Μεγαλόπολη: Εντοπίστηκαν τα αρχαιότερα ξύλινα εργαλεία του κόσμου

Η Κατερίνα Χαρβάτη, παλαιοανθρωπολόγος, διευθύντρια του Κέντρου Senckenberg για την Ανθρώπινη Εξέλιξη και το Παλαιοπεριβάλλον του Πανεπιστημίου του Τίμπινγκεν στη Γερμανία, αναφέρει:

Τα ευρήματα της Μεγαλόπολης είναι τα αρχαιότερα γνωστά στον κόσμο, και τοποθετούν τη χρήση ξύλινων εργαλείων από τον άνθρωπο 40.000 χρόνια νωρίτερα απ’ ότι νομίζαμε μέχρι τώρα. Τα ευρήματα από τη θέση Μαραθούσα 1 κοντά στη Μεγαλόπολη χρονολογούνται στα 430.000 χρόνια πριν, στην «καρδιά» του Μέσου Πλειστόκαινου το οποίο διήρκησε από τις 774.000 έως τις 129.000 χρόνια πριν. Τα ευρήματα ήρθαν στο φως έπειτα από πολυετή συστηματική εργασία, τόσο στις θέσεις ανασκαφής όσο και στο εργαστήριο.Συνολικά υπήρξαν 144 ξύλινα στοιχεία από τις ανασκαφικές περιόδους 2015-2019. Από την εξέταση αυτών στο εργαστήριο εντοπίσθηκαν τα δύο τέχνεργα που περιγράφουμε.

Πρόκειται για δύο ξύλινα τέχνεργα με εμφανή τα σημάδια της ανθρώπινης παρέμβασης, αλλά και της χρήσης.

• Το πρώτο είναι ένα κομμάτι κορμού σκλήθρου το οποίο φέρει σαφή σημάδια της επεξεργασίας που έχει υποστεί προκειμένου να λειτουργήσει ως εργαλείο, αλλά και σημάδια φθοράς από τη μετέπειτα χρήση του. Εικάζουμε ότι θα μπορούσε να έχει χρησιμοποιηθεί είτε για να διευκολύνει την αφαίρεση φλοιού δένδρων, είτε ως σκαπτικό εργαλείο.
• Το δεύτερο είναι ένα πολύ μικρό κομμάτι ξύλου ιτιάς, ή ίσως λεύκας, και φαίνεται πως επεξεργάστηκε έτσι ώστε να μπορεί κανείς να το κρατά στο χέρι. Πρόκειται για ένα εντελώς νέο τύπο εργαλείου που παρατηρείται για πρώτη φορά, και ως εκ τούτου δεν είναι ακόμα γνωστό ποια μπορεί να ήταν η χρήση του».

Εντοπίσθηκε ακόμη ένα μεγαλύτερο κομμάτι από κορμό σκλήθρου το οποίο φέρει βαθιές αυλακώσεις «το είδος των οποίων δε συνάδει με ανθρώπινη επεξεργασία. Εικάζουμε ότι αυτές έγιναν από κάποιο μεγάλο σαρκοφάγο ζώο, ίσως μια αρκούδα. Το τρίτο αυτό εύρημα μας πληροφόρησε ότι αυτός ο πρόγονος του ανθρώπου που έζησε στην περιοχή πριν από 430.000 χρόνια θα έπρεπε να συμπορευτεί με μεγάλα σαρκοφάγα ζώα και πιθανότατα υπήρχε μεγάλος ανταγωνισμός μεταξύ τους.

INFOteller: ΠΕΡΙ ΟΛΙΚΗΣ ΨΗΦΙΟΠΟΙΗΣΗΣ ΚΑΙ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΔΕΔΟΜΕΝΩΝ ΣΤΗΝ ΝΕΑ (ΠΟΛΥΠΟΛΙΚΗ) ΤΑΞΗ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ

What is personal data? PERSONAL DATA is any information that relates to an identified or identifiable living individual (data subject). Different pieces of INFORMATION, which together CAN LEAD TO THE IDENTIFICATION OF A PARTICULAR PERSON, may also be considered personal data. Personal data that has been de-identified, encrypted or pseudonymised but can be used to re-identify a person remains personal data and falls within the scope of the General Data Protection Regulation (GDPR), the EU's main data protection law.

Examples of personal data:

• a name and surname
• a HOME ADDRESS
• an email address such as 'name.surname@company.com'
• an Internet Protocol (IP) address
• an identification card number
• a cookie ID
• the advertising identifier of your phone
• data held by a hospital or doctor, which could be a symbol that uniquely identifies a person

Personal data that has been rendered anonymous in such a way that the individual is no longer identifiable is not considered personal data. For data to be truly anonymised, the anonymisation must be irreversible.

