20.3.17

Προκαλεί, ξανά, ο Μπουτάρης: «Σαλονίκ η Θεσσαλονίκη» για το δήμαρχό της…

Δεν μας αφήνει να ησυχάσουμε ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης, μετά τις επαναλαμβανόμενες αναφορές του ως “Μακεδονία” τα Σκόπια, επανήλθε για να αναφέρει την Θεσσαλονίκη ως Σαλονίκ… Μεταξύ άλλων όμορφων δήλωσε: “Η εβραϊκή ιστορία και ο πολιτισμός σας, αναπόσπαστο κομμάτι της πολυτάραχης αλλά λαμπρής ιστορίας της πόλης μας, της Σαλονίκ σας” και εξέφρασε την απορία του και τη ντροπή του που, όπως είπε, «αργήσαμε τόσο ως πόλη να αναγνωρίσουμε το τραύμα σας: την έλλειψη συμπαράστασης όταν εκτοπιζόσασταν, την ψυχρή υποδοχή που σας επιφυλάξαμε όταν επιστρέψατε και για πολλά χρόνια μετά». Στάθηκε, ακόμη, στο Μουσείο Ολοκαυτώματος, το οποίο «οραματιζόμαστε (…) ότι θα διατηρεί ζωντανή τη μνήμη όσων χάθηκαν, θα αφουγκράζεται τα λόγια και τις σιωπές όσων επέζησαν, και θα διαλέγεται με τις γενιές που θα έρθουν μετά από εμάς».

Ο δήμαρχος της Θεσσαλονίκης, μάλλον, πασχίζει πολύ μέσα του να αναφέρει την πόλη του με το ελληνικό της όνομα, αλλά και την Μακεδονία ως ελληνική. Γι αυτό και σε κάθε περίσταση δεν χάνει ευκαιρία να δηλώνει τις “εθνικές” του θέσεις…

Αναλυτικά όσα είπε ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης:

«Είναι ήδη ο πέμπτος χρόνος που στέκομαι σήμερα μπροστά σας με τον ίδιο πάντα σεβασμό και συντριβή. Συνεχίζω να απορώ και να ντρέπομαι που τόσο αργήσαμε ως πόλη να αναγνωρίσουμε το τραύμα σας: την έλλειψη συμπαράστασης όταν εκτοπιζόσασταν, την ψυχρή υποδοχή που σας επιφυλάξαμε όταν επιστρέψατε και για πολλά χρόνια μετά. Η πόλη σας αγνώριστη, οι δικοί σας άφαντοι, οι περιουσίες σας λεηλατημένες, τα σπίτια σας καταπατημένα, οι δουλειές σας άφαντες. Ακόμη και οι νεκροί σας σκυλευμένοι. Και μετά, τα χρόνια που ακολούθησαν, οι γιοι σας να παίζουν στο προαύλιο της εκκλησίας του Αγίου Δημητρίου στρωμένο με μαρμάρινες πλάκες του κατεστραμμένου νεκροταφείου σας, και οι κόρες σας να προκόβουν σε ένα πανεπιστήμιο χτισμένο πάνω στα χώματα όπου αναπαύονταν για αιώνες οι πρόγονοί σας.Ο άνθρωπος έχει μια κάποια δυνατότητα ενσυναίσθησης, το χάρισμα να μπαίνει, αν θέλει, στο πετσί του άλλου. Όμως υπάρχουν πάντα κάποια ανυπέρβλητα όρια. Είναι αδύνατο να αισθανθείς το πένθος ενός ανθρώπου που «έζησε τον θάνατο» κατά την αξεπέραστη έκφραση του Χάιντς Κούνιο. Μπορείς όμως να αναρωτηθείς για το τι είσαι εσύ τελικά, να απορήσεις μαζί με τον Πρίμο Λέβι, «εάν αυτό είναι ο άνθρωπος».

ΑΚΟΥΣΤΕ ΤΟΝ: https://www.youtube.com/watch?v=OVDmGPSz_2c

http://www.elkosmos.gr/prokali-xana-o-boutaris-salonik-i-thessaloniki-gia-to-dimarcho-tis-video/

No comments :

Print Friendly Get PDF