13.1.20

Τι επιδιώκει ο Ερντογάν στα ελληνο-τουρκικά;

Πιστεύω ότι οι τρεις επιλογές που έχει μπροστά του ο Ερντογάν είναι:
  • Ένας πόλεμος αρκετών ημερών. 
  • Η διαδικασία ενώπιον του Διεθνούς Δικαστηρίου Διεθνούς Δικαίου της Χάγης. 
  • Ο εξαναγκασμός του Ελληνισμού σε υποχωρήσεις μέσω διμερών διαπραγματεύσεων.

Ας δούμε την πρώτη επιλογή. Θέλει πραγματικά ο Ερντογάν έναν πόλεμο διαρκείας με την Ελλάδα; Νομίζω πως όχι. Οι λόγοι είναι πολλοί:
  • Δεν τον συμφέρει ο πόλεμος με ανοικτό το Κουρδικό μέτωπο στο εσωτερικό του. Τώρα μάλιστα που έχει ενισχυθεί η δύναμη των Κούρδων στη Συρία και στο Ιράκ.
  • Η οικονομία του θα πληγεί, ενώ ήδη η τουρκική λίρα δεν έχει καλές επιδόσεις.
  • Θα ζημιωθεί σοβαρά ο τουρισμός, που αποτελεί μία από τις κύριες πηγές εσόδων της Τουρκίας.
  • Έχει αποδυναμωθει η Αεροπορία από τις πολλές συλλήψεις αξιωματικών μετά την απόπειρα πραξικοπήματος του Ιουλίου 2015.
  • Έχει επεκταθεί και εκτεθεί σε πολλά μέτωπα ο τουρκικός στρατός (Κύπρος, Συρία, Λιβύη κ.α).

Ερχόμαστε στη δεύτερη επιλογή. Τον ενδιαφέρει η Χάγη; Θα έβλεπε με ενδιαφέρον μία τέτοια προσφυγή από κοινού με την Ελλάδα μόνον αν τεθούν ενώπιον των δικαστών όλα τα ζητήματα που η Άγκυρα θεωρεί ανοικτά (π.χ. καθεστώς ελληνικών νησιών και ερημονησίδων κ.α). Επειδή όμως η ελληνική κυβέρνηση δηλώνει ότι θα συζητούσαμε τη Χάγη μόνο για το θέμα της υφαλοκρηπίδας και της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης, είναι αναμενόμενο η Τουρκία να διστάζει. Έστω και αν δεν το παραδέχεται, γνωρίζει ότι δεν έχει με το μέρος της το Διεθνές Δίκαιο.

Την τρίτη επιλογή, λοιπόν, προωθεί και επιθυμεί ο Ερντογάν. Να μάς «τρομάξει» ή με τις φραστικές υπερβολές του ή πιθανόν με ένα σύντομο θερμό επεισόδιο ώστε να μάς οδηγήσει σε διμερή διαπραγμάτευση εφ’ όλης της ύλης. Η υποχώρηση Σημίτη στην περίπτωση των Ιμίων έχει ανοίξει την όρεξη στους γείτονες. Αυτό ακριβώς είναι που πρέπει να αποφύγουμε. Τη διμερή διαπραγμάτευση.

Για να το αποφύγουμε αυτό πρέπει να καταστήσουμε σαφές προς την Τουρκία ότι δεν πρόκειται να συρθούμε σε οποιαδήποτε υποχώρηση που βλάπτει την εθνική κυριαρχία και τα συμφέροντά μας. Πρέπει βεβαίως να ενισχύσουμε με κάθε τρόπο την Άμυνά μας και τη δυνατότητα Αποτροπής. Και το κυριώτερο, είναι απαραίτητο να ενδυναμώσουμε το εθνικό φρόνημα και να αποφύγουμε τα φαινόμενα ηττοπάθειας.

Στις 14 Ιανουαρίου συμπληρώνεται ένας χρόνος από την εκδημία του αειμνήστου φιλολόγου και ιστορικού Σαράντου Καργάκου. Επαναλαμβάνω, λοιπόν, την προτροπή του: Οι Έλληνες δεν πρέπει να μάθουμε να καθόμαστε φρόνιμα, αλλά να έχουμε εθνικό φρόνημα. Και εγώ προσθέτω: Να διδασκόμαστε από τους ήρωές μας!

Κωνσταντίνος Χολέβας – Πολιτικός Επιστήμων

1 comment :

Anonymous said...

Πολύ φοβάμαι ότι το πολιτικό κατεστημένο της χώρας έχει ήδη αποφασίσει, πιθανότατα και με ξένες εντολές, αλλά και επειδή η ενίσχυση του στρατού έχει πολιτικό κόστος, να διαμοιράσει τον πλούτο του αιγαίου. Συνεκμετάλλευση, αυτό καταλάβαμε από τις δηλώσεις των συριζαίων και δεν νομίζω ότι έχει κάτι άλλο στο μυαλό του ο γραβατωμένος συριζα που κυβερνάει τώρα!


12G