής μεταναστευτικής πολιτικής που διαμορφώθηκε τα τελευταία χρόνια σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ: https://www.defence-point.gr/neo-metanasteytiko-plaisio-stin-ellada-ti-allazei

Δέκα αλήθειες για τη Ρωσία και την τουρκική εισβολή

To 2014 όλο το πολιτικό σύστημα με “σταύρωσε” διότι στο βιβλίο μου Η Εισβολή και οι Μεγάλες Δυνάμεις τεκμηρίωσα ότι η Ρωσία υπστήριξε την τουρκική εισβολή στην Κύπρο. Τις προάλλες τα είπε όλα η Ζαχάροβα… Η υπουργός Εξωτερικών της Φιλανδίας κατηγόρησε τη Ρωσία ότι παραβιάζει την Τελική Πράξη του Ελσίνκι η οποία ορίζει τις αρχές για την ειρήνη, τα ανθρώπινα δικαιώματα και τα απαραβίαστα σύνορα στην Ευρώπη. Σε μια προσπάθεια να απαντήσει στη Φιλανδή υπουργό, η εκπρόσωπος του Ρωσικού ΥΠΕΞ Μαρία Ζαχάροβα άνοιξε τα κιτάπια του υπουργείου της και κατέγραψε δέκα παραβιάσεις των αρχών του Ελσίνκι από τη Δύση. Το πρώτο παράδειγμα που επικαλέστηκε ήταν η «παρέμβαση της Χούντας των Συνταγματαρχών στην Ελλάδα στη διακοινοτική σύγκρουση στην Κύπρο, με στόχο την προσάρτηση του νησιού στη χώρα». Καμιά αναφορά στην τουρκική εισβολή που ακολούθησε.

Με αφορμή την παρέμβαση της κ. Ζαχάροβα παραθέτω τα δικά μου 10 παραδείγματα για το πως η Ρωσία υποστήριξε την τουρκική εισβολή αλλά και έπεισε τους Κύπριους ότι ήταν ο πιο σταθερός και αξιόπιστος φίλος.

Αλήθεια 1η: Το πραξικόπημα στην Κύπρο κράτησε οκτώ μέρες, η τουρκική εισβολή συνεχίζεται για 51 χρόνια. Σε αυτές τις οκτώ μέρες η Μόσχα χάλασε τον κόσμο. Ο Μπρέζνιεφ έστειλε τρεις επιστολές στον Νίξον, αλλά καμιά στον Ετζεβίτ μετά την τουρκική εισβολή.

Αλήθεια 2η: Η Μόσχα παράσυρε τον Μακάριο να καταγγείλει στο Συμβούλιο Ασφαλείας την Ελλάδα για εισβολή, με την υπόσχεση ότι η Τουρκία θα τον αποκαθιστούσε στην εξουσία. Πέρασαν τρεις μέρες από την έναρξη της εισβολής για να μιλήσει ο Μακάριος.

Αλήθεια 3η: Στις 20 Ιουλίου ο σοβιετικός αντιπρόσωπος στο Συμβούλιο Ασφαλείας απείλησε με βέτο σε ψήφισμα (353) για καταδίκη της εισβολής. Τελικά, συμβιβάστηκε με προσθήκη σε προσχέδιο ψηφίσματος που προοριζόταν για καταδίκη του πραξικοπήματος αναφοράς για κατάπαυση του πυρός. Το ψήφισμα αναφέρεται σε αποχώρηση του ξένου στρατιωτικού προσωπικού, παραπέμποντας στους Έλληνες αξιωματικούς που έκαναν το πραξικόπημα.

Αλήθεια 4η: Στο Συμβούλιο Ασφαλείας μόνο ο σοβιετικός αντιπρόσωπος δικαιολόγησε την τουρκική εισβολή. Αιτιολογώντας τη θετική ψήφο για το ψήφισμα 353 είπε ότι η σχετική αναφορά για στρατεύματα παρέπεμπε «στους Έλληνες αξιωματικούς, των οποίων η κατάφωρη παρέμβαση στις εσωτερικές υποθέσεις της Κύπρου, με οδηγίες από την Αθήνα, είναι η πρωταρχική αιτία της σημερινής κρίσης»

Αλήθεια 5η: Στις 29 Ιουλίου 1974 η Μόσχα έκανε διάβημα στην Αθήνα ζητώντας εφαρμογή του ψηφίσματος 353 για την αποχώρηση του ξένου στρατιωτικού προσωπικού. Όταν ο Άγγελος Βλάχος είπε τον Ρώσο πρέσβη ότι στην Κύπρο υπήρχαν τουρκικά στρατεύματα του απάντησε ότι το ψήφισμα δεν αναφερόταν σε αυτά.

Η Ε.Ε με τον Κανονισμό SAFE παραβίασε τόσο τον κανόνα ομοφωνίας, όσο και την απαγόρευση θέσπισης Κανονισμών, Οδηγιών κλπ. σε θέματα άμυνας. (και η Ελληνική δημοκρατία το δέχτηκε)

"Με ελληνική παρέμβαση, για την υπογραφή κάθε τέτοιας διμερούς συμφωνίας απαιτείται ομοφωνία, βάσει του άρθρου 212 ΣΛΕΕ, σε συνδυασμό με το άρθρο 218 ΣΛΕΕ. Αυτό προκύπτει από την αιτιολογική σκέψη υπ' αριθ. 23 του Κανονισμού σε συνδυασμό με τη δήλωση της Επιτροπής που καταγράφηκε στα πρακτικά του της συνεδρίασης του COREPER II της 18ης Μαΐου ότι προτίθεται να χρησιμοποιήσει το άρθρο 212 ΣΛΕΕ ως νομική βάση για τις συμφωνίες αυτές.". 

Το άρθρο 218 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της ΕΕ ("ΣΛΕΕ") είναι πράγματι η νομική βάση για συμφωνίες της ΕΕ με τρίτα κράτη. Κατά την παρ. 8, το Συμβούλιο υπουργών αποφασίζει με ειδική πλειοψηφία (55% των κρατών και 65% του ενωσιακού πληθυσμού), απαιτείται όμως ομοφωνία αν πρόκειται για: α) τομέα που απαιτεί ομοφωνία, β) συμφωνία σύνδεσης ή γ) συμφωνίες "του άρθρου 212 ΣΛΕΕ" με υποψήφια προς ένταξη κράτη. Κατά τις εξηγήσεις των διπλωματικών πηγών εφαρμόζεται η περ. "γ". Όμως, στον Κανονισμό SAFE το άρθρο 212 ΣΛΕΕ δεν αναφέρεται πουθενά. Γιατί λοιπόν να ισχύσει;

Στην αρχή των αιτιολογικών σκέψεων του Κανονισμού αναφέρεται ως νομοθετική βάση του το άρθρο 122 ΣΛΕΕ. Κατά το λεκτικό του το άρθρο 122 εφαρμόζεται "για την αντιμετώπιση της οικονομικής κατάστασης, ιδίως εάν ανακύψουν σοβαρές δυσκολίες στον εφοδιασμό με ορισμένα προϊόντα, ιδίως στον τομέα της ενέργειας". Πώς άρθρο που αφορά μόνον οικονομική κατάσταση, χρησιμοποιείται για την αμυντική πολιτική; Πολύ απλά, το άρθρο αυτό παραβιάστηκε. Παραβιάστηκε δε πρωτίστως το άρθρο 24 παρ. 1 της Συνθήκης για την ΕΕ (ΣΕΕ) που ορίζει: "Η κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφαλείας […] υλοποιείται από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο και το Συμβούλιο, τα οποία αποφασίζουν με ομοφωνία, πλην των περιπτώσεων στις οποίες οι Συνθήκες ορίζουν άλλως. Η θέσπιση νομοθετικών πράξεων αποκλείεται.". Απαιτείται λοιπόν ομοφωνία (πλην εξαιρέσεων) για κάθε απόφαση σχετική με την άμυνα, αλλά και απαγορεύεται ρητά (άνευ εξαιρέσεων) η θέσπιση οιασδήποτε ενωσιακής νομοθετικής πράξης για θέματα άμυνας, άρα και η θέσπιση του Κανονισμού SAFE!

"ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΤΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΙΚΟΥΣ ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΥΣ"

- "ΑΦΟΥ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΤΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΙΚΟΥΣ ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΥΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΑ ΒΡΟΥΜΕ ΜΕ ΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΟΥΣ, ΟΣΟ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ ΧΩΡΙΣ ΣΟΒΑΡΕΣ ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΕΙΣ."

ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΝΟΗΜΑ ΚΑΙ ΟΥΣΙΑ ΤΗΣ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗΣ ΚΑΙ ΑΜΥΝΤΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ-ΧΩΡΟΥ ΠΟΥ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΕΤΑΙ ΕΜΜΕΣΩΣ ΚΑΙ ΑΜΕΣΩΣ ΑΠΟ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΠΟΥ ΚΥΒΕΡΝΗΣΑΝ, ΚΥΒΕΡΝΟΥΝ ΚΑΙ ΘΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΟΥΝ ΣΤΟ ΚΟΝΤΙΝΟ ΜΕΛΛΟΝ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΑΠΟ ΕΥΡΥΤΑΤΕΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ - ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΕΣ ΟΜΑΔΕΣ.