Examples of data that is not considered personal data:

Ε.Ε: Η Οδηγία "Δέουσας Επιμέλειας" για την Κλιματική Συμμόρφωση

Το φιλόδοξο κλιματικό πλαίσιο πολιτικής της Ευρώπης, που κάποτε χαιρετιζόταν ως θεμέλιο της παγκόσμιας περιβαλλοντικής ηγεσίας, αναδεικνύεται πλέον σε πηγή βαθιάς διχόνοιας, όχι μόνο εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης αλλά και στο πλαίσιο της διατλαντικής συμμαχίας. Στην καρδιά αυτής της αυξανόμενης έντασης βρίσκεται η Οδηγία Δέουσας Επιμέλειας (Due Diligence Directive) για την κλιματική συμμόρφωση, μια εκτεταμένη ρύθμιση που επεκτείνει τα περιβαλλοντικά και ανθρωπιστικά πρότυπα της ΕΕ πολύ πέρα από τα σύνορά της. Με την επιμονή των Βρυξελλών ότι οι εταιρείες που εμπορεύονται με την ΕΕ πρέπει να πληρούν αυστηρές απαιτήσεις άνθρακα και βιωσιμότητας, οι μεγαλύτεροι εμπορικοί εταίροι της, συμπεριλαμβανομένων των Ηνωμένων Πολιτειών, της Μέσης Ανατολής και της Αφρικής, έχουν σημάνει συναγερμό. Η Οδηγία, η οποία επιδιώκει να καταστήσει υπεύθυνους τους ξένους προμηθευτές για το ανθρακικό αποτύπωμα των προϊόντων και των αλυσίδων παραγωγής τους, αποτελεί τη πλέον εκτεταμένη εφαρμογή σε περιοχές εκτός δικαιοδοσίας στην ιστορία της ΕΕ. Στόχος της είναι να διασφαλίσει ότι όλες οι εισαγωγές, από την ενέργεια έως τις πρώτες ύλες και τα βιομηχανικά αγαθά, ευθυγραμμίζονται με τους στόχους μείωσης εκπομπών και τα πρότυπα ESG (Περιβαλλοντικά, Κοινωνικά και Διακυβέρνησης) της Ένωσης.

Ωστόσο, για πολλούς εκτός Ευρώπης, τα μέτρα αυτά συνιστούν κανονιστικό ιμπεριαλισμό, επιβάλλοντας ευρωπαϊκούς κανόνες σε οικονομίες με διαφορετικά ενεργειακά συστήματα, δομές παραγωγής και αναπτυξιακές προτεραιότητες. Πιο έντονα η ένταση αυτή αποτυπώνεται στον ενεργειακό τομέα. Η απαίτηση της Οδηγίας προς τους προμηθευτές πετρελαίου, φυσικού αερίου και βιομηχανικών προϊόντων να αποδεικνύουν πλήρη συμμόρφωση με τις ευρωπαϊκές μετρήσεις εκπομπών άνθρακα έχει προκαλέσει ευρεία αντίδραση από παραγωγούς στη Μέση Ανατολή, την Αφρική και τη Βόρεια Αμερική. Οι προμηθευτές αυτοί υποστηρίζουν ότι η ευρωπαϊκή προσέγγιση αγνοεί τις τοπικές πραγματικότητες, επιβάλλει τεράστιο διοικητικό κόστος και απειλεί να ανατρέψει τα οικονομικά δεδομένα του ενεργειακού εμπορίου. Για πολλές αναπτυσσόμενες χώρες, η συμμόρφωση είναι απλώς ανέφικτη χωρίς μαζική οικονομική στήριξη ή πρόσβαση σε νέες τεχνολογίες, που οι Βρυξέλλες δεν έχουν μέχρι στιγμής εξασφαλίσει. 

