28.10.16

Ο Μεταξάς μέσα απο τα λόγια των πολεμίων του

Παναγιώτης Κανελλόπουλος: “Πρέπει να είμεθα χωρίς άλλο ευγνώμονες εις τον Μεταξά, διότι είπε ολομόναχος , εις το σκοτάδι της Νύχτας το μέγα ΟΧΙ. Λέγουν, όσοι αντικρύζουν με εμπάθεια και αυτά τα γεγονότα της Ιστορίας, ότι το «ΟΧΙ» δεν το είπε ο Μεταξάς αλλά ο ελληνικός λαός. Ναι το είπε ο Ελληνικός Λαός, αλλά αφού το είχαν πη ο Μεταξάς. Εάν ο Μεταξάς έλεγε ΝΑΙ , πως θα έλεγε το ΟΧΙ ο Ελληνικός λαός, αφού θα ξυπνούσε αργότερα; Θα το έλεγε βεβαία μέσα του, θα το εξεδήλωνε έμπρακτα οταν θα οργάνωνε μυστικά της αντίσταση αλλά η Αλβανική εποποιία δεν θα εγράφετο ποτέ. Ας είμεθα τίμιοι απέναντι της Ιστορίας. Το μέγα ΟΧΙ είναι πράξις του Ι. Μεταξά.» (από το βιβλίο «Τα χρόνια του Μεγάλου Πολέμου»)

Μίκης Θεοδωράκης: Έκλαιγε όλη η πόλη για τον Μεταξά «…..Ο θάνατος του Μεταξά ήταν ένα μεγάλο σοκ. Ο Μεταξάς ήταν πολύ τυχερός διότι συνέδεσε το όνομά του με το “Οχι”, συνέδεσε το όνομά του με τη νίκη και πέθανε σε μια κορύφωση νίκης. Στην Τρίπολη, πρέπει να σου πω ότι έγιναν μνημόσυνα σε διάφορες εκκλησίες. Κι εμείς πήγαμε σε μια εκκλησία, όχι στη μητρόπολη, σε μια άλλη, πιο μικρή. Την ώρα λοιπόν του μνημοσύνου, ο κόσμος έκλαιγε τόσο γοερά, ώστε από τη μία εκκλησία στην άλλη άκουγες τα κλάματα. Έκλαιγε όλη η πόλη για τον Μεταξά. Τόσο τυχερός ήταν δηλαδή, έτυχε η κατάλληλη στιγμή να πει το “Οχι” και μετά να πεθάνει… Και πίσω από το “Οχι” αυτό, δείχνει ότι ήταν ίσως ο μοναδικός πολιτικός στην Ευρώπη που δεν πίστευε στη νίκη του Χίτλερ. Πίστευε δηλαδή ότι θα νικήσουν οι Εγγλέζοι, κάτι που εκείνη τη στιγμή έμοιαζε παράλογο. Και, βεβαίως, ταίριαζε πολύ και με τη νοοτροπία του θρόνου, που ήταν αγγλόφιλος…».

Γρηγόρης Φαράκος (γ.γ. του ΚΚΕ): Στην κηδεία του Μεταξά εγώ παρευρέθηκα. Ημουν από εκείνους που με τίποτα δεν τον ήθελα, αλλά παρευρέθηκα. Και παρευρέθηκε πολύς τέτοιος κόσμος«…Το πρωί της 28ης Οκτωβρίου το περίμενα γιατί θα είχα το πρώτο μου μάθημα στο πρώτο έτος του Πολυτεχνείου… Εκείνο που αισθάνομαι μέχρι τώρα –και πιστεύω το αισθάνεται και ο περισσότερος κόσμος από τότε– ήταν ότι η ζωή, γενικά η ζωή και της χώρας και του κάθε ατόμου, χωρίστηκε στα δύο. Στο πριν και το μετά. Κι αυτό κατά τη γνώμη μου καθόρισε και την εξέλιξη όλης της χώρας στα κατοπινά….Η στάση της Σοβιετικής Ενωσης στον ελληνοϊταλικό πόλεμο ήταν διφορούμενη. Επιπλέον, το σοβιετογερμανικό Σύμφωνο Μολότοφ – Ρίμπερντοφ δημιούργησε προβλήματα σε όλα τα κομμουνιστικά κόμματα της Ευρώπης που είχαν ταχθεί κατά του Αξονα… Ο,τι και να πεις για τον Μεταξά, το πρωί της 28ης Οκτωβρίου εξέφρασε το λαϊκό αίσθημα. Και βεβαίως, επειδή και το ΚΚΕ αυτή είχε ως μοναδική κατεύθυνση, με αυτή την έννοια ταυτίζονται… Βεβαίως, αρνιέμαι τους διθυράμβους που συνήθως ακούγονται υπέρ του Μεταξά που είπε το “Οχι”, αλλά και από την άλλη μεριά, δεν μπορώ να δεχθώ αυτή τη συνεχή κριτική των αριστερών, οι οποίοι δεν είπαν ΠΟΤΕ ότι εν πάση περιπτώσει ο Μεταξάς εκείνο το πρωί είπε αυτό που αισθανόταν όλος ο ελληνικός λαός. Και θα πω και κάτι ακόμα: Στην κηδεία του Μεταξά εγώ παρευρέθηκα. Ημουν από εκείνους που με τίποτα δεν τον ήθελα, αλλά παρευρέθηκα. Και παρευρέθηκε πολύς τέτοιος κόσμος…»

http://www.elkosmos.gr/o-metaxas-mesa-apo-ta-logia-ton-polemion-tou/

No comments :

Print Friendly Version of this pagePrint Get a PDF version of this webpagePDF