ΔΕΝ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΖΟΥΝ ΤΙ ΕΝΝΟΟΥΝ ΩΣ "ΣΟΒΑΡΕΣ ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΕΙΣ". ΕΙΚΑΖΩ ΠΩΣ ΕΝΝΟΟΥΝ ΑΥΤΕΣ ΠΟΥ ΘΑ ΤΟΥΣ ΑΠΟΔΩΣΟΥΝ ΣΟΒΑΡΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΟΣΤΟΣ, ΑΝ ΚΑΙ ΚΡΙΝΟΝΤΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΟΥ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΥ ΖΗΤΗΜΑΤΟΣ (ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΤΑΛΑΙΠΩΡΙΕΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΟΣ ΣΤΗΝ Β.ΗΠΕΙΡΟ) ΔΕΝ ΝΟΜΙΖΩ ΠΩΣ ΘΑ ΕΝΟΧΛΗΘΟΥΝ ΚΑΙ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ, ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΑΝ ΚΑΝΟΥΝ ΔΩΡΟ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ 2-3 ΜΕΓΑΛΑ ΝΗΣΙΑ ΚΑΙ ΔΕΚΑΔΕΣ ΜΙΚΡΟΤΕΡΑ, ΑΡΚΕΙ ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ ΝΑ ΜΗΝ ΑΠΑΙΤΗΣΟΥΝ ΑΜΕΣΑ ΤΗΝ ΕΚΚΕΝΩΣΗ ΤΟΥΣ.

ΣΤΙΣ "ΕΛΑΦΡΕΣ ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΕΙΣ" ΕΝΤΑΣΣΟΥΝ ΤΗΝ ΜΗ ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΣΤΗΝ Ε.Ε ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΩΝ ΣΥΝΤΕΤΑΓΜΕΝΩΝ ΤΗΣ ΑΟΖ , ΤΗΝ ΜΗ ΕΠΕΚΤΑΣΗ/ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΩΝ 12 Ν.Μ, ΤΟΝ ΣΥΝΕΧΙΖΟΜΕΝΟ ΑΦΟΠΛΙΣΜΟ (ΜΗ ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΣΗ, ΜΗ ΣΥΝΤΗΡΗΣΗ, ΜΗ ΕΚΣΥΧΓΡΟΝΙΣΜΟ, ΜΗ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ) ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ-ΧΩΡΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΜΗ ΟΧΛΗΣΗ ΤΩΝ ΤΟΥΡΚΩΝ ΟΤΑΝ ΚΑΝΟΥΝ ΠΑΡΑΒΑΣΕΙΣ-ΠΑΡΑΒΙΑΣΕΙΣ-ΔΙΕΛΕΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΒΑΛΛΟΥΝ ΚΑΤΑ ΕΛΛΗΝΩΝ ΨΑΡΑΔΩΝ ΚΑΙ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΩΝ ΦΥΛΑΚΙΩΝ ΣΤΟΝ ΕΒΡΟ.   

ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΡΑΤΟΥΝ ..."ΔΟΓΜΑ" ΠΟΥ ΑΡΓΑ ΑΛΛΑ ΣΤΑΘΕΡΑ ΕΦΑΡΜΟΖΟΥΝ ΟΛΟΙ ΤΟΥΣ ΗΔΗ ΑΠΟ ΤΟ 1996 (ΙΜΙΑ). ΑΥΤΟ ΤΟ "ΔΟΓΜΑ" ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΚΡΙΣΗΣ, ΑΛΛΑ ΣΥΝΕΙΔΗΤΗ ΕΠΙΛΟΓΗ ΤΟΥΣ. ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΑΦΗΓΗΜΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ... "ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΤΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΙΚΟΥΣ ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΥΣ".

- "ΑΝ ΔΟΚΙΜΑΣΟΥΜΕ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΟΥΜΕ ΘΑ ΕΧΟΥΜΕ ΠΕΙΝΑΣΜΕΝΟΥΣ ΚΑΙ ΣΥΣΣΙΤΙΑ, ΟΠΩΣ ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ".

F-35: Καταστροφικό πλήγμα για την ελληνική άμυνα και την εξωτερική πολιτική;

• Άοπλα F-35A με δυσθεώρητο δυνητικό κόστος τη στιγμή που βασικές προτεραιότητες τελούν σε εκκρεμότητα.
• Πάνοπλα F-16 Block 70 για την Τουρκία σε αριθμό που αποκαλύπτει μεγάλη ισχυροποίηση και ομογενοποίηση του στόλου των μαχητικών F-16 της τουρκικής Αεροπορίας (ΤΗΚ).

Η Ελλάδα είχε την ευκαιρία της, αλλά την έχει σχεδόν πετάξει στα σκουπίδια, καθώς το παράθυρο ευκαιρίας για τη μη απαξίωση των 38 F-16 Block 50 κλείνει. Μαζί με τη δυνατότητα ομογενοποίησης στόλου μαχητικών 121 αεροσκαφών, δηλαδή του βασικού της κορμού. Με αυτά τα δεδομένα, δυστυχώς προκύπτει, ότι αυτό που αρνήθηκε επίμονα να πράξει η Ελλάδα τα τελευταία πέντε τουλάχιστον χρόνια, το εξασφάλισε η τουρκική εξωτερική πολιτική μέσα από μία και μόνο αδειοδότηση του State Department! Μαχητικά, κρίσιμα συστήματα αποστολής και φυσικά… όπλα. Σύμφωνα με τις αδειοδοτήσεις του State Department όπως αυτές περιγράφονται μέσα από τις επίσημες ανακοινώσεις της DSCA (Defense & Security Cooperation Agency) στην Ελλάδα παρέχεται η δυνατότητα αγοράς μέχρι 40 μαχητικών 5ης γενιάς τύπου F-35A έναντι δυνητικού κόστους 8,6 δισεκατομμυρίων δολαρίων. ΧΩΡΙΣ ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΑΝΑΦΟΡΑ, άρα και αδειοδότηση, για την αγορά αεροφερόμενων όπλων για τα μαχητικά αυτά ή για τα F-16V, τα οποία σταδιακά εντάσσονται σε υπηρεσία στην Πολεμική Αεροπορία.

Με την ίδια ημερομηνία (κάτι που εκθέτει, για να μην χρησιμοποιηθεί άλλη λέξη, ακόμη περισσότερο την ελληνική εξωτερική πολιτική έναντι των ΗΠΑ και της Τουρκίας…), το State Department αδειοδοτεί όχι μόνο την πώληση 40 νέας κατασκευής μαχητικών F-16V και τον εκσυγχρονισμό άλλων 79 που βρίσκονται ήδη σε υπηρεσία στην ΤΗΚ, στο ίδιο επίπεδο, αλλά και τον εξοπλισμό τους με σύγχρονα, ολοκληρωμένα συστήματα αυτοπροστασίας και ηλεκτρονικού πολέμου (IVEWS – Integrated Viper Electronic Warfare Suites), ατρακτίδια στοχοποίησης και επιτήρησης SNIPER και φυσικά όπλα. Το 30% του στόλου των τουρκικών F-16, εκσυγχρονίζεται στο επίπεδο Viper και παράλληλα ενισχύεται με 40 νέας κατασκευής μονάδες. Πλήρως εξοπλισμένες με συστήματα αποστολής και όπλα.

Ας δούμε ξανά ποια είναι αυτά:

«Ο Χριστός ήταν Τούρκος», η αλλόκοτη αναβίωση της ψευδοτουρκολογίας

Θα σας συγχωρούσαμε αν δεν γνωρίζατε ότι ο πρώην πρόεδρος των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα ήταν Τούρκος. Ή ότι ο Ιησούς Χριστός και ο Προφήτης Μωάμεθ ήταν, ομοίως, τουρκικής καταγωγής. Θα σας συγχωρούσαμε αν δεν γνωρίζατε ότι η Ρωσία είναι στην πραγματικότητα ένα μεγάλο τουρκικό έθνος, ότι οι Καζάκοι και οι Ιάπωνες είναι γενετικά πανομοιότυποι ή ότι ο θρυλικός βασιλιάς Αρθούρος της Αγγλίας ήταν… –καλά το μαντέψατε– Τούρκος. Θα σας το συγχωρούσαμε, γιατί τίποτα από αυτά δεν ισχύει. Κι όμως, σε διάφορες χώρες, από την Κεντρική Ευρώπη έως την Κεντρική Ασία, οι θεωρίες αυτές έχουν βγει από τον στενό κύκλο κάποιων συνωμοσιολόγων και ψευδοακαδημαϊκών και έχουν περάσει στα σχολικά εγχειρίδια, στη λαϊκή κουλτούρα, ακόμη και στην επίσημη ιδεολογία κάποιων κυβερνήσεων.  Για παράδειγμα, στο γραφείο του Τούρκου προέδρου Ταγίπ Ερντογάν κρέμεται σε περίοπτη θέση ένα δεκαεξάκτινο αστέρι: πρόκειται για την προεδρική σφραγίδα, την παλαιότερη προεδρική σφραγίδα που εξακολουθεί να χρησιμοποιείται στην Ευρώπη. Κάθε ακτίνα αντιπροσωπεύει τις «16 μεγάλες τουρκικές αυτοκρατορίες», στις οποίες περιλαμβάνονται οι Ούννοι του Αττίλα, το χανάτο των Ουιγούρων, η αυτοκρατορία των Τιμουριδών, η αυτοκρατορία των Μουγκάλ στην Ινδία και πολλές άλλες, εκ των οποίων καμία δεν έχει κάποια σχέση με τη σύγχρονη Τουρκία. Αυτό, όμως, δεν εμποδίζει τον Ερντογάν να αντλεί νομιμοποίηση από την αντίληψη αυτή. Το 2015, όταν φιλοξένησε τον Παλαιστίνιο πρόεδρο Μαχμούντ Αμπάς, οι δύο τους πόζαραν για φωτογραφίες, πλαισιωμένοι από 16 φρουρούς, ντυμένους με κοστούμια που αντιπροσώπευαν αυτές τις «Μεγάλες Τουρκικές Αυτοκρατορίες», μία απόδειξη ότι η τραβηγμένη αυτή ψευδοθεωρία είναι ακόμη δημοφιλής.