Τα ιταλικά σφάλματα το 1940 - Η Ελληνική Προπαρασκευή

Λέγεται συχνά, εντελώς λανθασμένα, ότι οι Ιταλοί ήταν δειλοί, ότι τρέπονταν σε φυγή έναντι των Ελλήνων, ότι δεν ήθελαν να πολεμήσουν, ακόμα και ότι επίτηδες έχασαν για να φέρουν τους Γερμανούς στα Βαλκάνια. Φυσικά όλα τα παραπάνω δεν έχουν σχέση με την πραγματικότητα, εκτός και αν δεχθούμε ότι οι 15.000 Έλληνες που έπεσαν στην Αλβανία σκοτώθηκαν μόνοι τους, αλλά και βάσει των περιγραφών των μαχών που διεξήχθησαν στη Βόρειο Ήπειρο. Οι Ιταλοί, ούτε δειλοί ήταν, ούτε το έβαζαν στα πόδια όταν άκουγαν την ιαχή «Αέρα». Πολέμησαν και μάλιστα φανατικά, σε πολλές περιπτώσεις, ιδιαίτερα τα επίλεκτα τμήματα Αλπινιστών και Βερσαλλιέρων. Η εξήγηση για την ιταλική ήττα δεν έχει να κάνει με το θάρρος των Ιταλών στρατιωτών, αλλά με την ευφυΐα της ηγεσίας του και την εν γένει θεώρηση του κατά της Ελλάδας πολέμου από την φασιστική ιταλική ηγεσία, με το επίπεδο εκπαίδευσης του Ιταλικού Στρατού και με την ηθική προπαρασκευή του στρατού αυτού ενόψει της εισβολής στην Ελλάδα.

Σύμφωνα με τους «φωστήρες» του ιταλικού φασισμού (Μουσολίνι, Τσιάνο, Γκάιντα, Ντε Βέκκι, Πράσκα, Σοντού) η Ελλάδα θα ήταν εύκολη λεία. Οι Έλληνες, πίστευαν, δεν θα πολεμούσαν γιατί ήταν διχασμένοι πολιτικά και ανοργάνωτοι στρατιωτικά. Την άποψή τους δε αυτή φρόντισαν να τη διοχετεύσουν και σε όλα τα κλιμάκια του στρατεύματος. Δυστυχώς για αυτούς τίποτα από τα δύο δεν συνέβαινε. Οι Έλληνες μόνο διχασμένοι δεν υποδέχθηκαν τους Ιταλούς και κάθε άλλο παρά ανοργάνωτοι στρατιωτικά ήταν. Επίσης η πολιτική χαμηλών τόνων που ακολούθησε η τότε ελληνική κυβέρνηση απέναντι στις εκατοντάδες ιταλικές προκλήσεις, αποκοίμισε τρόπο τινά τους Ιταλούς, κάνοντάς τους να πιστέψουν ότι δεν θα αντιμετωπίσουν αντίσταση.

Έτσι οι Ιταλοί αποτόλμησαν την επίθεση με δυνάμεις σαφώς ανεπαρκέστερες αυτών που θα μπορούσαν να διαθέσουν (9 μόλις μεραρχίες σε ολόκληρη την Αλβανία). Από δε τις δυνάμεις αυτές περίπου τις μισές (4 μεραρχίες) τις ανέπτυξαν αμυντικά, στην Δυτική Μακεδονία και στα γιουγκοσλαβικά σύνορα. Η ιταλική στρατιωτική ηγεσία πίστευε ότι θα μπορούσε να εφαρμόσει και εναντίον της Ελλάδας τα γερμανικά διδάγματα περί κεραυνοβόλου πολέμου. Στη θεώρηση της αυτή όμως παρέλειψε να μελετήσει τρεις σημαντικούς παράγοντες. 

• Πρώτον, το ορεινό του ελληνικού εδάφους, ειδικά στον τομέα της Ηπείρου. 
• Δεύτερον τις ελληνικές προετοιμασίες και την άριστη οργάνωση του εδάφους από τις ελληνικές δυνάμεις της πρώτης γραμμής. 
• Τρίτον, τέλος, το ηθικό του Ελληνικού Στρατού που ήταν άριστο, όχι μόνο γιατί πολεμούσε για το δίκιο, αλλά και γιατί ο Ελληνικός Στρατός της εποχής ήταν πραγματικά άριστα εκπαιδευμένος, διαθέτων εξαίρετους και το κυριότερο εμπειροπόλεμους αξιωματικούς – σχεδόν όλοι οι αξιωματικοί από τον βαθμό του αντισυνταγματάρχη και πάνω ήταν βετεράνοι με πολεμική δράση, αρκετοί δεν ανώτατοι αξιωματικοί ήταν βετεράνοι μέχρι και 5 πολέμων (Α’ Βαλκανικός Πόλεμος, Β’ Βαλκανικός Πόλεμος, Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος, Ουκρανική Εκστρατεία, Μικρασιατική Εκστρατεία).

Σε αντιστάθμισμα αυτού οι Ιταλοί στρατιωτικοί είχαν πολεμήσει όχι ιδιαίτερα επιτυχημένα στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, στην Ισπανία, χωρίς να διακριθούν ιδιαίτερα και στην Αιθιοπία, όπου χρειάστηκαν μέχρι χημικά αέρια για να συντρίψουν τους άτακτους Αφρικανούς αντιπάλους τους.

