6.3.17

Τον Ιανουάριο του 2019 καθελκύεται το TCG Anadolu (L408) – Δεύτερο αεροπλανοφόρο θα παραγγείλει το Τουρκικό Ναυτικό - Τουρκικό LCT Bayraktar: σύντομα στο Αιγαίο για ενδυνάμωση των σχέσεων ειρήνης και συνεργασίας

Τον Ιανουάριο του 2019 πρόκειται να καθελκυστεί το τουρκικό ελαφρύ αεροπλανοφόρο TCG Anadolu (L408) σύμφωνα με το ναυπηγείο SEDEF Gemi Insaati το οποίο το Μάιο του 2015 ανέλαβε το συμβόλαιο για την ναυπήγηση του. Το πλοίο βασίζεται στο σχέδιο του ισπανικού ελαφρού αεροπλανοφόρου SPS Juan Carlos (L-61) που έχει ήδη αποκτηθεί από το Ισπανικό και Αυστραλιανό Ναυτικό και θα ναυπηγηθεί εξολοκλήρου στα τουρκικά ναυπηγεία. Όπως ανέφερε το στέλεχος του ναυπηγείου SEDEF Gemi Insaati στο Jane’s η καθέλκυση του πλοίου θα πραγματοποιηθεί τον Ιανουάριο του 2019 δύο χρόνια νωρίτερα από ότι είχε αρχικά ανακοινωθεί και θα παραδοθεί στο Τουρκικό Ναυτικό το 2021. Το πρόγραμμα ναυπήγησης του τουρκικού ελαφρού αεροπλανοφόρου ξεκίνησε τον Απρίλιο του 2007 και κατέληξε με την επιλογή της κοινοπραξίας SEDEF/Navantia το Δεκέμβριο του 2013 και την υπογραφή της σύμβασης το Σεπτέμβριο του 2015. Αξίζει να σημειωθεί ότι η εταιρεία SEDEF Gemi Insaati ανήκει στον επιχειρηματικό όμιλο TURKON, ο οποίος διατηρεί φιλικές σχέσεις με την οικογένεια Ερντογάν.

Το τουρκικό ελαφρύ αεροπλανοφόρο TCG Anadolu (L408) θα έχει μήκος 232 μέτρα, πλάτος 32 μέτρα, βύθισμα 6,9 μέτρα και εκτόπισμα (πλήρες φορτίου) 24.660 τόνους. Το πλοίο θα μπορείνα επιτύχει μέγιστη ταχύτητα 21 κόμβους και εμβέλεια 9.000 μίλια. Το τουρκικό αεροπλανοφόρο διαθέτει ειδική ράμπα απογείωσης αεροσκαφών και θα μπορεί να μεταφέρει μέχρι και 12 F-35B και 12 ελικόπτερα διαφορετικών τύπων. Εναλλακτικά το πλοίο θα μπορεί να μεταφέρει 6 αεροσκάφη F-35B, 4 επιθετικά ελικόπτερα T-129 ATAK II, 8 μεταφορικά ελικόπτερα AS532 ή CH-47F, 2 ελικόπτερα ανθυποβρυχιακού πολέμου S-70B Seahawk καθώς και 2 UAV/UCAV τύπου ANKA ή Bayraktar ΤΒ2. Η έναρξη της ναυπήγησης του πλοίου πραγματοποιήθηκε στα τέλη Απριλίου του 2016 πριν από 10 μήνες παρουσία του Τούρκου Προέδρου Erdogan.

Σύμφωνα με την εταιρεία SEDEF Gemi Insaati το επόμενο βήμα του Τουρκικού Ναυτικού είναι η προκήρυξη ενός νέου διαγωνισμού στις αρχές του 2019 για την ναυπήγησης ενός δεύτερου πλοίου της ιδίας κλάσης ώστε στα μέσα της δεκαετίας του 2020 το Τουρκικό Ναυτικό να διαθέτει δύο ελαφρά αεροπλανοφόρα της κλάσης Anadolu, τα οποία θα αναπτύξει στην Ανατολική Μεσόγειο και στην Μαύρη θάλασσα ως πυρήνα ναυτικών ομάδων κρούσης οι οποίες θα περιλαμβάνουν 1 καταδρομικό αεράμυνας περιοχής, 2-3 φρεγάτες, ενός πλοίου ανεφοδιασμού Στόλου και 1-2 υποβρύχια. Σύμφωνα με τουρκικά δημοσιεύματα του 2014 ο Τουρκικός Στόλος επιδιώκει στο μέλλον να έχει στην θάλασσα ανεπτυγμένες 13 κύριες μονάδες επιφανείας (καταδρομικά, φρεγάτες, κορβέτες) εκ των οποίων τα 5 πλοία θα επιχειρούν στο Αιγαίο και τα υπόλοιπα 4 πλοία στη Μεσόγειο και 4 ακόμη στη Μαύρη θάλασσα.