Ως τουρκικοί λαοί λογίζονται όσοι μιλούν τουρκογενείς γλώσσες και η επιστήμη της Τουρκολογίας μελετά τους λαούς αυτούς, τη γλώσσα, την ιστορία και την καταγωγή τους. Το γεγονός ότι το τουρκικό κράτος υιοθέτησε το όνομα της ευρύτερης εθνοτικής αυτής ομάδας (και στα αγγλικά αναφέρονται και οι δύο ως Τούρκοι) μπορεί να προκαλέσει κάποια σύγχυση. Όμως οι δύο έννοιες είναι διακριτές. Οι Καζάκοι, οι Αζέροι, οι Ουιγούροι, οι Ουζμπέκοι, οι Κιργίζιοι, οι Τάταροι και πολλοί άλλοι είναι μεν τουρκογενείς, αν και πολύ διαφορετικοί από τους Τούρκους της Τουρκίας. Οι γλώσσες τους είναι παρόμοιες και πριν από πολύ καιρό μοιράζονταν μία κοινή γλώσσα. Αλλά οι αιώνες αποκλίνουσας ιστορίας έχουν διαχωρίσει πλέον σημαντικά τους λαούς αυτούς και τις γλώσσες τους. Αν έχουν ένα κοινό οι τουρκογενείς αυτοί λαοί είναι το γεγονός ότι έλκουν όλοι την καταγωγή τους από την ευρασιατική στέπα, μια απέραντη, επίπεδη έκταση με λιβάδια, που εκτείνεται από τα ανατολικά σύνορα της Ευρώπης μέχρι την Κίνα. Πριν εγκατασταθούν, ήταν νομάδες και, κάθε χρόνο, με την εναλλαγή των εποχών, ταξίδευαν διασχίζοντας μεγάλες αποστάσεις στην Ευρασία. Περιστασιακά, αυτοί οι νομάδες κατακτούσαν κοντινούς πολιτισμούς, όπως η Περσία, η Κίνα ή η Ινδία, αλλά οι περιπτώσεις αυτές είχαν πάντα ως αποτέλεσμα τη γρήγορη αφομοίωσή τους από τον πολιτισμό των κατακτημένων, παρά το αντίθετο. Αν και πολλά νομαδικά κράτη υπήρξαν ιδιαίτερα ισχυρά, εντούτοις άφησαν ελάχιστες γραπτές πηγές. Αυτό σημαίνει ότι η μελέτη πολλών λαών της στέπας –συμπεριλαμβανομένης της μεγάλης Μογγολικής Αυτοκρατορίας– περνάει υποχρεωτικά μέσα από τις μαρτυρίες των κατακτημένων, παρά των κατακτητών. Το γεγονός αυτό καθιστά τη μελέτη των ιστορικών τουρκικών κρατών και λαών ιδιαίτερα δύσκολη και αφήνει πολλά περιθώρια για την υιοθέτηση υποθετικών ή και εντελώς κατασκευασμένων θεωριών.

Απαιτούνται Ρηξικέλευθες Πρωτοβουλίες για την Προάσπιση των Εθνικών Συμφερόντων στις Ελληνικές Θάλασσες

Δεν θα μοιραστούμε την αισιοδοξία της κυβέρνησης, η οποία διοχετεύεται συστηματικά τις τελευταίες ημέρες στα ΜΜΕ, αναφορικά με τις τελευταίες επαφές σε επίπεδο υπουργών εξωτερικών και την λαμπρή προοπτική μιας ομαλοποίησης, εάν όχι αναγέννησης, των σχέσεων μας με την Τουρκία. Σύμφωνα με το κυβερνητικό αφήγημα, απώτερος στόχος του νέου κύκλου επαφών μεταξύ της Ελληνικής και της Τουρκικής ηγεσίας είναι η συμφωνία και υπογραφή «συνυποσχετικού» για την οριοθέτηση της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) στο Αιγαίο και στην Ανατ. Μεσόγειο με παραπομπή του όλου θέματος στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, (ΔΔΧ). Ένα χιλιοειπωμένο ευχολόγιο που, όμως, δεν οδηγεί πουθενά, δεδομένων των παγιωμένων Τουρκικών θέσεων. Πέραν του γεγονότος ότι το εν λόγω Δικαστήριο δεν είναι το ενδεδειγμένο δικαιοδοτικό όργανο να εκδικάσει μια τέτοια υπόθεση- με πλέον αρμόδιο το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΔΕΕ) καθώς έχει ενσωματώσει το νέο Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας (ΝΔΔΘ) στην νομολογία του και η Τουρκία έχει υπογράψει συμφωνία προσχώρησης στην ΕΕ- υπάρχουν σημαντικά ανοικτά θέματα με την Τουρκία που δεν επιτρέπουν την άνευ όρων διπλωματική και πολιτική προσέγγιση από πλευράς Ελλάδος. Αυτό, όμως, είναι ακριβώς αυτό που επιχειρείται από την κυβέρνηση Μητσοτάκη.

Τα θέματα αυτά δεν είναι άλλα από τις συνεχείς διεκδικήσεις και απαγορευτικά της γείτονος που κάθε άλλο παρά αφηρημένες έννοιες είναι (όπως υποστηρίζουν αφελώς ορισμένοι στην Αθήνα) και σκοπό έχουν να περιορίσουν με κάθε θεμιτό και αθέμιτο τρόπο την Ελληνική κυριαρχία στον δικό της ιστορικό θαλάσσιο χώρο, στο Αιγαίο και τις πέριξ θάλασσες. Με διαδοχικές κυβερνήσεις να μην έχουν τολμήσει, ως όφειλαν,να οριοθετήσουν έστω χαρτογραφικά τα όρια της Ελληνικής ΑΟΖ - σε Αιγαίο, Κρητικό Πέλαγος και Ανατ. Μεσόγειο - ώστε να γνωρίζουν όλοι, urbi et orbit, τις θέσεις της χώρας μας και να μην μιλάμε για δυνητική ΑΟΖ και άλλα φαιδρά, που μάς εκθέτουν σε διεθνή φόρα δίδοντας το δικαίωμα σε τρίτους να μας σχολιάζουν δηκτικά ότι δεν γνωρίζουμε τι ακριβώς θελουμε. Σε μια εποχή που χαρακτηρίζεται από διαφάνεια και ταχεία διάδοση της πληροφόρησης, αποτελεί τουλάχιστον αναχρονισμό η Ελληνική κυβέρνηση να θέλει να προσέλθει σε διαπραγματεύσεις και ο υπόλοιπος κόσμος να μην γνωρίζει τι ακριβώς διεκδικεί. (βλέπε σχετικό αναλυτικό άρθρο μας στην Εστία της 20/8/ 2023).

Ως προς την στόχευση της κυβέρνησης να θέσει το θέμα της οριοθέτησης ΑΟΖ - διότι περί αυτού πρόκειται όταν ομιλεί για θαλάσσιες ζώνες- στο επίκεντρο της προσέγγισης με την Άγκυρα, υπάρχουν εγγενείς δυσκολίες και σοβαρά προβλήματα τα οποία η Αθήνα προσποιείται ότι δεν υπάρχουν. Τα οποία όμως στην πορεία θα αποδειχθεί ότι όχι μόνο δεν θα εξαφανιστούν κατά κάποιο μαγικό τρόπο, αλλά θα παραμείνουν εν ισχύ εκτροχιάζοντας κάθε προσπάθεια.

Και για να είμαστε πλέον συγκεκριμένοι αναφερόμαστε:

Ας μάθει η Αθήνα ότι η πολεμική ρητορική οδηγεί σε πόλεμο…

Σε ένα χωρίς προηγούμενο φασιστικού χαρακτήρα ανθελληνικό παραλήρημα αποδύθηκε πριν μερικές ώρες ο υπερεθνικιστής Γκρίζος Λύκος και κυβερνητικός εταίρος του Ερντογάν, Ντεβλέτ Μπαχτσελί. Ο εκφραστής του ναζιστικής υφής παντουρκισμού, απείλησε ξεκάθαρα τους Έλληνες… με σφαγή. Μπορεί ορισμένοι να το αντιμετωπίζουν ως τουρκική γραφικότητα, αλλά δεν είναι έτσι. Η Ιστορία έχει αποδείξει πως η πολεμική ρητορική, όταν διαρκεί και κλιμακώνεται, οδηγεί κατά κανόνα σε πόλεμο. Αυτό είναι κάτι που δεν θέλει να συνειδητοποιήσει το ελληνικό πολιτικό σύστημα, γεγονός που αποδεικνύει πόσο κατώτερο των περιστάσεων είναι.