Μουσική: Whiskey&Lead - Dust and Shadows

Δέκα αλήθειες για τη Ρωσία και την τουρκική εισβολή

To 2014 όλο το πολιτικό σύστημα με “σταύρωσε” διότι στο βιβλίο μου Η Εισβολή και οι Μεγάλες Δυνάμεις τεκμηρίωσα ότι η Ρωσία υπστήριξε την τουρκική εισβολή στην Κύπρο. Τις προάλλες τα είπε όλα η Ζαχάροβα… Η υπουργός Εξωτερικών της Φιλανδίας κατηγόρησε τη Ρωσία ότι παραβιάζει την Τελική Πράξη του Ελσίνκι η οποία ορίζει τις αρχές για την ειρήνη, τα ανθρώπινα δικαιώματα και τα απαραβίαστα σύνορα στην Ευρώπη. Σε μια προσπάθεια να απαντήσει στη Φιλανδή υπουργό, η εκπρόσωπος του Ρωσικού ΥΠΕΞ Μαρία Ζαχάροβα άνοιξε τα κιτάπια του υπουργείου της και κατέγραψε δέκα παραβιάσεις των αρχών του Ελσίνκι από τη Δύση. Το πρώτο παράδειγμα που επικαλέστηκε ήταν η «παρέμβαση της Χούντας των Συνταγματαρχών στην Ελλάδα στη διακοινοτική σύγκρουση στην Κύπρο, με στόχο την προσάρτηση του νησιού στη χώρα». Καμιά αναφορά στην τουρκική εισβολή που ακολούθησε.

Με αφορμή την παρέμβαση της κ. Ζαχάροβα παραθέτω τα δικά μου 10 παραδείγματα για το πως η Ρωσία υποστήριξε την τουρκική εισβολή αλλά και έπεισε τους Κύπριους ότι ήταν ο πιο σταθερός και αξιόπιστος φίλος.

Αλήθεια 1η: Το πραξικόπημα στην Κύπρο κράτησε οκτώ μέρες, η τουρκική εισβολή συνεχίζεται για 51 χρόνια. Σε αυτές τις οκτώ μέρες η Μόσχα χάλασε τον κόσμο. Ο Μπρέζνιεφ έστειλε τρεις επιστολές στον Νίξον, αλλά καμιά στον Ετζεβίτ μετά την τουρκική εισβολή.

Αλήθεια 2η: Η Μόσχα παράσυρε τον Μακάριο να καταγγείλει στο Συμβούλιο Ασφαλείας την Ελλάδα για εισβολή, με την υπόσχεση ότι η Τουρκία θα τον αποκαθιστούσε στην εξουσία. Πέρασαν τρεις μέρες από την έναρξη της εισβολής για να μιλήσει ο Μακάριος.

Αλήθεια 3η: Στις 20 Ιουλίου ο σοβιετικός αντιπρόσωπος στο Συμβούλιο Ασφαλείας απείλησε με βέτο σε ψήφισμα (353) για καταδίκη της εισβολής. Τελικά, συμβιβάστηκε με προσθήκη σε προσχέδιο ψηφίσματος που προοριζόταν για καταδίκη του πραξικοπήματος αναφοράς για κατάπαυση του πυρός. Το ψήφισμα αναφέρεται σε αποχώρηση του ξένου στρατιωτικού προσωπικού, παραπέμποντας στους Έλληνες αξιωματικούς που έκαναν το πραξικόπημα.

Αλήθεια 4η: Στο Συμβούλιο Ασφαλείας μόνο ο σοβιετικός αντιπρόσωπος δικαιολόγησε την τουρκική εισβολή. Αιτιολογώντας τη θετική ψήφο για το ψήφισμα 353 είπε ότι η σχετική αναφορά για στρατεύματα παρέπεμπε «στους Έλληνες αξιωματικούς, των οποίων η κατάφωρη παρέμβαση στις εσωτερικές υποθέσεις της Κύπρου, με οδηγίες από την Αθήνα, είναι η πρωταρχική αιτία της σημερινής κρίσης»

Αλήθεια 5η: Στις 29 Ιουλίου 1974 η Μόσχα έκανε διάβημα στην Αθήνα ζητώντας εφαρμογή του ψηφίσματος 353 για την αποχώρηση του ξένου στρατιωτικού προσωπικού. Όταν ο Άγγελος Βλάχος είπε τον Ρώσο πρέσβη ότι στην Κύπρο υπήρχαν τουρκικά στρατεύματα του απάντησε ότι το ψήφισμα δεν αναφερόταν σε αυτά.