Καταρχάς η Χάγη αποκλείεται λόγω Τουρκίας, ενώ μιλάμε πάντα για διμερή συνεννόηση, με τις «φιλικές υπηρεσίες» της Ε.Ε. Πρόκειται λοιπόν για έναν «έντιμο συμβιβασμό» ο οποίος βασίζεται σε δύο μέρη. Το πρώτο αποτελεί την περιοχή των μικρών και απομακρυσμένων νησιών, όπως μας τα υπέδειξε ο κ. Ροζάκης, στα οποία η ελληνική πολιτεία εδώ και χρόνια αποδίδει μειωμένη, ή ορθότερα μικρή έως ανύπαρκτη επήρεια. Για αυτά, και συγκεκριμένα για το σύμπλεγμα της Μεγίστης, θα υπάρξει μια προσωρινή συμφωνία συνεκμετάλλευσης του (Ελληνικού) ορυκτού πλούτου, που θα επιτρέπει και την μεταφορά αγωγών, εξασφαλίζοντας παράλληλα την ειρήνη στην περιοχή. Το δεύτερο σκέλος αφορά τους Τούρκους ψαράδες στο Αιγαίου, στους οποίους μπορεί να δοθεί ένα καθεστώς εξαιρέσεων και προνομίων, αντίστοιχο με αυτό των Ιταλών. Η εν λόγω «λύση» θα αποκτήσει προσωρινό χαρακτήρα, από τον οποίο δεν θα προκύπτουν αξιώσεις, ενώ δεν θα προκαταλαμβάνει το αποτέλεσμα μιας μεταγενέστερης οριστικής διευθέτησης. Ωστόσο, ουδέν μονιμότερο του προσωρινού.
Κλειδί σε αυτή την προδοσία αποτελεί η συμφωνία της Ιταλίας. Εκεί η κυβέρνηση αναγνώρισε για πρώτη φορά στην ιστορία της χώρας μας, μειωμένη επήρεια ΑΟΖ σε Ελληνικά νησιά, κατά παράβαση του διεθνούς δικαίου, και προσέφερε ιδιαίτερα προνόμια σε ξένους ψαράδες στις Ελληνικές θάλασσες. Έχοντας καταφέρει να περάσει την προδοσία στο Ιόνιο ως κατόρθωμα, ένας συμβιβασμός με την Τουρκία, στα πλαίσια του Ιταλικού μοντέλου, ο οποίος διασφαλίζει το διαμοιρασμό των κερδών, ενισχύοντας τα άδεια ελληνικά ταμεία, και αποσοβώντας ένα στημένο θερμό επεισόδιο, θα παρουσιαστεί δυστυχώς ως θρίαμβος. Η ιστορική συνέχεια του προδοτικού πολιτικού μας συστήματος είναι δυστυχώς δεδομένη και σε αυτό συνηγορούν τα ίδια πρόσωπα, οι οικογένειες και οι κοινές πολιτικές τους. Μέχρι και σήμερα, καμία κυβέρνηση δεν έχει τολμήσει να οριοθετήσει ΑΟΖ με την Κύπρο – κάτι το αυτονόητο – και ούτε πρόκειται να το πράξει. Αυτή η κρατική συνέχεια είναι η μεγαλύτερη απόδειξη της προδοσίας και του εθνομηδενισμού της αστικής «δημοκρατίας» και της ξενοκίνητης, δοτής άρχουσας τάξης.
ΤΟ ΠΛΗΡΕΣ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ: https://infognomonpolitics.gr/2020/07/i-apo-kinou-anaptyxi-pou-etimazi-i-nd-sto-egeo/
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΚΑΙ ΑΥΤΑ:
Κλειδί σε αυτή την προδοσία αποτελεί η συμφωνία της Ιταλίας. Εκεί η κυβέρνηση αναγνώρισε για πρώτη φορά στην ιστορία της χώρας μας, μειωμένη επήρεια ΑΟΖ σε Ελληνικά νησιά, κατά παράβαση του διεθνούς δικαίου, και προσέφερε ιδιαίτερα προνόμια σε ξένους ψαράδες στις Ελληνικές θάλασσες. Έχοντας καταφέρει να περάσει την προδοσία στο Ιόνιο ως κατόρθωμα, ένας συμβιβασμός με την Τουρκία, στα πλαίσια του Ιταλικού μοντέλου, ο οποίος διασφαλίζει το διαμοιρασμό των κερδών, ενισχύοντας τα άδεια ελληνικά ταμεία, και αποσοβώντας ένα στημένο θερμό επεισόδιο, θα παρουσιαστεί δυστυχώς ως θρίαμβος. Η ιστορική συνέχεια του προδοτικού πολιτικού μας συστήματος είναι δυστυχώς δεδομένη και σε αυτό συνηγορούν τα ίδια πρόσωπα, οι οικογένειες και οι κοινές πολιτικές τους. Μέχρι και σήμερα, καμία κυβέρνηση δεν έχει τολμήσει να οριοθετήσει ΑΟΖ με την Κύπρο – κάτι το αυτονόητο – και ούτε πρόκειται να το πράξει. Αυτή η κρατική συνέχεια είναι η μεγαλύτερη απόδειξη της προδοσίας και του εθνομηδενισμού της αστικής «δημοκρατίας» και της ξενοκίνητης, δοτής άρχουσας τάξης.
ΤΟ ΠΛΗΡΕΣ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ: https://infognomonpolitics.gr/2020/07/i-apo-kinou-anaptyxi-pou-etimazi-i-nd-sto-egeo/
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΚΑΙ ΑΥΤΑ:
No comments :
Post a Comment