Σύμφωνα με τα ειδησεογραφικά πρακτορεία, ο Μπαχτσελί επιτέθηκε ξανά, προσωπικά στον Έλληνα πρωθυπουργό. Αφορμή το σχόλιο Μητσοτάκη για τους τουρκικούς λεονταρισμούς «θα έρθουμε κάποια νύχτα» των Τούρκων. «Όσοι λένε ότι θα έρθουν νύχτα στα νησιά μας, τους περιμένουμε στο φως της ημέρας. Εκεί που φαίνεται ξεκάθαρα ποιος έχει το δίκιο και την αληθινή ισχύ με το μέρος του» δήλωσε ο Έλληνας πρωθυπουργός και σιγά την αιχμηρή δήλωση! Αφού είχαν προηγηθεί οι πολεμικές απαντήσεις του Τσαβούσογλου και του αντιπροέδρου Οκτάι πως «όταν η Τουρκία αντιδράσει, η μέρα της Ελλάδας θα γίνει νύχτα… και θα χιονίσει στα νησιά», ήρθε η σειρά του Μπαχτσελί να υπερθεματίσει, κάνοντας δώρο στην Ελλάδα. Ας απολαύσουμε τη φρασεολογία που χρησιμοποίησε: «Ο πρωθυπουργός της Ελλάδας Μητσοτάκης δήλωσε αντί τη νύχτα, να έρθουμε μέρα. Ευχαρίστως και θα έρθουμε, τρέχοντας να καλύψουμε τη μέρα σας, σαν να είναι νύχτα και να σας κάνουμε να πληρώσετε για τις παρενοχλήσεις σας με το αίμα και τις ζωές μας. Τότε δεν θα μπορέσουν να σας προστατέψουν ούτε τα αφεντικά σας, ούτε οι συνεργάτες σας», είπε χαρακτηριστικά.

...η οδυνηρή αλήθεια

Λόγω της έντασης που υπάρχει στις ελληνοτουρκικές σχέσεις ακούγονται διάφορες φωνές από απόστρατους αξιωματικούς, γεωπολιτικούς αναλυτές και απλούς δημοσιογράφους που διαβεβαιώνουν τον ελληνικό λαό ότι σε περίπτωση που αποτολμήσουν κάτι οι Τούρκοι εναντίον μας «η όποια κρίση δεν θα είναι σημειακή», ότι «θα τους δώσουμε ένα μάθημα που θα το θυμούνται», ότι «αν μπορούσαν οι Τούρκοι να μας νικήσουν και να αρπάξουν κάποιο νησί μας θα το είχαν ήδη κάνει», ότι όχι μόνο μπορούμε να τους αποκρούσουμε αλλά και να αντεπιτεθούμε, να καταστρέψουμε ολοσχερώς τον στόλο τους και κρίσιμες υποδομές τους και «να τους γυρίσουμε 30 χρόνια πίσω», ότι «το Αιγαίο θα γίνει ο τάφος της τουρκικής πολεμικής αεροπορίας», ότι «η Κωνσταντινούπολη απέχει από τον Έβρο 2,5 ώρες με το Leopard 2» και άλλα παρόμοια. Αν κάποιος θέλει να νιώσει μία τόνωση του εθνικού του φρονήματος, καλά κάνει και τα ακούει όλα αυτά διότι και η εξύψωση του ηθικού είναι απαραίτητη στους καιρούς που ζούμε. Αν όμως παίρνει τέτοιες δηλώσεις τοις μετρητοίς και νομίζει ότι ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, θα πρέπει να το ξανασκεφτεί πιο σοβαρά.

Το λάθος που κάνουν οι περισσότεροι Έλληνες όταν σκέφτονται διάφορα σενάρια ελληνοτουρκικού «θερμού επεισοδίου» ή γενικότερης σύρραξης και προσπαθούν να μαντέψουν την πιθανή έκβασή της, είναι να νομίζουν ότι θα υπερισχύσει αυτός που είναι στρατιωτικά δυνατότερος ή καλύτερα προετοιμασμένος, διότι αυτά ακούν συνεχώς από τους «ειδικούς» που παρελαύνουν από τα κανάλια και τα ενημερωτικά sites. Δεν θα ακούσετε και δεν θα διαβάσετε ΠΟΤΕ από τα ΜΜΕ την αλήθεια, ότι δηλαδή ένας ενδεχόμενος πόλεμος (οποιασδήποτε κλίμακας) με την Τουρκία δεν θα κριθεί ουσιαστικά στο στρατιωτικό πεδίο αλλά στο πολιτικό, όπως ακριβώς έγινε στην Κύπρο το 1974 και στα Ίμια το 1996.  Όταν ο Κλαούζεβιτς έγραφε ότι «ο πόλεμος είναι η συνέχιση της πολιτικής με άλλα μέσα» δεν το έλεγε για να κάνει φιγούρα στους λογοτεχνικούς κύκλους της εποχής του. Το έλεγε επειδή αυτό ήταν το απόσταγμα της μακράς προσωπικής εμπειρίας και μελέτης του πάνω στον πόλεμο.

Στο ελληνικό πρωθυπουργοκεντρικό σύστημα που έχει διαμορφωθεί τα τελευταία 40 χρόνια, ο πρωθυπουργός (και ΚΑΝΕΙΣ ΑΛΛΟΣ) είναι αυτός που θα ορίσει το πολιτικό πλαίσιο μέσα στο οποίο θα διεξαχθεί μία ενδεχόμενη σύρραξη με την Τουρκία. Αν δεν οριστεί πρώτα σαφώς αυτό το πολιτικό πλαίσιο της στρατιωτικής δράσης, οι ένοπλες δυνάμεις δεν πρόκειται να ρίξουν ούτε τουφεκιά – να είστε βέβαιοι γι’ αυτό. Το ζήτημα λοιπόν έγκειται στο πού ορίζει η πολιτική ηγεσία το πολιτικό πλαίσιο της στρατιωτικής της αντίδρασης. Στην περίπτωση της σημερινής Ελλάδας, δεν γνωρίζουμε την απάντηση. Γνωρίζουμε μόνο τι βρίσκεται εκτός αυτού του πολιτικού πλαισίου. Για παράδειγμα, γνωρίζουμε ότι οι παραβιάσεις του εθνικού μας εναέριου χώρου και των χωρικών υδάτων, οι υπερπτήσεις τουρκικών μαχητικών αεροσκαφών ή UAV πάνω από εθνικό έδαφος, η διενέργεια σεισμικών ερευνών εντός της υφαλοκρηπίδας μας και η αποβίβαση Τούρκων καταδρομέων σε ακατοίκητη βραχονησίδα μας, δεν επισύρουν την ελληνική στρατιωτική απάντηση – και το γνωρίζουν και οι Τούρκοι αυτό. Το ελληνικό πολιτικό προσωπικό έχει δείξει επανειλημμένα ότι θα εξαντλήσει κάθε περιθώριο που έχει προκειμένου να αποφύγει να πολεμήσει. Ουσιαστικά «κόκκινη γραμμή» που θα αντιδράσουμε βίαια αν την περάσουν οι Τούρκοι, δεν φαίνεται να υπάρχει.

Τούρκοι τεχνικοί σε κεραίες κινητής τηλεφωνίας στη Λέσβο

Πριν από δύο χρόνια περίπου, είχε δημοσιευθεί η είδηση ότι μια τουρκική εταιρία, η Mast Energy, είχε πάρει υπεργολαβία την κατασκευή ενός εξόχως στρατηγικής σημασίας έργου για την εθνική ασφάλεια της χώρας! Επρόκειτο για την εναέρια γραμμή μεταφορών 400KV στη γραμμή Μεγαλόπολη-Κόρινθος. Η υπόθεση αυτή είναι λίγο έως πολύ γνωστή, αλλά σήμερα –μετά από αξιολόγηση νέων πληροφοριών– φαίνεται ότι οι Τούρκοι κατάφεραν να διεισδύσουν και σε ένα ακόμα πιο ευαίσθητο ελληνικό στρατηγικό τομέα στη Λέσβο. Ίσως ακόμη πιο ευαίσθητο από τους πυλώνες ηλεκτρικού ρεύματος, αφού όλα δείχνουν ότι κατάφεραν να διεισδύσουν και στον τομέα των Τηλεπικοινωνιών. Και μάλιστα σε άκρως ευαίσθητες ακριτικές περιοχές, όπου οι εγκαταστάσεις έχουν εξόχως στρατηγικό χαρακτήρα. Πριν από ένα μήνα, άρχισε να κυκλοφορεί στη Λέσβο, την οποία οι Τούρκοι έχουν ως νούμερο ένα αποβατικό στόχο, ότι κάτι περίεργο συμβαίνει στα βουνά!