http://www.viadiplomacy.gr/

Όπως ανακοίνωσε εκπρόσωπος των τουρκικών ναυπηγείων Anadolu κατά τη διάρκεια της NAVDEX 2017, το νέο αρματαγωγό TCG Bayraktar (L402), ολοκλήρωσε τις θαλάσσιες δοκιμές και θα παραδοθεί σύντομα στο Τουρκικό Ναυτικό. Το LCT Bayraktar (L402) είναι μια εξελιγμένη πλατφόρμα αμφίβιων επιχειρήσεων και αποτελεί το πρώτο πλοίο της ομώνυμης κλάσης, με την καθέλκυση του δεύτερου πλοίου TCG Sancaktar να είναι προγραμματισμένη για τον Ιούλιο του 2017. Υφίσταται και προαίρεση για κατασκευή δύο επιπλέον πλοίων.

Τα βασικά σχεδιαστικά χαρακτηριστικά των LCT κλάσης Bayraktar: Εκτόπισμα πλήρους φόρτου 7.125 τόνων και ολικό μήκος 138 μέτρων, με θύρες στην πλώρη και στην πρύμνη, πλευρική ράμπα, δύο γερανούς για καθέλκυση 4 αποβατικών ακάτων (LCVP) από το κατάστρωμα, ελικοδρόμιο, χωρητικότητα φορτίου 1.180 τόνων και ενδιαιτήσεις για 350 πεζοναύτες, εκτός των 129 μελών του πληρώματος.
Ο αμυντικός και ηλεκτρονικός οπλισμός: Δύο πύργους 40mm/70cal της Oto Melara, δύο συστήματα Εγγύς Άμυνας (CIWS) Mk15 Block 1B Phalanx, δύο τηλεχειριζόμενα Σταθεροποιημένα Πολυβόλα (STAMP) των 12,7mm της τουρκικής Aselsan, 3D ραντάρ αέρος/επιφανείας Smart -S Mk2, σύστημα αντιμέτρων τορπιλών, δέκτη προειδοποίησης ακτινοβολίας laser (LWS), δύο ηλεκτροπτικά συστήματα AselFLIR 300D της Αselsan, τερματικό ζεύξης δεδομένων Link 11/16/22. Oι αισθητήρες και τα οπλικά συστήματα του πλοίου θα ελέγχονται από μια νέα έκδοση του Τουρκικού Συστήματος Διαχείρισης Μάχης (CMS) GENESIS της Havelsan, με 5 Κονσόλες Χειριστή.

Αξίζει να σχολιαστούν τα εξής:

Ομοιοτυπία επιλογών συστημάτων με άλλες πλατφόρμες του Τουρκικού Ναυτικού
Τα 2 νέα LCT και ίσως και τα επόμενα 2 της προαίρεσης, φέρουν αρκετά συστήματα με τουρκική βιομηχανική συμμετοχή ενώ άλλα είναι αμιγώς τουρκικής σχεδίασης και κατασκευής και εξοπλίζουν διάφορες μονάδες του Τουρκικού Ναυτικού. Tο 3D ραντάρ Smart -S Mk2 της Thales, έχει εγκατασταθεί στις κορβέτες κλάσης MILGEM (φωτο) και σε αριθμό εκσυγχρονισμένων φρεγατών O. H. Perry.O σταθμός με το τηλεχειριζόμενo Σταθεροποιημένο Πολυβόλο (STAMP) των 12,7mm της Aselsan, έχει επίσης εγκατασταθεί σε ταχύπλοα σκάφη της Τουρκικής Ακτοφυλακής, στα περιπολικά κλάσης Tusla όσο και στις νέες κορβέτες κλάσης MILGEM. To ηλεκτροπτικό σύστημα AselFLIR 300D της Αselsan, έχει επίσης εγκατασταθεί στα ταχύπλοα περιπολικά κλάσης Tusla όσο και στις νέες κορβέτες κλάσης MILGEM.Το Σύστημα Διαχείρισης Μάχης (CMS) GENESIS της Havelsan (φωτο), έχει εγκατασταθεί στις κορβέτες κλάσης MILGEM, στις εκσυγχρονισμένες φρεγάτες O. H. Perry. και σε αριθμό τουρκικών υποβρυχίων. Φυσικά, με τις απαραίτητες αναβαθμίσεις και τροποποιήσεις θα χρησιμοποιηθεί σε ένα πλήθος μελλοντικών ναυτικών μονάδων του Τουρκικού Ναυτικού.

