26.6.17

ΝΥΞ

1 comment :

ΤΗΛΕΜΑΧΟΣ TELEMACHUS said...

Ν Υ Ξ, ή κυρίαρχη, αρχέγονη και κοσμογονική μορφή, την οποία φοβόταν και σεβόταν ακόμα και ο ίδιος ο Δίας.


ΟΡΦΙΚΟΣ ΥΜΝΟΣ ΝΥΚΤΟΣ
Νύκτα θεῶν γενέτειραν ἀείσομαι ἠδὲ καὶ ἀνδρῶν.
[Νὺξ γένεσις πάντων, ἣν καὶ Κύπριν καλέσωμεν]
κλῦθι, μάκαιρα θεά, κυαναυγής, ἀστεροφεγγής,
ἡσυχίηι χαίρουσα καὶ ἠρεμίηι πολυύπνωι,
εὐφροσύνη, τερπνή, φιλοπάννυχε, μῆτερ ὀνείρων,
ληθομέριμν' ἀγαθή τε πόνων ἀνάπαυσιν ἔχουσα,
ὑπνοδότειρα, φίλη πάντων, ἐλάσιππε, νυχαυγής,
ἡμιτελής, χθονία ἠδ' οὐρανία πάλιν αὐτή,
ἐγκυκλία, παίκτειρα διώγμασιν ἠεροφοίτοις,
ἣ φάος ἐκπέμπεις ὑπὸ νέρτερα καὶ πάλι φεύγεις
εἰς Ἀίδην∙ δεινὴ γὰρ ἀνάγκη πάντα κρατύνει.
νῦν σε, μάκαιρα, καλῶ, πολυόλβιε, πᾶσι ποθεινή,
εὐάντητε, κλύουσα ἱκετηρίδα φωνὴν
ἔλθοις εὐμενέουσα, φόβους δ' ἀπόπεμπε νυχαυγεῖς.

Απόδοση:
Τη Νύχτα θα τραγουδήσω, τη μητέρα των θεών και των ανθρώπων.
[Η Νύχτα γέννησε τα πάντα, την οποία ας ονομάσουμε και Κύπριδα.]
Άκουσέ με, μακάρια θεά, που έχεις σκοτεινή λάμψη και φέγγεις με τα αστέρια,
συ που χαίρεσαι με την ησυχία και την ηρεμία που φέρνει πολύ ύπνο.
Βαθιά χαρούμενη, ευχάριστη, που αγαπάς τα ολονύκτια γλέντια, μητέρα των ονείρων,
που κάνεις να λησμονούν (οι άνθρωποι) τις φροντίδες και τους παρέχεις ωραία ανάπαυση από τους κόπους,
συ που δίνεις τον ύπνο, είσαι φίλη όλων, οδηγείς τους ίππους, λάμπεις κατά τη νύχτα,
ημιτελής, γήινη και η ίδια πάλι είσαι ουράνια,
που περιστρέφεσαι κυκλικώς και παίζεις με τα θηράματα που πλανώνται στον αέρα,
η οποία στέλνεις το φως στα κάτω από τη γη και πάλι φέγγεις
στον Άδη· γιατί τα πάντα κυβερνά η φοβερή ανάγκη.
Τώρα σε καλώ, μακάρια πολυευτυχισμένη (Νύχτα), που είσαι σε όλους περιπόθητη,
καταδεκτική, εισακούοντας την ικετευτική φωνή
να έρθεις με ευμενή διάθεση, διώξε τους νυχτερινούς φόβους.



N Y X is the Greek goddess (or personification) of the night. A shadowy figure, Nyx stood at or near the beginning of creation and mothered other personified deities such as Hypnos (Sleep) and Thanatos (Death), with Erebus (Darkness). Her appearances are sparse in surviving mythology, but reveal her as a figure of such exceptional power and beauty that she is feared by Zeus himself.
Nyx took on an even more important role in several fragmentary poems attributed to Orpheus.In them, Nyx, rather than Chaos, is the first principle from which all creation emerges.Nyx occupies a cave or adyton, in which she gives oracles. Cronus – who is chained within, asleep and drunk on honey – dreams and prophesies. Outside the cave, Adrasteia clashes cymbals and beats upon her tympanon, moving the entire universe in an ecstatic dance to the rhythm of Nyx's chanting. Phanes – the strange, monstrous, hermaphrodite Orphic demiurge – was the child or father of Nyx. Nyx is also the first principle in the opening chorus of Aristophanes' The Birds, which may be Orphic in inspiration. Here she is also the mother of Eros.