Συγκεκριμένα, ένα λευκό βαν με βουλγαρικές πινακίδες εμφανίστηκε στην περιοχή του όρους Όλυμπος να κάνει εργασίες σε κεραίες κινητής τηλεφωνίας. Ο Όλυμπος είναι ένα στρατηγικής σημασίας σημείο με υψόμετρο περίπου 1.000 μέτρα στο κέντρο του νησιού. Εκεί υπάρχουν κεραίες για τα πάντα! Από κεραίες τηλεοπτικών και ραδιοφωνικών σταθμών έως κεραίες κινητής τηλεφωνίας! Είναι προφανές ότι οι εκεί εγκαταστάσεις είναι άκρως ευαίσθητες τόσο για τους πολίτες, όσο και για τον Στρατό και γι’ αυτό συντηρούνται περιοδικά από τεχνικούς. Τον προηγούμενο μήνα, κάτοικοι του χωριού Αγιάσος είδαν αυτό το λευκό βαν με τις ξένες πινακίδες. Κάποιοι που ήταν περισσότερο περίεργοι από το κανονικό, ακολούθησαν το περίεργο βανάκι και διαπίστωσαν ότι οι επιβάτες του δεν ήταν Έλληνες! Δεν ήταν καν Βούλγαροι τεχνικοί. Όσοι επέβαιναν στο βανάκι ήταν Τούρκοι!

Όλα δείχνουν ότι κάποια βουλγαρική εταιρία έχει πάρει για λογαριασμό κάποιου τηλεπικοινωνιακού παρόχου, την συντήρηση των κεραιών κινητής τηλεφωνίας!Είναι προφανές ότι μια εταιρία χώρας-μέλους της ΕΕ μπορεί να λαμβάνει μέρος σε τέτοιους διαγωνισμούς και οι Βούλγαροι υπάλληλοί της, δεν χρειάζονται καμία διατύπωση για να έρθουν στην Ελλάδα και να εργαστούν. Από την άλλη πλευρά, όμως, υπάρχει σαφές νομικό καθεστώς για το ποιος μπορεί να “βάζει χέρι” σε εγκαταστάσεις τηλεπικοινωνιών. Ως εκ τούτου, και μόνο το γεγονός ότι μία βουλγαρική εταιρεία έχει κερδίσει αυτή την εργολαβία είναι από μόνο του ένα ζήτημα. Το κρίσιμο ερώτημα, όμως, είναι από πού κι ως που Τούρκοι τεχνικοί πήραν άδεια να εργαστούν σε ακριτικό ελληνικό νησί και μάλιστα σε τετοιες ευαίσθητες εγκαταστάσεις; Ποιος έδωσε άδεια να “ψαχουλεύουν” τις κεραίες κινητής τηλεφωνίας; Σε μια περίοδο που η Τουρκία απειλεί ανοιχτά τα νησιά μας και ειδικά την Λέσβο, πώς κατάφεραν Τούρκοι και παρέκαμψαν τους νομικούς περιορισμούς;

ΟΙ ΒΑΛΛΙΣΤΙΚΟΙ τουρκικοί πύραυλοι ΔΕΝ κατόρθωσαν να νικήσουν την ελληνική αδράνεια

Το μεγαλύτερο πρόβλημα της ελληνικής αποτροπής, που κατά το DP είναι ύψιστης σημασίας και για αυτό έχει καταθέσει συγκεκριμένη άποψη μαζί με δεκάδες αφιερώματα σχετικά, είναι ότι εξακολουθεί εκτός από ψυχολογία, να μην διαθέτει και όπλα αποτροπής. Όπλα ανταποδοτικών πληγμάτων εντός του τουρκικού εδάφους δηλαδή. Θα ήταν τουλάχιστον άστοχο, αν όχι εγκληματικά παραπλανητικό, να υποστηρίξει κανείς ότι οι λιγοστοί πύραυλοι οριζόντιας πλεύσης SCALP-EG της Πολεμικής Αεροπορίας, θα κάνουν τη διαφορά σε μία ελληνοτουρκική σύρραξη. Σημειακή ή γενικευμένη. Ο πόλεμος στην Ουκρανία και οι ομοιότητες στη συμπεριφορά Ρωσίας και Τουρκίας, δεν επιτρέπουν εφησυχασμό.

Το τουρκικό πρώτο πλήγμα δεν θα έχει τη μορφή σχηματισμών μαχητικών αεροσκαφών που θα εισέλθουν στον FIR Αθηνών και τον ελληνικό εναέριο χώρο για να πλήξουν στόχους στο έδαφος ή την επιφάνεια της θάλασσας. Αυτά είναι σενάρια άλλων εποχών που καλό είναι αν δεν τα αφήσουμε πίσω μας, να τα θέσουμε τουλάχιστον σε δεύτερο πλάνο. Διότι παρόλο που το διπλωματικό κόστος θα ήταν πολύ υψηλό, το σενάριο που ακολουθεί δεν μπορεί να μας βρει απροετοίμαστους. Το τουρκικό πρώτο πλήγμα θα είναι καταιγιστικό και θα έχει τη μορφή “βροχής” βαλλιστικών πυραύλων Yildirm I & II (εγχώριας κατασκευής έκδοχο του κινεζικού Β-611) και BORA (αναπτύχθηκε από τη Roketsan με CEP 10-12 μέτρων και βεληνεκές μεγαλύτερο των 300 χιλιομέτρων) σε ελληνικές αεροπορικές βάσεις στη νησιωτική και την ηπειρωτική χώρα, στο ναύσταθμο της Σαλαμίνας, καθώς και σε εγκαταστάσεις των μονάδων του Δ΄ Σώματος Στρατού στη Θράκη. Δεν περιλαμβάνουμε φυσικά τις κρίσιμες υποδομές της χώρας (οδικές αρτηρίες, γέφυρες, μονάδες παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος…) και όλα αυτά που θα γίνουν χωρίς η ελληνική πλευρά να μπορεί να αμυνθεί αφενός και να σταματήσει αυτές τις επιθέσεις και αφετέρου χωρίς να μπορεί φυσικά να τις ανταποδώσει, για να προκαλέσει αντίστοιχο βαρύ κόστος στην Τουρκία. Κόστος που θα μπορούσε να την υποχρεώσει σε συμβιβασμούς ή ακόμα και αποδοχή ήττας.

Το σενάριο αυτό δεν είναι φανταστικό. Το βλέπουμε να εξελίσσεται τους τελευταίους τέσσερις μήνες στην Ουκρανία. Η Τουρκία με σημαντική εμπλοκή της Roketsan και αδιαφορώντας για τους αμερικανικούς εξοπλιστικούς σχεδιασμούς στο πλαίσιο των νατοϊκών υποχρεώσεών της, στράφηκε όπως θα δούμε σε προσεχή ανάλυση, στην Κίνα από τα τέλη της δεκαετίας του ‘90 για την απόκτηση βαλλιστικών πυραύλων, αναπτύσσοντας και παράγοντας στο διάστημα που μεσολάβησε μέχρι τώρα, δικές της εκδόσεις με μεγαλύτερη ακτίνα και ακρίβεια. Σήμερα απαιτεί από την Ελλάδα την αποστρατιωτικοποίηση των νησιών του ανατολικού Αιγαίου, επιδιώκοντας μεταξύ πολλών άλλων το να διασφαλίσει ότι ακόμα και τα παράλια της Μικράς Ασίας δεν πρόκειται να δεχθούν πυραυλικές επιθέσεις, σε περίπτωση που αποφασίσει να “ανοίξει την πόρτα του φρενοκομείου”. Επιδιώκει δηλαδή να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις που θα της επιτρέψουν να επιτεθεί με τα μέγιστα καταστροφικά αποτελέσματα χωρίς οι ένοπλες δυνάμεις και οι υποδομές της ίδιας να διατρέξουν τον παραμικρό κίνδυνο.

Τουρκία: Ανακάλυψη Μεγάλου Αποθέματος Σπάνιων Γαιών

Σύμφωνα με πρόσφατες αναφορές τουρκικών ΜΜΕ, η Τουρκία ανακάλυψε μεγάλο απόθεμα σπάνιων γαιών (https://www.aa.com.tr/en/energy/turkey/turkiye-uncovers-worlds-second-largest-rare-earth-element-reserve/35729). Σύμφωνα με δηλώσεις του Τούρκου Υπουργού Ενέργειας και Φυσικών Πόρων το απόθεμα (φέρεται να) είναι το δεύτερο μεγαλύτερο απόθεμα σπάνιων γαιών στον κόσμο. Η ανακάλυψη έγινε στην περιοχή Beylikova του Εσκισεχίρ στην κεντρική Ανατολία. Το απόθεμα εκτιμάται ότι είναι ύψους 694 εκατομμυρίων τόνων, δεύτερο μετά την Κίνα (σύμφωνα με τις τουρκικές αναφορές). Ο Τούρκος Υπουργός Ενέργειας δήλωσε ότι καθώς το πεδίο είναι πολύ κοντά στην επιφάνεια, θα είναι λιγότερο δαπανηρό η εξαγωγή των σπάνιων γαιών. Επίσης δήλωσε ότι θα παραχθούν 250 τόνοι θορίου, στοιχείο που χρησιμοποιείται ως καύσιμο στην πυρηνική βιομηχανία.

Ας γίνουν ορισμένες υπενθυμίσεις από το παρελθόν.

"...κατά πάσα πιθανότητα το φετινό καλοκαίρι θα ξαναζήσουμε τον εξευτελισμό της Ελλάδας που ζήσαμε επί 4,5 μήνες το 2020"

Αν λάβουμε υπ' όψιν μας μόνο τα γεγονότα και όχι τις κραυγές, τους κομπασμούς και τις κινήσεις εντυπωσιασμού που εκδηλώνονται εκατέρωθεν στο πεδίο της ελληνοτουρκικής αντιπαράθεσης, μπορούμε νομίζω να εκτιμήσουμε με σχετική ακρίβεια πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα στο προσεχές διάστημα (εκτός αν αλλάξει κάτι δραματικά).