Αμυντικός εξοπλισμός με ιδιαίτερα ισχυρή προστασία και δικτύωση
Το υπερσύγχρονο ραντάρ 3D, το σύστημα LWS, οι δύο πύργοι με τα πυροβόλα 40mm/70cal της Oto Melara, τα δύο συστήματα Εγγύς Άμυνας (CIWS) Mk15 Block 1B Phalanx και τα δύο τηλεχειριζόμενα Σταθεροποιημένα Πολυβόλα (STAMP) των 12,7mm, παρέχουν όχι μόνο μια σημαντική αντιβληματική / αντιεροπορική προστασία αλλά και επαρκέστατη ικανότητα παθητικού εντοπισμού, παρακολούθησης και καταστροφής ασύμμετρων απειλών με χαμηλό ακουστικό, ηλεκτρομαγνητικό και θερμικό ίχνος. Το παραπάνω υποδηλώνει ότι έχουν ληφθεί πολύ σοβαρά οι τρέχουσες τεχνολογικές εξελίξεις και οι απειλές που μπορεί να αντιμετωπίσουν τα νεότευκτα τουρκικά LCT στο περιβάλλον του Αιγαίου, που έτσι κι αλλιώς προβλέπεται να επιχειρήσουν ενταγμένα σε ομάδα πλοίων με ισχυρή αντιεροπορική ομπρέλα προστασίας. Ειδικά, η τοποθέτηση συστήματος προειδοποίησης για ακτινοβολία λέιζερ (LWS) δείχνει να λαμβάνεται πολύ σοβαρά τόσο η υφιστάμενη απειλή που συνιστούν οι πύραυλοι Hellfire κατεύθυνσης λέιζερ που μπορούν να βληθούν από τα 3 S-70B10 του ΠΝ και τα ΑΗ64A+/AH64D της ΑΣ αλλά και η πιθανή μελλοντική αγορά ρουκετών με κεφαλή κατεύθυνσης λέιζερ (πχ APKWS). Η πιθανή προσθήκη συστήματος ζεύξης δεδομένων Link 16 και του μελλοντικού Link 22, αφήνει ελάχιστες αμφιβολίες για την σημασία που δίνει η Τουρκική Ηγεσία στα επιχειρησιακά πλεονεκτήματα ενός δικτυωμένου περιβάλλοντος αεροναυτικών επιχειρήσεων.

Η Ελληνική πλευρά
Η Ελληνική πλευρά απλώς παρατηρεί τον εξοπλιστικό ναυτικό "οργασμό" της Τουρκίας, εγκλωβισμένη στο κλίμα αυτο-αφοπλισμού που η ίδια επέλεξε για τον εαυτό της, με βολικό άλλοθι την οικονομική επιτροπεία της χώρας και παρωχημένα ιδεολογήματα φιλίας και συνεργασίας με μια Τουρκία που διολισθαίνει καθημερινά προς τον ολοκληρωτισμό. Αρνείται πεισματικά όχι μόνο να κατανοήσει το αυτονόητο αλλά και να πάρει κάποια μαθήματα από τον διαχρονικά δομημένο πόλεμο προπαγάνδας που υφίσταται από την Τουρκία, είτε με αφορμή την νόμιμη αμυντική προπαρασκευή νησιών του Ανατ. Αιγαίου, είτε σαν αποτέλεσμα κατασκευασμένων ειδήσεων για δήθεν παρενοχλήσεις και στοχοποιήσεις τουρκικών μαχητικών και πλοιαρίων... Έτσι βλέπουμε την Ελληνική πλευρά να διοργανώνει τελετές ονοματοδοσίας για βοηθητικά πλοία μεταφοράς προσωπικού που το πιθανότερο θα είχαν περάσει απαρατήρητες σε άλλες εποχές αλλά δεν τολμά να οργανώσει μια καλοπληρωμένη διεθνής φιέστα ενημέρωσης των ξένων ΜΜΕ για τις ξεκάθαρες επιθετικές-αποβατικές φιλοδοξίες που συνιστά η καθέλκυση τέτοιων σκαφών.

Μάλλον τελικά, κάποιοι πρέπει ναι πιστεύουν ότι τα νέα τουρκικά αποβατικά πλοία αμφίβιων επιχειρήσεων θα χρησιμοποιηθούν περισσότερο σε αποστολές έρευνας και διάσωσης και σε ανθρωπιστικές αποστολές, σύμφωνα και με δήλωση του κατασκευαστή τους. Όπως ακριβώς, σε επίσημο επίπεδο, η Τουρκία θεωρεί την εισβολή στην Κύπρο το 74 σαν μια ειρηνευτική επιχείρηση στα πλαίσια αντιμετώπισης ανθρωπιστικής τραγωδίας... Υπάρχει άραγε σοβαρός λόγος να μην τους πιστέψουμε;

http://defencenews.gr/

No comments :