Γεγονός 1ο: Ο Μητσοτάκης δεν φαίνεται να ανησυχεί καθόλου για ενδεχόμενο πολεμικό επεισόδιο μεγάλης έκτασης με τους Τούρκους. Δείχνει χαρακτηριστικά άνετος και απροβλημάτιστος στις δημόσιες εμφανίσεις του, η κρατική αμυντική βιομηχανία συνεχίζει την καθοδική πορεία της προς την πλήρη απαξίωση, στις ένοπλες δυνάμεις δεν γίνεται απολύτως κανένα βήμα θεραπείας των καίριων δομικών αδυναμιών τους, και επίσης δεν γίνεται καμία προετοιμασία του ελληνικού λαού όπως θα ανέμενε κανείς αν πράγματι διαγραφόταν στον ορίζοντα πολεμική θύελλα.

Γεγονός 2ο: Παρά την απαράδεκτη και άνευ προηγούμενου επιθετική ρητορική της Άγκυρας εναντίον της Ελλάδας, η χώρα μας δεν έχει προβεί σε καμία πρακτική αντίδραση η οποία να δείχνει έστω και λίγο την ενόχλησή της. Ενώ έχουμε επιβάλει αυστηρότατες κυρώσεις στη Ρωσία η οποία ουδέποτε μας απείλησε ή μας έβλαψε, ουδεμία κύρωση έχουμε επιβάλει στην Τουρκία η οποία κυριολεκτικά έχει πάθει το τελευταίο διάστημα αμόκ εθνικιστικού παροξυσμού και έχει ενορχηστρώσει το σύνολο των δικών της ΜΜΕ σε μία εκστρατεία ψεύδους, ύβρεων και κατασυκοφάντησης σε βάρος της Ελλάδας.

Γεγονός 3ο: Είναι σίγουρο ότι οι Αμερικανοί δεν επιθυμούν σε καμία περίπτωση μία στρατιωτική σύγκρουση Ελλάδας-Τουρκίας τη στιγμή που μαίνεται ο πόλεμος Ρωσίας-Ουκρανίας και επαπειλείται ραγδαία κλιμάκωση της σύρραξης με αφορμή τον αποκλεισμό του θύλακα του Καλίνινγκραντ από τη ΝΑΤΟϊκή Λιθουανία. Επομένως η Τουρκία γνωρίζει πως αν ανάψει φωτιά στο Αιγαίο αυτή την περίοδο θα έχει τους Αμερικανούς απέναντί της.

Γεγονός 4ο: Δεν έχουν παρατηρηθεί μέχρι τώρα ανησυχητικές στρατιωτικές κινήσεις εκ μέρους των Τούρκων. Όσο αιφνιδιαστικά κι αν επιλέξουν να ενεργήσουν εναντίον κάποιων νησιών ή βραχονησίδων μας, θα πρέπει αναγκαστικά να προηγηθεί μία χρονική περίοδος προπαρασκευής και συγκέντρωσης χερσαίων και αεροναυτικών δυνάμεων η οποία είναι αδύνατον να ξεφύγει της προσοχής της ελληνικής πλευράς, πολύ δε περισσότερο αφού υπάρχουν σαφείς ενδείξεις ότι το Ισραήλ μάς συνδράμει ενεργά στον τομέα της παροχής στρατιωτικών πληροφοριών τις οποίες συλλέγει με τα προηγμένα μέσα που διαθέτει. Επιπλέον, υπάρχει η δεδηλωμένη πρόθεση του Ερντογάν να ξεκινήσει νέα στρατιωτική επιχείρηση κατά των Κούρδων στη βόρεια Συρία, οπότε είναι πολύ απίθανο να επιδιώξει να έχει ταυτόχρονα πολεμική εμπλοκή με την Ελλάδα.

Κ. Γκίνης (Στρατηγός ε.α. – Επίτιμος Α/ΓΕΣ): «Η Τουρκία και η Ελλάδα βρίσκονται στην τελική φάση μιας τροχιάς πολέμου»

Είναι οριστικό, αμετάκλητο και πέραν πάσης αμφιβολίας. Για όσους δεν το έχουν αντιληφθεί σε όλα τα επίπεδα της ηγεσίας της Ελλάδος, καλό είναι να αναστοχασθούν τάχιστα την κατάσταση, καθώς πλέον ο χρόνος εξαντλείται και οι βολικές αιτιάσεις του παρελθόντος (δεκανέας της CIA, αμερικανοί, ευρωπαίοι, οικονομική κρίση κτλ) δεν παρέχουν πλέον καμία εύσχημη δικαιολογία.

Η Τουρκία έχει θέσει ως στρατηγικό της στόχο, από το 1974, τον έλεγχο των ελληνικής κυριαρχίας περιοχών ανατολικά του 25ου μεσημβρινού, ο οποίος έλαβε προοδευτικά την τελευταία του εκδοχή(Θράκη, Αιγαίο και Κρήτη) με την καλούμενη «γαλάζια πατρίδα» και το τουρκολιβυκό μνημόνιο, το 2019, ανεξαρτήτως της εκάστοτε ελληνικής οπτικής επί του ζητήματος. Η Τουρκία θεωρεί ότι έχει «θεμελιώσει» τις «διεκδικήσεις» της μέσα από ένα πλέγμα απαιτούμενων διμερών διευθετήσεων, εναέριος χώρος, υφαλοκρηπίδα-ΑΟΖ, γκρίζες ζώνες, αποστρατικοποίηση νήσων, καταπίεση μουσουλμανικής μειονότητας Θράκης και Δωδεκανήσου (ανύπαρκτης από τις διεθνείς συνθήκες), έρευνα – διάσωση κτλ.
Επίσης, «είδε» ότι η Ελλάδα δεν αντέδρασε, ως εγγυήτρια δύναμη όπως και η Τουρκία, στις παράνομες ενέργειές της που καταπατούσαν βάναυσα τα κυριαρχικά δικαιώματα της Κυπριακής Δημοκρατίας (παράνομες τουρκικές έρευνες και γεωτρήσεις, εκδίωξη γεωτρύπανων κτλ), στο πρόσφατο παρελθόν και εκτίμησε ότι η Ελλάδα δεν έχει την ισχύ και τη βούληση να αντισταθεί στις τουρκικές επιδιώξεις.

Κατόπιν αυτών, πέρασε στη φάση της εφαρμογής του σχεδίου της προς επίτευξη του στόχου της στο Αιγαίο, με πολιτικές, διπλωματικές, επικοινωνιακές και υβριδικές ενέργειες. Εκτόξευσε μια ασύμμετρη επίθεση εναντίον της Ελλάδος με χρησιμοποίηση των παρανόμων μεταναστευτικών ροών το 2015, εν μέσω της οικονομικής κρίσεως, χωρίς ελληνική αντίσταση, με αποτέλεσμα να εξουθενώσει την Ελλάδα. Συνέχισε την πίεση με ενέργειες χαμηλότερης εντάσεως και επανήλθε με νέες επιθετικές ασύμμετρες ενέργειες το 2020. Τον Μάρτιο, με παράνομες μεταναστευτικές ροές στον Έβρο και για ένα τρίμηνο το καλοκαίρι - φθινόπωρο με υποθαλάσσιες έρευνες με το ερευνητικό σκάφος Oruc Reis στην Αν. Μεσόγειο. Η Ελλάδα αφυπνισθείσα από το βαθύ λήθαργο, αντέδρασε δυναμικά, χωρίς αυτή τη φορά να οδηγηθεί σε πολιτική διευθέτηση με υποχωρήσεις και περιορισμό των κυριαρχικών της δικαιωμάτων, όπως είχε συμβεί στο παρελθόν (1976, 1987,1996).

Ανεξαρτήτως του εκτιμωμένου βαθμού επιτυχίας των ελληνικών ενεργειών, αυτές, σε συνδυασμό με τις διμερείς και πολυμερείς συμμαχίες και την έναρξη του επανεξοπλισμού των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων, οδήγησαν την Τουρκία στο συμπέρασμα ότι η συγκεκριμένη τακτική δεν αποδίδει. Οπότε η Τουρκία άλλαξε το επίπεδο και το πλαίσιο του σχεδιασμού της. Με προμετωπίδα τον κίνδυνο ασφαλείας της Τουρκίας και υποστηρικτικά εργαλεία τον ιστορικό αναθεωρητισμό («αδικίες» Συνθήκης Λωζάννης), την «πολιορκία» της Τουρκίας από τη Δύση, της οποίας η Ελλάδα αποτελεί την εμπροσθοφυλακή και εκτιμώντας ότι οι συνθήκες του διεθνούς περιβάλλοντος την ευνοούν (Δύση: κόπωση με Ουκρανία για επιβολή κυρώσεων, ανοχή Τουρκίας λόγω γεωπολιτικών παραγόντων, δεν θα πολεμήσει στο πλευρό της Ελλάδος. Ρωσία και κάποιες χώρες του Καυκάσου και Μ. Ανατολής θα ταχθούν στο πλευρό Τουρκίας) προχώρησε στη φάση που βιώνουμε σήμερα, δηλαδή της ρητορικής αλλαγής συνόρων και της απροκάλυπτης απειλής χρησιμοποιήσεως στρατιωτικής ισχύος εναντίον της Ελλάδος, έχοντας δείξει με το δάχτυλο και τα πιθανά σημεία τουρκικής επεμβάσεως.

Ένα άλλο ερώτημα που τίθεται είναι πότε θα λάβει χώρα η σύγκρουση. Την πρωτοβουλία την έχει η Τουρκία και αυτή θα αποφασίσει το χρόνο, καθώς αυτή θα κρίνει πότε οι συνθήκες την ευνοούν. Έχει προετοιμάσει την κοινή της γνώμη, το διεθνές περιβάλλον, τις ένοπλες δυνάμεις της και θεωρεί ότι έχει και τη νομιμοποίηση. Ισχυρό συμβολισμό για την Τουρκία έχουν τα έτη 1922 και 1923. Το πρώτο, ειδικά το καλοκαίρι – φθινόπωρο, λόγω της εκατονταετίας του τερματισμού των στρατιωτικών επιχειρήσεων της Μικρασιατικής Εκστρατείας και το δεύτερο λόγω της υπογραφής της Συνθήκης της Λωζάννης.

Κάποιος λοιπόν θα αναρωτηθεί και μάλιστα πολύ ευλόγα γιατί να οδηγηθούμε σε πόλεμο, δεν υπάρχει περιθώριο ειρηνικής διευθέτησης; Μια απλή παρατήρηση των χαρτών Νο15 και 16 του Ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών, οι οποίοι απεικονίζουν τις συνολικές τουρκικές διεκδικήσεις θα οδηγήσει αβίαστα στο συμπέρασμα, ότι οποιοσδήποτε Τούρκος πολιτικός επιχειρήσει να χαμηλώσει τον πήχη των διεκδικήσεων ή αν δεν πάρει κάτι από αυτά, θα θεωρηθεί αυτομάτως προδότης, ενώ από ελληνικής πλευράς δεν υπάρχει κανένα περιθώριο διαπραγμάτευσης με βάση το τουρκικό πλαίσιο. Σημειωτέον, η επίσημη Ελλάδα δεν έχει καταθέσει ποτέ και πουθενά χάρτες διεκδικήσεων, αν και θα μπορούσε να το κάνει και αφήνει πάντοτε το πεδίο ανοικτό καλώντας την Τουρκία για τελική επίλυση του καθεστώτος του Αιγαίου με βάση το διεθνές δίκαιο και την προσφυγή σε διεθνή δικαστικά όργανα, χωρίς ωστόσο θετική ανταπόκριση. Επομένως, η τουρκική συμπεριφορά και πρακτική, ο μαξιμαλισμός και η ανελαστικότητα των τουρκικών επιδιώξεων, έχουν διαμορφώσει μια αδιέξοδη κατάσταση, η οποία φαίνεται ότι είναι αδύνατο να διευθετηθεί ειρηνικά.

Όλα αυτά έχουν προκαλέσει την ανησυχία και τον προβληματισμό της ελληνικής ηγεσίας αλλά και της κοινωνίας συνολικά, οι οποίοι παρατηρούν ότι το αφήγημα περί διεθνώς απομονωμένου Ερντογάν, καταρρέουσας τουρκικής οικονομίας, τουρκικής ρητορικής για εσωτερική κατανάλωση, διεθνών ραπισμάτων στην Τουρκία, Ελλάδα με ισχυρές συμμαχίες, παράγοντας σταθερότητας και ασφάλειας και ψύχραιμη δύναμη, δεν λειτουργεί αποδοτικά και πάνω από όλα αποτρεπτικά. Επομένως, προκύπτει η ανάγκη να επανεξετασθεί η ελληνική στρατηγική. Η κυβέρνηση χωρίς να ανεβάσει του τόνους, όπως πολύ σωστά πράττει, πρέπει να εκπέμψει ισχυρό μήνυμα ετοιμότητας και αποφασιστικότητας αντιμετωπίσεως της τουρκικής απειλής, το οποίο δεν πρέπει να είναι επικοινωνιακό αλλά ουσιαστικό και ορατό. Για να το επιτύχει αυτό είναι απαραίτητο να προβεί κατ’ ελάχιστο στις παρακάτω ενέργειες και δράσεις.

ΕΕ: Πρόσθετη βοήθεια στην Τουρκία για τη στήριξη προσφύγων

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ανακοίνωσε ότι θα διαθέσει επιπρόσθετα 50 εκατομμύρια ευρώ για τη στήριξη των ευάλωτων προσφύγων και των κοινοτήτων υποδοχής τους στην Τουρκία. Tο Δικτύο Κοινωνικής Προστασίας Έκτακτης Ανάγκης της ΕΕ (ESSN), υποστηρίζει επί του παρόντος πάνω από 1,5 εκατομμύριο άτομα στην Τουρκία μέσω χρηματικής βοήθειας.

Όπως αναφέρει η ανακοίνωση της Κομισιόν,

• "Το κόστος ζωής και η έλλειψη πρόσβασης σε τακτικό εισόδημα δυσκολεύουν τις ευάλωτες οικογένειες να τα βγάλουν πέρα"
• "η ανθρωπιστική βοήθεια θα διατεθεί σε εξειδικευμένες υπηρεσίες υγειονομικής περίθαλψης και θα βοηθήσει στην αντιμετώπιση ζητημάτων προστασίας, όπως η νομική συμβουλευτική, η ψυχοκοινωνική υποστήριξη, καθώς και η πρόσβαση σε πολιτική τεκμηρίωση"
• "η Τουρκία έχει καταβάλει αξιέπαινες προσπάθειες για να τους παρέχει πρόσβαση σε βασικές υπηρεσίες, συμπεριλαμβανομένης της εκπαίδευσης και της υγειονομικής περίθαλψης, αλλά πολλοί αντιμετωπίζουν βαθύτερο χρέος και φτώχεια λόγω των δευτερογενών επιπτώσεων της COVID-19 και της υποτίμησης της τουρκικής λίρας."

Ο Επίτροπος για τη Διαχείριση Κρίσεων, Γιάνες Λέναρσιτς, ανέφερε ότι ,

"Η Σουηδία και η Φινλανδία να τα βρουν με τη Ρωσία όπως θέλουν να τα βρούμε εμείς με την Τουρκία"

"Η Αθήνα δικαιούται να δίνει πανομοιότυπες απαντήσεις στη Συμμαχία με αυτές που λαμβάνει όταν θέτει το πρόβλημα των τουρκικών παραβιάσεων. Να απαντάει, δηλαδή, ότι η Σουηδία και η Φινλανδία πρέπει να τα βρουν με τη Ρωσία! Τότε πολλοί σύμμαχοι, που άλλα μας έλεγαν τις τελευταίες δεκαετίες θα υποχρεωθούν να έλθουν αντιμέτωποι με την υποκρισία τους.  Κι αν υποτεθεί ότι προβάλλεται το επιχείρημα πως Ελλάδα και Τουρκία είναι σύμμαχοι, ενώ η Ρωσία είναι αντίπαλος, η απάντηση είναι απλή. Εάν τέτοια συμπεριφορά γίνεται ανεκτή στο εσωτερικό της Συμμαχίας, με ποια νομιμοποίηση να απαιτείται η συμμόρφωση τρίτων…"

ΔΙΑΒΑΣΤΕ: https://www.defence-point.gr/news/i-soyidia-kai-i-finlandia-na-ta-vroyn-me-ti-rosia-opos-theloyn-emeis-me-tin-toyrkia

ΝΕΟΡΑΓΙΑΔΙΣΜΟΣ και ΠΑΡΑΚΜΗ

Η στάση της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής στο ζήτημα της Ουκρανίας έχει θέσει στο τραπέζι το ζήτημα της μόνιμα φοβικής αντιμετώπισης των εξελίξεων στα ελληνοτουρκικά από το πολιτικό σύστημα και τους «καθεστωτικούς» απολογητές και προπαγανδιστές του στα ΜΜΕ. 

 

Τις προηγούμενες ημέρες είδε το φως της δημοσιότητας έκθεση της αμερικανικής πρεσβείας στη Λευκωσία που ανέλυε από την αμερικανική οπτική γωνία τις αιτίες απόρριψης του Σχεδίου Ανάν πριν σχεδόν 20 χρόνια. Οι τότε απόψεις των Αμερικανών αποκαλύπτουν πολλά όταν διαβάζονται σήμερα. Αλήθεια, στην Ουάσιγκτον θεωρούν ακόμα σοφές τις προτάσεις για παρέμβαση στην κυπριακή κοινωνία με σκοπό να καταπολεμηθούν οι αιτίες που οδήγησαν στη μεγαλοπρεπή απόρριψη του Σχεδίου Ανάν; Θεωρούν ακόμα ότι το Σχέδιο αυτό που προώθησαν λυσσαλέα εξυπηρετούσε τα αμερικανικά συμφέροντα; Βέβαια, είναι εύκολη η απάντηση γιατί οι παρεμβάσεις αφορούσαν μόνο τους Ελληνοκύπριους. Δεν θα έτρεχε τίποτα εάν τα «καλά παιδιά» με τις ευλογίες της Ουάσιγκτον έπεφταν θύμα ξανά των γενοκτόνων ισλαμιστών της Άγκυρας! Μόνο στους Έλληνες υπήρχε δυνατότητα παρέμβασης. Με τους Τούρκους να μην μετακινούνται ούτε εκατοστό και την Ουάσινγκτον να καίγεται, οι Αμερικανοί πίεζαν ασφυκτικά τους Ελληνοκύπριους να υποχωρήσουν για να πλησιάσουν την άλλη πλευρά! Και γιατί να μην το έκαναν, όταν έβρισκαν πρόθυμους και στην Ελλάδα και στην ελεύθερη Κύπρο απολογητές του νεοραγιαδισμού που συνεχίζουν και επιβιώνουν ακόμα και σήμερα;

Ερευνάται ΚΕΚ που προσφέρει δωρεάν διαδικτυακά «σεμινάρια» για την εκμάθηση τουρκικών σε στρατιωτικούς και αστυνομικούς

Οι αρμόδιες υπηρεσίες του Πενταγώνου έχουν θέσει στο επίκεντρο του ενδιαφέροντός τους Κέντρο Επαγγελματικής Κατάρτισης (ΚΕΚ) που δραστηριοποιείται σε νησί του Αιγαίου παραδίδοντας δωρεάν διαδικτυακά σεμινάρια εκμάθησης της τουρκικής γλώσσας για το προσωπικό που υπηρετεί στα Σώματα Ασφαλείας, στην ΕΥΠ, στις Ε.Δ. και στα δικαστήρια. Η έναρξη των σεμιναρίων προβλεπόταν να ξεκινήσει στις 22 Μαρτίου, ενώ οι ενδιαφερόμενοι θα χωρίζονταν σε δύο τμήματα, προχωρημένων και αρχαρίων. Η όλη διαδικασία θα υλοποιούνταν μέσω μιας εξειδικευμένης πλατφόρμας τηλεκπαίδευσης, με τους συμμετέχοντες να καλούνται να συμπληρώσουν νωρίτερα όχι μόνο τα πλήρη προσωπικά στοιχεία τους, αλλά και πληροφορίες οι οποίες ήταν περιττές και άσχετες με τη διαδικασία εκμάθησης της τουρκικής γλώσσας, όπως η επαγγελματική τους ιδιότητα και η θέση που κατέχουν στην υπηρεσία τους. Οι ενδιαφερόμενοι καλούνταν να συμπληρώσουν έναν ηλεκτρονικό σύνδεσμο εγγραφής οφείλοντας αρχικά να συνδεθούν με το προσωπικό τους προφίλ στην Google και ακολούθως να συμπληρώσουν υποχρεωτικά πεδία της φόρμας εγγραφής δηλώνοντας προσωπικά τους στοιχεία όπως τόπος εργασίας, ΑΦΜ, κινητό τηλέφωνο, e-mail και φορέας/θέση εργασίας. Εντυπωσιακό μάλιστα είναι ότι το συγκεκριμένο ΚΕΚ απέφυγε να αναρτήσει το εν λόγω δωρεάν πρόγραμμα εκμάθησης τουρκικών στην επίσημη ιστοσελίδα του, επιλέγοντας να στείλει επιστολή ενημέρωσης των ενδιαφερομένων στους φορείς του νησιού όπου δραστηριοποιείται.

Η μοιρολατρική τοποθέτηση του υπουργού Άμυνας για Τουρκία-ΝΑΤΟ ήταν εξαιρετικά αποκαλυπτική…

Αλγεινές εντυπώσεις προκάλεσε η τοποθέτηση του υπουργού Άμυνας, Νίκου Παναγιωτόπουλου, κατά τη διάρκεια της συζήτησης για την κύρωση του Μνημονίου μεταξύ του ελληνικού υπουργείου Άμυνας, με τα αντίστοιχα της Τουρκίας και της Ρουμανίας, αναφορικά με την ίδρυση, διοίκηση και λειτουργία του «Κέντρου Αριστείας Ναυτικής Ασφάλειας» (Maritime Security Center of Excellence Operational Memorandum of Understanding) με έδρα την Τουρκία.

Αντικείμενο του σχολιασμού που ακολουθεί δεν είναι η συμμετοχή της Ελλάδας στο «Κέντρο Αριστείας», αλλά ο ατυχέστατος τρόπος, με τον οποίο επέλεξε να αιτιολογήσει την απόφαση ο υπουργός Άμυνας. Χωρίς να το αντιληφθεί, αφενός αποκάλυψε τη συνέχιση της ελληνικής πρακτικής δεκαετιών απέναντι στην Τουρκία, αφετέρου ακύρωνε την αιτιολογική βάση της διακηρυγμένης κυβερνητικής πολιτικής απέναντι στον πόλεμο Ρωσίας-Ουκρανίας. Ωστόσο, θα ήταν παράλειψη εάν δεν υπενθυμιστεί η συνολικότερη εικόνα της πολιτικής έναντι της Τουρκίας της παρούσας κυβέρνησης, στη διαμόρφωση της οποίας προφανώς έχει συμβάλλει σε σημαντικό βαθμό ο υπουργός Άμυνας.

Υπενθυμίζεται, η αντίσταση επί του πεδίου τον Μάρτιο του 2020 στον Έβρο και το θέρος του ιδίου έτους στο Αιγαίο. Στη συνέχεια, τις προσπάθειες επανεξοπλισμού των Ενόπλων Δυνάμεων μετά από υπερδεκαετή εγκατάλειψη, ώστε να ενισχυθεί ουσιαστικά η ελληνική αποτρεπτική αξιοπιστία απέναντι στον τουρκικό αναθεωρητισμό. Κατά συνέπεια, οι σκληρές επισημάνσεις που ακολουθούν, πηγάζουν από την ειλικρινή αγωνία αποτροπής του ενδεχομένου επιστροφής της χώρας σε πρακτικές του παρελθόντος, λόγω της ανασφάλειας που προκαλεί η αρνητική διεθνής συγκυρία. Η λανθασμένη επιχειρηματολογία του υπουργού Άμυνας θα πρέπει να καταγραφεί απλά ως μια ατυχής κοινοβουλευτική παρουσία, που δεν θα επαναληφθεί και η κυβέρνηση θα αποδείξει στην πράξη ότι δεν εγκατέλειψε τις βασικές κατευθυντήριες γραμμές που έχουν χαραχθεί από το 2020.

Ο Νίκος Παναγιωτόπουλος ανέφερε ότι:
«οι γεωπολιτικές εξελίξεις άλλαξαν λίγο τον τρόπο με τον οποίον πολλοί Σύμμαχοι στο ΝΑΤΟ βλέπουν τη θέση της Τουρκίας». Κατά τη γνώμη του, «αυτό ενδεχομένως θα μπορούσε να συνηγορήσει για έναν ακόμα λόγο υπέρ της σύναψης και της προώθησης από τη Βουλή αυτής της Συμφωνίας».

NATO: Προγράμματα DIANA

Στις 7 Απριλίου το NATO αποφάσισε μια πρωτοβουλία (δείτε ΕΔΩ), ένα ερευνητικό πρόγραμμα για τεχνολογίες αιχμής, οι οποίες, εκτιμά το NATO, θα συμβάλουν στη διατήρηση του τεχνολογικού πλεονεκτήματος της Συμμαχίας. Συγκεκριμένα, οι Υπουργοί Εξωτερικών των κρατών-μελών του NATO ενέκριναν τη χάρτα DIANA (Defence Innovation Accelerator for the North Atlantic). Τα προγράμματα DIANA θα επικεντρωθούν σε νέες και αναδυόμενες τεχνολογίες, τις οποίες το NATO έχει χαρακτηρίσει προτεραιότητα. Τα προγράμματα DIANA θα ενώσουν, σε καθεστώς συνεργασίας, το στρατιωτικό προσωπικό με νεοφυείς επιχειρήσεις, ερευνητές και εταιρείες υψηλής τεχνολογίας των χωρών-μελών της Συμμαχίας για την επίλυση κρίσιμων προκλήσεων στην άμυνα και την ασφάλεια.

Οι συμμετέχοντες στα προγράμματα της DIANA θα έχουν πρόσβαση στο δίκτυο των δεκάδων τοποθεσιών (κέντρα με επιταχυντές και κέντρα δοκιμών) σε περισσότερες από 20 χώρες-μέλη της Συμμαχίας. Τα προγράμματα DIANA θα διαχειρίζονται από δύο περιφερειακά γραφεία, ένα στην Ευρώπη (κοινό στη Μεγάλη Βρετανία και την Εσθονία) και ένα στη Βόρεια Αμερική (πιθανότατα στον Καναδά). Οι τομείς έρευνας που θα απασχολήσουν τα προβλήματα DIANA είναι: Η τεχνητή νοημοσύνη, η επεξεργασία μεγάλου όγκου δεδομένων (γρήγορα και με ασφάλεια), οι κβαντικές τεχνολογίες, οι τεχνολογίες της αυτονομίας, η βιοτεχνολογία, η τεχνολογία νέων υλικών και οι τεχνολογίες που σχετίζονται με το διάστημα. Τα προγράμματα αυτά θα χρηματοδοτηθούν από το πολυεθνικό Ταμείο Καινοτομίας του ΝΑΤΟ (NATO Innovation Fund). Το ταμείο θα επενδύσει € 1 δισεκατομμύριο σε νεοφυείς επιχειρήσεις (Start-Up) αρχικού σταδίου και σε προγράμματα νέων τεχνολογιών, τα οποία ευθυγραμμίζονται με τους στρατηγικούς στόχους του NATO.